เข้าสู่ระบบนัดหมายรับฟังข้อมูลสรุป (or นัดหมายพูดคุยกับทีมงาน)

บทที่ 2.2

การทำงานเบื้องหลังของแต่ละรุ่น

วิธีที่รุ่น Community และ Enterprise ถูกสร้างขึ้นจากผลิตภัณฑ์เดียว วิธีที่ใบอนุญาตใช้งานเปิดกลุ่มฟีเจอร์ขณะรันไทม์ สิ่งที่การติดตั้งแบบ Community แสดงสำหรับหน้าของรุ่น Enterprise และสิ่งนั้นหมายความว่าอย่างไรสำหรับอิมเมจที่คุณดึงมาและส่วนขยายที่คุณสร้าง

หน้านี้แปลโดย AI จากต้นฉบับภาษาอังกฤษ หากมีส่วนใดไม่ชัดเจน โปรดอ้างอิงจากหน้าภาษาอังกฤษ อ่านหน้านี้เป็นภาษาอังกฤษ

ใช้เวลาอ่าน 17 นาที

ข้อมูลสองบรรทัดในไฟล์ values จะเป็นตัวกำหนดว่าระบบที่ติดตั้งจะทำงานด้วยเอดิชันใด:

# harrow-values.yaml (Helm values): the edition of this installation
edition: enterprise
enterprise:
  enabled: true

ค่าทั้งสองต้องสอดคล้องกัน หากกำหนด edition: community คู่กับ enterprise.enabled: true ชาร์ตจะหยุดทำงานพร้อมข้อความ "edition=community but enterprise.enabled=true: they must agree" หากกำหนด edition เป็นค่าอื่นนอกเหนือจาก community หรือ enterprise ระบบจะหยุดทำงานพร้อมรหัส NEXUS_EDITION_INVALID ค่าทั้งสองนี้จะเลือกอิมเมจที่ระบบติดตั้งจะนำไปใช้ ส่วนอิมเมจเหล่านั้นจะเปิดใช้งานอะไรบ้างนั้นเป็นหน้าที่ของไลเซนส์ในขณะรันไทม์ ทีละกลุ่มฟีเจอร์

บทนี้จะแยกแยะรายละเอียดเหล่านั้น: ในแต่ละเอดิชันประกอบด้วยอะไรบ้าง ผลิตภัณฑ์เดียวกลายเป็นสองบิลด์ได้อย่างไร ไลเซนส์เปลี่ยนเป็นคำตอบว่าอนุญาตหรือไม่อนุญาตภายในบริการที่กำลังทำงานอยู่ได้อย่างไร และสิ่งนี้มีความหมายอย่างไรเมื่อคุณสร้างส่วนขยายของคุณเอง บทที่ 1.6 เอดิชันและไลเซนส์ในภาษาที่เข้าใจง่าย คือมุมมองสำหรับผู้ซื้อ ส่วนบทนี้คือมุมมองสำหรับวิศวกร

ตารางเปรียบเทียบรุ่น

ทุกอย่างในบทนี้มาจากไฟล์เดียวคือตารางเอดิชัน (edition matrix) ซึ่งระบุความสามารถ 97 รายการพร้อมกำหนดระดับ (tier) ให้แต่ละรายการ Adverant ใช้ไฟล์นี้สร้างแคตตาล็อกไลเซนส์และกฎเมนูของคอนโซล รวมถึงเส้นแบ่งระหว่างโค้ดแบบเปิดและโค้ดแบบปิด เมื่อตารางนี้เปลี่ยนแปลง ทุกส่วนที่กล่าวมาจะเปลี่ยนแปลงไปพร้อมกัน

มีทั้งหมดสามเอดิชัน

เอดิชัน ใบอนุญาต สถานที่รันระบบ
Community Apache-2.0, โอเพนซอร์ส, ฟรี ฮาร์ดแวร์ของคุณ หรือคลาวด์ของ Adverant
Team ไลเซนส์ Adverant Enterprise คลาวด์ของ Adverant: Community รวมกับชุดความสามารถ Team
Enterprise ไลเซนส์ Adverant Enterprise แยกตามกลุ่มฟีเจอร์ ฮาร์ดแวร์ของคุณ หรือคลาวด์ของ Adverant

การติดตั้งจะรันหนึ่งในสองเอดิชันนี้ โดยค่า edition ของชาร์ตจะรับเฉพาะ community และ enterprise เท่านั้น เอดิชัน Team เป็นเอดิชันบนคลาวด์ และเอดิชัน Enterprise ก็มีชุดความสามารถของ Team รวมอยู่ด้วย ดังนั้นบนฮาร์ดแวร์ของคุณเอง ความสามารถของ Team (แผงงานที่ยึดอยู่ข้างทุกระเบียน สมุดบันทึกที่แชร์ร่วมกัน นโยบายหน่วยความจำสำหรับองค์กร และส่วนอื่นๆ) จึงมาพร้อมกับ Enterprise

ตัว Enterprise เองแบ่งออกเป็นหลายระดับ ฐานของ Enterprise (Enterprise base) คือส่วนแกนหลักที่เป็นโค้ดแบบปิด ประกอบด้วย การรองรับหลายองค์กรและหลายหน่วยธุรกิจ การบังคับใช้ Single Sign-On ด้วย SAML (Security Assertion Markup Language) และการซิงก์ไดเรกทอรี บทบาทแบบกำหนดเองพร้อมการอนุมัติแบบใช้ผู้ตรวจสอบสองคน (four-eyes approvals) การเก็บรักษาบันทึกการตรวจสอบระยะยาว การปกป้องข้อมูล หน้าสำหรับผู้ปฏิบัติงาน และการจัดการคลัสเตอร์ บนฐานดังกล่าวจะมีส่วนเสริม (add-ons) ซึ่งแต่ละรายการต้องมีไลเซนส์แยกกัน และแพ็กโดเมน (domain packs) ส่วนเสริมรายการแรกในตารางคือ AI Gateway at scale ซึ่งช่วยกระจายโหลดของตัวจัดเส้นทาง AI (ปัญญาประดิษฐ์) ไปยังเรพลิกาและผู้ให้บริการต่างๆ

ส่วนเสริม สิ่งที่ต้องใช้ร่วมด้วย
AI Gateway ในระดับขยาย ฐาน
โรงงานโมเดล ฐาน
ไอเดีย ฐาน
การโทรและเสียง ฐาน
เมล ฐาน
บริษัทอื่นและกำแพงกั้น ฐาน
สตูดิโอสมุดบันทึก ฐาน
แผนที่และ GeoAI ฐาน
ตัวเชื่อมต่อข้อมูล ฐาน
เอเจนต์ต่อเอเจนต์ ฐาน
ห้องตัดสินใจและบันทึกที่ปิดผนึก ฐาน
ปฏิบัติการด้านรายได้ ฐาน
หน้าร้าน / ไวท์เลเบล ฐาน
Nexus Edge ฐาน
แอปมือถือ ฐาน
Workforce ฐาน; เอเจนต์บนอุปกรณ์เอดจ์ต้องใช้ Nexus Edge ด้วย และการอนุมัติบนโทรศัพท์ต้องใช้ Mobile apps ด้วย
Shield ฐาน
แซนด์บ็อกซ์ ฐาน
คุณภาพ (NexusQA) ฐาน

มีแพ็กโดเมนทั้งหมดสิบรายการ:

  • การประกันภัย
  • การธนาคารและการชำระเงิน
  • ตลาดทุนและการจัดการสินทรัพย์
  • รัฐบาลและภาครัฐ
  • การดูแลสุขภาพ
  • ชีววิทยาศาสตร์
  • โครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญและพลังงาน
  • การป้องกันประเทศและความมั่นคง
  • บริการด้านกฎหมายและวิชาชีพ
  • โลจิสติกส์และการขนส่งทางทะเล

ทุกแพ็กต้องใช้ฐานของ Enterprise และห้าแพ็กในจำนวนนี้ต้องใช้ส่วนเสริมด้วย แพ็กการประกันภัย (Insurance) ต้องใช้ห้องตัดสินใจและระเบียนปิดผนึก (Decision rooms and sealed records) แพ็กตลาดทุนและการจัดการสินทรัพย์ (Capital markets and asset management) ก็เช่นกัน แพ็กบริการด้านกฎหมายและวิชาชีพ (Legal and professional services) ต้องใช้สองส่วนนั้นรวมถึง Mail ส่วนแพ็กโลจิสติกส์และการเดินเรือ (Logistics and maritime) ต้องใช้ Map and GeoAI ในแพ็กการป้องกันประเทศและความมั่นคง (Defence and security) การแจ้งเตือนระดับแพลตฟอร์มต้องใช้ Nexus Edge ด้วย และหน้าจอบนโทรศัพท์ของทุกแพ็กต้องใช้ Mobile apps ด้วย ทั้งนี้ บทที่ 1.7 แพ็กโดเมนและกลุ่มอุตสาหกรรม ได้ระบุรายละเอียดของแต่ละแพ็กไว้

กลุ่มฟีเจอร์

หน่วยที่ไลเซนส์ระบุถึงคือกลุ่มฟีเจอร์ (feature group) ซึ่งมีทั้งหมด 32 กลุ่ม ได้แก่ พื้นฐานของ Community ชุดความสามารถของ Team ฐานของ Enterprise หนึ่งกลุ่มต่อหนึ่งส่วนเสริม และหนึ่งกลุ่มต่อหนึ่งแพ็ก ทุกความสามารถจะอยู่ในกลุ่มเดียวอย่างชัดเจน ดังนั้นไลเซนส์ที่ระบุว่า "Enterprise base, Map and GeoAI, Logistics and maritime" จึงเป็นการระบุอย่างเจาะจงว่าการติดตั้งนี้สามารถรันความสามารถใดได้บ้าง

ระดับ ความสามารถ
Community 36
Team 6
ฐานของ Enterprise 18
ส่วนเสริม 23
แพ็กโดเมน (Domain packs) 14

ขอบเขตการให้สิทธิ์

ความสามารถที่มีไลเซนส์แต่ละรายการจะมีขอบเขตการให้สิทธิ์ (grant scope) ซึ่งระบุว่าการให้สิทธิ์นั้นผูกติดอยู่กับระดับใด

  • ขอบเขตระดับผู้เช่า (Tenant scope) ครอบคลุมส่วนที่ผู้คนใช้ทำงาน ได้แก่ Ideas, Mail, Revenue operations และแพ็กต่างๆ ไลเซนส์จะทำให้ส่วนเหล่านี้พร้อมใช้งานสำหรับการติดตั้ง จากนั้นจึงสามารถเปิดหรือปิดแยกตามองค์กรและตามหน่วยธุรกิจได้ องค์กรที่สร้างขึ้นใหม่จะไม่ได้รับสถานะ "เปิดใช้งานทุกอย่าง" มาโดยอัตโนมัติ
  • ขอบเขตระดับการติดตั้งใช้งาน (Deployment scope) ครอบคลุมห้าส่วนที่เป็นของการติดตั้งทั้งหมดโดยรวม ได้แก่ การนำเข้าไลเซนส์พร้อมอาร์ติแฟกต์ที่ดึงมา รูปแบบการส่งมอบระดับ Enterprise หน้าสำหรับผู้ปฏิบัติงาน การจัดการคลัสเตอร์ และ Nexus Edge

ความสามารถของ Community ไม่มีขอบเขตการให้สิทธิ์เลย และไม่จำเป็นต้องใช้ไลเซนส์

ผู้ดูแลระบบสามารถจำกัดสิ่งที่ไลเซนส์อนุญาตให้แคบลงสำหรับองค์กรหรือหน่วยธุรกิจหนึ่งๆ ได้ แต่ไม่มีใครสามารถขยายสิทธิ์ให้กว้างขึ้นจากภายในระบบที่ติดตั้งได้

แถบหกชั้นเรียงซ้อนกันในแนวตั้ง จากด้านล่างสุด: "ส่วนพื้นฐาน (ทุกเอดิชัน ไม่เคยถูกจำกัดหลังเพย์วอลล์)"; "Community, Apache-2.0"; เส้นคู่หนากำกับด้วยข้อความ "@adverant/nexus-spi, อินเทอร์เฟซเดียวที่ใช้ร่วมกัน"; "ฐานของ Enterprise, โมดูลแบบปิด"; "ส่วนเสริม (19), แต่ละรายการใช้ไลเซนส์แยกกัน"; "แพ็กโดเมน (10)" ทางด้านขวา มีกล่อง "เอกสารไลเซนส์ที่ลงนามแล้ว" พร้อมลูกศรชี้ไปยังแถบสามชั้นด้านบน กำกับด้วยข้อความ "ตรวจสอบภายในแต่ละโมดูลแบบปิด" ทางด้านซ้ายของแถบ Community มีหมายเหตุระบุว่า "อิมเมจของ Community: โอเพนซอร์สเท่านั้น"
เอดิชันต่างๆ ในรูปแบบเลเยอร์ โดยมีเอกสารไลเซนส์เป็นผู้มีอำนาจกำหนดเพียงหนึ่งเดียว

หนึ่งผลิตภัณฑ์ สองบิลด์

ฐานโค้ดของ Nexus มีเพียงชุดเดียว บิลด์ของ Community คือการส่งออกในรูปแบบโอเพนซอร์ส และบิลด์ของ Enterprise คือการส่งออกชุดนั้นรวมกับโมดูลแบบปิด

รายการขอบเขต (boundary list) จะกำหนดไฟล์ที่ถูกติดตามทุกไฟล์เข้ากับเอดิชันหนึ่งๆ โดยส่วนใหญ่จะกำหนดผ่านการระบุชื่อความสามารถที่ไฟล์นั้นพัฒนาขึ้น และเอดิชันของไฟล์ก็จะเป็ฯไปตามระดับของความสามารถนั้น กล่าวคือ ความสามารถระดับ Community จะทำให้ไฟล์นั้นเป็นไฟล์ของ Community และสิ่งใดก็ตามที่เป็นระดับ Team, ฐาน, ส่วนเสริม หรือแพ็ก จะทำให้เป็นไฟล์ของ Enterprise ส่วนไฟล์ที่ไม่ได้จัดส่งไปกับเอดิชันใดเลยจะแสดงอยู่ในรายการพร้อมเหตุผล มีกฎข้อหนึ่งที่ใช้บังคับข้ามทุกส่วนคือ การย้ายข้อมูลฐานข้อมูล (database migrations) ของทุกโมดูลจะถูกจัดส่งไปในทั้งสองเอดิชัน ดังนั้นฐานข้อมูลของ Community และฐานข้อมูลของ Enterprise จึงมีสคีมาเดียวกัน และการย้ายระบบที่ติดตั้งจากเอดิชันหนึ่งไปอีกเอดิชันหนึ่งจึงเป็นเพียงการเปลี่ยนสิ่งที่เปิดใช้งาน โดยไม่มีข้อมูลที่ต้องโอนย้าย

ชุดโค้ดที่ส่งออกของ Community จะมีส่วนหัว Apache-2.0 และไฟล์ NOTICE และทุกแพ็กเกจในนั้นใช้ไลเซนส์ Apache-2.0 ยกเว้นโค้ดจากบุคคลที่สามที่จะยังคงใช้ไลเซนส์เดิมของตนเอง (เช่น MIT, BSD และอื่นๆ) และถูกคัดลอกมาตามสภาพเดิม รวมถึงแพ็กเกจชุดพัฒนาซอฟต์แวร์ (SDK) และอินเทอร์เฟซบรรทัดคำสั่ง (CLI) จำนวนหนึ่งที่ยังคงใช้ไลเซนส์ MIT ของตนเอง ส่วนบิลด์ของ Enterprise อยู่ภายใต้ไลเซนส์ Adverant Enterprise ซึ่งข้อกำหนดอนุญาตให้ใช้งานได้ภายใต้ไลเซนส์ที่เป็นลายลักษณ์อักษรเท่านั้น ตามระยะเวลา การติดตั้งใช้งาน และกลุ่มฟีเจอร์ที่ไลเซนส์นั้นระบุ ทั้งนี้ ข้อห้ามเรื่องการทำวิศวกรรมย้อนกลับได้คงสิทธิ์ตามที่กฎหมายสหภาพยุโรปมอบให้คุณในการศึกษาซอฟต์แวร์และการถอดรหัส (decompile) เพื่อการทำงานร่วมกันไว้อย่างชัดเจน

เส้นแบ่งไลเซนส์

โค้ดของ Enterprise จะเชื่อมต่อกับ Community ผ่านแพ็กเกจเดียวเท่านั้นคือ @adverant/nexus-spi ซึ่งเป็นอินเทอร์เฟซผู้ให้บริการ (SPI) แพ็กเกจนี้ใช้ไลเซนส์ Apache-2.0 และเก็บเฉพาะอินเทอร์เฟซและตัวตรวจสอบชนิดข้อมูล (type guards) โดยไม่มีตรรกะรันไทม์ของตนเอง

รายการที่ส่งออก คำอธิบาย
RouteModule โมดูลเส้นทางที่มีไลเซนส์: รหัสประจำตัว กลุ่มฟีเจอร์ เนื้อหาที่อ่าน และ register(app, ctx)
SpiApp ส่วนของแอป HTTP ของโฮสต์ที่โมดูลเข้าถึง: use
SpiContext สิ่งที่โฮสต์ส่งมอบให้โมดูล: เกตของผลิตภัณฑ์และตัวป้องกันขอบเขต ตัวอ่านไลเซนส์ พูลของคิวรีที่จำกัดขอบเขต ที่อยู่อัปสตรีม และไคลเอนต์แพลตฟอร์ม
SpiRuntime ค่าของชุดพัฒนาซอฟต์แวร์ (SDK) สำหรับปลั๊กอินที่โฮสต์ส่งมอบให้โมดูล
SpiPlane กลุ่มหน้าจอและการอ่านหน้าจอที่ระนาบที่มีไลเซนส์เพิ่มเข้ามา
ScreenModule กลุ่มหน้าจอที่มีไลเซนส์ของคอนโซล: เส้นทาง หน้าจอ และเมนู
GrantCheck การตรวจสอบที่โมดูลที่มีไลเซนส์รันกับกลุ่มฟีเจอร์ของตนเอง

การตรวจสอบในขั้นตอนการบิลด์จะบังคับใช้เส้นแบ่งนี้ ภายในโค้ดของ Enterprise การอิมพอร์ตจากขอบเขตแพ็กเกจของ Community (@adverant/ และ @adverant-nexus/) จะทำให้การบิลด์ล้มเหลว เว้นแต่จะเป็น @adverant/nexus-spi หรือแพ็กเกจของ Enterprise เช่นเดียวกับการอิมพอร์ตแบบสัมพัทธ์ที่ย้อนออกไปนอกรีพอสิทอรี การพึ่งพาแบบ file:, link: หรือ workspace: ที่ชี้ไปภายนอก URL ของ Git ที่ระบุชื่อรีพอสิทอรีของ Community และคำสั่ง replace ของภาษา Go ที่ชี้ไปภายนอก การเชื่อมต่อข้ามเส้นแบ่งนี้จะต้องเป็นโปรโตคอลเครือข่ายหรือโมดูลที่โหลดเมื่อเริ่มต้นระบบเท่านั้น และจะไม่ใช้ซอร์สโค้ดร่วมกันโดยเด็ดขาด แม้แต่ SPI เองก็ยังเก็บสำเนาการประกาศชนิดข้อมูลของ SDK สำหรับปลั๊กอินที่ล็อกเวอร์ชันไว้เป็นของตนเอง เนื่องจาก SDK เป็นแพ็กเกจของ Community ที่เส้นแบ่งนี้ไม่อนุญาตให้นำเข้า แต่โฮสต์จะส่งมอบค่ารันไทม์ของ SDK ให้แก่โมดูลแทน

โปรไฟล์การบิลด์

คอนโซลและ BFF (backend for frontend) จะถูกคอมไพล์ด้วยโปรไฟล์การบิลด์ ซึ่งจะกำหนดคลาสของโค้ดที่อยู่ภายในอิมเมจ โปรไฟล์ Community จะเก็บโค้ดของ Community ส่วนโปรไฟล์ Enterprise จะเก็บโค้ดของทั้ง Community และ Enterprise แต่ละส่วนจะปฏิเสธการเริ่มทำงานหากโปรไฟล์ของตนมีโค้ดที่เอดิชันของระบบที่ติดตั้งไม่มี โดย BFF จะแจ้งเรื่องนี้ด้วยรหัส PROFILE_OUTSIDE_EDITION พร้อมระบุชื่ออิมเมจที่ควรนำไปติดตั้งใช้งานแทน คุณไม่สามารถนำคอนโซลของ Enterprise ไปใส่ในการติดตั้งแบบ Community ด้วยการเปลี่ยนแท็กอิมเมจได้

ทางด้านซ้าย มีกล่อง "ซอร์สโค้ดของ Nexus" โดยมีกล่องขนาดเล็กกว่าอยู่ภายในคือ "ตารางเอดิชัน" ลูกศรที่กำกับด้วยข้อความ "รายการขอบเขต" แยกออกเป็นสองทาง ลูกศรด้านบนชี้ไปยัง "การส่งออกของ Community (Apache-2.0)" และต่อไปยัง "อิมเมจของ Community" ลูกศรด้านล่างชี้ไปยัง "บิลด์ของ Enterprise" ซึ่งรับลูกศรมาจากการส่งออกของ Community และจากกล่อง "โมดูลแบบปิด" ด้วยเช่นกัน แล้วผลิตออกมาเป็น "อิมเมจของ Enterprise" ระหว่างโมดูลแบบปิดและการส่งออกของ Community มีรั้วกั้นกำกับด้วยข้อความ "เส้นแบ่งไลเซนส์: @adverant/nexus-spi เท่านั้น" มีหมายเหตุขนาดเล็กใต้กล่องอิมเมจทั้งสองระบุว่า "สคีมาฐานข้อมูลเดียวกัน"
โครงสร้างซอร์สโค้ดชุดเดียวกลายเป็นสองเอดิชันได้อย่างไร

วิธีที่ใบอนุญาตใช้งานเปิดกลุ่มฟีเจอร์

ไลเซนส์คือเอกสารที่ลงนามดิจิทัล Adverant ลงนามทุกไลเซนส์ด้วยคีย์อิสระสองชุด และไม่มีสิ่งใดในการติดตั้งที่จะตัดสินได้ว่าอะไรได้รับไลเซนส์บ้างนอกเหนือจากเอกสารนี้ คุณสามารถนำเข้าไลเซนส์ผ่านหน้าไลเซนส์ของคอนโซล ด้วยคำสั่ง nexusctl licence import <file> หรือด้วยการโพสต์เอกสารไปยัง https://<hosts.auth>/api/v1/installation/licence ไลเซนส์จะไม่เป็นค่าในชาร์ตและไม่เป็นไฟล์ที่ถูกเมานต์โดยเด็ดขาด บทที่ 2.13 ไลเซนส์ จะครอบคลุมถึงการนำเข้าและการต่ออายุ รวมถึงแต่ละสถานะที่ไลเซนส์ต้องผ่าน

การตรวจสอบที่สำคัญจะรันอยู่ภายในแต่ละโมดูลแบบปิด กับกลุ่มฟีเจอร์ของโมดูลนั้นเอง ก่อนที่จะส่งคำตอบกลับไป นั่นคือสัญญา GrantCheck จาก SPI:

type GrantCheck = (featureGroup: string) => Promise<{ entitled: boolean; code?: "LICENCE_LOCKED" }>;

การตรวจสอบต้องอยู่ในโมดูลแบบปิด เพราะหากเขียนการตรวจสอบไว้ในโค้ดโอเพนซอร์ส โค้ดส่วนนั้นก็อาจถูกลบออกได้ง่ายๆ ไลเซนส์ที่ปลอมแปลงจะถือว่าไม่มีไลเซนส์ โมดูลที่กลุ่มฟีเจอร์ไม่ได้ระบุอยู่ในไลเซนส์จะตอบกลับด้วยรหัส LICENCE_LOCKED

ตัวโมดูลเองก็ถูกตรวจสอบเช่นกัน บริการ nexus-keys จะเก็บรายการส่วนประกอบ (parts manifest) ที่ลงนามแล้วของรุ่นนั้นๆ พร้อมกับคีย์ที่ใช้ลงนาม โดยจะตรวจสอบทุกโมดูลที่คอมไพล์แล้วเทียบกับรายการดังกล่าวเมื่อเริ่มต้นระบบ และตรวจสอบอีกครั้งทุกคืนเวลา 03:53 UTC โมดูลที่ลายเซ็นไม่ตรงกันจะไม่ถูกโหลดขึ้นมาเลย และสำเนาที่ลงนามถูกต้องซึ่งควรจะถูกแทนที่ก็จะยังคงทำงานต่อไป โดยหน้าสำหรับผู้ปฏิบัติงานจะแสดงเหตุการณ์นี้ด้วยรหัส MODULE_SIGNATURE_INVALID

ส่วนประกอบที่คอมไพล์แล้ว
ส่วนประกอบที่คอมไพล์แล้ว
หน้าส่วนประกอบที่คอมไพล์แล้วจะแสดงรายการโมดูลที่มีไลเซนส์แต่ละตัว พร้อมกลุ่มฟีเจอร์ เวอร์ชัน และการตรวจสอบลายเซ็น สำเนาที่ถูกแก้ไขซึ่งไม่ผ่านการตรวจสอบจะปรากฏเป็นป้ายปฏิเสธ และสำเนาที่ลงนามถูกต้องจะยังคงทำงานต่อไป

เหนือชั้นการตรวจสอบโมดูลขึ้นไปคือเลเยอร์การแสดงผล ซึ่งทำหน้าที่ตัดสินว่าความสามารถหนึ่งๆ จะปรากฏต่อผู้ใช้แต่ละคนอย่างไร โดยจะนำสิทธิ์ที่ได้รับจากไลเซนส์มารวมกับแผนขององค์กรและบทบาทของบุคคลนั้น ทำให้ส่วนควบคุมทุกชิ้นจบลงที่สถานะใดสถานะหนึ่งในสี่สถานะนี้

สถานะ สิ่งที่ผู้ใช้เห็น
มีสิทธิ์ใช้งาน (Entitled) ส่วนควบคุมแสดงผลตามปกติ
ตัวอย่างแนะนำ (Teaser) ส่วนควบคุมเป็นสีเทาพร้อมไอคอนรูปกุญแจล็อก เมื่อเปิดดูจะอธิบายว่าคืออะไรและใครสามารถเปิดใช้งานได้
ซ่อนอยู่ (Hidden) ไม่แสดงผลใดๆ ใช้เฉพาะกับสิ่งที่บทบาทของบุคคลนี้ต้องไม่ทราบว่ามีอยู่ เช่น กล่องจดหมายส่วนตัวของผู้อื่น
ถูกปฏิเสธพร้อมรหัส (Refused with a code) ป้ายปฏิเสธที่ระบุรหัส เมื่อมีผู้พยายามกระทำการที่ไม่ได้รับอนุญาต

นอกจากนี้ ไลเซนส์ยังมีสถานะของตนเองเมื่อใกล้ถึงและผ่านพ้นวันสิ้นสุดอายุ กฎสองข้อที่ยังคงมีผลบังคับใช้ในทุกสถานะคือ ไลเซนส์จะไม่สั่งหยุดงานที่กำลังรันอยู่ และจะไม่มีการระงับการแก้ไขด้านความปลอดภัยโดยเด็ดขาด

สิ่งที่รุ่น Community แสดงสำหรับหน้าของรุ่น Enterprise

การติดตั้งแบบ Community จะคงรูปลักษณ์ของผลิตภัณฑ์ไว้ เมนูจะมีแถวรายการเหมือนกับ Enterprise ทุกประการ และรายการที่เป็นของ Enterprise (เช่น Ideas, Decisions, Mail, Calls, Other firms, Agents, Policies, Compliance) จะแสดงเป็นสีเทาพร้อมไอคอนรูปกุญแจล็อก ไม่มีการซ่อนสิ่งใดเพื่อให้เอดิชันนี้ดูสมบูรณ์แบบ และไม่มีการแจ้งเตือนรบกวนผู้ใช้

การเปิดแถวที่ล็อกอยู่จะแสดงตัวอย่างแนะนำ สำหรับ Ideas จะแสดงข้อความว่า "Ideas เป็นส่วนหนึ่งของ Enterprise" ตามด้วยเนื้อหาหนึ่งย่อหน้าที่อธิบายว่า Ideas ทำอะไรได้บ้าง จากนั้นจึงเป็น "ผู้ที่สามารถเปิดใช้งานได้: ผู้ดูแลระบบของคุณ ผ่านไลเซนส์จาก Adverant" พร้อมมีปุ่มสองปุ่มคือ "สอบถามผู้ดูแลระบบของคุณ" และ "ดูความสามารถของฟีเจอร์นี้" โดยไม่มีการแสดงราคา การเปิดหน้านี้จะไม่โหลดข้อมูลใดๆ และไม่ส่งข้อมูลใดๆ ออกไป และการแนะนำนี้จะแสดงเพียงครั้งเดียว

สิ่งที่คุณไม่มี
สิ่งที่คุณไม่มี
พื้นที่ที่ล็อกอยู่บนเอดิชัน Community จะระบุชื่อผู้ที่สามารถเปิดใช้งานได้และสิ่งที่ Community มีให้คุณอยู่แล้ว แถวรายการจะยังคงอยู่ในเมนูโดยเป็นสีเทาพร้อมรูปกุญแจล็อก เพื่อให้ผลิตภัณฑ์มีหน้าตาเหมือนกันในทั้งสองเอดิชัน

การพิมพ์ที่อยู่ของหน้าที่มีเฉพาะใน Enterprise ลงไปโดยตรงก็จะพาไปยังหน้าที่เป็นประโยชน์เช่นกัน คอนโซลของ Community ทราบที่อยู่ของหน้าเว็บที่ตนเองไม่มี และจะส่งการเข้าถึงเหล่านั้นไปยังหน้าข้อมูลเอดิชันของตน ซึ่งอยู่ภายในกรอบหน้าจอปกติที่มีเมนู หน้าดังกล่าวจะแสดงป้ายฟีเจอร์ที่ถูกล็อก:

LICENCE_LOCKED
This page is part of Nexus Enterprise. This installation runs Nexus Community,
so the page is not here and nothing was read.
- To use it, the installation needs Nexus Enterprise: an administrator can ask Adverant about it
- Every page this installation holds is in the menu

รหัสมีไว้เพื่อการอ้างอิง ส่วนข้อความประโยคต่างๆ มีไว้สำหรับผู้อ่าน

ส่วนพื้นฐาน (The floor)

บางสิ่งจะไม่ถูกจำกัดไว้หลังเพย์วอลล์ (paywall) ไม่ว่าจะในเอดิชันใดหรือภายใต้สถานะไลเซนส์ใดก็ตาม ได้แก่ พื้นฐานการดูแลระบบและความปลอดภัย การแยกส่วนผู้เช่า การส่งออกข้อมูล การลงชื่อออก และหน้าจอการปฏิเสธทุกหน้า การติดตั้งแบบ Community มีสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด การติดตั้งแบบ Enterprise ที่ไลเซนส์หมดอายุแล้วก็จะยังคงมีสิ่งเหล่านี้เช่นกัน โดยอาร์ติแฟกต์ของ Enterprise จะหยุดให้บริการ แต่ส่วนพื้นฐานของ Community และการส่งออกข้อมูลจะยังคงอยู่ คุณสามารถนำข้อมูลของคุณออกมาได้เสมอ

จาก Community สู่ Enterprise
จาก Community สู่ Enterprise
การนำเข้าไลเซนส์บนการติดตั้งแบบ Community จะแสดงให้เห็นว่ามีสิ่งใดที่จะถูกดึงมา มีอะไรเปลี่ยนแปลง และมีอะไรที่คงไว้ดังเดิม ก่อนที่จะมีสิ่งใดเกิดขึ้นจริง ปุ่มจะแสดงข้อความว่า "ดึงข้อมูลและเปิดใช้งาน" และจะไม่มีการดึงข้อมูลใดๆ จนกว่าจะกดปุ่มนั้น

อิมเมจตามรุ่น

ทุกอิมเมจในแต่ละรุ่นจะถูกระบุไว้ตามค่าไดเจสต์ (digest) ในไฟล์ล็อกอิมเมจของชาร์ต และไฟล์ล็อกนั้นเองก็เป็นของเอดิชันใดเอดิชันหนึ่ง ชาร์ตจะตรวจสอบแต่ละอิมเมจที่เรนเดอร์เทียบกับไฟล์ล็อกและเทียบกับเอดิชันที่คุณร้องขอ การติดตั้งแบบ Community จะใช้เฉพาะอิมเมจของ Community เท่านั้น หากสั่งให้ใช้อิมเมจอื่น ระบบจะหยุดทำงานพร้อมข้อความ: "a community install takes only community images" ส่วนไฟล์ล็อกของ Enterprise จะเก็บทั้งอิมเมจของ Community และบิลด์ของ Enterprise

สิ่งนี้มีความสำคัญต่อแหล่งที่คุณใช้ดึงอิมเมจ อิมเมจของ Community เป็นแบบสาธารณะที่ registry.adverant.ai/nexus/<service>@sha256:… ส่วนอิมเมจของ Enterprise มาจากเรจิสทรีเดียวกันแต่ต้องใช้โทเค็นสำหรับดึงข้อมูล (pull token) ซึ่งคุณสามารถรับได้จากหน้า "Pull tokens and install commands" ในบัญชี Adverant ของคุณ การติดตั้งแบบ Community ไม่จำเป็นต้องใช้โทเค็นนั้นเลย และจะไม่เก็บโค้ดแบบปิดไว้แม้แต่ไบต์เดียว

เส้นทางการอัปเกรดจะรักษาสภาพการติดตั้งเดิมไว้ เมื่อผู้ดูแลระบบของ Community นำเข้าไลเซนส์ Enterprise คอนโซลจะอ่านและตรวจสอบความถูกต้องของไลเซนส์ จากนั้นจะแสดงส่วนประกอบที่จะดึงมา (โมดูลที่คอมไพล์แล้ว รวมถึงแพ็กและส่วนเสริมที่ไลเซนส์ระบุ) พร้อมขนาดไฟล์ แต่ละส่วนประกอบจะถูกตรวจสอบเทียบกับคีย์รุ่นของ Adverant และกลุ่มฟีเจอร์จะถูกเปิดใช้งานทีละกลุ่ม ผู้ใช้และไฟล์ต่างๆ จะคงอยู่ตามเดิม รวมถึงเวิร์กโฟลว์และแชนเนลด้วย เนื่องจากสคีมาของฐานข้อมูลเหมือนกันอยู่แล้วตั้งแต่ต้น บทที่ 2.7 การติดตั้ง Enterprise และการนำไปใช้กับไลเซนส์ จะอธิบายขั้นตอนเหล่านี้บน Kubernetes ส่วนไซต์ที่ตัดขาดจากเครือข่ายภายนอก (air-gapped) จะนำเข้าส่วนประกอบเดียวกันนี้จากสื่อบันทึกข้อมูล ตามที่อธิบายไว้ในบทที่ 2.10 การติดตั้งแบบตัดขาดจากเครือข่ายภายนอก

รูปแบบการส่งมอบและคลาสการป้องกัน

Nexus จัดส่งในหกรูปแบบการส่งมอบ ซึ่งตารางเอดิชันเรียกว่า SKU (stock-keeping units) ห้ารูปแบบนอกเหนือจาก Edge จะใช้บันเดิลที่ลงนามแล้วชุดเดียวกัน แต่แตกต่างกันที่บรรจุภัณฑ์และวิธีการที่ไลเซนส์ส่งมาถึง

SKU คำอธิบาย วิธีการที่ไลเซนส์ส่งมาถึง
saas คลาวด์ของ Adverant ออกให้พร้อมกับการสมัครใช้งาน
onprem-connected Helm บน Kubernetes ของคุณเอง ดึงข้อมูลโดยระบบที่ติดตั้งผ่านการเชื่อมต่อขาออก
airgap บันเดิลชุดเดียวกัน นำเข้าแบบออฟไลน์ นำเข้าเป็นไฟล์ พร้อมเอกสารแจ้งยอดการใช้งานที่ลงนามแล้วปีละหนึ่งครั้ง
self-serve-image แมชชีนอิมเมจในบัญชีคลาวด์ของคุณเอง ตัวอิมเมจจะมีเฉพาะไลเซนส์ Community และไลเซนส์สำหรับประเมินผลเท่านั้น โมดูลของ Enterprise จะส่งมาถึงเมื่อมีการออกไลเซนส์ รวมถึงไลเซนส์ที่ซื้อผ่านร้านค้าของคลาวด์ด้วย
appliance ฮาร์ดแวร์ที่สร้างโดยผู้ผลิตอุปกรณ์ดั้งเดิม (OEM) ซึ่งเป็นผู้ผลิตตามบันทึกอย่างเป็นทางการ ไลเซนส์ Enterprise โดยอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์นี้ถือเป็นหนึ่งในรูปแบบการส่งมอบ
edge Nexus Edge ซึ่งเป็นเพย์โหลดบนดาวเทียมและโดรน หรือบนเรือและยานพาหนะ หนึ่งไลเซนส์ต่อแพลตฟอร์มหรือต่อฟลีต มีอายุการใช้งานยาวนาน และใช้ได้ในขณะออฟไลน์

การปกป้องโค้ดคืออีกครึ่งหนึ่งของการส่งมอบ และเป็นเรื่องที่ควรกล่าวถึงอย่างตรงไปตรงมา เมื่อโค้ดรันอยู่บนฮาร์ดแวร์ที่คุณควบคุม ไม่มีเทคนิคใดที่จะทำให้โค้ดนั้นไม่สามารถถูกอ่านได้ ดังนั้น Adverant จึงจัดแบ่งโค้ดออกเป็นคลาสการปกป้อง และตัดสินใจสำหรับแต่ละรูปแบบการส่งมอบว่าแต่ละคลาสจะถูกส่งออกไปได้ไกลเพียงใด โดยมีทั้งหมดสี่ระดับ:

คลาส ความหมาย
P1, ไม่มีการจัดส่งออกไป ตรรกะจะรันอยู่ที่ Adverant โดยระบบที่ติดตั้งจะถือเพียงไคลเอนต์ที่ลงนามแล้ว
P2, ปิดผนึก (sealed) เครื่องเสมือนรักษาความลับ (confidential VM) ที่คุณไม่สามารถล็อกอินเข้าไปได้ บนฮาร์ดแวร์ที่คุณไม่สามารถเข้าถึงได้
P3, โค้ดเนทีฟที่เสริมความแข็งแกร่ง คอมไพล์ ตัดข้อมูลสัญลักษณ์ออก (stripped) และบิลด์แยกตามผู้ถือไลเซนส์ ช่วยเพิ่มต้นทุนเวลาในการอ่านโค้ดจากหลักชั่วโมงเป็นหลักสัปดาห์
P4, อ่านได้ JavaScript หรือ TypeScript ทั่วไป เช่นเดียวกับโอเพนซอร์ส
คลาสการปกป้อง คลาวด์ของ Adverant ติดตั้งในองค์กรและเชื่อมต่อเครือข่าย (Connected on-prem) ตัดขาดจากเครือข่าย (Air-gap) Nexus Edge
โอเพนซอร์ส (ทั้งหมดของ Community) P4 P4 P4 P4
โค้ดที่มีมูลค่าสูงสุด: การให้คะแนนไอเดีย, แกนหลักของที่เก็บระเบียนปิดผนึก, เอนจินนโยบายการจัดเส้นทาง, เอนจินการตัดสินใจทั้งสี่ของแพ็กการประกันภัย P1 P3 หรือ P2 ในรูปแบบเครื่องเสมือนรักษาความลับที่ปิดผนึกโดย Adverant ในสภาพแวดล้อมคลาวด์ของคุณ P3 ไม่มีการจัดส่ง
โมดูลเซิร์ฟเวอร์แบบปิดที่ทำหน้าที่ตัดสินใจ: โค้ดเซิร์ฟเวอร์ของแพ็ก, เกตเวย์สำหรับอุปกรณ์พกพา P1 P3 P3 ไม่มีการจัดส่ง
โค้ดเซิร์ฟเวอร์ของแพ็กการป้องกันประเทศและความมั่นคง P1 P3 P3 P3
โค้ดเพย์โหลดของ Nexus Edge ไม่มีการจัดส่ง ไม่มีการจัดส่ง ไม่มีการจัดส่ง P3
ส่วนกำหนดไคลเอนต์ที่อ่านได้: แอปโทรศัพท์, หน้าจอโทรศัพท์ของแพ็ก P4 P4 P4 P4

ผลลัพธ์สองประการที่ตามมาคือ ประการแรก ไม่มีสิ่งใดที่ได้รับการปกป้องถูกจัดส่งไปในแอปโทรศัพท์ กฎและพรอมต์ทุกอย่างจะอยู่ที่เซิร์ฟเวอร์ และประการที่สอง คุณค่าที่อยู่ในพรอมต์ เกณฑ์การให้คะแนน (rubrics) หรือเชนของเอเจนต์ จะสามารถถูกอ่านได้โดยผู้ที่รันโมเดลที่รับข้อมูลเหล่านั้นไป ในกรณีที่องค์กรของคุณเป็นเจ้าของโมเดล คุณค่าดังกล่าวจะได้รับการปกป้องโดยสัญญาไลเซนส์เท่านั้นและไม่มีสิ่งอื่นใดอีก ทุกอิมเมจของ TypeScript ที่จัดส่งออกไปจะถูกรวมไฟล์ (bundled) และย่อขนาด (minified) โดยไม่มีซอร์สแมป ซึ่งเป็นการจัดระเบียบความเรียบร้อยมากกว่าการปกป้อง

สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไรเมื่อคุณสร้างส่วนขยาย

ส่วนขยายของคุณจะอยู่บนเส้นแบ่งเดียวกันกับโมดูลของ Adverant เอง เนื้อหาเกือบทั้งหมดในบทนี้จึงมีผลบังคับใช้กับส่วนขยายของคุณด้วย

การแยกส่วน (Isolation) ข้อมูลประจำตัว และเส้นทางของ AI มาพร้อมกับแพลตฟอร์มในทั้งสองเอดิชัน ปลั๊กอินที่สร้างด้วย @adverant-nexus/plugin-sdk จะสืบทอดรั้วกั้นคิวรีตามขอบเขต ตัวตรวจสอบโทเค็น และการจัดส่งงานของ UNO ไม่ว่าจะถูกนำไปรันบนเอดิชันใดก็ตาม บทที่ 2.19 กฎที่ทุกส่วนขยายสืบทอด ได้รวบรวมรายละเอียดเหล่านี้ไว้

การจำกัดสิทธิ์ตามเอดิชัน (Edition gating) ทำงานในลักษณะเดียวกันสำหรับคุณ ปลั๊กอินจะประกาศรหัสฟีเจอร์ของตนไว้ในบล็อก entitlements ของไฟล์แมนิเฟสต์ (คือ featureIdPattern รวมกับรายการ alwaysOn สั้นๆ ที่เก็บไว้สำหรับการตรวจสอบสถานะการทำงานและหน้าการตั้งค่า) และจะถามคำตัดสินจากแพลตฟอร์มก่อนที่จะให้บริการส่วนติดต่อที่จำกัดสิทธิ์ คำตัดสินที่ได้จะไม่ใช่ค่าบูลีนเปล่าๆ รหัส ENTITLEMENT_DENIED (403) หมายความว่าแพลตฟอร์มตอบว่าไม่อนุญาต รหัส ENTITLEMENT_UNREACHABLE (502) หมายความว่าไม่มีคำตอบ และปลั๊กอินของคุณต้องปฏิเสธการให้บริการแทนที่จะทึกทักเอาเอง เนื่องจากหากระบบขัดข้องแล้วถูกตีความว่า "ไม่มีสิทธิ์ใช้งาน" จะส่งผลให้ลูกค้าทุกรายถูกลดระดับการใช้งานลงพร้อมกันโดยไม่รู้ตัว คุณควรแคชคำตอบอนุญาตไว้เพียงช่วงสั้นๆ และห้ามแคชคำตอบปฏิเสธโดยเด็ดขาด

บนเอดิชัน Community นักพัฒนาจะได้รับเทมเพลตเริ่มต้นชุดเดียวกับ Enterprise สำหรับทั้งปลั๊กอินและเลนส์ ตลอดจนสกิลและเวิร์กโฟลว์ นักพัฒนาแต่ละคนจะทำงานในพื้นที่พัฒนาที่มีการแยกสาขาข้อมูล (data branches) บนเซิร์ฟเวอร์เครื่องเดียว และโค้ดจะถูกเก็บไว้ใน GitHub ส่วนเทมเพลตของแพ็กโดเมนและแพลตฟอร์มจะเป็นของ Enterprise เช่นเดียวกับการยกระดับสิทธิ์การเข้าถึงแบบจำกัดเวลาจาก IDE (สภาพแวดล้อมการพัฒนาแบบเบ็ดเสร็จ) เนื่องจากบน Community ไม่มีระบบโปรดักชันแยกต่างหากให้คุณยกระดับสิทธิ์เข้าไปได้ และคอนโซลจะแจ้งเรื่องนี้ด้วยรหัส PASS_TIER_REQUIRED

การพัฒนาบน Community
การพัฒนาบน Community
การพัฒนาบน Community มีเทมเพลตชุดเดียวกับ Enterprise บนเซิร์ฟเวอร์เครื่องเดียว โดยเก็บโค้ดไว้ใน GitHub หน้านี้จะระบุสิ่งที่ Enterprise เพิ่มเข้ามา และจะปฏิเสธการยกระดับสิทธิ์การเข้าถึงพร้อมระบุเหตุผลที่เข้าใจง่าย

ส่วนขยายที่ใช้เฉพาะจุดเชื่อมต่อของ Community จะสามารถรันบนเอดิชันใดก็ได้โดยไม่ต้องแก้ไข ส่วนขยายที่ต้องพึ่งพาส่วนเสริม เช่น Mail จะแสดงผลเป็นถูกล็อกในทุกที่ที่ไลเซนส์ไม่ได้ระบุกลุ่มฟีเจอร์นั้น บทที่ 2.25 การสร้างส่วนขยายสำหรับแต่ละเอดิชัน จะแสดงวิธีการจัดโครงสร้างส่วนขยายเพื่อรองรับทั้งสองเอดิชัน และวิธีการทดสอบกับแต่ละเอดิชัน