Wersja 1.0.0-alpha.1najnowsza
Rozdział 1.4
AI na Państwa warunkach
Jak Nexus wykorzystuje sztuczną inteligencję (AI) na warunkach samej organizacji. Organizacja wnosi i posiada własne klucze do modeli, jedna centrala kieruje każde wywołanie modelu do wybranych przez nią dostawców, modele lokalne działają na jej własnych serwerach i nic nie jest wysyłane do Adverant za jej plecami.
Ta strona została przetłumaczona przez AI z angielskiego oryginału. W razie jakichkolwiek niejasności wersją wiążącą jest strona w języku angielskim. Przeczytaj tę stronę po angielsku

Instalacja operacyjna w Harrow Port Authority nie ma w ogóle hostowanego dostawcy AI. Nie ma ona połączenia z internetem, więc każdy używany przez nią model działa na kartach graficznych we własnej maszynowni: Qwen3-32B do większości zadań, a obok niego Llama 3.3 70B oraz Gemma 3 27B. Kiedy Aoife Brennan, szefowa IT w Harrow, otwiera stronę centrali AI, widzi dokładnie te modele, zadanie przypisane do każdego z nich oraz miejsce, do którego może trafić każde wywołanie. Tym miejscem jest budynek.
Większość organizacji będzie łączyć modele hostowane i lokalne. Zasada się nie zmienia: organizacja decyduje, jakiej sztucznej inteligencji (AI) używa, dokąd mogą trafiać jej dane i ile wydaje, a Nexus egzekwuje te decyzje przy każdym wywołaniu.
Klucz należy do organizacji
Gdy organizacja korzysta z modelu hostowanego, używa własnego klucza. Nexus przechowuje klucze w puli AI organizacji. Należą one do organizacji, a nie do jakiejkolwiek osoby w niej pracującej. Właściciele i administratorzy dodają je i wycofują. Pula przyjmuje klucze dla usług Anthropic, Google Gemini, OpenRouter i Scaleway, a także może wskazywać na dowolny serwer prowadzony przez organizację, który obsługuje popularny protokół zgodny z OpenAI.
Klucz wpisuje się tylko raz. Nexus szyfruje go w momencie otrzymania i nigdy więcej, w żadnym miejscu, go nie pokazuje. Od tego momentu klucz jest widoczny jedynie jako krótka podpowiedź i wiersz taki jak „ustawiony przez Aoife 3 wrz”. Gdy klucz zostaje wycofany, centrala natychmiast przestaje wysyłać do niego wywołania, a klucz pozostaje na liście jako wycofany, dzięki czemu historia tego, kto czego używał, pozostaje spójna. Nic nie jest usuwane.
Każda organizacja ma własne konto u dostawcy i własny rachunek. Za AI dzierżawcy nie kryje się żaden współdzielony klucz Adverant, więc wydatki jednej organizacji nigdy nie mieszają się z wydatkami innej, a organizacja zmieniająca dostawcę po prostu wycofuje jeden klucz i dodaje kolejny.
Klucze do zewnętrznych źródeł danych są przechowywane oddzielnie od kluczy modeli. Harrow przechowuje na przykład klucz do odczytywanego kanału z pozycjami statków na osobnej stronie kluczy danych zewnętrznych. Ta strona wprost odrzuca klucze modeli, ponieważ ich miejsce jest w puli i nigdzie indziej.
Centrala kieruje każdym wywołaniem
Aplikacje i agenci w systemie Nexus nigdy nie wywołują modelu bezpośrednio – podobnie jak przepływy pracy. Zwracają się do centrali AI. To ona zarządza kluczami i dokonuje ostatecznego wyboru dostawcy oraz modelu. Aplikacja może określić swoje preferencje, na przykład szybki model do krótkich odpowiedzi, a centrala spełnia to życzenie, o ile organizacja ma skonfigurowanego danego dostawcę. Jeśli nie, centrala wybiera inny model, na który organizacja zezwoliła. Aplikacja nigdy nie może wymusić użycia modelu, którego organizacja nie wybrała.
Zanim wywołanie zostanie wysłane, aplikacja oznacza je etykietą zawierającą pytającą jednostkę i rolę oraz informację o tym, jak wrażliwe są dane. Centrala kieruje ruchem na podstawie tej etykiety i nigdy nie otwiera samego wywołania. Podejmuje cztery decyzje.
Pierwsza dotyczy zadania. Odczytanie zeskanowanego formularza wymaga innego modelu niż zredagowanie pisma, dlatego organizacja przypisuje każdy rodzaj zadania (domyślne, szybkie, rozumowanie, kod i długi kontekst) do preferowanych modeli. Druga dotyczy danych. Dane osobowe lub tajne mogą być ograniczone do modeli działających na własnym sprzęcie organizacji, podczas gdy materiały publiczne mogą korzystać z szerszego zakresu. Trzecia dotyczy miejsca. Wywołania trafiają wyłącznie do regionów i dostawców dozwolonych przez jednostkę, a wywołanie, które miałoby trafić gdziekolwiek indziej, zostaje odrzucone, przy czym odmowa jest zapisywana w rejestrze. Czwarta dotyczy rozwiązania awaryjnego. Jeśli model działa wolno lub jest niedostępny, wywołanie przejmuje kolejny dozwolony model. Klucz, który zawiedzie, jest wstrzymywany na 60 sekund i pomijany; po pięciu niepowodzeniach z rzędu zostaje wyłączony. Wywołanie trafia do dozwolonego modelu lub czeka, a jeśli żadna z tych opcji nie zadziała, kończy się niepowodzeniem z podaniem jasnej przyczyny. Nigdy nie trafia w miejsce zabronione przez reguły.
Reguły zaczynają się na poziomie organizacji i mogą być zawężane dla każdej jednostki i aplikacji oraz dla każdego rodzaju danych. Jedna jednostka może być ograniczona do modeli lokalnych na własnym sprzęcie, podczas gdy inna korzysta z modelu hostowanego w Unii Europejskiej. Reguły jednostki nigdy nie mogą być mniej restrykcyjne niż reguły organizacji.
Każde wywołanie jest zliczane, nigdy czytane
Centrala zlicza każde wywołanie według osoby i zespołu oraz według aplikacji i dnia. Mierzy również czas i koszt każdego wywołania. Nigdy nie przechowuje ani nie odczytuje treści zapytania ani odpowiedzi. Każdy budżet ma wskazanego z nazwy właściciela i określony limit. Budżety można ustawiać na czterech poziomach, od całej organizacji po pojedynczą osobę, z uwzględnieniem jednostek i umiejętności pomiędzy nimi. Po osiągnięciu budżetu zastosowanie ma reguła wybrana przez jego właściciela. Praca może być kontynuowana, przeniesiona na tańszy model lub wstrzymana do czasu uzyskania zgody administratora. Dział finansowy otrzymuje jedno zestawienie obejmujące zarówno modele hostowane, jak i lokalne.
Modele na Państwa własnych serwerach
Każdy model uruchamiany przez organizację na własnym sprzęcie może zostać podłączony do centrali, o ile obsługuje protokół zgodny z OpenAI. Zespół IT podaje centrali adres serwera, widzi znalezione modele i wybiera zadanie dla każdego z nich. Po zakończeniu strona połączenia wyświetla potwierdzenie „Nic nie opuszcza tej lokalizacji”. Niewielki model przekształcający tekst w formę umożliwiającą wyszukiwanie również działa domyślnie wewnątrz instalacji, na zwykłych procesorach, dzięki czemu samo wyszukiwanie nie wymaga zewnętrznej usługi. Skorzystanie w tym celu z usługi hostowanej to wybór, którego organizacja może dokonać.
W lokalizacji odizolowanej od sieci (air-gapped), takiej jak Harrow, modele lokalne są jedynymi dostępnymi modelami. Sprawdza się to dobrze w większości codziennych zadań i wiąże się z jednym naturalnym ograniczeniem: dana funkcja wymaga zainstalowania odpowiedniego modelu na miejscu. Studio notatników w Harrow potrafi tworzyć slajdy i jednostronicowe podsumowania przy użyciu modeli lokalnych, ale podsumowanie audio wymaga modelu głosowego – dopóki nie zostanie on zainstalowany, studio informuje o tym wprost i wskazuje, kto może go dodać.
Modele lokalne mogą również weryfikować się nawzajem. W Harrow praca wykonana przez jedną rodzinę modeli jest sprawdzana przez inną (na przykład Qwen3-32B przez Llama 3.3 70B), dzięki czemu słaby punkt jednej rodziny nie jest weryfikowany przez tę samą rodzinę.
Dla organizacji, które chcą pójść o krok dalej, dodatek Fabryka modeli (Model factory) trenuje i dostraja modele na własnych kartach graficznych organizacji, wykorzystując wyłącznie dane, do których użycia organizacja jest uprawniona.
Brak klucza oznacza brak AI, a Nexus o tym informuje
Organizacja bez podłączonego modelu nie otrzymuje żadnych odpowiedzi od AI. Jest to celowe ograniczenie konstrukcyjne, a nie błąd. Nexus nie pożycza po cichu współdzielonego klucza, aby wypełnić tę lukę, ponieważ wówczas dane organizacji trafiłyby w miejsce, którego ona nigdy nie wybrała.
Zamiast tego użytkownicy widzą prosty komunikat. Asystent wyjaśnia, że nie może odpowiedzieć, ponieważ nie podłączono żadnego modelu, podaje drobnym drukiem kod MODEL_NOT_CONNECTED i wyświetla opcję „Podłącz model” osobom posiadającym odpowiednie uprawnienia. Zadania oczekujące na model uruchamiają się, gdy tylko jakiś stanie się znów dostępny.
Nic nie trafia do Adverant za Państwa plecami
Nexus hostowany we własnym zakresie nie wysyła raportów o pracownikach do firmy Adverant. Gdy jakieś informacje rzeczywiście opuszczają system, czytasz je przed wysłaniem.
Instalacja na własnej infrastrukturze przygotowuje roczne zestawienie wykorzystania zawierające wyłącznie liczniki: ile stanowisk i urządzeń jest w użyciu oraz z jakich grup funkcji korzystano. Administrator czyta je wiersz po wierszu przed przesłaniem lub wyniesieniem na dysku. Lokalizacja odizolowana od sieci prosząca o nową funkcję wysyła plik żądania zawierający nazwę instalacji i funkcji wraz z odciskiem palca instalacji. Nie trafiają tam żadne informacje o ludziach ani ich pracy. Gdy potrzebujesz pomocy, pakiet wsparcia pokazuje, jakie dane zbierze, oraz wyświetla podgląd zredagowanych informacji, zanim cokolwiek zostanie wysłane.
Pracownicy firmy Adverant nie mogą z własnej inicjatywy zaglądać do wnętrza instalacji klienta. Jeśli zespół wsparcia musi to zrobić, prośba trafia przez zgłoszenie serwisowe, a administrator wyraża zgodę lub odmawia. Zgoda jest udzielana na określony czas maksymalnie ośmiu godzin i obejmuje wskazany z nazwy zakres, na przykład dzienniki silnika. Nigdy nie obejmuje wiadomości ani plików użytkowników, ani ich poczty czy pamięci.
Własna subskrypcja pracownika nigdy nie staje się własnością organizacji
Niektóre osoby same opłacają subskrypcję AI, na przykład plan Claude Max. Nexus nigdy nie traktuje jej jako własności organizacji. Subskrypcji osobistej nie można dodać do puli organizacji (pula odrzuca ją z nazwy), a żadna strona pokazująca konfigurację AI organizacji nigdy jej nie wyświetla.
Powody są praktyczne. Plan osobisty jest kupowany na warunkach konsumenckich dla jednej osoby, więc kierowanie przez niego pracy współpracowników naruszałoby te warunki. Organizacja nie ma wglądu w jego wykorzystanie ani nie może nałożyć na niego budżetu, a wraz z odejściem danej osoby plan znika z firmy. AI organizacji powinna opierać się na kluczach należących do organizacji – i w systemie Nexus tak właśnie jest.

