รุ่น 1.0.0-alpha.1ล่าสุด
บทที่ 2.16
ความปลอดภัยและระบบเครือข่าย
สิ่งที่ระบบอนุญาตให้เข้าและออก วิธีที่บริการต่างๆ พิสูจน์ตัวตนต่อกัน และมาตรการควบคุมที่ผู้ดูแลระบบตั้งค่าหรือรับช่วงต่อสำหรับการลงชื่อเข้าใช้และฐานข้อมูล
หน้านี้แปลโดย AI จากต้นฉบับภาษาอังกฤษ หากมีส่วนใดไม่ชัดเจน โปรดอ้างอิงจากหน้าภาษาอังกฤษ อ่านหน้านี้เป็นภาษาอังกฤษ

การตรวจสอบความปลอดภัยของ Harrow Port Authority ได้ถามคำถามแรกกับ Tomás Reilly ว่า มีอะไรออกจากคลัสเตอร์บ้าง คำตอบของเขาจบลงในหน้าเดียว ไม่มีสิ่งใดในเนมสเปซ nexus ที่เข้าถึงภายนอกได้ ยกเว้นการค้นหา Domain Name System (DNS), Kubernetes application programming interface (API) สำหรับบางเวิร์กโหลด และช่วงที่อยู่ที่ Harrow ระบุไว้ในไฟล์ values ของตน ไม่มีการส่งข้อมูลเทเลเมทรีและไม่มีการติดต่อกลับไปยังเซิร์ฟเวอร์ผู้พัฒนา จากนั้นการตรวจสอบจึงดำเนินต่อไปยังเรื่องการลงชื่อเข้าใช้และฐานข้อมูล ซึ่งเรียงตามลำดับเนื้อหาในบทนี้โดยประมาณ
นโยบายเครือข่าย
นโยบายเครือข่ายจะเปิดใช้งานเป็นค่าเริ่มต้น (networkPolicy.enabled: true) โดยชาร์ตจะเริ่มต้นจากนโยบายปฏิเสธทั้งหมด (deny-all) และเพิ่มกลับเฉพาะสิ่งที่ Nexus ต้องการเท่านั้น:
| นโยบาย | สิ่งที่อนุญาตให้ทำ |
|---|---|
nexus-default-deny |
ไม่มี ระบบจะเลือกทุกพอดในเนมสเปซในทั้งสองทิศทาง |
nexus-in-namespace |
พอดของ Nexus ที่สื่อสารกันเอง และการค้นหา DNS ไปยัง kube-dns ใน kube-system บนพอร์ต 53 |
nexus-token-review |
ตัวตรวจสอบโทเค็น (nexus-probitas และ nexus-orchestrator) และ Job สำหรับดูแลคีย์ (key-custody Job) ที่เข้าถึงเซิร์ฟเวอร์ Kubernetes API บนพอร์ต 6443 หรือ 443 ไม่มีพอดอื่นใดที่ได้รับการเมานต์โทเค็น API |
nexus-ingress-controller |
เนมสเปซของ ingress controller ที่เข้าถึงบริการสาธารณะทั้งสามรายการเท่านั้น โดยไม่เข้าถึงสิ่งอื่นใด |
nexus-operator-egress |
พอดที่เข้าถึงช่วงที่อยู่ใน networkPolicy.externalEgressCIDRs จะถูกสร้างขึ้นก็ต่อเมื่อรายการดังกล่าวไม่ว่างเปล่า |
เซิร์ฟเวอร์ OpenBao ทั้งสองจะอยู่ภายใต้นโยบายของตนเอง โดยจะถูกติดป้ายกำกับว่าเป็นส่วนหนึ่งของคลังเก็บคีย์ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของ Nexus ดังนั้นกฎภายในเนมสเปซจึงไม่มีผลกับเซิร์ฟเวอร์เหล่านี้ มีเพียง nexus-keys และงานของมัน (รวมถึง Job สำหรับดูแลคีย์) เท่านั้นที่สามารถสื่อสารกับเซิร์ฟเวอร์เหล่านี้ได้ และมีเพียงคลังเก็บคีย์เท่านั้นที่สามารถสื่อสารกับ unsealer ได้
ค่าสามรายการที่เป็นตัวกำหนดนโยบาย:
# harrow-values.yaml (Helm values): network policy
networkPolicy:
enabled: true
ingressNamespace: ingress-nginx
apiServerCIDRs:
- 10.40.0.10/32
externalEgressCIDRs:
- 10.40.30.25/32
- 10.40.20.0/24ingressNamespace คือเนมสเปซของ ingress controller ที่อยู่ด้านหน้าโฮสต์สาธารณะทั้งสาม ค่าเริ่มต้นคือ kube-system ซึ่งเหมาะกับ k3s ที่มาพร้อมกับ Traefik ในเนมสเปซนั้น ส่วน Harrow รัน controller ของตนเองใน ingress-nginx
apiServerCIDRs คือที่อยู่ของเซิร์ฟเวอร์ Kubernetes API ในรูปแบบช่วง /32 Classless Inter-Domain Routing (CIDR) หากปล่อยว่างไว้ ชาร์ตจะอ่านค่าเหล่านี้จาก Endpoints ของ kubernetes เมื่อทำการติดตั้ง helm template ไม่มีคลัสเตอร์ให้อ่านค่า จึงต้องระบุค่าเหล่านี้ให้ มิฉะนั้นการทำงานจะหยุดลงพร้อมข้อความ "networkPolicy.apiServerCIDRs is empty and the kubernetes Endpoints could not be read"
externalEgressCIDRs แสดงรายการทุกสิ่งที่อยู่นอกเนมสเปซที่ Nexus ต้องเรียกใช้ หากว่างเปล่าหมายถึงไม่มีเลย Harrow ได้ระบุเมลรีเลย์และซับเน็ตของเซิร์ฟเวอร์โมเดลของตนไว้ที่นี่ หากคุณเชื่อมต่อผู้ให้บริการโมเดลแบบโฮสต์ บริการลงชื่อเข้าใช้ของบริษัทที่อยู่นอกคลัสเตอร์ หรือแหล่งข้อมูล ช่วงที่อยู่ของสิ่งเหล่านั้นก็ต้องระบุไว้ที่นี่เช่นกัน การลืมระบุเป็นสาเหตุปกติที่ทำให้คีย์ซึ่งใช้งานได้บนแล็ปท็อปกลับล้มเหลวในการติดตั้งจริง เนื่องจากคำสั่งเรียกไม่เคยออกนอกคลัสเตอร์ได้เลย
ภายในผลิตภัณฑ์ หน้า การเรียกออกไปภายนอกได้ จะแสดงรายการสถานที่ภายนอกแต่ละแห่งที่ Nexus สามารถเข้าถึงได้ พร้อมเหตุผลและผู้ที่เพิ่มเข้ามา การเข้าถึงอื่นๆ นอกเหนือจากนี้จะถูกปฏิเสธด้วยรหัสที่ระบุชื่อกฎ บนหน้าเว็บ การปฏิเสธจะแสดงเป็น EGRESS_DENIED การกำหนดถิ่นที่อยู่ของข้อมูล (Residency) ก็ทำงานในลักษณะเดียวกันในระดับที่สูงขึ้น โดยในรุ่น Enterprise หน้า ที่ตั้งของข้อมูล จะกำหนดภูมิภาคสำหรับข้อมูลแต่ละประเภท และองค์กรสามารถล็อกทราฟฟิกปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของตนไว้กับผู้ให้บริการในสหภาพยุโรป เพื่อที่เราเตอร์จะได้ปฏิเสธสิ่งอื่นทั้งหมด (ดู บทที่ 2.14 ผู้ให้บริการและโมเดล AI) แอปที่พยายามเข้าถึงที่อยู่ที่ไม่ได้ระบุไว้ใน manifest ของตนจะถูกหยุดที่ขอบเครือข่ายด้วยรหัส EGRESS_NOT_DECLARED
ข้อมูลระบุตัวตนของบริการจากผู้ออกใบรับรองภายในระบบ
Nexus ทำงานโดยไม่ใช้ service mesh ชาร์ตมีค่า istio.enabled ซึ่งมีค่าเริ่มต้นเป็น false และไม่มีเหตุผลที่จะต้องเปิดใช้งาน บริการต่างๆ จะพิสูจน์ตัวตนซึ่งกันและกันด้วย mutual TLS (mTLS) แทน ซึ่งก็คือ Transport Layer Security (TLS) ที่ทั้งสองฝั่งแสดงใบรับรอง ใบรับรองเหล่านี้มาจากหน่วยงานออกใบรับรอง (CA) ภายในที่ชาร์ตสร้างขึ้นผ่าน cert-manager v1.21.3 โดยไม่จำเป็นต้องติดตั้งสิ่งใดเพิ่มเติม
ห่วงโซ่ใบรับรองนั้นสั้นมาก ผู้ออกใบรับรองแบบลงนามด้วยตนเองคือ nexus-selfsigned จะลงนามในใบรับรอง CA ชื่อ nexus-local-ca ซึ่งเป็นคีย์ ECDSA (Elliptic Curve Digital Signature Algorithm) P-256 ที่มีอายุใช้งานสิบปี cert-manager จะต่ออายุให้ 30 วันก่อนหมดอายุ จากนั้นผู้ออกใบรับรองรายที่สองที่มีชื่อเดียวกันจะลงนามในสิ่งอื่นๆ ทั้งหมดต่อจากใบรับรองนี้
แต่ละบริการที่เรียกใช้บริการซึ่งต้องการ mutual TLS จะได้รับใบรับรองไคลเอ็นต์ของตนเองที่เก็บไว้ใน Secret ซึ่งตั้งชื่อตามบัญชีบริการของตน (<service-account>-client-tls) ใบรับรองนี้จะระบุข้อมูลประจำตัว SPIFFE ของบริการไว้เป็นชื่อ URI:
spiffe://cluster.local/ns/<namespace>/sa/<service-account>
บริการที่ถูกเรียกจะตรวจสอบใบรับรองนั้นกับ CA ภายใน และอ่านข้อมูลจากใบรับรองว่าผู้เรียกคือใคร แต่ละเวิร์กโหลดจะเชื่อถือ CA ผ่าน ca.crt ใน Secret ของใบรับรองของตนเอง ไม่มีพอดใดที่เมานต์คีย์ส่วนตัวของ CA และไม่มี ConfigMap ใดที่เก็บ CA ทั้งนี้ nexus-probitas จะให้บริการ TLS ด้วยตนเองจาก nexus-probitas-tls ซึ่งเป็นใบรับรองอายุ 90 วันที่จะต่ออายุ 15 วันก่อนหมดอายุ
ส่วนขอบเครือข่ายสาธารณะจะแยกต่างหาก และกำหนดโดย tls.mode:
existing: TLS Secret ที่คุณสร้างขึ้นเอง โดยระบุชื่อไว้ในtls.existingSecretcert-manager: ใบรับรองจาก ClusterIssuer ที่คุณรันอยู่ โดยระบุชื่อไว้ในtls.clusterIssuernone: TLS สิ้นสุดลงก่อนถึง ingress บนโหลดบาลานเซอร์ของคุณเอง เบราว์เซอร์ยังคงต้องเข้าถึงคอนโซลผ่าน HTTPS (ดู บทที่ 2.17 การแก้ไขปัญหา)
เซสชันการลงชื่อเข้าใช้นั้นต้องพึ่งพา HTTPS คอนโซลจะยอมรับการลงชื่อเข้าใช้ที่มาจากต้นทางของตนเองคือ https://<hosts.console> เท่านั้น โดยจะเก็บเซสชันไว้ในคุกกี้ __Host- ที่ทำเครื่องหมายว่า Secure และพาสคีย์ของผู้ดูแลระบบคนแรกจำเป็นต้องใช้หน้าเว็บที่มีใบรับรองที่ถูกต้อง เบราว์เซอร์ที่ใช้ HTTP ธรรมดา หรืออยู่หลังคำเตือนใบรับรอง จะไม่สามารถลงชื่อเข้าใช้ได้เลย
ระดับชั้นข้อมูลภายในคลัสเตอร์จะสื่อสารกับบริการต่างๆ โดยไม่ใช้ TLS เป็นค่าเริ่มต้น (dataTier.postgres.sslmode: disable) เนื่องจากทราฟฟิกนั้นอยู่ภายในเนมสเปซภายใต้นโยบายข้างต้น ส่วน Postgres ภายนอกจะใช้ verify-full หรือ verify-ca โดยมี CA ของเซิร์ฟเวอร์อยู่ใน Secret ของคลังข้อมูล ตามที่อธิบายไว้ใน บทที่ 2.11 รูปแบบอื่นๆ: คลังข้อมูลภายนอก, TLS และ ingress
การส่งข้อมูลเทเลเมทรีถูกปิดไว้
ไม่มีการส่งข้อมูลเทเลเมทรีออกจากการติดตั้ง telemetry.enabled สามารถเป็นค่า false ได้เท่านั้น โดยสคีมาของชาร์ตจะปฏิเสธค่าอื่นทั้งหมด การรายงานข้อมูลของระดับชั้นข้อมูลเองก็ถูกปิดไว้เช่นกัน ดังนั้น Neo4j จึงไม่ส่งรายงานการใช้งาน และ Qdrant ก็ไม่ส่งข้อมูลเทเลเมทรี
การควบคุมการสมัครใช้งาน
nexus-auth มีตัวควบคุมสองตัวสำหรับคัดกรองผู้ที่สมัครใช้งาน และทั้งสองตัวจะปิดอยู่ในการติดตั้งทุกแห่ง
ตัวควบคุม CAPTCHA จะตรวจสอบการสมัครใช้งานแต่ละครั้งกับบริการที่โฮสต์บนอินเทอร์เน็ต เนื่องจากการติดตั้งจะไม่พึ่งพาอินเทอร์เน็ตในขั้นตอนการสมัครใช้งาน ชาร์ตจึงปิดตัวควบคุมนี้ไว้ ส่วนการคัดกรองเครือข่ายจำเป็นต้องใช้ฐานข้อมูล GeoLite2 สองรายการเพื่อพิจารณาว่าการสมัครใช้งานมาจากที่ใด ฐานข้อมูลเหล่านี้เป็นการดาวน์โหลดที่มีไลเซนส์ซึ่งไม่ได้อยู่ในอิมเมจของ nexus-auth และไม่ได้ถูกเมานต์โดยชาร์ต รวมถึงไม่มีค่าให้ตั้งเพื่อเปิดการคัดกรองนี้ สิ่งที่คุณจะเสียไปคือการคัดกรองการสมัครใช้งานที่มาจากเครือข่ายศูนย์ข้อมูลและโฮสติ้ง
แต่สิ่งที่คุณจะได้รับแทนคือระบบการอนุมัติ การสมัครใช้งานจากบุคคลภายนอกจะถูกระงับไว้เพื่อรอให้ผู้ดูแลระบบอนุมัติ และจนกว่าจะถึงตอนนั้น บุคคลดังกล่าวจะได้รับคำตอบเป็น 403 SIGNUP_REQUIRES_APPROVAL การตั้งค่าสวิตช์ทั้งสองตัวจะไม่เปลี่ยนแปลงกระบวนการนี้
การจำกัดอัตราและอายุของโทเค็น
# harrow-values.yaml (Helm values): sign-in service
auth:
rateLimitPerMinute: 5000
accessTokenTTL: 15m
refreshTokenTTL: 12h
proxy:
trustedCIDRs: "10.244.0.0/16"auth.rateLimitPerMinute คือจำนวนคำขอสูงสุดที่ผู้ลงชื่อเข้าใช้หนึ่งคนสามารถส่งไปยัง nexus-auth ได้ภายในหนึ่งนาที ก่อนที่ระบบจะตอบกลับเป็น 429 ทุกคนจะได้รับขีดจำกัดเดียวกัน และ service principal ของแพลตฟอร์มเองจะไม่ถูกนับรวมในขีดจำกัดนี้ ค่าเริ่มต้นที่ 5000 จะอยู่ที่ประมาณ 83 ครั้งต่อวินาทีจากหนึ่งบัญชี ซึ่งเพียงพอสำหรับผู้ใช้และสคริปต์ คุณสามารถลดค่าลงเพื่อความเข้มงวด หรือเพิ่มค่าสำหรับระบบอัตโนมัติขนาดใหญ่ ค่านี้ต้องเป็นจำนวนเต็มตั้งแต่ 1 ขึ้นไป การป้องกันการโจมตีแบบสุ่มรหัสผ่าน (Brute-force) ตอนลงชื่อเข้าใช้ (การล็อกบัญชีและการจำกัดจำนวนครั้งของการยืนยันตัวตนปัจจัยที่สอง) จะแยกต่างหากและไม่ได้ตั้งค่าที่นี่
ผู้เรียกที่ใช้เกินขีดจำกัดจะได้รับ RATE_LIMITED พร้อมเฮดเดอร์ Retry-After และส่วนเนื้อหาจะระบุขีดจำกัดรวมถึงเวลาที่ต้องรอ ในรุ่น Enterprise ผู้ดูแลระบบสามารถตั้งค่าขีดจำกัดที่ละเอียดขึ้นได้ที่ การตั้งค่า > ขีดจำกัดอัตรา ซึ่งระบุจำนวนคำขอต่อนาทีและจำนวนงานพร้อมกัน สำหรับแต่ละคีย์สคริปต์หรือแอป และสำหรับแต่ละหน่วยงาน ผู้เรียกที่ใช้เกินขีดจำกัดจะถูกขอให้รอและจะไม่ถูกตัดการเชื่อมต่อ หากขีดจำกัดถูกยกเลิก ระบบจะกลับไปใช้ขีดจำกัดของหน่วยงาน และขีดจำกัดเริ่มต้นตามลำดับ
auth.accessTokenTTL และ auth.refreshTokenTTL เป็นตัวกำหนดอายุของโทเค็นการเข้าถึง (access token) และโทเค็นการรีเฟรช (refresh token) ควรตั้งค่าโทเค็นการเข้าถึงไว้ที่หนึ่งชั่วโมงหรือน้อยกว่านั้น ปลั๊กอินที่สร้างด้วย Plugin SDK ซึ่งเป็นชุดพัฒนาซอฟต์แวร์สำหรับส่วนขยายของ Nexus จะปฏิเสธโทเค็นเซสชันที่มีอายุมากกว่าหนึ่งชั่วโมงด้วยรหัส JWT_LIFETIME_EXCEEDED
proxy.trustedCIDRs ใช้ระบุพร็อกซีฮอปที่ nexus-auth จะเชื่อถือเฮดเดอร์ X-Forwarded-For ค่าเริ่มต้นคือ 10.42.0.0/16 ซึ่งเป็นเครือข่ายพอดของ k3s ที่ Traefik รันอยู่ หากใช้ดิสทริบิวชันอื่น ให้ตั้งค่าเป็นเครือข่ายพอดของ ingress controller ของคุณ หากตั้งค่าไม่ถูกต้อง nexus-auth จะมองว่าทุกคำขอมาจาก ingress controller ดังนั้นกฎที่อยู่ด้านล่างจะเห็นเฉพาะที่อยู่นั้นเท่านั้น ค่า X-Forwarded-For ที่แตกต่างออกไปซึ่งมาจากฮอปที่ไม่น่าเชื่อถือจะไม่สามารถเปิดหน้าต่างขีดจำกัดอัตราใหม่ได้
การลงชื่อเข้าใช้ของบริษัท
ผู้คนสามารถลงชื่อเข้าใช้ด้วยพาสคีย์ หรือผ่าน Google หรือ GitHub และการลงชื่อเข้าใช้ของบริษัทเป็นวิธีที่สี่ ผู้ดูแลระบบจะไม่ลงชื่อเข้าใช้ด้วยรหัสผ่านเพียงอย่างเดียว แต่การตรวจสอบขั้นที่สองคือการใช้พาสคีย์
รุ่น Community มีการลงชื่อเข้าใช้ของบริษัทหนึ่งรายการผ่าน OpenID Connect (OIDC) พร้อมหน้าจอตั้งค่าของตนเองและผลการทดสอบ ส่วนรุ่น Enterprise จะเพิ่ม Security Assertion Markup Language (SAML) การบังคับใช้สำหรับทุกคน และการซิงค์ไดเรกทอรีผ่าน System for Cross-domain Identity Management (SCIM)
การบังคับใช้การลงชื่อเข้าใช้ของบริษัทจะทำได้ก็ต่อเมื่อผู้ดูแลระบบได้ดำเนินการสี่ขั้นตอนตามลำดับดังนี้: เชื่อมต่อบริการลงชื่อเข้าใช้ พิสูจน์ความเป็นเจ้าของโดเมน ลงชื่อเข้าใช้ผ่านบริการดังกล่าวด้วยบัญชีของตนเอง และระบุบัญชีฉุกเฉินหนึ่งบัญชี จนกว่าจะครบขั้นตอนนี้ ปุ่ม บังคับใช้ จะยังคงปิดอยู่ และหน้าเว็บจะระบุว่าขาดขั้นตอนใดบ้างด้วยรหัส COMPANY_SIGNIN_STEPS_MISSING การเปลี่ยนบริการลงชื่อเข้าใช้จะล้างผลการทดสอบ ดังนั้นบริการใหม่จึงต้องได้รับการทดสอบอีกครั้ง
เมื่อบริการลงชื่อเข้าใช้ของบริษัทหยุดตอบสนอง หน้าลงชื่อเข้าใช้จะแสดง IDP_UNREACHABLE (503) ผู้ที่ลงชื่อเข้าใช้แล้วจะยังคงอยู่ในระบบต่อไป ผู้ดูแลระบบสามารถใช้การลงชื่อเข้าใช้ฉุกเฉินสำหรับผู้ดูแลระบบ ซึ่งต้องใช้รหัสที่ปิดผนึกไว้ในตู้นิรภัยควบคู่กับพาสคีย์ของผู้ดูแลระบบ ทุกการใช้งานจะถูกบันทึกลงในบันทึกการตรวจสอบ (audit log) ว่าใครเป็นผู้ใช้และใช้จากที่ใด พร้อมทั้งแจ้งเตือนผู้ดูแลระบบทุกคนทันที โดยจะมีอายุการใช้งาน 4 ชั่วโมงหรือจนกว่าการลงชื่อเข้าใช้ของบริษัทจะกลับมาทำงานตามปกติ
ทุกคนในองค์กรจะลงชื่อเข้าใช้ในคอนโซลเดียวกันและทำงานประจำวันในนั้น ส่วนเจ้าของและผู้ดูแลระบบจะเห็นหน้าการดูแลระบบด้วย สมาชิกที่เปิดหน้าเหล่านั้นจะพบกับหน้า ไม่ใช่ผู้ดูแลระบบ โดยแถวข้อมูลจะเป็นสีเทาและแสดงรายชื่อของผู้ที่สามารถเปลี่ยนแปลงข้อมูลเหล่านั้นได้ (NOT_AN_ADMINISTRATOR)
การลงชื่อเข้าใช้ที่น่าสงสัยและกฎเกณฑ์ด้านแอดเดรส
ในรุ่น Enterprise หน้า การลงชื่อเข้าใช้ที่น่าสงสัย จะแสดงรายการการลงชื่อเข้าใช้ด้วยรหัสผ่านที่ดูแปลกใหม่หรือผิดปกติ เช่น สถานที่หรืออุปกรณ์ใหม่ หรือมีการใส่รหัสผ่านผิดก่อนหน้านั้นในวันเดียวกัน สำหรับแต่ละรายการจะระบุว่า Nexus ได้ทำอะไรไปบ้าง ไม่ว่าจะเป็นการขอการตรวจสอบขั้นที่สองหรือการบล็อกการลงชื่อเข้าใช้ ผู้ตรวจสอบจะตอบกลับในแต่ละแถวว่า ไม่ใช่พวกเขา ซึ่งจะยุติการลงชื่อเข้าใช้ของบุคคลนั้น หรือ เป็นพวกเขาเอง
หน้า ที่อยู่ที่อนุญาตและบล็อก จะมีสองรายการ ช่วงที่อยู่ที่อนุญาตคือสถานที่เดียวที่เจ้าของและผู้ดูแลระบบสามารถลงชื่อเข้าใช้ได้ หากไม่ระบุ พวกเขาจะสามารถลงชื่อเข้าใช้จากที่ใดก็ได้ โดยสมาชิกทั่วไปจะไม่ได้รับผลกระทบ ส่วนที่อยู่ที่บล็อกคือสถานที่ที่ไม่มีใครสามารถลงชื่อเข้าใช้ได้ แต่ละรายการจะบันทึกว่าใครเป็นคนเพิ่มและจะยกเลิกเมื่อใด ทุกการเปลี่ยนแปลงจะถูกทดสอบกับที่อยู่ปัจจุบันของคุณเองก่อน และการเปลี่ยนแปลงที่จะทำให้คุณถูกล็อกออกจากระบบจะถูกปฏิเสธโดยไม่มีการบันทึกใดๆ การจำกัดช่วงที่อยู่ให้แคบลงจะยุติการลงชื่อเข้าใช้ของผู้ดูแลระบบที่ไม่ได้รับอนุญาตอีกต่อไปในทันที
คีย์และใบรับรอง
ข้อมูลของแต่ละองค์กรจะถูกล็อกด้วยคีย์ของตนเอง ซึ่งถือครองโดยผู้ดูแลคีย์ที่คุณเลือก ไม่ว่าจะเป็นโมดูลความปลอดภัยของฮาร์ดแวร์ (HSM) หรือซอฟต์แวร์ หน้า คีย์ จะแสดงเวอร์ชันของคีย์องค์กรและกำหนดการหมุนเวียนคีย์ครั้งถัดไป เวอร์ชันเก่าจะยังคงอ่านได้หลังจากที่ไม่ได้เป็นเวอร์ชันปัจจุบันแล้ว จนกว่าจะไม่มีสิ่งใดถูกเข้ารหัสอยู่ภายใต้คีย์นั้นอีกต่อไป ตัวคีย์จริงๆ จะไม่ถูกแสดงให้เห็นเลย จะแสดงเฉพาะลายนิ้วมือ (fingerprint) เท่านั้น
การทำลายคีย์คือวิธีที่ Nexus ใช้ในการลบข้อมูล ในหน้า คีย์และการลบข้อมูล ปุ่ม ลบข้อมูล จะทำลายคีย์ของบุคคลใดบุคคลหนึ่งหรือของทั้งองค์กร ซึ่งทำให้ทุกสิ่งที่ล็อกไว้ด้วยคีย์นั้นไม่สามารถอ่านได้อีกต่อไปในทุกที่ รวมถึงข้อมูลสำรองด้วย การดำเนินการนี้ไม่สามารถยกเลิกได้ ระบบจึงขอเหตุผลที่เป็นลายลักษณ์อักษรและผู้อนุมัติคนที่สอง และจะออกใบเสร็จที่บันทึกว่าอะไรถูกลบและลบโดยใคร แต่จะไม่บันทึกเนื้อหา
หน้า คีย์ที่กำลังจะหมดอายุ จะแสดงรายการโทเค็นของผู้ให้บริการและใบรับรองที่กำลังจะสิ้นสุดอายุ พร้อมระบุว่าใครจะได้รับคำเตือนและเมื่อใด รวมถึงสิ่งที่จะหยุดทำงานหากรายการใดรายการหนึ่งหมดอายุลง งานที่กำลังรันอยู่จะไม่หยุด และเราเตอร์ AI จะสลับไปใช้คีย์สำรองอื่นแทน
การอนุมัติแบบสองฝ่าย (Four-eyes)
ในรุ่น Enterprise นโยบายสามารถชะลอการเปลี่ยนแปลงที่ละเอียดอ่อนเพื่อรอผู้อนุมัติคนที่สองได้ หน้า การอนุมัติแบบสองคน (Four-eyes) จะแสดงรายการคำขอที่รอดำเนินการแต่ละรายการ พร้อมระบุว่าใครเป็นผู้ขอ เพราะเหตุใด ต้องการการอนุมัติกี่รายการ และจะหมดอายุเมื่อใด ไม่มีใครสามารถอนุมัติคำขอของตนเองได้ (TRUST_APPROVAL_SELF_APPROVAL) และคำขอที่ตัดสินไปแล้วจะตอบกลับเป็น APPROVAL_ALREADY_DECIDED การปฏิเสธคำขอจำเป็นต้องระบุเหตุผล คำขอที่ไม่มีใครตัดสินใจภายในเวลาที่กำหนดจะหมดอายุลง และไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เกิดขึ้น การกำหนดว่าการเปลี่ยนแปลงใดต้องรอที่นี่จะถูกตั้งค่าโดยนโยบายที่กำหนดให้มีผู้อนุมัติคนที่สอง ซึ่งการกู้คืนข้อมูลสำรองและการเพิ่มจำนวนสิทธิ์ใช้งาน (seats) เป็นสองตัวอย่างที่มีกล่าวถึงในส่วนอื่นของคู่มือนี้
การดูสิ่งที่ผู้อื่นเห็น
การให้ความช่วยเหลือภายในองค์กรบางครั้งหมายถึงการดูหน้าเว็บในแบบที่เพื่อนร่วมงานเห็น ในรุ่น Enterprise ฟีเจอร์ มองเห็นแบบเดียวกับพวกเขา จะช่วยให้ผู้ดูแลระบบเห็นมุมมองคอนโซลแบบอ่านอย่างเดียวตามที่สมาชิกคนหนึ่งเห็น เป็นเวลา 30 นาที หลังจากผ่านการตรวจสอบขั้นที่สองและระบุเหตุผลที่เป็นลายลักษณ์อักษรแล้ว สมาชิกคนดังกล่าวจะได้รับแจ้ง ข้อมูลส่วนตัวของพวกเขา (อีเมล สมุดบันทึก ข้อความโดยตรง และสิ่งที่ผู้ช่วยจดจำไว้ให้พวกเขา) จะไม่ถูกแสดงให้เห็นเลย โดยมีแบนเนอร์แสดงอยู่ที่ด้านบนตลอดเวลา และทุกอย่างจะถูกบันทึกไว้ในบันทึกการตรวจสอบ
การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่จะมีการหยุดพักให้ทบทวน ก่อนที่จะบันทึกการเปลี่ยนแปลงที่มีผลกระทบเป็นวงกว้าง หน้าต่างซ้อน ก่อนที่การเปลี่ยนแปลงนี้จะเกิดขึ้น จะแสดงรายการสิ่งที่จะเสียหาย สิ่งที่ต้องให้ความสนใจ และสิ่งที่ไม่ได้รับผลกระทบ การเปลี่ยนแปลงไม่ได้ถูกบล็อก แต่ทำให้มีขั้นตอนที่ต้องคิดทบทวนมากขึ้น และในรุ่น Enterprise การเปลี่ยนแปลงที่ละเอียดอ่อนจะต้องรอผู้อนุมัติคนที่สองด้วย
การเก็บรักษาและการสตรีมบันทึกการตรวจสอบ
บันทึกการตรวจสอบจะบันทึกว่าใครทำอะไร โดยเรียงจากใหม่สุดไปเก่าสุด และสามารถกรองรวมถึงส่งออกได้ รุ่น Community จะเก็บข้อมูลไว้ 30 วันและส่งออกเป็นไฟล์สเปรดชีต ส่วนรุ่น Enterprise จะเก็บข้อมูลไว้ตามระยะเวลาที่นโยบายการเก็บรักษาข้อมูลของคุณกำหนดไว้ในหน้า การเก็บรักษาและการลบข้อมูล ภายใต้เมนู การตั้งค่า และจะสตรีมข้อมูลไปยังระบบตรวจสอบความปลอดภัยของคุณ การปฏิเสธก็จะถูกบันทึกไว้ด้วยเช่นกัน ดังนั้นผู้ที่ถูกปฏิเสธจะปรากฏเป็นแถวข้อมูลเช่นเดียวกับผู้ที่ทำสำเร็จ บันทึกการกำกับดูแลที่อยู่เบื้องหลังจะถูกเชื่อมโยงต่อกันแยกตามแต่ละองค์กร ดังนั้นแต่ละองค์กรจึงสามารถตรวจสอบส่วนของตนเองได้โดยไม่เห็นข้อมูลของผู้อื่น
บทบาทในฐานข้อมูล
Nexus ไม่เคยรันบริการของตนในฐานะ superuser ของฐานข้อมูล ฮุกสำหรับการบูตสแตรป (bootstrap hook) ซึ่งเป็นส่วนเดียวที่ถือสิทธิ์ superuser ของคลัสเตอร์ นอกเหนือจากขั้นตอนการจัดเตรียมแบบครั้งเดียวของ backend for frontend (BFF) ของคอนโซล จะทำหน้าที่สร้างบทบาท (role) เหล่านี้:
| บทบาท | คำอธิบาย |
|---|---|
nexus_migrator |
LOGIN NOSUPERUSER NOBYPASSRLS CREATEROLE เป็นเจ้าของฐานข้อมูล nexus และทุกออบเจกต์ที่การไมเกรชันสร้างขึ้น รวมถึงสร้างบทบาทที่ระบุไว้ในการไมเกรชัน |
nexus_runtime |
กลุ่มที่ไม่สามารถล็อกอินได้ ทำหน้าที่ให้สิทธิ์ในการเชื่อมต่อและการใช้สคีมา แต่ไม่ให้สิทธิ์ในตารางข้อมูล |
nexus_auth, nexus_gateway, nexus_graphrag, nexus_skills |
บัญชีล็อกอินของแต่ละบริการเอง: NOSUPERUSER NOBYPASSRLS ซึ่งเป็นสมาชิกของ nexus_runtime จะได้รับสิทธิ์ในตารางข้อมูลของตนเองจากการไมเกรชันของตนเองเท่านั้น และไม่มีสิทธิ์อื่นใด |
nexus_ledger_reader |
อ่านตารางข้อมูลเดียวคือบัญชีแยกประเภทของรีลีส (release ledger) สำหรับ init container ของ wait-for-schema ไม่มีสิทธิ์อื่นใด |
เนื่องจากไม่มีบทบาทของบริการใดที่เป็นเจ้าของตารางข้อมูลของตนเอง และไม่มีบทบาทใดที่สามารถข้ามการรักษาความปลอดภัยระดับแถว (Row-level security - RLS) ได้ นโยบาย RLS ทุกข้อจึงมีผลกับทุกการเชื่อมต่อของบริการ การรักษาความปลอดภัยระดับแถวจะถูกบังคับใช้กับตารางข้อมูลของ nexus-auth ดังนั้นแม้แต่เจ้าของตารางเองก็ต้องอยู่ภายใต้กฎนี้ หากมีบทบาทที่ชื่อ nexus อยู่แล้วบนเซิร์ฟเวอร์ของคุณโดยมีสิทธิ์ SUPERUSER หรือ BYPASSRLS กระบวนการบูตสแตรปจะปฏิเสธที่จะทำงานต่อพร้อมข้อความ: "role nexus exists with SUPERUSER or BYPASSRLS on this server; nexus_migrator will not be made a member of it. Nothing more was done." ให้ลบแอตทริบิวต์นั้นออกหรือใช้เซิร์ฟเวอร์อื่น




