รุ่น 1.0.0-alpha.1ล่าสุด
บทที่ 2.18
โมเดลส่วนขยาย
หกวิธีในการขยายขีดความสามารถของ Nexus ตั้งแต่การตั้งค่าไปจนถึงแพ็กโดเมน ข้อจำกัดของแต่ละวิธี และวิธีที่ระดับความเชื่อถือและการแยกส่วนกำหนดว่าจะให้โค้ดของคุณทำงานที่ใด โปรดอ่านเนื้อหานี้ก่อนเปิดชุดพัฒนาซอฟต์แวร์ (SDK)
หน้านี้แปลโดย AI จากต้นฉบับภาษาอังกฤษ หากมีส่วนใดไม่ชัดเจน โปรดอ้างอิงจากหน้าภาษาอังกฤษ อ่านหน้านี้เป็นภาษาอังกฤษ

สิ่งแรกที่ผมสร้างบน Nexus ที่ Corrán Orbital ไม่ใช่ปลั๊กอิน ทีมพลศาสตร์การบินของเราต้องการให้ผู้ช่วยตอบคำถาม "เราจะเสียรอบผ่านของสถานีภาคพื้นดินใดบ้าง หากเสาอากาศที่ Svalbard หยุดทำงานเพื่อบำรุงรักษา?" ในรูปแบบเดียวกันทุกครั้ง โดยมีตารางรอบผ่านอยู่ก่อนและต้นทุนเป็นนาทีการติดต่ออยู่ด้านล่าง ผมใช้เวลาครึ่งวันอ่านชุดพัฒนาซอฟต์แวร์ (SDK) ก่อนที่เพื่อนร่วมงานจะชี้ให้เห็นว่าสิ่งที่ผมต้องการคือสกิล: โฟลเดอร์ที่มี SKILL.md อยู่ข้างใน อัปโหลดไปยัง Skills Engine และเผยแพร่เมื่อผ่านการทดสอบและผู้ตรวจสอบอนุมัติแล้ว ใช้เวลาเพียงสี่สิบนาที
หลังจากสร้างปลั๊กอินสองตัวและโดเมนแพ็กหนึ่งชุด นั่นยังคงเป็นคำแนะนำแรกที่ผมให้ Nexus มีวิธีขยายความสามารถหกวิธี และวิธีเหล่านี้เรียงเป็นขั้นบันไดตามระดับความพยายาม ขั้นที่ใช้แรงน้อยทำได้มากกว่าที่คนทั่วไปคาด และขั้นที่ใช้แรงมากมาพร้อมภาระที่ประเมินต่ำได้ง่าย บทนี้จะอธิบายขั้นบันไดดังกล่าว โปรดเลือกขั้นต่ำที่สุดที่ทำงานได้ บทถัดไปจะลงรายละเอียดแต่ละขั้น ได้แก่ บทที่ 2.19 กฎที่ส่วนขยายทุกตัวรับสืบทอด; บทที่ 2.20 สกิล; บทที่ 2.21 Plugin SDK; บทที่ 2.22 รันไทม์ของปลั๊กอิน; และ บทที่ 2.23 โดเมนแพ็ก
องค์ประกอบพื้นฐานทั้งหก
ต่อไปนี้คือวิธีทั้งหมดตามลำดับที่คุณควรพิจารณา
- การตั้งค่าและนโยบาย คือค่าที่ผู้ดูแลระบบกำหนดในคอนโซลสำหรับองค์กร หน่วยงาน หรือบุคคลหนึ่งคน ภายในขอบเขตที่ใบอนุญาตอนุญาต คุณไม่ต้องเขียนโค้ดเลย
- สกิลของ Skills Engine คือแพ็กเกจ
SKILL.mdที่บรรจุคำสั่งและเครื่องมือที่สกิลอาจเรียกใช้ พร้อมไฟล์และสคริปต์เสริมตามต้องการ ผู้ช่วย เอเจนต์ เวิร์กโฟลว์ และปุ่ม AI (ปัญญาประดิษฐ์) บนหน้าจอ ล้วนเรียกใช้สกิลชุดเดียวกัน รวมถึง IDE (สภาพแวดล้อมการพัฒนาแบบรวม) ของคุณด้วย - ปลั๊กอิน คือโค้ดของคุณเอง ที่ประกาศผ่านแมนิเฟสต์และสร้างด้วยเครื่องมือของ SDK ปลั๊กอินมีหนึ่งในสามระดับ ได้แก่
skills-only,ui-onlyหรือfull-service - โดเมนแพ็ก คือเลนส์และเทมเพลต สกิลและโมเดลความรู้ คอนเน็กเตอร์ และหน้าจอโทรศัพท์ของอุตสาหกรรมหนึ่ง ซึ่งได้รับอนุญาตใช้งานเป็นชุดเดียว Adverant มีให้สิบชุด และคุณสามารถสร้างของคุณเองได้
- เลนส์ คือสิ่งที่บทบาทหนึ่งมองเห็นภายในแพ็กหรือแพลตฟอร์ม เลนส์จะจำกัดเลนส์ฐานให้แคบลงเสมอ และไม่เคยขยายให้กว้างขึ้น
- การเชื่อมต่อ MCP และคอนเน็กเตอร์ คือเครื่องมือ Model Context Protocol (MCP) ที่ปลั๊กอินเผยแพร่หรือที่เครื่องมือเขียนโค้ดด้วย AI ใช้เชื่อมต่อ และคอนเน็กเตอร์แบบอ่านอย่างเดียวที่นำระเบียนเข้ามาจากระบบที่คุณใช้งานอยู่แล้ว
มีสองคำที่ถูกใช้ในหลายความหมาย จึงขอกำหนดให้ชัดเจนตอนนี้ สกิลของ Skills Engine คือแพ็กเกจ SKILL.md ในไลบรารี ส่วน สกิลในแมนิเฟสต์ คือแถวที่มีชนิดข้อมูลกำหนดไว้ในอาร์เรย์ skills[] ของปลั๊กอิน ซึ่งถูกคอมไพล์เข้าสู่รีจิสทรีสกิลของแพลตฟอร์มและรันผ่าน UNO ซึ่งเป็นเอนจินเวิร์กโฟลว์ ทั้งสองแบบเรียกว่าสกิลบนหน้าจอ แต่เขียนและกำกับดูแลต่างกัน และเอกสารนี้จะระบุเสมอว่าหมายถึงแบบใด
สิ่งที่แต่ละองค์ประกอบทำได้และทำไม่ได้
ตารางนี้เป็นฉบับย่อ ผมใส่คอลัมน์ "ทำไม่ได้" ไว้โดยเจตนา: ข้อจำกัดแต่ละข้อเป็นคุณสมบัติของการออกแบบ และทุกข้อเคยช่วยผมไม่ให้พลาดมาแล้ว
| องค์ประกอบพื้นฐาน | สิ่งที่ทำได้ | สิ่งที่ทำไม่ได้ | ผู้สร้าง |
|---|---|---|---|
| การตั้งค่าหรือนโยบาย | เปลี่ยนพฤติกรรมของฟีเจอร์ในทุกระดับตั้งแต่องค์กรลงไปจนถึงบุคคลหนึ่งคน; ล็อกค่า; มอบสิทธิ์ลงไปยังระดับล่าง; กำหนดให้ต้องมีบุคคลที่สองอนุมัติการเปลี่ยนแปลง | เพิ่มหน้าจอหรือเส้นทาง จัดเก็บตารางใหม่ หรือเริ่มงานประเภทใหม่ | ผู้ดูแลระบบ ในคอนโซล |
| สกิลของ Skills Engine | ให้ผู้ช่วยและเอเจนต์ เวิร์กโฟลว์ และปุ่ม AI มีวิธีทำงานหนึ่งอย่างที่ทำซ้ำได้ พร้อมคำสั่งและกรณีทดสอบของตัวเอง | ถือข้อมูลรับรอง; เรียกใช้เครื่องมือนอกรายการที่อนุญาตของผู้ที่รัน (SKILL_CANNOT_WIDEN_TOOLS); เผยแพร่ใช้งานจริงโดยไม่ผ่านการทดสอบและการอนุมัติ |
ผู้ที่มีสิทธิ์ ในตัวสร้างหรือจาก IDE ของตน |
ปลั๊กอิน, skills-only |
เผยแพร่สกิลในแมนิเฟสต์ที่รันบนแพลตฟอร์ม: คอลแบ็กของโฮสต์ งานที่เข้าคิว การแมปทับรายการ และที่ระดับความเชื่อถือ core หรือ verified สกิลที่ใช้โมเดล |
ให้บริการหน้าของตัวเอง | นักพัฒนา ด้วย SDK |
ปลั๊กอิน, ui-only |
เพิ่มส่วนแสดงผลฝั่งฟรอนต์เอนด์ภายในเชลล์ | จัดเก็บข้อมูลของตัวเองหรือรันการประมวลผล | นักพัฒนา ด้วย SDK |
ปลั๊กอิน, full-service |
แบ็กเอนด์และฟรอนต์เอนด์ของตัวเอง สคีมา Postgres ตารางเส้นทางพร้อมสิทธิ์ รวมถึงสกิลและเครื่องมือ MCP | เรียกผู้ให้บริการโมเดล; ถือคีย์โมเดล; อ่านแถวข้อมูลขององค์กรอื่นเว้นแต่ผ่านการให้สิทธิ์ที่บันทึกไว้; รันการประมวลผลนอกการส่งงานของ UNO | นักพัฒนา ด้วย SDK |
| โดเมนแพ็ก | นำเลนส์และเทมเพลต สกิลและเวิร์กโฟลว์ โมเดลความรู้ แผนผังหลักฐาน และหน้าจอโทรศัพท์ของอุตสาหกรรมหนึ่งไปยังหน่วยงานที่ผู้ดูแลระบบเลือก | เปลี่ยนเชลล์หรือคอมโพเนนต์ของเชลล์ หรือกฎการเขียน; รันโดยที่ใบอนุญาตขององค์กรไม่ครอบคลุม | Adverant หรือนักพัฒนาของคุณเองบน Enterprise |
| เลนส์ | เลือกการ์ดและฟิลด์ที่บทบาทหนึ่งมองเห็นภายในแพ็กหรือแพลตฟอร์ม และการดำเนินการที่มีให้ | แสดงสิ่งที่เลนส์ฐานซ่อนไว้ (LENS_CANNOT_WIDEN); เปลี่ยนสิ่งที่บทบาทหนึ่งได้รับอนุญาตให้ทำ |
ผู้เขียนแพ็กสร้างขึ้น; ผู้ดูแลระบบให้สิทธิ์ตามหน่วยงาน |
| เครื่องมือ MCP และคอนเน็กเตอร์ | เปิดเครื่องมือของปลั๊กอินให้เอเจนต์และเครื่องมือเขียนโค้ดใช้; อ่านระเบียนจากระบบกรมธรรม์หรือคลังข้อมูลเทเลเมทรีเข้าสู่โมเดลความรู้ | เขียนกลับไปยังระบบต้นทางผ่านคอนเน็กเตอร์; ดำเนินการเกินสิทธิ์ของผู้ที่ลงชื่อเข้าใช้ | นักพัฒนาประกาศเครื่องมือ MCP; ผู้ดูแลระบบตั้งค่าคอนเน็กเตอร์ |
บางช่องในตารางนั้นควรอธิบายเพิ่มอีกสักประโยค
การตั้งค่าเป็นเฟรมเวิร์ก และปลั๊กอินทุกตัวใช้เฟรมเวิร์กเดียวกัน ปลั๊กอินที่ประกาศบล็อก settings ในแมนิเฟสต์จะได้รับระดับต่าง ๆ (แพลตฟอร์ม องค์กร แพ็ก หน่วยงาน กลุ่ม รีโพซิทอรี บุคคล) การล็อกและการมอบสิทธิ์ บันทึกการเปลี่ยนแปลง และการอนุมัติโดยบุคคลที่สอง ทั้งหมดนี้โดยไม่ต้องเขียนตารางการตั้งค่าเอง นี่คือเหตุผลที่ขั้นที่ถูกที่สุดมักเพียงพอ: หากพฤติกรรมที่คุณต้องการมีอยู่แล้วและต้องการเพียงค่าที่ต่างออกไปสำหรับหน่วยงาน Rotterdam นั่นคือการตั้งค่า
สกิลของ Skills Engine รันในฐานะตัวบุคคล สกิลไม่เคยถือคีย์ และเข้าถึงได้เฉพาะเครื่องมือในรายการที่อนุญาตของผู้ที่รัน และอ่านได้เฉพาะสิ่งที่บุคคลนั้นเปิดได้ สกิลที่เพิ่มเครื่องมือที่เขียนข้อมูลจะถูกระงับไว้จนกว่าจะมีสองคนอนุมัติ จากนั้นจึงเปิดใช้แบบ shadow ต่อด้วย canary แล้วจึงเปิดให้ทุกคน
ปลั๊กอิน skills-only คือขั้นกลาง คุณต้องใช้เมื่องานนั้นเป็นโค้ดที่คุณเป็นเจ้าของ: การคำนวณแบบกำหนดผลแน่นอน ตัวประมวลผลคิว หรือการกระจายงานไปตามรายการ แพลตฟอร์มเป็นผู้เรียกโค้ดของคุณ ส่วนโค้ดของคุณไม่เคยเรียกโมเดล
ปลั๊กอิน full-service คือผลิตภัณฑ์ขนาดเล็ก ปลั๊กอินนี้เป็นเจ้าของสคีมา Postgres ตารางเส้นทางพร้อมทะเบียนสิทธิ์ ฟรอนต์เอนด์ ชุดบทบาทฐานข้อมูล และภาระด้านการแยกส่วนทุกข้อใน บทที่ 2.19 กฎที่ส่วนขยายทุกตัวรับสืบทอด ปลั๊กอินแบบนี้เป็นคำตอบที่ถูกบ่อยกว่าที่คนกลัว และเป็นคำตอบที่ผิดบ่อยกว่าที่คนหวัง
ฉันต้องใช้องค์ประกอบใด
เริ่มจากด้านบนของตารางนี้ และหยุดที่แถวแรกที่เหมาะสม
| คุณต้องการ… | ใช้ | ทำไมไม่ใช้สิ่งที่เบากว่า |
|---|---|---|
| เปลี่ยนค่าหรือขีดจำกัด หรือผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำบางอย่าง | การตั้งค่าหรือนโยบาย | ไม่มีสิ่งใดเบากว่านี้ |
| ให้ผู้ช่วยทำงานหนึ่งอย่างในวิธีเดียวกันทุกครั้ง | สกิลของ Skills Engine | การตั้งค่าเก็บคำสั่งไม่ได้ |
| วาง "ปุ่ม AI" บนหน้าจอเพื่อรันงานนั้น | สกิลของ Skills Engine ที่ผูกกับปุ่ม | ปุ่มทำได้เพียงรันสกิล จึงไม่มีอะไรต้องสร้าง |
| ให้เครื่องมือเขียนโค้ดด้วย AI เข้าถึง Nexus | การเชื่อมต่อ MCP ผ่าน Workbench | ไม่ต้องเขียนอะไร บุคคลนั้นลงชื่อเข้าใช้ผ่านเบราว์เซอร์ของตน |
| อ่านระเบียนจากระบบที่มีอยู่เข้าสู่โมเดลความรู้ | คอนเน็กเตอร์แบบอ่านอย่างเดียว | คอนเน็กเตอร์ไม่เขียนข้อมูลกลับ จึงไม่มีความเสี่ยงด้านการเขียน |
| รันโค้ดแบบกำหนดผลแน่นอนที่คุณเป็นเจ้าของตามกำหนดเวลาของแพลตฟอร์ม | ปลั๊กอิน skills-only พร้อมสกิล host_callback หรือ plugin_queue |
สกิลของ Skills Engine รันโค้ดของคุณไม่ได้ |
| เพิ่มหน้าจอหนึ่งหรือสองหน้าภายในเชลล์ | ปลั๊กอิน ui-only |
มีเพียงปลั๊กอินที่เพิ่มหน้าจอได้ |
| เก็บระเบียนของคุณเองไว้หลังเส้นทางและสิทธิ์ของคุณเอง | ปลั๊กอิน full-service |
มีเพียงระดับนี้ที่เป็นเจ้าของสคีมา |
| ให้บทบาทหนึ่งมีมุมมองที่แคบลงของหน้าจออุตสาหกรรม | เลนส์บนแพ็กที่มีอยู่ | เลนส์เป็นข้อมูล ไม่ใช่โค้ด |
| นำโมเดลความรู้และเลนส์ของอุตสาหกรรม พร้อมหน้าจอโทรศัพท์ ไปยังหลายหน่วยงาน | โดเมนแพ็ก | ปลั๊กอินเพียงอย่างเดียวไม่มีเลนส์หรือการควบคุมด้วยใบอนุญาต |
ที่ Corrán Orbital คำถามเรื่องการวางแผนรอบผ่านยังคงเป็นสกิลของ Skills Engine ส่วนการคำนวณวงโคจรที่สกิลนั้นต้องใช้กลายเป็นปลั๊กอิน skills-only ที่มีสกิล host_callback หนึ่งตัว เพราะงานเชิงตัวเลขเป็นของเราและต้องให้คำตอบเดียวกันทุกครั้ง คณะกรรมการทบทวนความผิดปกติของเรากลายเป็นปลั๊กอิน full-service เพราะต้องเก็บระเบียนของตัวเองว่าใครตรวจดูความผิดปกติของเทเลเมทรีใดและตัดสินใจอย่างไร แพ็กมาเป็นลำดับสุดท้าย เมื่อหน่วยงานที่สองต้องการสิ่งเดียวกัน
วิธีที่ส่วนประกอบต่างๆ ทำงานร่วมกัน
องค์ประกอบพื้นฐานประกอบกันขึ้นไปเป็นลำดับชั้น โดเมนแพ็กเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุด เพราะเป็นชุดรวมขององค์ประกอบอื่น ๆ บวกกับการควบคุมด้วยใบอนุญาต:
- โมเดลความรู้ ซึ่งคือประเภทของสิ่งที่อุตสาหกรรมรู้และความเชื่อมโยงระหว่างกัน มักสร้างบนโมเดลฐานจากแพ็กอื่น;
- เลนส์ หนึ่งเลนส์ต่อหนึ่งบทบาท แต่ละเลนส์จำกัดเลนส์ฐานให้แคบลง;
- เทมเพลตและเวิร์กโฟลว์ รวมถึงสกิลของ Skills Engine ที่เรียกใช้;
- ปลั๊กอิน ในกรณีที่แพ็กต้องมีโค้ดของตัวเอง;
- คอนเน็กเตอร์แบบอ่านอย่างเดียวที่เชื่อมเข้าสู่ระบบที่เก็บระเบียนอยู่แล้ว;
- โอเวอร์เลย์สำหรับมือถือที่ระบุว่าการ์ดและขั้นตอนการบันทึกข้อมูลใดปรากฏบนโทรศัพท์;
- และสิทธิ์การใช้งาน: กลุ่มฟีเจอร์ที่ใบอนุญาตต้องครอบคลุมก่อนที่สิ่งใดจะเปิดใช้งาน
ไม่มีสิ่งใดในนี้เป็นงานโครงสร้างที่ต้องทำแยกต่อแอป แพ็กไม่มีโค้ดการแยกส่วน ไคลเอนต์โมเดล หรือการตรวจสอบใบอนุญาตของตัวเอง แต่รับสืบทอดจากแพลตฟอร์ม นั่นคือหัวข้อของบทถัดไป และเป็นเหตุผลที่ผู้เขียนแพ็กที่ธนาคารและที่ท่าเรือเขียนโค้ดด้านความปลอดภัยในปริมาณเท่ากัน คือไม่ต้องเขียนเลย
ระดับความเชื่อถือ
ปลั๊กอินทุกตัวประกาศระดับ trust ในแมนิเฟสต์ ความเชื่อถือไม่ใช่ด่านที่ SDK จะหาทางผ่านไปได้ แต่เป็นเมทาดาทาเชิงแนะนำที่แพลตฟอร์มอ่านเพื่อตัดสินว่าส่วนต่าง ๆ ของปลั๊กอินจะรันแบบแยกส่วนเพียงใด และข้อมูลที่อ่อนไหวที่สุดที่สกิลของปลั๊กอินเข้าถึงได้ ส่วนด่านควบคุมที่ทำงานจริง (การจัดชั้นความลับและถิ่นที่อยู่ของข้อมูล การส่งออกและค่าใช้จ่าย) ยังคงอยู่ตรงที่เดิมทุกประการ
| ความเชื่อถือ | เหมาะสำหรับใคร | ลักษณะการแยกส่วน | เพดานชั้นความลับ |
|---|---|---|---|
core |
โค้ดของบุคคลที่หนึ่งที่มาพร้อมกับแพลตฟอร์ม | none: ต้นทางเดียวกัน ไม่มีการแยกส่วนเพิ่มเติม |
restricted |
verified |
บุคคลที่สามที่ผ่านการตรวจสอบ ผู้เผยแพร่ที่ได้รับการยืนยัน | ส่วนแสดงผลแบบ same-origin สกิลผ่านตัวกลาง |
restricted |
community |
บุคคลที่สามที่ยังไม่ผ่านการตรวจสอบ เป็นค่าเริ่มต้นสำหรับปลั๊กอินใหม่ | ส่วนแสดงผลแบบ sandboxed สกิลผ่านตัวกลาง |
tenant |
untrusted |
ทุกสิ่งจากแหล่งที่ไม่รู้จัก | strict: ส่วนแสดงผลแบบแซนด์บ็อกซ์ สกิลผ่านตัวกลางเท่านั้น ไม่มีความเชื่อถือจากโฮสต์ |
public |
จากตารางนั้นมีกฎสองข้อตามมา และ create-nexus-plugin validate บังคับใช้ทั้งสองข้อก่อนที่จะมีการสร้างสิ่งใด
ข้อแรก classification ของสกิลต้องไม่เกินเพดานของปลั๊กอิน ชั้นความลับเรียงลำดับเป็น public ตามด้วย tenant แล้วจึง restricted ปลั๊กอิน community ที่ประกาศสกิล restricted จะสร้างไม่สำเร็จ
ข้อที่สอง มีเพียงปลั๊กอิน core และ verified ที่ประกาศสกิลซึ่งเข้าถึง AI Provider Router ได้ สกิลเหล่านั้นคือระดับ tool_using และ llm_only ปลั๊กอิน community หรือ untrusted ทำหน้าที่เป็นตัวกลางสำหรับงานแบบกำหนดผลแน่นอน (host_callback, plugin_queue และ map ที่ทำทับสิ่งเหล่านั้น) และขอให้แพลตฟอร์มทำสิ่งใดก็ตามที่ต้องใช้โมเดล ปลั๊กอินตัวแรกของผมเป็น community และผมเสียเวลาไปหนึ่งบ่ายพยายามประกาศสกิลสรุปแบบ llm_only ก่อนจะเข้าใจว่าการปฏิเสธนั้นคือจุดประสงค์
หากคุณละ trust ไว้ SDK จะถือว่าปลั๊กอินเป็น community ฟิลด์ที่ละไว้ไม่มีทางเป็นการเลื่อนระดับได้
ระดับการแยกส่วน 1 ถึง 4
นอกเหนือจากความเชื่อถือ บล็อก runtime ของแมนิเฟสต์จะระบุว่าปลั๊กอินรันอย่างไร isolationLevel เป็นจำนวนเต็มตั้งแต่ 1 ถึง 4 และโหมดการทำงานจะกำหนดตามค่านี้ คุณไม่ได้เลือกทั้งสองอย่างแยกกัน: ตัวตรวจสอบจะอนุมานค่าหนึ่งจากอีกค่าหนึ่ง และปฏิเสธแมนิเฟสต์ที่คู่ค่าไม่สอดคล้องกัน
isolationLevel |
executionMode |
ความหมาย |
|---|---|---|
| 1 | external_https |
ปลั๊กอินรันอยู่นอกการติดตั้ง และเข้าถึงผ่าน HTTPS |
| 2 | mcp_container |
คอนเทนเนอร์ที่เปิดเครื่องมือ MCP ให้ใช้ |
| 3 | hardened_docker |
คอนเทนเนอร์ที่เสริมความปลอดภัยในพ็อดของปลั๊กอินเอง เป็นค่าเริ่มต้นของเทมเพลต |
| 4 | firecracker |
microVM ซึ่งให้การแยกส่วนที่แข็งแกร่งที่สุด |
"runtime": {
"nodeVersion": "20",
"executionMode": "hardened_docker",
"isolationLevel": 3,
"entrypoint": "dist/server.js",
"healthCheck": "/health"
}ต้องระบุ entrypoint จุดเริ่มต้นเป็นอาร์ติแฟกต์ที่จัดส่งมาพร้อมกันและไม่เคยถูกดึงมาในขณะรันไทม์: SDK ไม่มีเส้นทางการนำเข้าแบบไดนามิกหรือการโหลดจากระยะไกลเลย ดังนั้นความเชื่อถือจึงถูกเขียนไว้และตรวจสอบเพียงครั้งเดียว แล้วตรึงไว้ ไม่เคยถูกดาวน์โหลด
ข้อผูกพันที่คุณต้องยอมรับในแต่ละระดับ
ทุกขั้นที่อยู่เหนือการตั้งค่ามีต้นทุนในการดูแลรักษา ต่อไปนี้คือต้นทุนที่แต่ละขั้นมีต่อคุณ
- สกิลของ Skills Engine ต้องมีกรณีทดสอบ ผู้ตรวจสอบที่ไม่ใช่ตัวคุณเอง และประวัติเวอร์ชันที่คุณจะถูกสอบถามเมื่อสกิลทำงานผิดพลาด ไบต์ชุดเดียวกันจะไม่ถูกเผยแพร่ซ้ำสองครั้ง (
CONTENT_HASH_ALREADY_PUBLISHED) ดังนั้น "แค่อัปโหลดใหม่" จึงไม่ใช่การแก้ไข - ปลั๊กอินต้องมี manifest ที่ตารางเส้นทางตรงกับเส้นทางที่โค้ดของคุณลงทะเบียนไว้ ทั้งสองทิศทาง เส้นทางที่มีอยู่แต่ไม่ได้ประกาศไว้ถือเป็นความล้มเหลวด้านความสอดคล้อง และเส้นทางที่ประกาศไว้แต่โค้ดไม่เคยลงทะเบียนก็เช่นกัน
- ปลั๊กอินแบบ
full-serviceเป็นเจ้าของสคีมาที่มีบทบาทฐานข้อมูลห้าบทบาท มีการบังคับใช้ row-level security กับทุกตาราง และมีขั้นตอนการบูตที่จะปฏิเสธการรับการเชื่อมต่อจนกว่าฐานข้อมูลจะพิสูจน์ได้ว่าขอบเขตป้องกันยังคงใช้งานได้ นอกจากนี้ยังต้องระบุกฎของแพลตฟอร์มทั้งสามข้อซ้ำไว้ใน manifest แบบคำต่อคำ - Domain pack ต้องมีใบอนุญาต โดยจะเปิดใช้งานทีละหน่วยผ่านการนำร่อง และใบอนุญาตขององค์กรต้องครอบคลุม domain pack นั้น คุณไม่สามารถตัดสินใจเองได้ว่าลูกค้ามีสิทธิ์ใช้งาน
- Lens ทำได้เพียงลดการมองเห็นเท่านั้น หากบทบาทใดต้องการเห็นข้อมูลมากขึ้น ต้องเปลี่ยน lens พื้นฐาน ซึ่งต้องหารือกับผู้ที่เป็นเจ้าของ lens พื้นฐานนั้น
ต้นทุนเหล่านี้ไม่สามารถต่อรองเป็นรายแอปได้ ซึ่งคือข้อแลกเปลี่ยน คุณสละอิสระบางส่วนในปลั๊กอินตัวแรก และได้คืนมาในทุกตัวหลังจากนั้น
CONNECTION_SCOPE_EXCEEDEDเครื่องมือและการเชื่อมต่อ MCP
MCP ปรากฏในสามตำแหน่ง และสับสนกันได้ง่าย
ปลั๊กอินสามารถเผยแพร่เครื่องมือ MCPได้โดยประกาศไว้ใน mcpTools[] ได้แก่ name, description และ inputSchema กฎข้อเดียวที่ตัวตรวจสอบเพิ่มเข้ามาคือ inputSchema ต้องไม่ใช้ oneOf, allOf หรือ anyOf ที่ระดับบนสุด เนื่องจาก combinator ที่ระดับบนสุดของสคีมาจะทำให้ไคลเอนต์ MCP ทุกตัวที่นำเข้าเครื่องมือนั้นล้มเหลวด้วยข้อผิดพลาด 400 ปลั๊กอินที่ isolationLevel 2 จะทำงานเป็น mcp_container
คลังของ Skills Engine สามารถเข้าถึงได้ผ่าน MCP Claude Code และเอเจนต์ใช้เครื่องมือ MCP สิบสามรายการเพื่อค้นหาและจับคู่สกิล เรียกใช้และบันทึกการทำงาน ตลอดจนสร้าง นำเข้า หรือซิงก์สกิล และการเรียกแต่ละครั้งจะทำงานในนามของผู้ที่เริ่มต้นการเรียก ภายในรายการที่อนุญาตของบุคคลนั้น
และเครื่องมือเขียนโค้ดด้วย AI เชื่อมต่อผ่าน Workbench โดยมีที่อยู่เดียวต่อการติดตั้งหนึ่งครั้ง ลงชื่อเข้าใช้ผ่านเบราว์เซอร์ของผู้ใช้ ใช้บัตรผ่านอายุหนึ่งชั่วโมงแทนคีย์ที่จัดเก็บไว้ และมีเฉพาะเครื่องมือที่ผู้ใช้นั้นเลือกไว้เท่านั้น บทที่ 2.26 การสร้างด้วยเครื่องมือเขียนโค้ดด้วย AI จะอธิบายขั้นตอนนี้โดยละเอียด
Connector เป็นส่วนประกอบข้างเคียงที่ทำงานเงียบกว่า โมเดลความรู้ของ domain pack ได้รับข้อมูลจาก connector แบบอ่านอย่างเดียวที่เชื่อมเข้ากับระบบต่าง ๆ เช่น ระบบบริหารกรมธรรม์หรือระบบสินไหม โดยแต่ละตัวมีกำหนดการและปุ่มทดสอบ ไม่มีการเขียนข้อมูลกลับไปยังแหล่งต้นทาง
จากบรานช์ของคุณไปสู่หน้าจอของผู้คน
ไม่ว่าคุณจะอยู่ขั้นใด เส้นทางสู่ production ก็เหมือนกัน ทุกรีลีสจะย้ายจากพื้นที่ dev ของคุณไปยัง staging จากนั้นไปยังหน่วยนำร่อง แล้วจึงไปยังทุกหน่วย และแต่ละขั้นมีด่านตรวจสอบ ได้แก่ การทดสอบ manifest ที่ไม่ได้ขยายขอบเขต การทดลองรันบนสำเนาที่ปกปิดข้อมูล และผู้ตรวจสอบที่ระบุชื่อซึ่งไม่ใช่ผู้เขียน การเลื่อนระดับที่พยายามข้ามขั้นจะถูกปฏิเสธด้วย GATE_CANNOT_BE_SKIPPED แต่ละสภาพแวดล้อมจะเก็บเวอร์ชันก่อนหน้าไว้ 30 วัน และการย้อนกลับหนึ่งหน่วยเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ผ่านการตรวจสอบซึ่งใช้เวลาประมาณหนึ่งนาที
การปรับใช้จะดำเนินการผ่านช่องทางรีลีสของการติดตั้งเท่านั้น หน่วยต่าง ๆ เลือกช่องทางของตนเอง และผู้ดูแลระบบของหน่วยจะเป็นผู้อนุมัติการย้ายแต่ละครั้ง คุณจะเห็นจำนวนและอัตราข้อผิดพลาดของแต่ละหน่วยในหน้า Channels and installs แต่จะไม่เห็นว่าผู้ใดทำอะไรกับส่วนขยายของคุณ บทที่ 2.28 การรีลีสส่วนขยายของคุณ ครอบคลุมด้านการรีลีสตั้งแต่ต้นจนจบ
หมายเหตุเกี่ยวกับรุ่นต่างๆ
ขั้นส่วนใหญ่ในลำดับนี้มีอยู่ในทั้งสองรุ่น รุ่น Community มีการตั้งค่าและสกิลของ Skills Engine ปลั๊กอินทุกระดับ และ golden path แบบเดียวกันบนเซิร์ฟเวอร์เดียวโดยเก็บโค้ดไว้ใน Git host ของคุณเอง รุ่น Enterprise เพิ่มการเลื่อนระดับจากพื้นที่ dev ผ่าน staging ไปยังหน่วยนำร่องพร้อมด่านตรวจสอบ รวมถึงคลัสเตอร์ของผู้เผยแพร่และสำเนาข้อมูลจริงที่ปกปิดข้อมูล นอกจากนี้ยังเพิ่มแค็ตตาล็อกส่วนตัวของคุณเอง และ domain pack บทที่ 2.25 การสร้างสำหรับแต่ละรุ่น มีรายละเอียดเพิ่มเติม
บทถัดไปคือบทที่ควรอ่านก่อนเขียนโค้ดใด ๆ บทนี้มีทางเลือกไม่มากแต่มีกฎมาก และกฎเหล่านั้นเหมือนกันทั้งสำหรับส่วนขยายแรกและส่วนขยายที่หนึ่งพัน



