Wersja 1.0.0-alpha.1najnowsza
Rozdział 2.2
Edycje od środka
Jak edycje Community i Enterprise są budowane z jednego produktu, jak licencja włącza grupy funkcji w czasie wykonywania, co instalacja Community pokazuje w miejscu strony Enterprise oraz co to oznacza dla pobieranych obrazów i budowanych rozszerzeń.
Ta strona została przetłumaczona przez AI z angielskiego oryginału. W razie jakichkolwiek niejasności wersją wiążącą jest strona w języku angielskim. Przeczytaj tę stronę po angielsku

Dwa wiersze w pliku values decydują, z której edycji korzysta instalacja:
# harrow-values.yaml (Helm values): the edition of this installation
edition: enterprise
enterprise:
enabled: trueMuszą być ze sobą zgodne. Ustawienie edition: community z enterprise.enabled: true zatrzymuje działanie pakietu chart z komunikatem „edition=community but enterprise.enabled=true: they must agree”. Ustawienie edition na jakąkolwiek wartość inną niż community lub enterprise powoduje zatrzymanie z komunikatem NEXUS_EDITION_INVALID. Te dwie wartości określają, jakie obrazy pobiera instalacja. To, co te obrazy następnie włączają, zależy już od licencji w czasie działania, po jednej grupie funkcji naraz.
W tym rozdziale rozkładamy to na czynniki pierwsze: co zawierają poszczególne edycje, jak jeden produkt zmienia się w dwie kompilacje, jak licencja zamienia się w odpowiedź „tak” lub „nie” wewnątrz działającej usługi i co to oznacza, gdy tworzą Państwo własne rozwiązania. Rozdział 1.6, Edycje i licencje prostym językiem, przedstawia perspektywę nabywcy; tutaj prezentujemy perspektywę inżyniera.
Macierz edycji
Wszystko w tym rozdziale pochodzi z jednego pliku: macierzy edycji. Wymienia ona 97 możliwości i przypisuje każdej z nich odpowiedni poziom. Na jej podstawie Adverant generuje katalog licencji oraz reguły menu konsoli, a także wyznacza granicę między kodem otwartym a zamkniętym. Gdy zmienia się macierz, wszystkie te elementy zmieniają się wraz z nią.
Istnieją trzy edycje.
| Edycja | Licencja | Gdzie działa |
|---|---|---|
| Community | Apache-2.0, open source, bezpłatna | Państwa sprzęt lub chmura Adverant |
| Team | Licencja Adverant Enterprise | Chmura Adverant: Community oraz zestaw Team |
| Enterprise | Licencja Adverant Enterprise, według grup funkcji | Państwa sprzęt lub chmura Adverant |
Instalacja uruchamia jedną z dwóch opcji: wartość edition w pakiecie chart przyjmuje wyłącznie community oraz enterprise. Team to edycja chmurowa, natomiast Enterprise zawiera również zestaw Team, dzięki czemu na Państwa własnym sprzęcie możliwości edycji Team (panel roboczy zadokowany obok każdego rekordu, współdzielone notatniki, polityka pamięci dla organizacji i pozostałe funkcje) są dostarczane w ramach edycji Enterprise.
Sama edycja Enterprise ma budowę warstwową. Baza Enterprise stanowi zamknięty rdzeń: obejmuje wiele organizacji i jednostek biznesowych, wymuszanie logowania jednokrotnego (SSO) z użyciem SAML (Security Assertion Markup Language) i synchronizacją katalogów, role niestandardowe z zatwierdzaniem na zasadzie dwóch par oczu, długi okres retencji dzienników audytu, ochronę danych, strony operatorskie oraz zarządzanie klastrem. Na bazie tej osadzone są dodatki, z których każdy jest licencjonowany osobno, oraz pakiety dziedzinowe. Pierwszy dodatek w tabeli, AI Gateway at scale, rozkłada obciążenie routera AI (sztucznej inteligencji) pomiędzy repliki i dostawców.
| Dodatek | Wymaga również |
|---|---|
| Brama AI w skali | Baza |
| Fabryka modeli | Baza |
| Pomysły | Baza |
| Połączenia i głos | Baza |
| Poczta | Baza |
| Inne firmy i ściany ochronne | Baza |
| Studio notatników | Baza |
| Mapa i GeoAI | Baza |
| Konektory danych | Baza |
| Agent-do-agenta | Baza |
| Pokoje decyzyjne i zapieczętowane rekordy | Baza |
| Operacje przychodowe | Baza |
| Witryna sklepowa / white-label | Baza |
| Nexus Edge | Baza |
| Aplikacje mobilne | Baza |
| Siła robocza | Baza; agenty na urządzeniach brzegowych wymagają również Nexus Edge, a zatwierdzenia na telefonie wymagają dodatkowo Aplikacji mobilnych |
| Tarcza | Baza |
| Piaskownice | Baza |
| Jakość (NexusQA) | Baza |
Dostępnych jest dziesięć pakietów dziedzinowych:
- Ubezpieczenia
- Bankowość i płatności
- Rynki kapitałowe i zarządzanie aktywami
- Administracja rządowa i sektor publiczny
- Ochrona zdrowia
- Nauki o życiu (life sciences)
- Infrastruktura krytyczna i energetyka
- Obronność i bezpieczeństwo
- Usługi prawne i profesjonalne
- Logistyka i gospodarka morska
Każdy pakiet wymaga bazy Enterprise, a pięć z nich wymaga również dodatku. Pakiet Ubezpieczenia wymaga Pokoi decyzyjnych i zapieczętowanych rekordów. Tego samego wymaga pakiet Rynki kapitałowe i zarządzanie aktywami. Pakiet Usługi prawne i profesjonalne wymaga tych dwóch elementów oraz Poczty. Logistyka i gospodarka morska wymaga Mapy i GeoAI. W pakiecie Obronność i bezpieczeństwo alerty platformowe wymagają również Nexus Edge. Ekrany telefoniczne dowolnego pakietu wymagają ponadto Aplikacji mobilnych. Rozdział 1.7, Pakiety dziedzinowe i branżowe, opisuje zawartość każdego z nich.
Grupy funkcji
Jednostką wskazywaną w licencji jest grupa funkcji. Jest ich 32: podstawa Community, zestaw Team, baza Enterprise, po jednej na każdy dodatek i po jednej na każdy pakiet. Każda możliwość należy do dokładnie jednej grupy, więc licencja wymieniająca „Baza Enterprise, Mapa i GeoAI, Logistyka i gospodarka morska” precyzyjnie określa, które możliwości dana instalacja może uruchamiać.
| Poziom | Możliwości |
|---|---|
| Community | 36 |
| Team | 6 |
| Baza Enterprise | 18 |
| Dodatki | 23 |
| Pakiety domenowe | 14 |
Zakres uprawnienia
Każda licencjonowana możliwość ma określony zakres uprawnienia, który mówi o tym, do czego dane uprawnienie jest przypisane.
- Zakres dzierżawcy (tenant) obejmuje obszary, w których pracują użytkownicy: Pomysły, Pocztę, Operacje przychodowe, pakiety. Licencja udostępnia je dla całej instalacji, a następnie są one włączane lub wyłączane dla poszczególnych organizacji i jednostek biznesowych. Nowa organizacja nigdy nie dziedziczy stanu, w którym wszystko jest domyślnie włączone.
- Zakres wdrożenia obejmuje pięć elementów należących do instalacji jako całości: import licencji wraz z pobieranymi przez nią artefaktami, formy dostarczania Enterprise, strony operatorskie, zarządzanie klastrem oraz Nexus Edge.
Możliwości edycji Community nie mają żadnego zakresu uprawnień. Nie wymagają one licencji.
Administrator może zawęzić to, na co pozwala licencja, dla danej organizacji lub jednostki. Nikt nie może rozszerzyć tych uprawnień z poziomu samej instalacji.
Jeden produkt, dwie kompilacje
Istnieje jedna baza kodu Nexus. Kompilacja Community to jej eksport open source, a kompilacja Enterprise to ten sam eksport powiększony o zamknięte moduły.
Lista graniczna przypisuje każdy śledzony plik do odpowiedniej edycji. W większości przypadków odbywa się to poprzez wskazanie możliwości, którą dany plik implementuje, a edycja pliku wynika z poziomu tej możliwości: możliwość z poziomu Community oznacza plik Community, a wszystko z poziomu Team, bazy, dodatku lub pakietu oznacza plik Enterprise. Pliki, które nie są dostarczane w żadnej edycji, są wymienione wraz z podaniem przyczyny. Jedna reguła jest nadrzędna wobec pozostałych: migracje baz danych każdego modułu są dostarczane w obu edycjach. Dzięki temu baza danych Community i baza danych Enterprise mają ten sam schemat, a przeniesienie instalacji z jednej edycji do drugiej polega jedynie na zmianie włączonych funkcji, bez konieczności migracji danych.
Eksport Community zawiera nagłówki Apache-2.0 oraz plik NOTICE, a każdy pakiet w jego obrębie jest objęty licencją Apache-2.0, z wyjątkiem kodu firm trzecich, który zachowuje własną licencję (MIT, BSD i inne) i jest kopiowany w niezmienionej postaci, oraz kilku pakietów SDK (software development kit) i CLI (command-line interface), które zachowują własną licencję MIT. Kompilacja Enterprise jest objęta licencją Adverant Enterprise. Jej warunki zezwalają na użytkowanie wyłącznie na podstawie pisemnej licencji, przez okres, dla wdrożeń i grup funkcji wskazanych w tej licencji. Zakaz inżynierii wstecznej wyraźnie zachowuje prawa przyznane Państwu przez prawo UE w zakresie badania oprogramowania oraz jego dekompilacji w celu zapewnienia interoperacyjności.
Granica licencji
Kod Enterprise komunikuje się z kodem Community wyłącznie poprzez jeden pakiet: @adverant/nexus-spi, czyli interfejs dostawcy usług (SPI). Jest on objęty licencją Apache-2.0 i zawiera interfejsy oraz strażników typów (type guards), nie posiadając własnej logiki czasu wykonania.
| Eksport | Czym to jest |
|---|---|
RouteModule |
Licencjonowany moduł tras (route): jego identyfikator, grupa funkcji, odczytywane treści (bodies) oraz register(app, ctx) |
SpiApp |
Część aplikacji HTTP hosta, z którą styka się moduł: use |
SpiContext |
Elementy przekazywane modułowi przez hosta: bramka produktu i strażnik zakresu, czytnik licencji, pula zapytań o ograniczonym zakresie, adresy nadrzędne (upstream), klienci platformy |
SpiRuntime |
Wartości pakietu SDK (software development kit) wtyczek przekazywane modułowi przez hosta |
SpiPlane |
Grupy ekranów i odczyty ekranów dodawane przez licencjonowaną płaszczyznę |
ScreenModule |
Licencjonowana grupa ekranów konsoli: jej trasy, ekrany i menu |
GrantCheck |
Sprawdzenie, które licencjonowany moduł wykonuje na własnej grupie funkcji |
Sprawdzenie podczas procesu kompilacji egzekwuje zachowanie tej granicy. Wewnątrz kodu Enterprise import z zakresów pakietów Community (@adverant/ oraz @adverant-nexus/) powoduje błąd kompilacji, chyba że dotyczy on @adverant/nexus-spi lub pakietu Enterprise. Tak samo działa import względny wychodzący poza repozytorium, zależność file:, link: lub workspace: wskazująca poza nie, adres URL Git wskazujący repozytorium Community oraz dyrektywa Go replace wskazująca poza repozytorium. Po drugiej stronie granicy powiązanie odbywa się poprzez protokół sieciowy lub moduł ładowany przy starcie, nigdy przez współdzielony kod źródłowy. Pakiet SPI zawiera nawet własną, przypiętą kopię deklaracji typów pakietu SDK wtyczek, ponieważ sam SDK jest pakietem Community, którego granica nie przepuszcza; zamiast tego host przekazuje modułowi wartości czasu wykonania pakietu SDK.
Profile kompilacji
Konsola oraz warstwa BFF (backend for frontend) są kompilowane z użyciem profilu kompilacji, który ustala klasy kodu wewnątrz obrazu. Profil Community zawiera kod Community; profil Enterprise zawiera kod Community oraz Enterprise. Każdy z nich odmawia uruchomienia, jeśli jego profil zawiera kod, którego nie obsługuje edycja danej instalacji. Warstwa BFF informuje o tym za pomocą komunikatu PROFILE_OUTSIDE_EDITION i wskazuje obraz, który należy wdrożyć w zamian. Nie można uruchomić konsoli Enterprise na instalacji Community poprzez zwykłą zmianę tagu obrazu.
Jak licencja włącza grupy funkcji
Licencja to podpisany dokument. Adverant podpisuje każdą licencję dwoma niezależnymi kluczami i żaden inny element instalacji nie decyduje o tym, co jest objęte licencją. Importują ją Państwo za pośrednictwem stron Licencje w konsoli, za pomocą polecenia nexusctl licence import <file> lub wysyłając dokument żądaniem POST pod adres https://<hosts.auth>/api/v1/installation/licence. Licencja nigdy nie jest wartością w pakiecie chart ani zamontowanym plikiem. Rozdział 2.13, Licencje, omawia proces importu i odnawiania oraz każdy stan, przez który przechodzi licencja.
Kluczowe sprawdzenie odbywa się wewnątrz każdego zamkniętego modułu, dla jego własnej grupy funkcji, zanim moduł udzieli odpowiedzi. Odpowiada za to kontrakt GrantCheck z pakietu SPI:
type GrantCheck = (featureGroup: string) => Promise<{ entitled: boolean; code?: "LICENCE_LOCKED" }>;Sprawdzenie to znajduje się w zamkniętym module, ponieważ weryfikację zapisaną w kodzie open source można by po prostu usunąć. Sfałszowana licencja jest traktowana jak brak licencji. Moduł, którego grupa funkcji nie została wymieniona w licencji, odpowiada kodem LICENCE_LOCKED.
Same moduły również podlegają weryfikacji. Usługa nexus-keys przechowuje podpisany manifest części wydania oraz klucz, którym go podpisano. Sprawdza ona każdy skompilowany moduł względem tego manifestu podczas uruchamiania oraz każdej nocy o godzinie 03:53 UTC. Moduł, którego podpis się nie zgadza, nigdy nie zostaje załadowany, a podpisana kopia, którą miał zastąpić, działa nadal; strony operatorskie informują o tym komunikatem MODULE_SIGNATURE_INVALID.
Nad weryfikacją modułów znajduje się warstwa wyświetlania, która decyduje o tym, jak dana możliwość jest prezentowana poszczególnym użytkownikom. Łączy ona uprawnienia wynikające z licencji z planem organizacji oraz rolą danej osoby, w wyniku czego każda kontrolka trafia do jednego z czterech stanów.
| Stan | Co widzi użytkownik |
|---|---|
| Uprawniony | Kontrolka wyświetlana normalnie |
| Zapowiedź (teaser) | Kontrolka wyszarzona z ikoną kłódki; jej otwarcie wyjaśnia, czym jest dana funkcja i kto może ją włączyć |
| Ukryta | Nic; stan używany wyłącznie w przypadku elementów, o których istnieniu rola danej osoby nie może wiedzieć, takich jak prywatna skrzynka pocztowa innej osoby |
| Odmowa z kodem | Tabliczka odmowy wskazująca kod błędu, wyświetlana przy próbie wykonania niedozwolonej czynności |
Sama licencja również przyjmuje różne stany w miarę zbliżania się do daty wygaśnięcia i po jej przekroczeniu. W każdym z nich obowiązują dwie zasady: licencja nigdy nie zatrzymuje trwającej pracy, a poprawki bezpieczeństwa nigdy nie są wstrzymywane.
Co edycja Community pokazuje w miejscu strony Enterprise
Instalacja Community zachowuje układ produktu. Menu ma te same wiersze co w edycji Enterprise, przy czym pozycje Enterprise (Pomysły, Decyzje, Poczta, Połączenia, Inne firmy, Agenty, Polityki, Zgodność) są wyszarzone i opatrzone ikoną kłódki. Nic nie jest ukrywane w celu stworzenia pozorów kompletności edycji, ale też nic nie narzuca się użytkownikowi.
Otwarcie zablokowanego wiersza wyświetla zapowiedź. W przypadku modułu Pomysły zawiera ona informację „Moduł Pomysły jest częścią edycji Enterprise”, następnie jeden akapit opisujący działanie Pomysłów, a dalej „Kto może to włączyć: Państwa administrator, za pomocą licencji od Adverant”. Dostępne są dwa przyciski: „Zapytaj administratora” oraz „Zobacz, jak to działa”. Nie ma tam żadnych cen. Otwarcie strony niczego nie ładuje i niczego nie wysyła, a informacja promocyjna jest pokazywana tylko raz.
Wpisanie adresu strony dostępnej wyłącznie w edycji Enterprise również prowadzi w użyteczne miejsce. Konsola Community zna adresy stron, których nie posiada, i przekierowuje każdy z nich na swoją stronę informującą o edycji, wewnątrz standardowej ramki z menu. Strona ta wyświetla tabliczkę zablokowanej funkcji:
LICENCE_LOCKED
This page is part of Nexus Enterprise. This installation runs Nexus Community,
so the page is not here and nothing was read.
- To use it, the installation needs Nexus Enterprise: an administrator can ask Adverant about it
- Every page this installation holds is in the menu
Kod służy jako punkt odniesienia; pełne zdania są przeznaczone dla osoby czytającej komunikat.
Podstawa
Niektóre elementy nigdy nie są blokowane za bramką płatności, w żadnej edycji i w żadnym stanie licencji: podstawy administracji i bezpieczeństwa, separacja dzierżawców (tenantów), eksport danych, wylogowywanie oraz wszystkie ekrany odmowy. Instalacja Community posiada je wszystkie. Instalacja Enterprise, której licencja wygasła, również je zachowuje: artefakty Enterprise przestają być oferowane, ale podstawa Community oraz eksport danych pozostają dostępne. Zawsze mogą Państwo wyeksportować swoje dane.
Obrazy według edycji
Każdy obraz w wydaniu jest wymieniony, według skrótu (digest), w pliku blokady obrazów pakietu chart, a sama blokada należy do jednej edycji. Pakiet chart sprawdza każdy renderowany obraz względem blokady oraz względem żądanej przez Państwa edycji. Instalacja Community przyjmuje wyłącznie obrazy Community. Jeśli zażądają Państwo czegokolwiek innego, proces zatrzyma się z komunikatem: „a community install takes only community images”. Blokada Enterprise zawiera obrazy Community oraz kompilacje Enterprise.
Ma to znaczenie dla miejsca, z którego pobierają Państwo obrazy. Obrazy Community są publiczne i dostępne pod adresem registry.adverant.ai/nexus/<service>@sha256:…. Obrazy Enterprise pochodzą z tego samego rejestru, ale wymagają tokenu pobierania (pull token), który można uzyskać na stronie „Tokeny pobierania i polecenia instalacyjne” na Państwa koncie Adverant. Instalacja Community nigdy nie potrzebuje tego tokenu i nigdy nie zawiera ani jednego bajtu zamkniętego kodu.
Ścieżka aktualizacji zachowuje istniejącą instalację. Gdy administrator edycji Community importuje licencję Enterprise, konsola odczytuje ją i weryfikuje, a następnie pokazuje części, które pobierze (skompilowane moduły oraz pakiety i dodatki wymienione w licencji) wraz z ich rozmiarami. Każda część jest weryfikowana względem klucza wydania Adverant, a grupy są włączane pojedynczo. Użytkownicy i pliki pozostają bez zmian, podobnie jak przepływy pracy i kanały, ponieważ schemat bazy danych był już wcześniej taki sam. Rozdział 2.7, Instalacja edycji Enterprise i stosowanie licencji, przeprowadza przez ten proces w środowisku Kubernetes; instalacje odizolowane od sieci (air-gapped) importują te same części z nośników, jak opisano w rozdziale 2.10, Instalacja w środowisku odizolowanym (air-gapped).
Formy dostarczania i klasy ochrony
Nexus jest dostarczany w sześciu formach, które macierz określa jako SKU (stock-keeping units – jednostki magazynowe). Pięć z nich, poza wersją Edge, współdzieli jeden podpisany pakiet, a różni się sposobem pakowania oraz drogą dostarczania licencji.
| SKU | Czym to jest | Jak dociera licencja |
|---|---|---|
saas |
Chmura Adverant | Wydawana wraz z subskrypcją |
onprem-connected |
Helm we własnym środowisku Kubernetes | Pobierana przez instalację za pośrednictwem jej połączenia wychodzącego |
airgap |
Ten sam pakiet, importowany w trybie offline | Importowana jako plik, z podpisanym oświadczeniem o wykorzystaniu składanym raz w roku |
self-serve-image |
Obraz maszyny we własnym koncie chmurowym | Sam obraz zawiera wyłącznie licencje Community oraz ewaluacyjne; moduły Enterprise docierają po wydaniu licencji, w tym licencji zakupionej w sklepie danej chmury |
appliance |
Sprzęt zbudowany przez producenta oryginalnego wyposażenia (OEM), który jest jego oficjalnym producentem | Licencja Enterprise; urządzenie (appliance) jest jedną z form jej dostarczania |
edge |
Nexus Edge, ładunek użyteczny (payload) na satelitach i dronach lub na statkach i pojazdach | Jedna licencja na platformę lub flotę, długoterminowa, ważna w trybie offline |
Ochrona stanowi drugą połowę procesu dostarczania i warto postawić sprawę jasno. Gdy kod działa na sprzęcie, który Państwo kontrolują, żadna technika nie uczyni go całkowicie nieczytelnym. Dlatego Adverant dzieli swój kod na klasy ochrony i dla każdej formy dostarczania decyduje, jak daleko dana klasa może trafić. Istnieją cztery poziomy:
| Klasa | Co to oznacza |
|---|---|
| P1, nigdy niedostarczany | Logika działa po stronie Adverant; instalacja posiada podpisanego klienta. |
| P2, zapieczętowany | Poufna maszyna wirtualna (VM), do której nie mogą się Państwo zalogować, na sprzęcie, do którego nie mają Państwo fizycznego dostępu. |
| P3, utwardzony kod natywny | Skompilowany, pozbawiony symboli debugowania (stripped) i budowany indywidualnie dla każdego licencjobiorcy. Podnosi koszt odczytania kodu z godzin do tygodni. |
| P4, czytelny | Zwykły kod JavaScript lub TypeScript, podobnie jak w przypadku open source. |
| Klasa ochrony | Chmura Adverant | Środowisko lokalne (on-prem) z połączeniem | Środowisko odizolowane (air-gap) | Nexus Edge |
|---|---|---|---|---|
| Open source (całość edycji Community) | P4 | P4 | P4 | P4 |
| Kod o najwyższej wartości: ocena pomysłów, rdzeń magazynu zapieczętowanych rekordów, silnik polityk routingu, cztery silniki decyzyjne pakietu Ubezpieczenia | P1 | P3 lub P2 jako zapieczętowana przez Adverant poufna maszyna wirtualna w Państwa dzierżawie chmurowej | P3 | Niedostarczany |
| Zamknięte moduły serwerowe podejmujące decyzje: kod serwerowy pakietów, bramka mobilna | P1 | P3 | P3 | Niedostarczany |
| Kod serwerowy pakietu Obronność i bezpieczeństwo | P1 | P3 | P3 | P3 |
| Kod ładunku użytecznego Nexus Edge | Niedostarczany | Niedostarczany | Niedostarczany | P3 |
| Czytelne definicje klientów: aplikacje telefoniczne, ekrany telefoniczne pakietów | P4 | P4 | P4 | P4 |
Wynikają z tego dwie konsekwencje. Żaden chroniony element nie jest dostarczany w aplikacji na telefon: każda reguła i każdy prompt pozostają na serwerze. Ponadto wartość zawarta w promptach, rubrykach ocen czy łańcuchach agentów jest czytelna dla każdego, kto obsługuje model, do którego dane te są wysyłane. Tam, gdzie właścicielem modelu jest Państwa organizacja, wartość ta jest chroniona wyłącznie umową licencyjną. Każdy dostarczany obraz TypeScript jest pakowany (bundled) i minifikowany bez map źródeł (source maps), co służy bardziej zachowaniu porządku niż ochronie.
Co to oznacza podczas budowania rozszerzenia
Państwa rozszerzenie znajduje się na tej samej granicy co własne moduły Adverant. Niemal cały ten rozdział odnosi się również do niego.
Izolacja, tożsamość oraz ścieżka AI są dostarczane wraz z platformą w obu edycjach. Wtyczka zbudowana z użyciem @adverant-nexus/plugin-sdk dziedziczy barierę zapytań o ograniczonym zakresie (scoped-query fence), weryfikator tokenów oraz dyspozytora UNO, niezależnie od edycji, na której zostanie uruchomiona. Wymienia je rozdział 2.19, Reguły dziedziczone przez każde rozszerzenie.
Bramkowanie edycji działa dla Państwa w ten sam sposób. Wtyczka deklaruje swoje identyfikatory funkcji w bloku entitlements swojego manifestu (featureIdPattern oraz krótka lista alwaysOn zachowywana na potrzeby kontroli stanu i strony ustawień) i przed udostępnieniem chronionego obszaru pyta platformę o werdykt. Werdykt ten nigdy nie jest prostą wartością logiczną (boolean). Kod ENTITLEMENT_DENIED (403) oznacza, że platforma odpowiedziała odmownie. Kod ENTITLEMENT_UNREACHABLE (502) oznacza brak odpowiedzi – w takiej sytuacji Państwa wtyczka musi odmówić dostępu, zamiast zakładać jego brak, ponieważ awaria zinterpretowana jako „brak uprawnień” po cichu obniżyłaby poziom usług wszystkim klientom jednocześnie. Pozytywną odpowiedź należy buforować krótko, a odmowy nie należy buforować nigdy.
W edycji Community programista otrzymuje te same szablony startowe co w edycji Enterprise – zarówno dla wtyczek i soczewek (lenses), jak i dla umiejętności (skills) oraz przepływów pracy. Każdy programista pracuje w przestrzeni deweloperskiej z gałęziami danych na jednym serwerze, a kod znajduje się w serwisie GitHub. Szablony pakietów dziedzinowych i szablony platformowe są częścią edycji Enterprise. Podobnie jest z ograniczonym czasowo podnoszeniem uprawnień dostępu z poziomu środowiska IDE (integrated development environment): w edycji Community nie ma osobnego środowiska produkcyjnego, do którego można by podnieść swój dostęp, o czym konsola informuje komunikatem PASS_TIER_REQUIRED.
Rozszerzenie korzystające wyłącznie z punktów styku edycji Community działa bez zmian na obu edycjach. Rozszerzenie zależne od dodatku, na przykład Poczty, wyświetla się jako zablokowane wszędzie tam, gdzie licencja nie wymienia tej grupy. Rozdział 2.25, Tworzenie dla poszczególnych edycji, pokazuje, jak zaprojektować strukturę rozszerzenia pod kątem obu edycji i jak przetestować je w każdej z nich.



