Zaloguj sięUmów spotkanie

Rozdział 2.2

Edycje od środka

Jak edycje Community i Enterprise są budowane z jednego produktu, jak licencja włącza grupy funkcji w czasie wykonywania, co instalacja Community pokazuje w miejscu strony Enterprise oraz co to oznacza dla pobieranych obrazów i budowanych rozszerzeń.

Ta strona została przetłumaczona przez AI z angielskiego oryginału. W razie jakichkolwiek niejasności wersją wiążącą jest strona w języku angielskim. Przeczytaj tę stronę po angielsku

Czas czytania: 17 min

Dwa wiersze w pliku values decydują, z której edycji korzysta instalacja:

# harrow-values.yaml (Helm values): the edition of this installation
edition: enterprise
enterprise:
  enabled: true

Muszą być ze sobą zgodne. Ustawienie edition: community z enterprise.enabled: true zatrzymuje działanie pakietu chart z komunikatem „edition=community but enterprise.enabled=true: they must agree”. Ustawienie edition na jakąkolwiek wartość inną niż community lub enterprise powoduje zatrzymanie z komunikatem NEXUS_EDITION_INVALID. Te dwie wartości określają, jakie obrazy pobiera instalacja. To, co te obrazy następnie włączają, zależy już od licencji w czasie działania, po jednej grupie funkcji naraz.

W tym rozdziale rozkładamy to na czynniki pierwsze: co zawierają poszczególne edycje, jak jeden produkt zmienia się w dwie kompilacje, jak licencja zamienia się w odpowiedź „tak” lub „nie” wewnątrz działającej usługi i co to oznacza, gdy tworzą Państwo własne rozwiązania. Rozdział 1.6, Edycje i licencje prostym językiem, przedstawia perspektywę nabywcy; tutaj prezentujemy perspektywę inżyniera.

Macierz edycji

Wszystko w tym rozdziale pochodzi z jednego pliku: macierzy edycji. Wymienia ona 97 możliwości i przypisuje każdej z nich odpowiedni poziom. Na jej podstawie Adverant generuje katalog licencji oraz reguły menu konsoli, a także wyznacza granicę między kodem otwartym a zamkniętym. Gdy zmienia się macierz, wszystkie te elementy zmieniają się wraz z nią.

Istnieją trzy edycje.

Edycja Licencja Gdzie działa
Community Apache-2.0, open source, bezpłatna Państwa sprzęt lub chmura Adverant
Team Licencja Adverant Enterprise Chmura Adverant: Community oraz zestaw Team
Enterprise Licencja Adverant Enterprise, według grup funkcji Państwa sprzęt lub chmura Adverant

Instalacja uruchamia jedną z dwóch opcji: wartość edition w pakiecie chart przyjmuje wyłącznie community oraz enterprise. Team to edycja chmurowa, natomiast Enterprise zawiera również zestaw Team, dzięki czemu na Państwa własnym sprzęcie możliwości edycji Team (panel roboczy zadokowany obok każdego rekordu, współdzielone notatniki, polityka pamięci dla organizacji i pozostałe funkcje) są dostarczane w ramach edycji Enterprise.

Sama edycja Enterprise ma budowę warstwową. Baza Enterprise stanowi zamknięty rdzeń: obejmuje wiele organizacji i jednostek biznesowych, wymuszanie logowania jednokrotnego (SSO) z użyciem SAML (Security Assertion Markup Language) i synchronizacją katalogów, role niestandardowe z zatwierdzaniem na zasadzie dwóch par oczu, długi okres retencji dzienników audytu, ochronę danych, strony operatorskie oraz zarządzanie klastrem. Na bazie tej osadzone są dodatki, z których każdy jest licencjonowany osobno, oraz pakiety dziedzinowe. Pierwszy dodatek w tabeli, AI Gateway at scale, rozkłada obciążenie routera AI (sztucznej inteligencji) pomiędzy repliki i dostawców.

Dodatek Wymaga również
Brama AI w skali Baza
Fabryka modeli Baza
Pomysły Baza
Połączenia i głos Baza
Poczta Baza
Inne firmy i ściany ochronne Baza
Studio notatników Baza
Mapa i GeoAI Baza
Konektory danych Baza
Agent-do-agenta Baza
Pokoje decyzyjne i zapieczętowane rekordy Baza
Operacje przychodowe Baza
Witryna sklepowa / white-label Baza
Nexus Edge Baza
Aplikacje mobilne Baza
Siła robocza Baza; agenty na urządzeniach brzegowych wymagają również Nexus Edge, a zatwierdzenia na telefonie wymagają dodatkowo Aplikacji mobilnych
Tarcza Baza
Piaskownice Baza
Jakość (NexusQA) Baza

Dostępnych jest dziesięć pakietów dziedzinowych:

  • Ubezpieczenia
  • Bankowość i płatności
  • Rynki kapitałowe i zarządzanie aktywami
  • Administracja rządowa i sektor publiczny
  • Ochrona zdrowia
  • Nauki o życiu (life sciences)
  • Infrastruktura krytyczna i energetyka
  • Obronność i bezpieczeństwo
  • Usługi prawne i profesjonalne
  • Logistyka i gospodarka morska

Każdy pakiet wymaga bazy Enterprise, a pięć z nich wymaga również dodatku. Pakiet Ubezpieczenia wymaga Pokoi decyzyjnych i zapieczętowanych rekordów. Tego samego wymaga pakiet Rynki kapitałowe i zarządzanie aktywami. Pakiet Usługi prawne i profesjonalne wymaga tych dwóch elementów oraz Poczty. Logistyka i gospodarka morska wymaga Mapy i GeoAI. W pakiecie Obronność i bezpieczeństwo alerty platformowe wymagają również Nexus Edge. Ekrany telefoniczne dowolnego pakietu wymagają ponadto Aplikacji mobilnych. Rozdział 1.7, Pakiety dziedzinowe i branżowe, opisuje zawartość każdego z nich.

Grupy funkcji

Jednostką wskazywaną w licencji jest grupa funkcji. Jest ich 32: podstawa Community, zestaw Team, baza Enterprise, po jednej na każdy dodatek i po jednej na każdy pakiet. Każda możliwość należy do dokładnie jednej grupy, więc licencja wymieniająca „Baza Enterprise, Mapa i GeoAI, Logistyka i gospodarka morska” precyzyjnie określa, które możliwości dana instalacja może uruchamiać.

Poziom Możliwości
Community 36
Team 6
Baza Enterprise 18
Dodatki 23
Pakiety domenowe 14

Zakres uprawnienia

Każda licencjonowana możliwość ma określony zakres uprawnienia, który mówi o tym, do czego dane uprawnienie jest przypisane.

  • Zakres dzierżawcy (tenant) obejmuje obszary, w których pracują użytkownicy: Pomysły, Pocztę, Operacje przychodowe, pakiety. Licencja udostępnia je dla całej instalacji, a następnie są one włączane lub wyłączane dla poszczególnych organizacji i jednostek biznesowych. Nowa organizacja nigdy nie dziedziczy stanu, w którym wszystko jest domyślnie włączone.
  • Zakres wdrożenia obejmuje pięć elementów należących do instalacji jako całości: import licencji wraz z pobieranymi przez nią artefaktami, formy dostarczania Enterprise, strony operatorskie, zarządzanie klastrem oraz Nexus Edge.

Możliwości edycji Community nie mają żadnego zakresu uprawnień. Nie wymagają one licencji.

Administrator może zawęzić to, na co pozwala licencja, dla danej organizacji lub jednostki. Nikt nie może rozszerzyć tych uprawnień z poziomu samej instalacji.

Pionowy stos sześciu pasów. Od dołu: „Podstawa (każda edycja, nigdy nieblokowana płatnością)”; „Community, Apache-2.0”; gruba podwójna linia oznaczona „@adverant/nexus-spi, jedyny współdzielony interfejs”; „Baza Enterprise, zamknięte moduły”; „Dodatki (19), każdy licencjonowany osobno”; „Pakiety dziedzinowe (10)”. Po prawej stronie ramka „Podpisany dokument licencyjny” ze strzałką prowadzącą do trzech górnych pasów, oznaczoną „weryfikowany wewnątrz każdego zamkniętego modułu”. Po lewej stronie pasa Community notatka „Obrazy Community: wyłącznie open source”.
Edycje jako warstwy, z dokumentem licencyjnym jako jedynym źródłem autoryzacji.

Jeden produkt, dwie kompilacje

Istnieje jedna baza kodu Nexus. Kompilacja Community to jej eksport open source, a kompilacja Enterprise to ten sam eksport powiększony o zamknięte moduły.

Lista graniczna przypisuje każdy śledzony plik do odpowiedniej edycji. W większości przypadków odbywa się to poprzez wskazanie możliwości, którą dany plik implementuje, a edycja pliku wynika z poziomu tej możliwości: możliwość z poziomu Community oznacza plik Community, a wszystko z poziomu Team, bazy, dodatku lub pakietu oznacza plik Enterprise. Pliki, które nie są dostarczane w żadnej edycji, są wymienione wraz z podaniem przyczyny. Jedna reguła jest nadrzędna wobec pozostałych: migracje baz danych każdego modułu są dostarczane w obu edycjach. Dzięki temu baza danych Community i baza danych Enterprise mają ten sam schemat, a przeniesienie instalacji z jednej edycji do drugiej polega jedynie na zmianie włączonych funkcji, bez konieczności migracji danych.

Eksport Community zawiera nagłówki Apache-2.0 oraz plik NOTICE, a każdy pakiet w jego obrębie jest objęty licencją Apache-2.0, z wyjątkiem kodu firm trzecich, który zachowuje własną licencję (MIT, BSD i inne) i jest kopiowany w niezmienionej postaci, oraz kilku pakietów SDK (software development kit) i CLI (command-line interface), które zachowują własną licencję MIT. Kompilacja Enterprise jest objęta licencją Adverant Enterprise. Jej warunki zezwalają na użytkowanie wyłącznie na podstawie pisemnej licencji, przez okres, dla wdrożeń i grup funkcji wskazanych w tej licencji. Zakaz inżynierii wstecznej wyraźnie zachowuje prawa przyznane Państwu przez prawo UE w zakresie badania oprogramowania oraz jego dekompilacji w celu zapewnienia interoperacyjności.

Granica licencji

Kod Enterprise komunikuje się z kodem Community wyłącznie poprzez jeden pakiet: @adverant/nexus-spi, czyli interfejs dostawcy usług (SPI). Jest on objęty licencją Apache-2.0 i zawiera interfejsy oraz strażników typów (type guards), nie posiadając własnej logiki czasu wykonania.

Eksport Czym to jest
RouteModule Licencjonowany moduł tras (route): jego identyfikator, grupa funkcji, odczytywane treści (bodies) oraz register(app, ctx)
SpiApp Część aplikacji HTTP hosta, z którą styka się moduł: use
SpiContext Elementy przekazywane modułowi przez hosta: bramka produktu i strażnik zakresu, czytnik licencji, pula zapytań o ograniczonym zakresie, adresy nadrzędne (upstream), klienci platformy
SpiRuntime Wartości pakietu SDK (software development kit) wtyczek przekazywane modułowi przez hosta
SpiPlane Grupy ekranów i odczyty ekranów dodawane przez licencjonowaną płaszczyznę
ScreenModule Licencjonowana grupa ekranów konsoli: jej trasy, ekrany i menu
GrantCheck Sprawdzenie, które licencjonowany moduł wykonuje na własnej grupie funkcji

Sprawdzenie podczas procesu kompilacji egzekwuje zachowanie tej granicy. Wewnątrz kodu Enterprise import z zakresów pakietów Community (@adverant/ oraz @adverant-nexus/) powoduje błąd kompilacji, chyba że dotyczy on @adverant/nexus-spi lub pakietu Enterprise. Tak samo działa import względny wychodzący poza repozytorium, zależność file:, link: lub workspace: wskazująca poza nie, adres URL Git wskazujący repozytorium Community oraz dyrektywa Go replace wskazująca poza repozytorium. Po drugiej stronie granicy powiązanie odbywa się poprzez protokół sieciowy lub moduł ładowany przy starcie, nigdy przez współdzielony kod źródłowy. Pakiet SPI zawiera nawet własną, przypiętą kopię deklaracji typów pakietu SDK wtyczek, ponieważ sam SDK jest pakietem Community, którego granica nie przepuszcza; zamiast tego host przekazuje modułowi wartości czasu wykonania pakietu SDK.

Profile kompilacji

Konsola oraz warstwa BFF (backend for frontend) są kompilowane z użyciem profilu kompilacji, który ustala klasy kodu wewnątrz obrazu. Profil Community zawiera kod Community; profil Enterprise zawiera kod Community oraz Enterprise. Każdy z nich odmawia uruchomienia, jeśli jego profil zawiera kod, którego nie obsługuje edycja danej instalacji. Warstwa BFF informuje o tym za pomocą komunikatu PROFILE_OUTSIDE_EDITION i wskazuje obraz, który należy wdrożyć w zamian. Nie można uruchomić konsoli Enterprise na instalacji Community poprzez zwykłą zmianę tagu obrazu.

Po lewej stronie jedna ramka „Kod źródłowy Nexus” z mniejszą ramką wewnątrz: „macierz edycji”. Strzałka oznaczona „lista graniczna” rozdziela się na dwie. Górna strzałka prowadzi do „Eksport Community (Apache-2.0)” i dalej do „Obrazy Community”. Dolna strzałka prowadzi do „Kompilacja Enterprise”, do której trafia również strzałka z eksportu Community oraz strzałka z ramki „zamknięte moduły”, a wynikiem są „Obrazy Enterprise”. Pomiędzy zamkniętymi modułami a eksportem Community znajduje się bariera oznaczona „granica licencji: wyłącznie @adverant/nexus-spi”. Mała notatka pod obiema ramkami obrazów głosi: „ten sam schemat bazy danych”.
Jak jedno drzewo kodu źródłowego staje się dwiema edycjami.

Jak licencja włącza grupy funkcji

Licencja to podpisany dokument. Adverant podpisuje każdą licencję dwoma niezależnymi kluczami i żaden inny element instalacji nie decyduje o tym, co jest objęte licencją. Importują ją Państwo za pośrednictwem stron Licencje w konsoli, za pomocą polecenia nexusctl licence import <file> lub wysyłając dokument żądaniem POST pod adres https://<hosts.auth>/api/v1/installation/licence. Licencja nigdy nie jest wartością w pakiecie chart ani zamontowanym plikiem. Rozdział 2.13, Licencje, omawia proces importu i odnawiania oraz każdy stan, przez który przechodzi licencja.

Kluczowe sprawdzenie odbywa się wewnątrz każdego zamkniętego modułu, dla jego własnej grupy funkcji, zanim moduł udzieli odpowiedzi. Odpowiada za to kontrakt GrantCheck z pakietu SPI:

type GrantCheck = (featureGroup: string) => Promise<{ entitled: boolean; code?: "LICENCE_LOCKED" }>;

Sprawdzenie to znajduje się w zamkniętym module, ponieważ weryfikację zapisaną w kodzie open source można by po prostu usunąć. Sfałszowana licencja jest traktowana jak brak licencji. Moduł, którego grupa funkcji nie została wymieniona w licencji, odpowiada kodem LICENCE_LOCKED.

Same moduły również podlegają weryfikacji. Usługa nexus-keys przechowuje podpisany manifest części wydania oraz klucz, którym go podpisano. Sprawdza ona każdy skompilowany moduł względem tego manifestu podczas uruchamiania oraz każdej nocy o godzinie 03:53 UTC. Moduł, którego podpis się nie zgadza, nigdy nie zostaje załadowany, a podpisana kopia, którą miał zastąpić, działa nadal; strony operatorskie informują o tym komunikatem MODULE_SIGNATURE_INVALID.

Skompilowane części
Skompilowane części
Strona skompilowanych części wymienia każdy licencjonowany moduł wraz z jego grupą funkcji, wersją i wynikiem weryfikacji podpisu. Zmodyfikowana kopia, która nie przeszła weryfikacji, pojawia się jako tabliczka odmowy, a podpisana kopia kontynuuje działanie.

Nad weryfikacją modułów znajduje się warstwa wyświetlania, która decyduje o tym, jak dana możliwość jest prezentowana poszczególnym użytkownikom. Łączy ona uprawnienia wynikające z licencji z planem organizacji oraz rolą danej osoby, w wyniku czego każda kontrolka trafia do jednego z czterech stanów.

Stan Co widzi użytkownik
Uprawniony Kontrolka wyświetlana normalnie
Zapowiedź (teaser) Kontrolka wyszarzona z ikoną kłódki; jej otwarcie wyjaśnia, czym jest dana funkcja i kto może ją włączyć
Ukryta Nic; stan używany wyłącznie w przypadku elementów, o których istnieniu rola danej osoby nie może wiedzieć, takich jak prywatna skrzynka pocztowa innej osoby
Odmowa z kodem Tabliczka odmowy wskazująca kod błędu, wyświetlana przy próbie wykonania niedozwolonej czynności

Sama licencja również przyjmuje różne stany w miarę zbliżania się do daty wygaśnięcia i po jej przekroczeniu. W każdym z nich obowiązują dwie zasady: licencja nigdy nie zatrzymuje trwającej pracy, a poprawki bezpieczeństwa nigdy nie są wstrzymywane.

Co edycja Community pokazuje w miejscu strony Enterprise

Instalacja Community zachowuje układ produktu. Menu ma te same wiersze co w edycji Enterprise, przy czym pozycje Enterprise (Pomysły, Decyzje, Poczta, Połączenia, Inne firmy, Agenty, Polityki, Zgodność) są wyszarzone i opatrzone ikoną kłódki. Nic nie jest ukrywane w celu stworzenia pozorów kompletności edycji, ale też nic nie narzuca się użytkownikowi.

Otwarcie zablokowanego wiersza wyświetla zapowiedź. W przypadku modułu Pomysły zawiera ona informację „Moduł Pomysły jest częścią edycji Enterprise”, następnie jeden akapit opisujący działanie Pomysłów, a dalej „Kto może to włączyć: Państwa administrator, za pomocą licencji od Adverant”. Dostępne są dwa przyciski: „Zapytaj administratora” oraz „Zobacz, jak to działa”. Nie ma tam żadnych cen. Otwarcie strony niczego nie ładuje i niczego nie wysyła, a informacja promocyjna jest pokazywana tylko raz.

Czegoś, czego Państwo nie posiadają
Coś, czego nie masz
Zablokowany obszar w edycji Community wskazuje, kto może go włączyć i co edycja Community już Państwu oferuje. Wiersz pozostaje w menu jako wyszarzony z kłódką, dzięki czemu produkt wygląda tak samo w obu edycjach.

Wpisanie adresu strony dostępnej wyłącznie w edycji Enterprise również prowadzi w użyteczne miejsce. Konsola Community zna adresy stron, których nie posiada, i przekierowuje każdy z nich na swoją stronę informującą o edycji, wewnątrz standardowej ramki z menu. Strona ta wyświetla tabliczkę zablokowanej funkcji:

LICENCE_LOCKED
This page is part of Nexus Enterprise. This installation runs Nexus Community,
so the page is not here and nothing was read.
- To use it, the installation needs Nexus Enterprise: an administrator can ask Adverant about it
- Every page this installation holds is in the menu

Kod służy jako punkt odniesienia; pełne zdania są przeznaczone dla osoby czytającej komunikat.

Podstawa

Niektóre elementy nigdy nie są blokowane za bramką płatności, w żadnej edycji i w żadnym stanie licencji: podstawy administracji i bezpieczeństwa, separacja dzierżawców (tenantów), eksport danych, wylogowywanie oraz wszystkie ekrany odmowy. Instalacja Community posiada je wszystkie. Instalacja Enterprise, której licencja wygasła, również je zachowuje: artefakty Enterprise przestają być oferowane, ale podstawa Community oraz eksport danych pozostają dostępne. Zawsze mogą Państwo wyeksportować swoje dane.

Z Community do Enterprise
Z Community do Enterprise
Importowanie licencji w instalacji Community pokazuje, co zostanie pobrane, co się zmieni, a co zostanie zachowane, zanim cokolwiek nastąpi. Przycisk ma treść „Pobierz i włącz” i nic nie jest pobierane, dopóki nie zostanie on naciśnięty.

Obrazy według edycji

Każdy obraz w wydaniu jest wymieniony, według skrótu (digest), w pliku blokady obrazów pakietu chart, a sama blokada należy do jednej edycji. Pakiet chart sprawdza każdy renderowany obraz względem blokady oraz względem żądanej przez Państwa edycji. Instalacja Community przyjmuje wyłącznie obrazy Community. Jeśli zażądają Państwo czegokolwiek innego, proces zatrzyma się z komunikatem: „a community install takes only community images”. Blokada Enterprise zawiera obrazy Community oraz kompilacje Enterprise.

Ma to znaczenie dla miejsca, z którego pobierają Państwo obrazy. Obrazy Community są publiczne i dostępne pod adresem registry.adverant.ai/nexus/<service>@sha256:…. Obrazy Enterprise pochodzą z tego samego rejestru, ale wymagają tokenu pobierania (pull token), który można uzyskać na stronie „Tokeny pobierania i polecenia instalacyjne” na Państwa koncie Adverant. Instalacja Community nigdy nie potrzebuje tego tokenu i nigdy nie zawiera ani jednego bajtu zamkniętego kodu.

Ścieżka aktualizacji zachowuje istniejącą instalację. Gdy administrator edycji Community importuje licencję Enterprise, konsola odczytuje ją i weryfikuje, a następnie pokazuje części, które pobierze (skompilowane moduły oraz pakiety i dodatki wymienione w licencji) wraz z ich rozmiarami. Każda część jest weryfikowana względem klucza wydania Adverant, a grupy są włączane pojedynczo. Użytkownicy i pliki pozostają bez zmian, podobnie jak przepływy pracy i kanały, ponieważ schemat bazy danych był już wcześniej taki sam. Rozdział 2.7, Instalacja edycji Enterprise i stosowanie licencji, przeprowadza przez ten proces w środowisku Kubernetes; instalacje odizolowane od sieci (air-gapped) importują te same części z nośników, jak opisano w rozdziale 2.10, Instalacja w środowisku odizolowanym (air-gapped).

Formy dostarczania i klasy ochrony

Nexus jest dostarczany w sześciu formach, które macierz określa jako SKU (stock-keeping units – jednostki magazynowe). Pięć z nich, poza wersją Edge, współdzieli jeden podpisany pakiet, a różni się sposobem pakowania oraz drogą dostarczania licencji.

SKU Czym to jest Jak dociera licencja
saas Chmura Adverant Wydawana wraz z subskrypcją
onprem-connected Helm we własnym środowisku Kubernetes Pobierana przez instalację za pośrednictwem jej połączenia wychodzącego
airgap Ten sam pakiet, importowany w trybie offline Importowana jako plik, z podpisanym oświadczeniem o wykorzystaniu składanym raz w roku
self-serve-image Obraz maszyny we własnym koncie chmurowym Sam obraz zawiera wyłącznie licencje Community oraz ewaluacyjne; moduły Enterprise docierają po wydaniu licencji, w tym licencji zakupionej w sklepie danej chmury
appliance Sprzęt zbudowany przez producenta oryginalnego wyposażenia (OEM), który jest jego oficjalnym producentem Licencja Enterprise; urządzenie (appliance) jest jedną z form jej dostarczania
edge Nexus Edge, ładunek użyteczny (payload) na satelitach i dronach lub na statkach i pojazdach Jedna licencja na platformę lub flotę, długoterminowa, ważna w trybie offline

Ochrona stanowi drugą połowę procesu dostarczania i warto postawić sprawę jasno. Gdy kod działa na sprzęcie, który Państwo kontrolują, żadna technika nie uczyni go całkowicie nieczytelnym. Dlatego Adverant dzieli swój kod na klasy ochrony i dla każdej formy dostarczania decyduje, jak daleko dana klasa może trafić. Istnieją cztery poziomy:

Klasa Co to oznacza
P1, nigdy niedostarczany Logika działa po stronie Adverant; instalacja posiada podpisanego klienta.
P2, zapieczętowany Poufna maszyna wirtualna (VM), do której nie mogą się Państwo zalogować, na sprzęcie, do którego nie mają Państwo fizycznego dostępu.
P3, utwardzony kod natywny Skompilowany, pozbawiony symboli debugowania (stripped) i budowany indywidualnie dla każdego licencjobiorcy. Podnosi koszt odczytania kodu z godzin do tygodni.
P4, czytelny Zwykły kod JavaScript lub TypeScript, podobnie jak w przypadku open source.
Klasa ochrony Chmura Adverant Środowisko lokalne (on-prem) z połączeniem Środowisko odizolowane (air-gap) Nexus Edge
Open source (całość edycji Community) P4 P4 P4 P4
Kod o najwyższej wartości: ocena pomysłów, rdzeń magazynu zapieczętowanych rekordów, silnik polityk routingu, cztery silniki decyzyjne pakietu Ubezpieczenia P1 P3 lub P2 jako zapieczętowana przez Adverant poufna maszyna wirtualna w Państwa dzierżawie chmurowej P3 Niedostarczany
Zamknięte moduły serwerowe podejmujące decyzje: kod serwerowy pakietów, bramka mobilna P1 P3 P3 Niedostarczany
Kod serwerowy pakietu Obronność i bezpieczeństwo P1 P3 P3 P3
Kod ładunku użytecznego Nexus Edge Niedostarczany Niedostarczany Niedostarczany P3
Czytelne definicje klientów: aplikacje telefoniczne, ekrany telefoniczne pakietów P4 P4 P4 P4

Wynikają z tego dwie konsekwencje. Żaden chroniony element nie jest dostarczany w aplikacji na telefon: każda reguła i każdy prompt pozostają na serwerze. Ponadto wartość zawarta w promptach, rubrykach ocen czy łańcuchach agentów jest czytelna dla każdego, kto obsługuje model, do którego dane te są wysyłane. Tam, gdzie właścicielem modelu jest Państwa organizacja, wartość ta jest chroniona wyłącznie umową licencyjną. Każdy dostarczany obraz TypeScript jest pakowany (bundled) i minifikowany bez map źródeł (source maps), co służy bardziej zachowaniu porządku niż ochronie.

Co to oznacza podczas budowania rozszerzenia

Państwa rozszerzenie znajduje się na tej samej granicy co własne moduły Adverant. Niemal cały ten rozdział odnosi się również do niego.

Izolacja, tożsamość oraz ścieżka AI są dostarczane wraz z platformą w obu edycjach. Wtyczka zbudowana z użyciem @adverant-nexus/plugin-sdk dziedziczy barierę zapytań o ograniczonym zakresie (scoped-query fence), weryfikator tokenów oraz dyspozytora UNO, niezależnie od edycji, na której zostanie uruchomiona. Wymienia je rozdział 2.19, Reguły dziedziczone przez każde rozszerzenie.

Bramkowanie edycji działa dla Państwa w ten sam sposób. Wtyczka deklaruje swoje identyfikatory funkcji w bloku entitlements swojego manifestu (featureIdPattern oraz krótka lista alwaysOn zachowywana na potrzeby kontroli stanu i strony ustawień) i przed udostępnieniem chronionego obszaru pyta platformę o werdykt. Werdykt ten nigdy nie jest prostą wartością logiczną (boolean). Kod ENTITLEMENT_DENIED (403) oznacza, że platforma odpowiedziała odmownie. Kod ENTITLEMENT_UNREACHABLE (502) oznacza brak odpowiedzi – w takiej sytuacji Państwa wtyczka musi odmówić dostępu, zamiast zakładać jego brak, ponieważ awaria zinterpretowana jako „brak uprawnień” po cichu obniżyłaby poziom usług wszystkim klientom jednocześnie. Pozytywną odpowiedź należy buforować krótko, a odmowy nie należy buforować nigdy.

W edycji Community programista otrzymuje te same szablony startowe co w edycji Enterprise – zarówno dla wtyczek i soczewek (lenses), jak i dla umiejętności (skills) oraz przepływów pracy. Każdy programista pracuje w przestrzeni deweloperskiej z gałęziami danych na jednym serwerze, a kod znajduje się w serwisie GitHub. Szablony pakietów dziedzinowych i szablony platformowe są częścią edycji Enterprise. Podobnie jest z ograniczonym czasowo podnoszeniem uprawnień dostępu z poziomu środowiska IDE (integrated development environment): w edycji Community nie ma osobnego środowiska produkcyjnego, do którego można by podnieść swój dostęp, o czym konsola informuje komunikatem PASS_TIER_REQUIRED.

Tworzenie w edycji Community
Tworzenie w edycji Community
Tworzenie w edycji Community oferuje te same szablony co edycja Enterprise na jednym serwerze, z kodem w serwisie GitHub. Strona wymienia elementy dodawane przez edycję Enterprise i odmawia podniesionego dostępu, podając prostą przyczynę.

Rozszerzenie korzystające wyłącznie z punktów styku edycji Community działa bez zmian na obu edycjach. Rozszerzenie zależne od dodatku, na przykład Poczty, wyświetla się jako zablokowane wszędzie tam, gdzie licencja nie wymienia tej grupy. Rozdział 2.25, Tworzenie dla poszczególnych edycji, pokazuje, jak zaprojektować strukturę rozszerzenia pod kątem obu edycji i jak przetestować je w każdej z nich.