Zaloguj sięUmów spotkanie

Rozdział 1.11

Dostosowywanie do własnych potrzeb

Sposoby, w jakie organizacja kształtuje system Nexus – od pojedynczego ustawienia po własne rozwiązanie branżowe. A także jak poinstruować programistów lub partnera i co gwarantuje platforma, niezależnie od tego, co zostanie zbudowane.

Ta strona została przetłumaczona przez AI z angielskiego oryginału. W razie jakichkolwiek niejasności wersją wiążącą jest strona w języku angielskim. Przeczytaj tę stronę po angielsku

Czas czytania: 13 min

Priya Natarajan chciała wiedzieć, co właściwie robi przycisk „Wyjaśnij to opóźnienie”, zanim pozwoliła swojemu zespołowi na nim polegać. Kliknęła go prawym przyciskiem myszy. Mały panel poinformował ją, jaką umiejętność i wersję uruchamia oraz na jakim modelu. Wymienił trzy źródła, które umiejętność odczytuje, i wskazał, że niczego nie zapisuje. Podał orientacyjny koszt jednego naciśnięcia oraz wymienił, kto napisał każdą wersję i kto ją sprawdził.

Każdy sposób kształtowania systemu Nexus działa w ten sposób: widać, co Państwo zmienili i kto to zatwierdził, i zawsze można się cofnąć. Opcje sięgają od ustawienia, które administrator zmienia w minutę, po rozwiązanie branżowe, które Państwa programiści budują przez kilka tygodni. Niniejszy rozdział omawia je w tej właśnie kolejności.

Ustawienia i zasady

Ustawienia znajdują się razem na stronie Ustawienia. Obok bieżącej wartości każde ustawienie pokazuje, skąd ta wartość pochodzi, czy jest zablokowana oraz czy została przekazana jednostce. Wartości przepływają z licencji do organizacji, a następnie do jednostek, dzięki czemu administrator jednostki widzi dokładnie, które ustawienia organizacja mu przekazała.

Zanim ryzykowna zmiana zostanie zapisana, podgląd o nazwie Zanim ta zmiana nastąpi pokazuje na dzisiejszych liczbach, co przestałoby działać, co wymaga uwagi, a na co zmiana nie ma wpływu. Kosztowna zmiana wymaga zatwierdzenia przez drugą osobę. Każde ustawienie zachowuje swoje wersje, a przywrócenie starszej tworzy nową wersję, dzięki czemu historia nigdy nie jest nadpisywana.

Zanim ta zmiana nastąpi
Zanim ta zmiana nastąpi
Podgląd przed ryzykowną zmianą. Informuje, na bieżących liczbach, co zostałoby zatrzymane, a co działałoby dalej, i prosi o udział drugiej osoby, gdy zmiana jest kosztowna.

W planie Enterprise polityki firmy są traktowane z taką samą starannością. Każda polityka ma właściciela i datę przeglądu. Właściciel polityki może przeredagować klauzulę z zaznaczonymi i opatrzonymi cytatami sugestiami asystenta, a następnie przetestować wersję roboczą na rekordach z ostatniego kwartału, aby zobaczyć, co by zmieniła, bez zmieniania czegokolwiek. Po opublikowaniu użytkownicy potwierdzają zapoznanie się z nową wersją, a Nexus wysyła przypomnienia, zanim powiadomi administratora jednostki.

Umiejętności: uczenie asystenta powtarzalnego zadania

Umiejętność to spisane powtarzalne zadanie: instrukcje, to, co może odczytywać, narzędzia, z których może korzystać, oraz preferowany model. Za każdym przyciskiem sztucznej inteligencji (AI) w systemie Nexus kryje się umiejętność, a każda umiejętność ma właściciela.

Najszybszym sposobem na rozpoczęcie pracy z umiejętnością jest opisanie jej w jednym zdaniu i pozwolenie, aby silnik przygotował wersję roboczą. Można też napisać ją od podstaw, zaimportować lub połączyć posiadane już umiejętności. Zanim ktokolwiek będzie na niej polegać, jest uruchamiana na zapisanych przypadkach testowych, a następnie w tle na wcześniejszych zadaniach, po czym model od innej firmy dokonuje ślepej recenzji wyników. Każde uruchomienie jest pieczętowane wersją umiejętności i użytym modelem.

Niektóre ograniczenia są stałe. Umiejętność nigdy nie może użyć narzędzia, którego nie posiada osoba ją uruchamiająca. W planie Enterprise zmiana, która pozwala umiejętności zapisywać dane, a nie tylko sugerować, wymaga zatwierdzenia przez dwie wskazane z imienia i nazwiska osoby, a osoba, która ją zaproponowała, nie może być jedną z nich. Nowe wersje trafiają najpierw do niewielkiej części uruchomień i zatrzymują się samoczynnie, jeśli jakość spadnie.

Istnieją dwa rodzaje umiejętności, a różnica ma znaczenie przy przekazywaniu wytycznych programistom. Umiejętności Skills Engine to pakiety w bibliotece umiejętności, które Państwa pracownicy tworzą lub przesyłają i którymi zarządzają w konsoli. Umiejętności manifestu to te, które wtyczka deklaruje w swoim manifeście; pojawiają się wraz z wtyczką i aktualizują się razem z nią. Rozdział 2.20, Umiejętności, omawia oba rodzaje.

O tym przycisku
O tym przycisku
Panel „O tym przycisku” pokazuje umiejętność i model stojące za przyciskiem AI, to, co odczytuje i może zapisywać, oraz to, kto napisał i sprawdził każdą wersję.

Aplikacje i wtyczki z katalogu

Katalog aplikacji zawiera listę gotowych aplikacji. Zanim Państwo jakąś dodadzą, na jej stronie podane jest, z czym łączy się poza systemem Nexus, co może odczytywać i zapisywać, czego nigdy nie może robić oraz jak ściśle jest izolowana w piaskownicy. Każda aplikacja jest domyślnie wyłączona. Państwa specjalista ds. zgodności zatwierdza lub odrzuca każdy zewnętrzny adres zadeklarowany przez aplikację, a wywołanie dowolnego niezadeklarowanego adresu jest blokowane i zliczane.

Wycofanie aplikacji natychmiast kończy jej dostęp, a wszystko, co utworzyła, pozostaje na swoim miejscu. W planie Enterprise mogą Państwo prowadzić własny katalog, synchronizowany z Adverant według harmonogramu, w którym nowe aplikacje pozostają ukryte, dopóki ktoś ich nie zatwierdzi. Wtyczki firm trzecich otrzymują tylko te uprawnienia, które zadeklarowały, a Państwo mogą przyznawać każde z nich jednostka po jednostce, niektóre pomijając.

Pakiet domenowy lub jego rozszerzenie

Rozdział 1.7, Pakiety domenowe i rozwiązania branżowe, omawia włączanie pakietu. Rozszerzenie go to kolejny krok i większość organizacji robi to w pewnym zakresie. Mogą Państwo dodać własne terminy do słownika pakietu, dodać konektor do jednego ze swoich systemów lub dodać własny szablon obok szablonu pakietu.

Za pomocą kreatora soczewek mogą Państwo również zbudować nową soczewkę dla roli, której pakiet nie posiada. Zaczynają Państwo od istniejącej soczewki i zaznaczają karty, pola oraz akcje, które ma pokazywać nowa. Kreator soczewek odrzuca każdą próbę pokazania więcej, niż pozwala na to soczewka bazowa, zwracając kod LENS_CANNOT_WIDEN.

Kreator soczewek
Kreator soczewek
Kreator soczewek. Nowa soczewka jest konfigurowana przez zaznaczanie opcji względem soczewki bazowej, a wszystko, na co baza nie pozwala, zostaje odrzucone.

Własna marka (White-label)

Dzięki dodatkowi Storefront / white-label platforma zbudowana na systemie Nexus może nosić Państwa markę zamiast marki Adverant. Państwa klienci płacą w procesie zamówienia pod Państwa marką i otrzymują rachunki w Państwa imieniu, a swoją kartą zarządzają lub anulują subskrypcję w portalu klienta, który Państwo kontrolują. Jeden szablon aplikacji klienckiej można zbudować jako własne aplikacje kilku marek, co pozwala brokerowi lub ubezpieczycielowi udostępnić ubezpieczonym aplikację pod własną nazwą. Jeśli opublikują Państwo własną aplikację na telefon, jej powiadomienia przechodzą przez Państwa własną konfigurację i żadne informacje o nich nie trafiają do Adverant.

Własne rozwiązanie branżowe

Platforma w systemie Nexus to wspólny rdzeń oraz pakiet domenowy. Jeśli żaden pakiet nie pasuje do Państwa branży, mogą Państwo zbudować własny. Składa się on z pięciu części: modelu wiedzy o elementach, którymi zajmuje się Państwa branża, soczewek dla każdej roli, manifestu określającego, do czego pakiet może uzyskiwać dostęp, reguł Państwa branży przyporządkowanych do odpowiadających im dowodów oraz małych modeli decyzyjnych wytrenowanych na Państwa własnych zapieczętowanych rekordach.

Każdy pakiet przechodzi tę samą ścieżkę. Jego manifest jest spisywany i egzekwowany, więc pakiet nie może po cichu robić więcej, niż zadeklarował. Jest przeglądany w takiej formie, w jakiej zobaczy go każda rola, na realistycznych danych przykładowych. Następnie człowiek sprawdza, co się zmieniło, zanim cokolwiek trafi do rzeczywistych użytkowników, a wydanie następuje jednostka po jednostce. Są trzy sposoby, aby go uzyskać: użyć jednego z dziesięciu pakietów Adverant, zlecić Adverant zbudowanie pakietu wspólnie z Państwa ekspertami lub zlecić jego zbudowanie własnym programistom, a przegląd wydania powierzyć Adverant. Zbudowany przez Państwa pakiet pozostaje Państwa własnością. Rozdział 2.24, Kompleksowe budowanie niestandardowego rozwiązania branżowego, stanowi przewodnik techniczny.

Budowanie z wykorzystaniem narzędzi programistycznych AI

Wielu programistów tworzy dziś oprogramowanie, opisując swoje oczekiwania asystentowi kodowania, takiemu jak Claude Code, i sprawdzając to, co on napisze. Nexus jest do tego przystosowany. Programista łączy swoje narzędzie do kodowania z systemem Nexus za pomocą jednego adresu i od tego momentu narzędzie działa wewnątrz własnej przestrzeni deweloperskiej programisty.

Reguły platformy dbają o bezpieczeństwo niezależnie od tego, czy kod napisał człowiek, czy asystent kodowania:

  • Praca odbywa się na syntetycznych danych testowych lub na zamaskowanej kopii zatwierdzonej przez właściciela danych. Wspólne dane produkcyjne nigdy nie są zapisywane z poziomu przestrzeni deweloperskiej.
  • Manifest określa, do czego rozszerzenie może uzyskiwać dostęp. Jeśli nowa wersja prosi o więcej, na przykład o wysyłanie poczty lub wywoływanie nowego adresu zewnętrznego, wydanie jest blokowane do czasu wyrażenia zgody przez dwóch recenzentów.
  • Każde wydanie ma drugiego recenzenta, który widzi obok siebie wyniki testów i zmianę zakresu. Autor nie może zatwierdzić własnej pracy.
  • Wydania przechodzą ze środowiska deweloperskiego do jednostki pilotażowej, a następnie do wszystkich, i żadnego etapu nie można pominąć. Jednostkę można wycofać do poprzedniej wersji z podaniem powodu i przy udziale drugiej osoby.

Zewnętrzny partner buduje w ten sam sposób, w przestrzeni w chmurze Adverant, z przykładowymi danymi i bez żadnej ścieżki dostępu do instalacji jakiegokolwiek klienta. Rozdział 2.26, Budowanie za pomocą narzędzi do kodowania AI, przedstawia programistom szczegóły.

Jak poinstruować swoich programistów lub partnera

Dobry opis założeń mieści się na jednej stronie i pozwala zaoszczędzić tygodnie. Proszę zacząć od opisu pracy w akapicie, który rozpoznaliby Państwa eksperci: jakie zadanie wykonuje rozszerzenie, dla kogo i co obecnie szwankuje. Proszę wskazać osoby, które będą z niego korzystać, według ról, i określić, która jednostka wypróbuje je jako pierwsza. Następnie proszę własnymi słowami opisać elementy, którymi się ono zajmuje, tak jakby tłumaczyli je Państwo nowemu pracownikowi, ponieważ to stanie się modelem wiedzy. Proszę określić, które z istniejących systemów musi odczytywać, i wyraźnie zaznaczyć, jeśli nigdy nie wolno mu do nich zapisywać. Na koniec proszę wskazać decyzje, których dotyczy: które zawsze musi podejmować człowiek, które wymagają drugiej osoby, a na które reguły odpowiedzi będzie chciał zobaczyć Państwa specjalista ds. zgodności.

Obok opisu tekstowego proszę dołączyć krótką listę:

  • role, a dla każdej z nich to, co musi widzieć, i to, czego nigdy nie wolno jej widzieć;
  • systemy do odczytu, z właścicielem dla każdego połączenia;
  • zewnętrzne adresy, które może wywoływać, jeśli takie istnieją;
  • reguły i przepisy, którym podlega, oraz to, kto potwierdza przyporządkowanie;
  • decyzje, które pozostają po stronie człowieka, oraz te, które wymagają dwóch osób;
  • jednostka pilotażowa i data, w której chcieliby Państwo je tam wdrożyć;
  • osoba dokonująca przeglądu wydań po Państwa stronie.

Co gwarantuje platforma, niezależnie od tego, co zostanie zbudowane

Niezależnie od tego, co zbudują Państwa programiści lub partner, trzy rzeczy pozostają niezmienne, ponieważ są właściwościami platformy, a nie obietnicami składanymi przez rozszerzenie.

Dane każdej organizacji są przechowywane osobno. Każdy odczyt i zapis jest ograniczony do organizacji, do osoby będącej właścicielem wszelkich danych osobistych oraz do jednostki, tam gdzie korzystają Państwo z jednostek. Informacje te pochodzą wyłącznie z własnego logowania zalogowanej osoby i z żadnego innego miejsca. Rozszerzenie nie może przekazać innej organizacji, a żądanie, które nie potrafi określić, czyich danych dotyczy, zostaje odrzucone.

AI działa wyłącznie przez centralę przełączającą. Rozszerzenie nigdy nie przechowuje klucza do modelu. Może określić, jakiego rodzaju modelu potrzebuje, a centrala przełączająca AI podejmuje decyzję, korzystając wyłącznie z dostawców, których Państwa organizacja podłączyła i na których wyraziła zgodę.

Każde działanie jest rejestrowane. To, co robią ludzie i agenci, jest zapisywane w dzienniku audytu, włącznie z odmowami. Istotne decyzje są pieczętowane, aby każda uprawniona osoba mogła je później sprawdzić.