Zaloguj sięUmów spotkanie

Rozdział 2.15

Dzień drugi: eksploatacja systemu Nexus

Rutynowe działania związane z utrzymaniem instalacji po pierwszym tygodniu. Zaczynają się od odpieczętowania magazynu kluczy po restarcie, a kończą na deinstalacji.

Ta strona została przetłumaczona przez AI z angielskiego oryginału. W razie jakichkolwiek niejasności wersją wiążącą jest strona w języku angielskim. Przeczytaj tę stronę po angielsku

Czas czytania: 18 min

Gdy w serwerowni Harrow Port Authority po raz pierwszy zabrakło prądu, wszystko wróciło do działania poza elementami wymagającymi kluczy. Pody miały status Running, a konsola się załadowała. Nikt nie mógł otworzyć żadnego pliku. Tomás Reilly czytał o tym wcześniej, a mimo to zajęło mu dwadzieścia minut, zanim przypomniał sobie przyczynę. Mechanizm odpieczętowania (unsealer) magazynu kluczy uruchamia się w stanie zapieczętowanym po każdym restarcie swojego węzła i tylko depozytariusz może go otworzyć.

Ten rozdział opisuje rutynę operatora po pierwszym tygodniu, od magazynu kluczy i jego depozytariuszy aż po odinstalowanie. Każde polecenie nexusctl przyjmuje tutaj flagę --explain, która wypisuje operacje kubectl oraz helm, jakie zostałyby wykonane, bez ich faktycznego uruchamiania. Proszę jej użyć przy pierwszym uruchamianiu czegokolwiek na klastrze produkcyjnym.

Nadzór nad magazynem kluczy

Instalacja ma dwa serwery OpenBao w swojej przestrzeni nazw. Magazyn kluczy, openbao, przechowuje każdy klucz używany przez system Nexus. Mechanizm odpieczętowania (unsealer), openbao-unsealer, to drugi, niewielki serwer OpenBao, którego jedynym zadaniem jest odpieczętowanie magazynu kluczy. Magazyn kluczy odpieczętowania dokonuje samoczynnie za pomocą klucza tranzytowego mechanizmu odpieczętowania; sam mechanizm odpieczętowania jest zapieczętowany przy użyciu schematu Shamira jako 5 udziałów, z których dowolne 3 go odpieczętują.

Przy pierwszej instalacji zadanie (Job) powiernicze inicjalizuje oba serwery wewnątrz klastra. Szyfruje ono udziały mechanizmu odpieczętowania oraz klucze odzyskiwania magazynu kluczy we własnej pamięci dla każdego depozytariusza wskazanego w keys.custody.recipients i zapisuje wyłącznie szyfrogram (obiekty Secret openbao-unseal-shares-encrypted oraz openbao-recovery-keys-encrypted). W tym samym zadaniu unieważnia oba tokeny główne (root). Pakiet każdego depozytariusza zawiera wystarczającą liczbę udziałów do samodzielnego odpieczętowania, dlatego po restarcie wystarczy jeden depozytariusz.

Po restarcie węzła

Po każdym restarcie węzła, na którym działa mechanizm odpieczętowania (awaria zasilania, ponowne uruchomienie maszyny, restart środowiska uruchomieniowego kontenerów), uruchamia się on w stanie zapieczętowanym. Dopóki depozytariusz go nie odpieczętuje, magazyn kluczy również pozostaje zapieczętowany i nic, co wymaga klucza, nie działa. Konsola nadal odpowiada i użytkownicy mogą się logować, ale każda czynność wymagająca klucza z magazynu kluczy oczekuje: otwieranie zaszyfrowanej zawartości, przypisanie instalacji (claim), sprawdzanie skompilowanego elementu.

Proszę odpytać sam serwer OpenBao wewnątrz każdego poda. Oto mechanizm odpieczętowania:

kubectl -n nexus exec openbao-unsealer-0 -c openbao -- \
  bao status -format=json -address=https://127.0.0.1:8200 \
  -ca-cert=/openbao/tls/ca.crt -tls-server-name=openbao-unsealer
echo "exit $?"

Proszę uruchomić to samo polecenie dla openbao-0 z -tls-server-name=openbao w przypadku magazynu kluczy. Polecenie bao status kończy działanie z kodem 0, gdy serwer jest odpieczętowany, 2, gdy jest zapieczętowany, oraz 1, gdy nie mógł odpowiedzieć. Kod wyjścia 1 o niczym nie przesądza, ponieważ pod może jeszcze nie działać. Proszę odczekać minutę i zapytać ponownie. Jeśli mechanizm odpieczętowania jest odpieczętowany, a magazyn kluczy nadal zapieczętowany, oznacza to, że magazyn kluczy sam się odpieczętowania i nie trzeba nic robić.

Po lewej: ikona osoby z etykietą „Depozytariusz z własną tożsamością age”. Strzałka w prawo prowadzi do pola „unseal.sh na maszynie depozytariusza (jednorazowe odszyfrowanie)”. Stamtąd strzałka z etykietą „kubectl port-forward, Transport Layer Security (TLS) weryfikowany względem urzędu certyfikacji (CA) mechanizmu odpieczętowania” prowadzi do pola „openbao-unsealer (5 udziałów Shamira, dowolne 3)”. Od mechanizmu odpieczętowania druga strzałka z etykietą „klucz tranzytowy, automatycznie” prowadzi do pola „openbao, magazyn kluczy”. Od magazynu kluczy wachlarz strzałek prowadzi do małych pól „nexus-keys”, „nexus-auth”, „pozostałe usługi”. Notatka pod depozytariuszem: „tożsamość nigdy nie opuszcza tej maszyny”.
Co robi depozytariusz po restarcie węzła.

Odpieczętowanie

Pakiet chart dostarcza skrypt unseal.sh w folderze files/custody/, identyczny co do bajtu w każdym wydaniu. Depozytariusz uruchamia go na własnej maszynie. Skrypt odczytuje zaszyfrowany obiekt Secret, odszyfrowuje go jednorazowo za pomocą tożsamości depozytariusza (tożsamość w Secure Enclave jednorazowo prosi o autoryzację Touch ID), przesyła udziały do mechanizmu odpieczętowania i potwierdza jego odpieczętowanie. Żaden udział nie jest nigdy zapisywany do pliku ani przekazywany w wierszu poleceń.

Harrow uruchamia go w trybie bezpośrednim przez przekierowanie portów (port-forward):

kubectl -n nexus get secret openbao-unsealer-tls -o jsonpath='{.data.ca\.crt}' | base64 -d > unsealer-ca.crt
kubectl -n nexus port-forward pod/openbao-unsealer-0 28200:8200 &

AGE_IDENTITY=<path-to-your-custodian-identity> \
OPENBAO_NS=nexus \
UNSEAL_ADDR=https://127.0.0.1:28200 \
UNSEAL_CACERT=unsealer-ca.crt \
UNSEAL_RESOLVE=openbao-unsealer.<namespace>.svc \
UNSEAL_SECRET_JSON_CMD='kubectl -n nexus get secret openbao-unseal-shares-encrypted -o json' \
bash unseal.sh

<path-to-your-custodian-identity> to plik tożsamości age depozytariusza, będący prywatną częścią jednego z odbiorców w keys.custody.recipients. UNSEAL_RESOLVE to nazwa zawarta w certyfikacie mechanizmu odpieczętowania (<namespace> to przestrzeń nazw, w której zainstalowano system Nexus, domyślnie nexus), dzięki czemu protokół TLS jest weryfikowany względem własnego urzędu certyfikacji (CA) mechanizmu odpieczętowania, mimo że połączenie trafia do 127.0.0.1. Skrypt nigdy nie wyłącza weryfikacji certyfikatów.

Kod wyjścia Ostatni wiersz Znaczenie
0 UNSEALED nexus/openbao-unsealer-0 Odpieczętowany. Jeśli był już odpieczętowany, nic nie zostało wysłane
1 STILL-SEALED … Nadal zapieczętowany lub wywołanie odpieczętowania się nie powiodło
2 UNSEAL-REFUSED … Brakuje wymaganego elementu wskazanego w komunikacie
3 UNSEAL-REFUSED … Ta tożsamość nie może odszyfrować udziałów, więc nie należy do depozytariusza tej instalacji. Nic nie zostało wysłane

W ciągu minuty magazyn kluczy podąża za nim samoczynnie. Proszę sprawdzić za pomocą kubectl -n nexus get deploy,statefulset, czy wszystko jest znów gotowe.

Depozytariusze są wybierani przed instalacją, a każdy z nich tworzy własny klucz na swojej maszynie. Pakiet chart widzi wyłącznie część publiczną:

age-keygen -o custodian.key
age-plugin-se keygen --access-control=any-biometry -o custodian.key

Pierwsze polecenie tworzy zwykłą tożsamość age; jej odbiorcą jest wiersz # public key: age1... w pliku. Drugie tworzy tożsamość przechowywaną w koprocesorze Secure Enclave komputera Mac, z odbiorcą zaczynającym się od age1se1. Każdy z tych odbiorców trafia do keys.custody.recipients. Plik tożsamości pozostaje u swojego depozytariusza w trybie offline.

Kopia zapasowa i przywracanie

Strona Kopie zapasowe i przywracanie (Back up and restore) pokazuje każdy magazyn wraz z jego ostatnią kopią zapasową oraz datą ostatniego faktycznego testu jej przywrócenia. Kopia zapasowa jest sprawdzona dopiero wtedy, gdy zostanie przywrócona, dlatego strona śledzi oba te zdarzenia. Kopie zapasowe obejmują sześć magazynów. Główna baza danych przechowuje użytkowników i ustawienia, zadania oraz dziennik audytu. Obok niej znajdują się graf wiedzy i indeks wyszukiwania, a następnie magazyn plików i magazyn pamięci. Klucze stanowią szósty magazyn – są zapieczętowane i przechowywane oddzielnie od danych. Kopie zapasowe trafiają do Państwa własnej pamięci masowej, są szyfrowane Państwa własnymi kluczami i firma Adverant nie może ich odczytać. Gdy magazyn nie przeszedł testowego przywrócenia w czasie określonym przez Państwa regułę, na stronie pojawia się plakietka RESTORE_TEST_OVERDUE z przyciskiem Przetestuj teraz (Test it now). Testowe przywrócenie działa w osobnej przestrzeni i jest niezauważalne dla użytkowników.

Te same dwie czynności są dostępne z wiersza poleceń:

nexusctl backup now
nexusctl backup verify

Polecenie backup now wykonuje kopię zapasową wszystkich magazynów jednocześnie. Polecenie backup verify sprawdza najnowszą kopię zapasową. Warto uruchomić oba przed każdą zmianą, która budzi Państwa obawy.

Kopie zapasowe i przywracanie
Kopie zapasowe i przywracanie
Każdy magazyn z ostatnią kopią zapasową i ostatnim przetestowanym przywróceniem. Indeks wyszukiwania ma zaległy test, a plakietka oferuje jego natychmiastowe uruchomienie.

Aby przywrócić dane, należy podać nazwę kopii zapasowej:

nexusctl restore --from <backup-id>

Wartość <backup-id> pochodzi z listy na stronie Kopie zapasowe i przywracanie. Przywrócenie wymaga zatwierdzenia przez drugą osobę, a podczas jego trwania pasek postępu wyświetla ten proces wraz z godziną rozpoczęcia i informacją o osobie zatwierdzającej. Podczas przywracania wszyscy użytkownicy mają dostęp tylko do odczytu, co różni się od zablokowania dostępu: można się zalogować i przeglądać dane. Zadania się nie uruchamiają (harmonogramy czekają i nadrabiają zaległości później), a wyszukiwanie wraca po przywróceniu indeksu wyszukiwania. Wszystko, co zostało zapisane po utworzeniu kopii zapasowej, zostaje utracone, dlatego raport z przywracania wypisuje te elementy według właścicieli, aby mogli wprowadzić je ponownie.

Przywracanie
Przywracanie
Przywracanie w toku. Magazyny wracają po kolei, użytkownicy mają dostęp tylko do odczytu aż do przywrócenia ostatniego z nich, a komunikat na każdej stronie informuje o przewidywanym czasie zakończenia.

Razem z kopiami zapasowymi należy zachować jeszcze jedną rzecz: obiekt Secret nexus-generated w przestrzeni nazw nexus. Pakiet chart tworzy wygenerowane hasła i klucze szyfrowania instalacji przy pierwszej instalacji i odczytuje je z tego obiektu Secret przy każdej aktualizacji. Dane zapieczętowane za pomocą EXTERNAL_KEY_ENCRYPTION_KEY można otworzyć wyłącznie tym kluczem. Kopię tego obiektu Secret należy przechowywać tam, gdzie trzymają Państwo najbardziej poufne materiały, ponieważ każdy, kto go posiada, ma dostęp do tych kluczy.

Aktualizacje

Tomás przeprowadza aktualizację w dwóch krokach. Najpierw pyta, co się zmieni:

nexusctl upgrade plan --bundle nexus-alpha-1.0.0-alpha.2-enterprise.tar

Plan zawiera listę zmian w wydaniu, wszelkie zmiany w strukturze bazy danych oraz informację, czy operację można cofnąć. Następnie go zatwierdza:

nexusctl upgrade apply --bundle nexus-alpha-1.0.0-alpha.2-enterprise.tar

Zastosowanie zmian najpierw wykonuje kopię zapasową i uruchamia kontrolę wstępną (preflight). Następnie przenosi silniki falami, przy czym każda fala czeka, aż poprzednia będzie sprawna przez 10 minut. Strona Aktualizacja (Upgrade) pokazuje przebieg każdej fali oraz stan instalacji w międzyczasie. Informuje również, do kiedy otwarta pozostaje droga powrotna; po tej dacie powrót wymaga przywrócenia z kopii zapasowej. Jeśli któryś krok się nie powiedzie, Nexus wycofuje wszystkie silniki do poprzedniego wydania i je weryfikuje. Komunikat UPGRADE_ROLLED_BACK wskazuje wówczas krok, który zakończył się niepowodzeniem, i potwierdza, że dane nie uległy zmianie. Rozwiązanie problemu jest wyświetlane przed przyciskiem Spróbuj ponownie (Try again), a pakiet diagnostyczny dla wsparcia jest dostępny pod jednym przyciskiem.

W przypadku instalacji bez połączenia ze światem zewnętrznym pakiet dociera na nośniku. Funkcja Importuj z nośnika (Import from media) weryfikuje podpis wydania względem klucza wydania Adverant zainstalowanego w systemie i sprawdza, czy numery wersji zmieniają się wyłącznie w górę. Pliki podpisane przez kogokolwiek innego są odrzucane z błędem MEDIA_SIGNATURE_INVALID: nic nie jest ładowane, a bieżące wydanie działa dalej.

Aktualizacja
Aktualizacja
Aktualizacja w toku. Najpierw wykonano kopię zapasową, trwa druga z trzech fal, a droga powrotna pozostaje otwarta do wskazanej daty.
Aktualizacja nie powiodła się i została wycofana
Aktualizacja nie powiodła się i została wycofana
Fala zakończyła się niepowodzeniem, ponieważ na woluminie zabrakło miejsca. Wszystkie silniki wróciły do poprzedniego wydania z nienaruszonymi danymi, a rozwiązanie jest podane przed przyciskiem Spróbuj ponownie.

Co dzieje się pod spodem

Polecenie nexusctl upgrade apply uruchamia helm upgrade względem pakietu chart. Jeśli aktualizują Państwo system samodzielnie za pomocą narzędzia Helm, obowiązują te same zasady:

helm upgrade nexus oci://registry.adverant.ai/nexus/charts/nexus --version <version> -n nexus -f harrow-values.yaml
kubectl -n nexus wait --for=condition=Available deploy --all --timeout=900s

Schemat bazy danych jest aktualizowany przed wdrożeniem nowych podów. Migracje pakietu chart to haki (hooks) uruchamiane przed aktualizacją (pre-upgrade) w określonej kolejności: najpierw inicjalizacja (bootstrap) bazy danych, następnie migracje poszczególnych usług, a na końcu migracje warstwy BFF (backend for frontend) konsoli. Zadanie powiernicze (custody Job) również się uruchamia, a w już zainicjalizowanej instalacji jedynie potwierdza ten stan i niczego nie zmienia. Każde zadanie haka ma limit ponowień (backoff limit) równy 0, więc nieudana migracja zatrzymuje aktualizację i nigdy nie jest ponawiana po cichu: przed kolejną próbą należy odczytać jej dziennik za pomocą kubectl -n nexus logs job/<hook-job>.

Pod każdej usługi czeka w kontenerze inicjalizującym, wait-for-schema, dopóki rejestr wydań nie wykaże, że jego migracje zostały zastosowane dla obrazu nowego wydania. Po wycofaniu zmian lub aktualizacji zmieniającej wyłącznie wartości ponownie uruchomiony pod odnajduje swój wiersz i startuje natychmiast.

Przed aktualizacją

Warto uwzględnić w planach trzy punkty z informacji o wydaniu:

  1. Aktualizacja w okresie mniejszego ruchu. Podczas pierwszej aktualizacji instalacji utworzonej ze starszego pakietu chart zadanie inicjalizujące (bootstrap) odbiera stare domyślne uprawnienia do tabel, a każda usługa odzyskuje własne uprawnienia ze swojej migracji. Dopóki ta migracja się nie wykona, usługa nie może korzystać ze swoich tabel. Przerwa trwa kilka sekund. Jeśli sekundy mają znaczenie, należy najpierw przeskalować usługi do zera, a kopię zapasową wykonać po zakończeniu zadań migracji.
  2. Przypisanie organizacji do każdego klucza interfejsu programowania aplikacji (API). Klucz bez przypisanej organizacji jest odrzucany z błędem 403 TOKEN_ORG_MISSING przez każdą usługę weryfikującą klucze za pośrednictwem nexus-auth, w tym nexus-graphrag. Przed aktualizacją należy przypisać każdemu takiemu kluczowi organizację lub wystawić nowy klucz. Stare klucze bcrypt działają do daty ich bezwzględnego unieważnienia.
  3. Wyczyszczenie pamięci podręcznej kluczy API po aktualizacji. Dopóki Państwo tego nie zrobią, wpisy kluczy w pamięci podręcznej mogą przez maksymalnie godzinę zawierać nieprawidłową nazwę aplikacji. Proszę uruchomić poniższe polecenie względem pamięci podręcznej usługi nexus-auth, czyli instancji Valkey instalacji (nexus-valkey, hasło w obiekcie Secret nexus-generated pod kluczem VALKEY_PASSWORD):
pw=$(kubectl -n nexus get secret nexus-generated -o jsonpath='{.data.VALKEY_PASSWORD}' | base64 -d)
kubectl -n nexus exec nexus-valkey-0 -- sh -c \
  'valkey-cli -a "$1" --scan --pattern "apikey:prefix:*" | xargs -r valkey-cli -a "$1" del' _ "$pw"

Dotyczy to domyślnego magazynu wewnątrz klastra. Przy ustawieniu dataTier.valkey.mode: external taki pod nie istnieje: należy uruchomić to samo skanowanie i usuwanie względem własnego hosta Valkey, używając hasła z obiektu Secret wskazanego w dataTier.valkey.external.existingSecret.

Wycofywanie zmian (rollback)

W oknie czasowym widocznym na stronie Aktualizacja przycisk Wróć (Go back) przywraca wszystkie silniki do poprzedniego wydania. Po upływie tego okna powrót oznacza przywrócenie kopii zapasowej wykonanej na początku aktualizacji.

Dwie wartości nie mogą nigdy ulec zmianie podczas aktualizacji ani wycofywania zmian.

Wartość keys.installationName jest stała. Pierwsza inicjalizacja magazynu kluczy tworzy pod nią tożsamość instalacji i to właśnie ta tożsamość widnieje w Państwa licencji. Należy używać dokładnie tej samej wartości w każdym pliku wartości (values) stosowanym dla tej instalacji.

Obiekt Secret nexus-generated musi pozostać bez zmian. Przy każdej aktualizacji pakiet chart odczytuje z niego wartość EXTERNAL_KEY_ENCRYPTION_KEY i sprawdza jej strukturę. Wartość, która nie jest ani ciągiem base64 z 32 bajtów, ani surowym 32-bajtowym kluczem ze starszej instalacji, zatrzymuje renderowanie z błędem EXTERNAL_KEY_ENCRYPTION_KEY_INVALID, a pakiet chart nigdy nie wypisuje samej wartości. Oznacza to, że ktoś zmodyfikował lub zastąpił obiekt Secret. Należy przywrócić klucz, którym zapieczętowano dane tej instalacji, w formacie base64 z jego 32 bajtów (printf %s "$OLD" | base64), a następnie ponowić aktualizację. Nowy, losowy klucz sprawiłby, że wszystko zapieczętowane starym kluczem stałoby się nieczytelne.

Skalowanie

Każdy komponent ma w pliku wartości swój przełącznik i rozmiar. Komponentów wymaganych nie można wyłączyć: pakiet chart uruchamia je niezależnie od ustawienia przełącznika. Pozostałym można przydzielić więcej replik i więcej zasobów.

# harrow-values.yaml (Helm values): scaling
components:
  gateway:
    replicas: 2
    resources: { requests: { cpu: 400m, memory: 1Gi }, limits: { memory: 3Gi } }
  graphrag:
    replicas: 2
  workflows:
    replicas: 2
workflows:
  concurrency: "8"
dataTier:
  qdrant:
    resources: { requests: { cpu: 200m, memory: 512Mi }, limits: { memory: 4Gi } }

Zmiany stosuje się za pomocą helm upgrade, jak pokazano wyżej. Rozmiary woluminów konfiguruje się w sekcji dataTier.<store>.size; przed zwiększeniem woluminu należy upewnić się, że używana klasa pamięci masowej (storage class) obsługuje jego rozszerzanie. Strona Kondycja instalacji (How the installation is doing) pokazuje na wykresach obciążenie procesorów i pamięci klastra wraz z dostępnym zapasem. Należy zwiększyć ten zasób, który wyczerpuje się jako pierwszy.

Pakiety diagnostyczne (support bundles)

Gdy Harrow potrzebuje pomocy firmy Adverant, Tomás tworzy pakiet diagnostyczny dla wsparcia (support bundle):

nexusctl support-bundle --out harrow-support-4471.tar.gz

Strona Pakiet diagnostyczny (Support bundle) w konsoli tworzy ten sam plik. Zbiera on dzienniki silników z ostatnich 24 godzin wraz ze szczegółami dotyczącymi kondycji i wersji. Ustawienia są dołączane bez haseł i kluczy tajnych, razem z raportami z kontroli wstępnej i instalacji. Zanim cokolwiek zostanie zapisane, mechanizm redagowania zastępuje nazwy i tajemnice symbolami zastępczymi, a użytkownik widzi podgląd dokładnie tych danych, które opuszczą system. Własne treści użytkowników nie są nigdy zbierane. Pakiet trafia do firmy Adverant poprzez przesłanie na stronę Wsparcie i pakiety diagnostyczne (Support and support bundles) na Państwa koncie lub jako plik przeniesiony na nośniku. Mogą go otworzyć wyłącznie inżynierowie wsparcia wskazani w zgłoszeniu, a po 30 dniach jest on usuwany.

Pakiet diagnostyczny
Pakiet diagnostyczny
Tworzenie pakietu diagnostycznego. Podgląd redagowania pokazuje, co zostało ukryte, zanim jakiekolwiek dane opuszczą system, a otworzyć go mogą tylko wskazani inżynierowie.

Eksport dowodowy

Audytorzy oraz Państwa własny zespół ds. zgodności (compliance) często wymagają dowodu na to, że platforma działa zgodnie z opisem. Polecenie nexusctl evidence export generuje taki dowód:

nexusctl evidence export --out harrow-evidence-2027-01

Oprócz eksportowanych rekordów polecenie uruchamia sondy akceptacyjne platformy: router AI jest osiągalny i odpowiada, zadanie UNO zostaje wysłane i zakończone, a odczyt między organizacjami zostaje odrzucony. Ich wyniki znajdują się w pliku probes.json w folderze wyjściowym.

Szybki przegląd stanu

Polecenie nexusctl status --json odpowiada na pytanie, czy instalacja jest sprawna i w jakim stanie znajduje się każdy komponent. Raportuje również stan licencji wraz z datą wygaśnięcia, edycję oraz uruchomione wydanie. Każda skompilowana część jest wymieniona wraz ze swoim skrótem (digest) i podpisem. To polecenie warto podpiąć pod własny system monitorowania.

Deinstalacja

nexusctl uninstall --profile <profile-file>

<profile-file> to profil wdrożenia dla klastra – ten sam plik, który przekazali Państwo do nexusctl handoff --profile <profile-file> --out <dir>, jeśli klastrem zarządza Państwa zespół platformowy. Polecenie handoff zapisuje dla tego zespołu listę wymagań systemu Nexus względem klastra w przystępnym języku oraz manifesty potrzebne do ich spełnienia. Polecenie uninstall usuwa wyłącznie przestrzenie nazw systemu Nexus i zachowuje Państwa kopie zapasowe. Wraz z nimi usuwana jest tożsamość instalacji. Późniejsza instalacja na tym samym klastrze będzie nową instalacją z nową tożsamością, więc jej przypisanie (claim) oraz licencja będą nowe.

Strony Ta instalacja (This installation)

Operatorzy instalacji mają w menu własną grupę – Ta instalacja (This installation) – a jej strony to miejsce, w którym w konsoli odbywa się większość operacji opisanych w tym rozdziale. Zwykły użytkownik po otwarciu jednej z nich widzi stronę Brak uprawnień administratora (Not an administrator), która informuje, kto może wykonać działanie.

Strona Przeznaczenie
Licencja i to, co odblokowuje Licencja i jej grupy funkcji (rozdział 2.13, Licencje)
Jeśli licencja wygaśnie Opis stopni wygasania wraz z datami dla tej licencji
Skompilowane części Każdy licencjonowany moduł z nocną weryfikacją podpisu
Deklaracja zużycia dla Adverant Liczniki roczne, możliwe do odczytania przed wysłaniem
Wersje i aktualizacje Każda zainstalowana wersja z informacją, kto i kiedy ją zainstalował
Aktualizacja Aktualizacja etapowa i droga powrotna
Kopie zapasowe i przywracanie Każdy magazyn, jego ostatnia kopia zapasowa i ostatnie przetestowane przywrócenie
Stan instalacji Węzły, pojemność i koszty bieżące wraz z ostrzeżeniami
Klucze i wymazywanie Klucz każdej organizacji oraz funkcja Wymaż (Erase) wymagająca podania powodu i zatwierdzenia przez drugą osobę
Incydenty Otwarte i zamknięte problemy wraz z podjętymi działaniami
Wkrótce wycofywane Funkcje przeznaczone do wyłączenia wraz z datami, eksportem i zamiennikiem
Status Każda część systemu Nexus obecnie i z ostatnich 30 dni, opisana przystępnym językiem
Pakiet diagnostyczny Jakie dane trafiają do Adverant i w jaki sposób

Dwie z tych stron zasługują na krótkie omówienie. Strona Skompilowane części (Compiled parts) co noc weryfikuje każdy licencjonowany moduł względem podpisu firmy Adverant. Zmodyfikowana kopia modułu zostaje odrzucona i nigdy nie jest ładowana, podczas gdy podpisana kopia działa dalej, a strona zlicza odrzucenia według miesięcy, dzięki czemu żadna próba manipulacji nie przejdzie niezauważona. Strona Status jest napisana tak, aby mógł ją zrozumieć każdy w organizacji. Pokazuje każdą część systemu Nexus obecnie oraz z ostatnich 30 dni w formie paska dni, z uwzględnieniem zaplanowanych prac konserwacyjnych i niedawnych incydentów, a operator może dodać incydent lub okno konserwacyjne z poziomu tej samej strony.

Instalacja w edycji Community ma jedną stronę – Ta instalacja (Community) – zawierającą jej wersję, kondycję i aktualizacje. Strony edycji Enterprise wyświetlają się na niej jako zajawki informujące, kto może je włączyć.