รุ่น 1.0.0-alpha.1ล่าสุด
บทที่ 2.27
สถานการณ์จำลองการสร้าง
คู่มือรวบรวมการสร้าง 13 รูปแบบ ตั้งแต่ทักษะเดียวไปจนถึงการส่งมอบแบบแยกเครือข่าย (Air-gapped) แต่ละรูปแบบจะระบุเป้าหมาย ส่วนประกอบ ขั้นตอนและคำสั่ง เกณฑ์ตรวจสอบที่พิสูจน์ว่าทำงานได้จริง และสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปตามรุ่นและรูปแบบการส่งมอบ
หน้านี้แปลโดย AI จากต้นฉบับภาษาอังกฤษ หากมีส่วนใดไม่ชัดเจน โปรดอ้างอิงจากหน้าภาษาอังกฤษ อ่านหน้านี้เป็นภาษาอังกฤษ

นี่คือสูตรที่ผมหยิบมาใช้เมื่อมีใครสักคนที่ Corrán Orbital หรือที่ลูกค้าบอกว่า "เราต้องการให้ Nexus ทำ X" แต่ละสูตรตั้งใจให้สั้น เหตุผลเบื้องหลังขั้นตอนต่าง ๆ อยู่ในบทก่อนหน้านี้: บทที่ 2.20 Skills และ บทที่ 2.21 The Plugin SDK ซึ่งครอบคลุมชุดพัฒนาซอฟต์แวร์ ตามด้วย บทที่ 2.23 Domain packs และอีกสามบทถัดจากนั้นเกี่ยวกับการสร้าง ในบทนี้คุณจะได้เป้าหมาย องค์ประกอบพื้นฐานที่ควรใช้ ขั้นตอน คำสั่ง เกตที่บอกว่าได้ผลแล้ว และหมายเหตุเกี่ยวกับรุ่นและการส่งมอบ
เกตสำคัญที่สุด สูตรหนึ่งจะเสร็จสมบูรณ์เมื่อเกตของสูตรนั้นเป็นสีเขียว เกตทุกตัวในบทนี้เป็นสิ่งที่คุณรันได้เองหรือแพลตฟอร์มรันให้คุณ และแต่ละตัวจะจบการทำงานด้วยค่าที่ไม่ใช่ศูนย์หรือปฏิเสธพร้อมรหัสเมื่อไม่ผ่านเงื่อนไข
| สถานการณ์ | องค์ประกอบหลัก | เกตที่พิสูจน์ผล | เอดิชัน |
|---|---|---|---|
| สกิลใหม่ของ Skills Engine | แพ็กเกจ SKILL.md |
skill:validate โดยไม่มีข้อผิดพลาด |
Community และ Enterprise |
สกิลในแมนิเฟสต์ที่มี host_callback |
แมนิเฟสต์ของปลั๊กอิน skills[] |
create-nexus-plugin validate และ nexus-gates |
Community และ Enterprise |
| การขยายแพ็กที่มีอยู่ | pack.json พร้อม inherits |
การตรวจนโยบายเลนส์ที่เกตนำร่อง | Enterprise และสิทธิ์การใช้งานแพ็ก |
| แพ็กใหม่ตั้งแต่ต้น | เส้นทางมาตรฐานของ Domain pack | เกตสเตจจิงและเกตนำร่อง | Enterprise |
| ตัวเชื่อมต่อข้อมูล | สกิล plugin_queue |
validate, nexus-gates, การปฏิเสธทราฟฟิกขาออก |
Community และ Enterprise |
| เครื่องมือ MCP (Model Context Protocol) | แมนิเฟสต์ mcpTools[] |
validate (ไม่มีตัวรวมระดับบนสุด) |
Community และ Enterprise |
| หน้าร้านแบบ white-label | แมนิเฟสต์ domains และ branding |
กฎสาธารณะของ scope-adherence |
Enterprise และส่วนเสริม Storefront |
| Mission pack สำหรับ Edge | Mission pack | กรณีทดสอบบนอุปกรณ์ ลายเซ็นสองในสาม | Enterprise และส่วนเสริม Nexus Edge |
| การส่งมอบแบบ air-gapped | บันเดิลแบบปิดผนึก | nexus-airgap verify |
Enterprise |
| โมดูลเฉพาะ Enterprise | @adverant/nexus-spi |
เกตเส้นแบ่งสิทธิ์การใช้งาน การบิลด์แต่ละรุ่น | Enterprise |
| การ fork หรือขยาย open core | ซอร์สของ Community | การทดสอบ lint และการตรวจชนิดข้อมูล | Community |
| แอปคลาวด์รุ่น Team | คลัสเตอร์ของผู้เผยแพร่ | รีลีสที่ลงนามแล้ว การรีวิว การให้สิทธิ์แก่ลูกค้า | Team |
| การห่อหุ้มแอปภายในที่มีอยู่ | /plugin-create |
migrate, validate, nexus-gates |
Community และ Enterprise |
1. ทักษะใหม่ของ Skills Engine
เป้าหมายคือชุดคำสั่งที่นำกลับมาใช้ซ้ำได้ ซึ่งผู้ช่วย เอเจนต์ เวิร์กโฟลว์ และเครื่องมือนักพัฒนาสามารถรันได้ทั้งหมด เช่น การตรวจสอบเอกสารยื่นศุลกากรเทียบกับกฎของเอกสารนั้น องค์ประกอบพื้นฐานของคุณคือแพ็กเกจ SKILL.md ในโฟลเดอร์ที่ตั้งชื่อตามสกิล skill.yaml ซึ่งไม่บังคับสำหรับทริกเกอร์และแท็ก และโฟลเดอร์ scripts/ ซึ่งไม่บังคับที่รวมมาด้วย
- สร้าง
skills/<slug>/และเขียนSKILL.mdพร้อม frontmatter:name(แบบ kebab-case และตรงกับชื่อโฟลเดอร์)description(ไม่เกิน 500 อักขระ)allowed-toolsและอาจเพิ่มtriggerscapabilitiesและversion - เขียนเนื้อหาสำหรับโมเดล: ควรใช้สกิลเมื่อใด ขั้นตอน ตัวอย่าง และสิ่งที่สกิลต้องไม่ทำเด็ดขาด
- เพิ่มกรณีทดสอบ โดยให้มีกรณีหนึ่งที่ฝังคำสั่งไว้ในอินพุตซึ่งสกิลต้องไม่ปฏิบัติตาม
- ตรวจสอบความถูกต้อง ดูแผนการอัปโหลด แล้วจึงอัปโหลด
- เผยแพร่ สกิลที่เพิ่มเครื่องมือสำหรับเขียนข้อมูลจะถูกระงับไว้จนกว่าบุคคลที่ระบุชื่อสองคนจะอนุมัติด้วยพาสคีย์ และผู้เสนอไม่สามารถอนุมัติการเปลี่ยนแปลงของตนเองได้
npm run skill:validate skills/check-a-customs-filing
npm run skill:upload skills/check-a-customs-filing --dry-run
npm run skill:upload skills/check-a-customs-filingเกตคือ skill:validate ซึ่งต้องรายงานว่าไม่มีข้อผิดพลาดก่อนจึงจะเผยแพร่สิ่งใดได้ ข้อผิดพลาดที่ขัดขวางคือการไม่มีชื่อหรือคำอธิบาย และ slug หรือประเภทงานซ้ำกัน การอัปโหลดเนื้อหาที่เผยแพร่แล้วจะคืนเวอร์ชันที่มีอยู่ (CONTENT_HASH_ALREADY_PUBLISHED) ดังนั้นจึงอัปโหลดซ้ำได้อย่างปลอดภัย
Community ได้รับเครื่องมือสร้างครบทั้งหมด ไลบรารี เวอร์ชัน การย้อนกลับ การนำเข้า และการทดสอบ บน Enterprise การเผยแพร่จะผ่านขั้นตอน shadow และ canary ด้วย: เวอร์ชันที่อนุมัติแล้วจะรันแบบ shadow จากนั้นรันกับหนึ่งหน่วยภายใต้เกตที่ระบุชื่อ แล้วจึงรันกับทุกคน และจะหยุดตัวเองหากไม่ผ่านเกต สำหรับลูกค้าแบบ air-gapped สกิลจะถูกส่งไปแบบลงนามไว้ล่วงหน้าภายในบันเดิลแบบปิดผนึก (สถานการณ์ที่ 9)
2. ทักษะใน Manifest ที่ใช้ host_callback
เป้าหมายคือการประมวลผลแบบกำหนดผลแน่นอนในปลั๊กอินของคุณเองที่แพลตฟอร์มสามารถสั่งงานได้ เช่น การเปิดบันทึกเหตุการณ์ค่าเกินจากค่าที่อ่านได้ คุณจะใช้แถวหนึ่งใน skills[] ของแมนิเฟสต์ที่มีระดับ host_callback และเส้นทาง /internal ในแบ็กเอนด์ของคุณที่ป้องกันด้วย service guard ของ SDK
- ประกาศสกิล:
idแบบ lower_snake,tier: "host_callback",classificationที่เท่ากับหรือต่ำกว่าเพดานความเชื่อถือของปลั๊กอินคุณ,inputSchema,outputSchemaและtimeoutMsระหว่าง 1 วินาทีถึง 6 ชั่วโมง - กรอก
hostCallback: ชื่อ Service ของคุณเอง พอร์ตของ Service นั้น พาธแบบสัมพัทธ์ เช่น/internal/skills/excursion_openขีดจำกัดไบต์ทั้งสองค่า (maxRequestBytesและmaxResponseBytes) และtenantHeader: "X-Organization-ID" - ประกาศเส้นทางใน
api.endpoints[]ด้วยauth: "service-key"หรือauth: "internal"และป้องกันด้วยrequireServiceหรือserviceMiddlewareห้ามใช้ user scope guard เด็ดขาด - ตรวจสอบความถูกต้อง รันเกต และปล่อยให้กระบวนการ onboarding ซิงก์สกิลไปยังรีจิสทรีผ่าน
compileRegistryคุณไม่ต้องเขียน SQL ของรีจิสทรีด้วยตนเองเลย
npx -p @adverant-nexus/plugin-sdk@2.50.0 create-nexus-plugin validate nexus.manifest.json
npx -p @adverant-nexus/plugin-sdk@2.50.0 nexus-gates --self-testvalidate ใช้กฎของการซิงก์รีจิสทรีเองก่อนที่จะซิงก์สิ่งใด โดยแต่ละกรณีจะถูกปฏิเสธพร้อมรหัสของฝั่งผู้รับ พาธที่มี scheme, // หรือแบ็กสแลชจะถูกปฏิเสธในฐานะข้าม origin การไม่มีขีดจำกัดไบต์คือ ENDPOINT_BYTE_CAP_REQUIRED ฟิลด์จากระดับอื่นคือ FIELD_NOT_FOR_TIER และค่า timeout ที่อยู่นอกช่วงคือ TIMEOUT_OUT_OF_BOUNDS จากนั้น nexus-gates จะตรวจสอบว่าเส้นทาง /internal มี service guard และประกาศเป็น internal หรือ service-key เกตคู่นี้คือหลักฐานพิสูจน์
การซิงก์เป็นแบบประกาศ ให้ส่งชุดสกิลทั้งหมดทุกครั้ง เพราะสกิลที่คุณไม่ได้ใส่จะถูกปิดใช้งาน และให้ขั้นตอนดีพลอยล้มเหลวเมื่อได้สถานะอื่นที่ไม่ใช่ 200 บน Enterprise การซิงก์ปลั๊กอินจะถูกตรวจทั้งชุด: หากสกิลใดสกิลหนึ่งผิดกฎ การซิงก์ครั้งนั้นจะไม่ถูกรับเลย (PLUGIN_SYNC_ALL_OR_NOTHING) และเวอร์ชันก่อนหน้าจะยังคงทำงานต่อ ปลั๊กอินระดับความเชื่อถือ community ไม่สามารถใช้ระดับที่เข้าถึงโมเดล คือ tool_using และ llm_only ได้ ระดับเหล่านั้นต้องมีความเชื่อถือ core หรือ verified
3. การขยายแพ็กที่มีอยู่แล้ว
เป้าหมายคืออุตสาหกรรมหรืออุตสาหกรรมย่อยใหม่ที่นำแพ็กที่มีอยู่มาใช้ซ้ำเป็นส่วนใหญ่ เช่น สินเชื่อและข้อพิพาทบัตรที่ต่อยอดจากโครงสร้างของแพ็ก Insurance องค์ประกอบพื้นฐานคือ pack.json ที่ระบุแพ็กแม่ใน inherits และเพิ่มเฉพาะกลุ่มเลนส์และคำศัพท์ของตนเอง
- เริ่มแพ็กด้วยเส้นทางมาตรฐานของ Domain pack จากนั้นตั้งค่า
inheritsเป็น id ของแพ็กแม่ - เพิ่มกลุ่ม
lensของคุณเอง โดยแต่ละกลุ่มมีตำแหน่ง วัตถุประสงค์ และการอ้างอิงคลังคำศัพท์ - เพิ่มคำศัพท์ของคุณลงในคลังคำศัพท์ พร้อมคำอธิบายแบบเข้าใจง่ายสำหรับแต่ละคำ ทำเครื่องหมาย
exactให้คำที่ต้องแสดงตามที่เขียนไว้ - ใช้เลนส์ที่ใช้ร่วมกันซ้ำแทนการสร้างเลนส์ของคุณเอง: ระเบียบที่หลายแพ็กต้องใช้ เช่น ทะเบียนเทคโนโลยีที่จ้างภายนอก ถือเป็นเลนส์ที่ใช้ร่วมกันหนึ่งเลนส์
- ตรวจสอบสายสิทธิ์การใช้งาน แพ็กของคุณจะสืบทอดข้อกำหนดส่วนเสริมของแพ็กแม่
- แสดงตัวอย่างเลนส์แต่ละเลนส์ในฐานะบุคคลบนสาขาข้อมูลสังเคราะห์
{ "id": "fintech", "name": "Banking and payments", "version": "0.1", "inherits": "insurance" }หลักฐานพิสูจน์คือการตรวจนโยบายของเกตนำร่อง ซึ่งยืนยันว่าเลนส์แต่ละเลนส์เพียงจำกัดขอบเขตจากเลนส์ฐานและปิดฟิลด์ข้อมูลส่วนบุคคลไว้เป็นค่าเริ่มต้น เลนส์ที่พยายามแสดงสิ่งที่เลนส์ฐานซ่อนไว้จะถูกปฏิเสธด้วย LENS_CANNOT_WIDEN ในด้านสิทธิ์การใช้งาน คอนโซลจะปฏิเสธการออกสิทธิ์การใช้งานสำหรับแพ็กของคุณหากไม่มีส่วนเสริมที่แพ็กแม่ต้องการ แพ็ก Insurance ต้องใช้ Decision rooms และบันทึกแบบปิดผนึก
Domain pack เป็นของ Enterprise และให้สิทธิ์การใช้งานแยกตามแพ็ก หน้าจอโทรศัพท์ของแพ็กยังต้องใช้ส่วนเสริม Mobile apps ด้วย แพ็กลูกไม่สามารถเปลี่ยนเชลล์ คอมโพเนนต์ หรือกฎการเขียนได้
4. การสร้างแพ็กใหม่ตั้งแต่ต้น
เป้าหมายคือมุมมองของ Nexus สำหรับอุตสาหกรรมหนึ่ง: โมเดลความรู้ เลนส์สำหรับแต่ละบทบาท หลักฐานที่กฎของอุตสาหกรรมนั้นกำหนด และปลั๊กอินที่ทำให้ข้อมูลเป็นปัจจุบันอยู่เสมอ บทที่ 2.24 การสร้าง vertical แบบกำหนดเองตั้งแต่ต้นจนจบ อธิบายการสร้างนี้อย่างครบถ้วน ส่วนนี้เป็นฉบับย่อ
- รันเส้นทางมาตรฐานของ Domain pack และอธิบายแพ็ก: วัตถุประสงค์ หน่วย โมเดลฐาน และกฎที่แพ็กแมปไว้
- สร้างโมเดลความรู้บนโมเดลฐาน และจัดประเภทพร็อพเพอร์ตีทุกตัวทันทีที่เพิ่ม
- อ่านแผน ยืนยันลายนิ้วมือของแผนด้วยพาสคีย์ของคุณ แล้วสร้าง
- กำหนดรูปแบบเลนส์ใน Lens builder โดยแต่ละเลนส์จำกัดขอบเขตจากเลนส์ฐาน
- เขียนปลั๊กอินและสกิล Skills Engine ที่แพ็กต้องการ
- สร้างข้อมูลสังเคราะห์แบบกำหนด seed พร้อมกรณีผิดปกติที่คุณให้ความสำคัญ และแสดงตัวอย่างเลนส์แต่ละเลนส์ในฐานะบุคคล
- เลื่อนระดับจากพื้นที่ dev ไปยังสเตจจิง ไปยังหน่วยนำร่อง แล้วจึงไปยังทุกหน่วย
หลักฐานพิสูจน์คือเกตการเลื่อนระดับ: การทดสอบทั้งหมดต้องผ่านบนสาขาข้อมูลสังเคราะห์ก่อนเข้าสเตจจิง จากนั้นต้องมีผู้รีวิวสองคนที่ไม่ใช่ผู้เขียน แล้วจึงนำร่อง 14 วันโดยมีข้อผิดพลาดต่ำกว่า 1 ใน 1,000 ไม่มีขั้นตอนใดข้ามได้ (GATE_CANNOT_BE_SKIPPED) แพ็กเป็นของ Enterprise บน Community จะไม่มีเส้นทางมาตรฐานของ Domain pack ให้ใช้
5. ตัวเชื่อมต่อข้อมูล
เป้าหมายคือให้ข้อมูลจากระบบภายนอกไหลเข้าสู่ตารางของปลั๊กอินคุณเองตามกำหนดเวลา เช่น เหตุการณ์ที่ประตูจากระบบปฏิบัติการท่าเทียบเรือ องค์ประกอบพื้นฐานคือสกิล plugin_queue worker ที่ดึงงานจากคิวของคุณ migration สำหรับตารางเป้าหมาย และที่อยู่ขาออกที่ประกาศไว้ในแมนิเฟสต์
- ประกาศสกิล
plugin_queueโดยสะกดqueueNameเป็น<plugin name>.<name>ไม่อนุญาตให้มีเครื่องหมายทวิภาค และชื่อต้องอยู่ในแมนิเฟสต์ เพราะ orchestrator จะนำงานเข้าคิวนั้นโดยตรง - เขียน worker ที่ดึงงานจากคิวและเรียกระบบภายนอก
- ประกาศที่อยู่ของระบบภายนอกเป็นที่อยู่ขาออก สิ่งใดที่ไม่ได้ระบุไว้จะถูกบล็อก
- จัดเก็บข้อมูลที่เข้ามาใน schema ของคุณเอง โดยมี
organization_idowner_user_idและbusiness_unit_idในทุกแถว - อ่านข้อมูลรับรองของระบบภายนอกตามชื่อจากตัวแปรสภาพแวดล้อม และระบุตัวแปรนั้นใน
scripts/ci/required-env - สั่งการดึงข้อมูลผ่าน UNO ซึ่งเป็นเอนจินเวิร์กโฟลว์ ห้ามใช้ตัวจับเวลาที่เรียกเอนจินโดยตรงเด็ดขาด
npx -p @adverant-nexus/plugin-sdk@2.50.0 create-nexus-plugin validate nexus.manifest.json
npx -p @adverant-nexus/plugin-sdk@2.50.0 nexus-gates --only no-credentials --only no-direct-compute --only migrations-are-scoped
node scripts/ci/required-envvalidate ตรวจสอบชื่อคิวและค่า timeout เทียบกับกฎของการซิงก์รีจิสทรี เกตทั้งสามพิสูจน์ว่าไม่มีข้อมูลรับรองของโมเดล ไม่มีการประมวลผลโดยตรง และตารางมีขอบเขตที่ถูกต้อง ให้รัน nexus-gates แบบเต็มก่อนพุช เนื่องจาก --only จะจำกัดขอบเขตการรันและระบุไว้ในสรุปผล ขณะรันจริง การเรียกไปยังที่อยู่ที่แมนิเฟสต์ไม่ได้ประกาศไว้จะถูกหยุดที่ edge ด้วย EGRESS_NOT_DECLARED
ตัวเชื่อมต่อของแพลตฟอร์มเองไปยังไดรฟ์ วิกิ คลังอีเมล และระบบเดิม พร้อมการจับการเปลี่ยนแปลงและสายข้อมูล มาพร้อมกับส่วนเสริม Data connectors ตัวเชื่อมต่อที่คุณสร้างเองถือเป็นปลั๊กอินและใช้งานได้กับทุกรุ่น การเพิ่มที่อยู่ขาออกในรีลีสภายหลังถือเป็นการขยายขอบเขต ซึ่งจะถูกระงับไว้จนกว่าผู้รีวิวสองคนจะยอมรับ
6. เครื่องมือ MCP
เป้าหมายคือเครื่องมือที่ Claude Code เอเจนต์ และไคลเอนต์ MCP (Model Context Protocol) อื่น ๆ สามารถเรียกใช้ได้ เช่น การค้นหาประวัติการตรวจสอบของเรือ องค์ประกอบพื้นฐานคือรายการใน mcpTools[] ของแมนิเฟสต์ ที่มี name description และ inputSchema
- ตั้งชื่อเครื่องมือและอธิบายอย่างเข้าใจง่าย คำอธิบายคือสิ่งที่โมเดลอ่านเพื่อตัดสินใจว่าจะเรียกใช้หรือไม่
- เขียน
inputSchemaเป็น object schema เดียว อย่าใส่oneOfallOfหรือanyOfไว้ที่ระดับบนสุด - ให้เส้นทางที่ให้บริการเครื่องมืออยู่หลัง scope guard เช่นเดียวกับเส้นทาง
/apiอื่น ๆ ทั้งหมด เพื่อให้การแยกผู้เช่ามาจากโทเค็นของผู้เรียก - ตรวจสอบความถูกต้องของแมนิเฟสต์
npx -p @adverant-nexus/plugin-sdk@2.50.0 create-nexus-plugin validate nexus.manifest.jsonหลักฐานพิสูจน์คือ validate: ตัวรวมระดับบนสุดจะถูกปฏิเสธตั้งแต่ตอนเขียน เพราะขณะรันจริงจะทำให้เครื่องมือล้มเหลวสำหรับ MCP subagent ทุกตัวที่นำเข้า และเครื่องมือจะมีอยู่โดยไม่มีใครเรียกใช้ได้
บน Enterprise เครื่องมือทุกตัวที่ IDE (integrated development environment) เรียกใช้ได้จะแสดงอยู่ในแคตตาล็อกเครื่องมือของ Workbench พร้อมระดับ ระบุว่าเปลี่ยนแปลงข้อมูลหรือไม่ ลายนิ้วมือที่ปักหมุดไว้ และบทบาทที่ใช้ได้ หากคำอธิบายเครื่องมือของคุณเปลี่ยนในรีลีสใหม่ แคตตาล็อกจะระงับเครื่องมือไว้จนกว่าจะมีคนตรวจสอบการเปลี่ยนแปลง นี่เป็นการออกแบบโดยเจตนา: คำอธิบายที่เปลี่ยนไปคือช่องทางที่เครื่องมืออาจเริ่มขอสิ่งที่ไม่ควรขอจากโมเดล การเรียกสิ่งใดก็ตามที่อยู่นอกสิทธิ์ของผู้เรียกจะถูกปฏิเสธด้วย CONNECTION_SCOPE_EXCEEDED
7. หน้าร้านแบบ White-label
เป้าหมายคือแอปที่ลูกค้าของลูกค้าคุณใช้งาน บนโดเมนของลูกค้าและในแบรนด์ของลูกค้า โดยไม่มีร่องรอยของ Adverant องค์ประกอบพื้นฐานคือบล็อก domains และ branding ของแมนิเฟสต์ ตัวช่วยการลงชื่อเข้าใช้ของ SDK และส่วนเสริม Storefront / white-label ของลูกค้า
- ใส่โดเมนของลูกค้าใน
domains[]เป็นprimaryพร้อมaliasesถ้ามี - กรอก
branding:appNametaglineprimaryColoraccentColorpasskeyRpIdที่ตรงกับโดเมน และoauthClientRef - ให้ผู้ใช้ลงชื่อเข้าใช้ผ่านตัวช่วยการลงชื่อเข้าใช้ของ SDK และประกาศเส้นทางสาธารณะสองเส้นทางของตัวช่วยนั้นให้ตรงทุกประการ ด้วย
auth: "public"และallowAnonymous: true - ส่งการเรียกจากฟรอนต์เอนด์ทุกครั้งผ่านพร็อกซีรายการอนุญาตของ backend for frontend ห้ามใส่ที่อยู่ของบริการไว้ในไคลเอนต์เด็ดขาด
- ปล่อยเรื่องการชำระเงินให้ผู้ดูแลระบบของลูกค้า ซึ่งจะเชื่อมต่อเกตเวย์และตั้งค่าหน้าชำระเงินที่มีแบรนด์
npx -p @adverant-nexus/plugin-sdk@2.50.0 nexus-gates --only scope-adherence --only api-contractหลักฐานพิสูจน์คือ scope-adherence ซึ่งจะยอมรับเส้นทาง /api ที่ไม่มี guard ก็ต่อเมื่อแมนิเฟสต์ประกาศเมธอดและพาธนั้นตรงทุกประการว่าเป็นสาธารณะ และพาธนั้นเป็นหนึ่งในเส้นทางการลงชื่อเข้าใช้เท่านั้น การประกาศสาธารณะอื่นใดจะล้มเหลวและระบุพาธที่อนุญาตสองพาธ จากนั้น api-contract จะเปรียบเทียบเส้นทางที่ประกาศไว้กับเส้นทางจริงทั้งสองทิศทาง definePlugin ยังปฏิเสธ frontend.basePath ที่ไม่ใช่พาธแบบสัมพัทธ์ภายใน origin เดียวกันด้วย
White-label คือส่วนเสริม Storefront / white-label ในรุ่น Enterprise ซึ่งให้สิทธิ์การใช้งานระบบชำระเงินด้วย ข้อมูลบัตรจะไม่ผ่าน Nexus เลย ผู้ดูแลระบบของลูกค้าเป็นเจ้าของแบรนด์ และแพลตฟอร์มจะระบุแบรนด์จากองค์กร ไม่ใช่จากโค้ดของคุณ
8. แพ็กภารกิจ Edge
เป้าหมายคือภารกิจใหม่หรือภารกิจที่อัปเดตสำหรับดาวเทียมหรือโดรนที่ใช้ Nexus Edge เช่น การเพิ่มอะแดปเตอร์ค้นหาเรือให้กับภารกิจเฝ้าระวังทางทะเล องค์ประกอบหลักคือแพ็กภารกิจ ซึ่งสร้างและลงนามบนภาคพื้นดิน
- เริ่มจากแพ็กปัจจุบันในหน้า Build a mission pack ซึ่งจะร่างเวอร์ชันใหม่จากเวอร์ชันเดิมและทำเครื่องหมายทุกการเปลี่ยนแปลง
- เปลี่ยนแปลงเฉพาะสิ่งที่ภารกิจต้องการ คงส่วนที่มีขนาดใหญ่ ได้แก่ โมเดลภาษาและออนโทโลยี ให้คงที่เมื่อทำได้
- ตรวจสอบตารางการจัดวางในทุกขั้นที่ลดระดับการทำงาน เพื่อให้แต่ละบอร์ดยังรองรับสิ่งที่บอร์ดนั้นรันอยู่
- รันกรณีทดสอบบนอุปกรณ์ของแพ็กบนชุดทดสอบที่ใช้บอร์ดเดียวกัน
- ส่งแพ็กเพื่อลงนาม: ต้องมีลายเซ็นสองในสามลายเซ็น
- เผยแพร่แพ็กไปยังแพลตฟอร์มเดียว แพ็กจะถูกติดตั้งในสล็อตที่ว่างอยู่ และจะเปิดใช้งานหลังจากกรณีทดสอบผ่านบนอุปกรณ์แล้วเท่านั้น
- ขยายการเผยแพร่ไปยังแพลตฟอร์มถัดไปหลังจากทำงานได้โดยไม่มีปัญหาครบหนึ่งสัปดาห์
สูตรนี้ไม่มีคำสั่งใดๆ โดยดำเนินการในหน้า Nexus Edge ของคอนโซล หลักฐานคือกรณีทดสอบบนอุปกรณ์ ซึ่งทั้งหมดต้องผ่านก่อนเปิดใช้งานแพ็ก และลายเซ็นทั้งสอง หากการทดสอบล้มเหลวบนอุปกรณ์ แพลตฟอร์มจะยังคงใช้แพ็กก่อนหน้า และผลความล้มเหลวจะถูกส่งลงมาในรอบโคจรถัดไป การติดตั้งแพ็กบนฮาร์ดแวร์ที่ไม่ได้รับการตรวจสอบสำหรับแพ็กนั้นจะถูกปฏิเสธด้วย PACK_NOT_CHECKED_FOR_HARDWARE
Nexus Edge เป็นส่วนเสริม ซึ่งให้สิทธิ์การใช้งานต่อแพลตฟอร์มหรือต่อฝูง แพ็กยังคงใช้ได้ขณะที่แพลตฟอร์มขาดการติดต่อ ช่องสัญญาณขาขึ้นมีแบนด์วิดท์จำกัด ดังนั้นโปรดวางแผนขนาดแพ็กให้สอดคล้อง: รุ่น 1.5 ของเรามีขนาด 412 MB เทียบกับ 9.8 GB สำหรับแพ็กที่มีโมเดลภาษาใหม่
9. การส่งมอบแบบแยกเครือข่าย (Air-gapped) ให้กับลูกค้า
เป้าหมายคือการติดตั้งปลั๊กอินหรือแพ็กของคุณที่ไซต์ของลูกค้าซึ่งไม่มีเครือข่าย องค์ประกอบหลักคือบันเดิลแบบปิดผนึกจาก @adverant/nexus-sovereign คีย์ลงนามรุ่นของคุณ และช่องทางการเผยแพร่ของลูกค้าเอง
- สร้างปลั๊กอินและอิมเมจของปลั๊กอินให้เหมือนกับสำหรับลูกค้าที่เชื่อมต่อเครือข่ายทุกประการ โดยผ่านทุกเกต
- สร้างบันเดิลแบบปิดผนึกด้วยโปรไฟล์
airgapซึ่งบรรจุอิมเมจ ไมเกรชัน สกิลที่ลงนามไว้ล่วงหน้า และ SBOM (รายการส่วนประกอบซอฟต์แวร์) พร้อมไลเซนส์ - ลงนามบันเดิลด้วยคีย์รุ่น Ed25519 ของคุณ
- ตรวจสอบบันเดิลด้วยตนเองบนเครื่องที่สะอาด
- ส่งบันเดิลผ่านสื่อบันทึกข้อมูล และส่งคีย์สาธารณะของคุณกับ SHA-256 ของบันเดิลผ่านช่องทางแยกต่างหาก
- ผู้ปฏิบัติงานของลูกค้าตรวจสอบบันเดิลด้วยคีย์ของคุณ จากนั้นนำรุ่นดังกล่าวเข้าสู่ระบบผ่านช่องทางการเผยแพร่ของตนเอง
nexus-airgap bundle
nexus-airgap verify --bundle cold-chain-0.4.0.tar.gz --trusted-key corran-release.pub.pem --profile airgapnexus-airgap bundle สร้างบันเดิลจากการกำหนดค่าบันเดิลของคุณ หลักฐานคือ nexus-airgap verify ที่ฝั่งลูกค้า ซึ่งจะคำนวณแฮชของทุกไฟล์ใหม่ ปฏิเสธไฟล์ใดก็ตามที่ไม่อยู่ในรายการของแมนิเฟสต์ กำหนดให้ต้องมีผู้ลงนามที่เชื่อถือได้ และปฏิเสธบันเดิลที่รายการอนุญาตเครือข่ายไม่ว่างเปล่า ไฟล์ที่ถูกเปลี่ยนแปลงจะล้มเหลวด้วย BUNDLE_INTEGRITY_VIOLATION ไม่ควรมีผู้ใดปิดการตรวจสอบแบบเข้มงวดเพื่อข้ามขั้นตอนนี้
การติดตั้งแบบ Air-gapped เป็นรุ่น Enterprise ไม่มีสิ่งใดในบันเดิลที่ได้รับอนุญาตให้ดึงข้อมูลใดๆ ระหว่างการติดตั้ง และโมเดลที่ปลั๊กอินต้องการจะมาจากเซิร์ฟเวอร์โมเดลของลูกค้าเองผ่าน AI (ปัญญาประดิษฐ์) Provider Router
10. โมดูลเฉพาะรุ่น Enterprise
เป้าหมายคือความสามารถแบบปิดที่มีไลเซนส์ซึ่งเชื่อมต่อกับแกนหลักแบบเปิด เช่น บันทึกการตรวจสอบที่เก็บรักษาระยะยาวซึ่งจำหน่ายให้เฉพาะลูกค้า Enterprise เท่านั้น องค์ประกอบหลักคือแพ็กเกจอินเทอร์เฟซ @adverant/nexus-spi และไม่มีสิ่งอื่นใดจาก Community
- เก็บสำเนาของแพ็กเกจอินเทอร์เฟซที่สร้างแล้วซึ่งตรึงระดับไบต์ไว้ในรีโพสิทอรีของคุณเป็นแพ็กเกจ
file:ภายในเครื่อง พร้อมการตรึงSHA256SUMS - เขียน
RouteModule(หรือScreenModuleสำหรับหน้าจอคอนโซล) โดยอิงกับแพ็กเกจดังกล่าว พร้อมระบุกลุ่มฟีเจอร์ที่รองรับ - รันทุกเส้นทางภายใต้
ctx.requireScopeและตรวจสอบสิทธิ์ของโมดูลเองก่อนตอบกลับ - ปฏิเสธด้วย
LICENCE_LOCKEDเมื่อองค์กรไม่มีสิทธิ์ และแสดงตัวอย่างแนะนำของฟีเจอร์ ไม่ใช่ข้อมูลของฟีเจอร์ - ควบคุมรีโพสิทอรีให้อยู่ภายในเส้นแบ่งไลเซนส์ จากนั้นสร้างโครงสร้างประกอบของแต่ละรุ่น
npm ci
npm test
npm run buildหลักฐานคือกฎเส้นแบ่งไลเซนส์: ห้ามนำเข้าจากขอบเขต Community ยกเว้นแพ็กเกจอินเทอร์เฟซ ห้ามนำเข้าแบบสัมพัทธ์ออกนอกรีโพสิทอรี และห้ามมีการพึ่งพา file:, link: หรือ workspace: ภายนอกรีโพสิทอรี จากนั้นคำสั่งทั้งสามข้างต้นต้องผ่านในโครงสร้างประกอบของแต่ละรุ่น ไม่ใช่เพียงในโครงสร้างงานของคุณ บทที่ 2.25 Building for each edition มีโครงร่างของโมดูล
โมดูลจะโหลดเข้าสู่บริการ Community เมื่อเริ่มทำงาน ในการติดตั้งที่ไลเซนส์ครอบคลุมกลุ่มฟีเจอร์ของโมดูลนั้น หากไม่มีสิทธิ์ดังกล่าว โมดูลจะปฏิเสธการทำงาน ดังนั้นบิลด์เดียวกันจึงจัดส่งได้ทุกที่ และไม่ทำงานในที่ที่ไม่มีไลเซนส์
11. การแยกสาขา (Fork) หรือการขยาย Open core
เป้าหมายคือการเปลี่ยนแปลงตัว Community เอง โดยเก็บไว้ในฟอร์กของคุณหรือส่งกลับไปยังโครงการ องค์ประกอบหลักคือซอร์สโค้ด Community ภายใต้ Apache License, Version 2.0
- ฟอร์กรีโพสิทอรีและแตกแบรนช์จาก
main - ควรเลือกใช้ปลั๊กอินหรือสกิลหากสิ่งที่คุณต้องการสามารถทำเป็นเช่นนั้นได้ การเปลี่ยนแปลงแกนหลักเป็นสิ่งที่คุณต้องดูแลเองในทุกรุ่น
- ทำการเปลี่ยนแปลงพร้อมการทดสอบที่จะล้มเหลวหากไม่มีการเปลี่ยนแปลงนั้น
- รันการตรวจสอบที่โครงการใช้ก่อนเสนอสิ่งใด
- เก็บไฟล์ NOTICE ไว้ และอย่าใช้ชื่อหรือเครื่องหมายการค้าของ Adverant เกินกว่าการระบุที่มาของงาน
git checkout -b feature/your-change
npm test
npm run lint
npm run typecheckหลักฐานคือการตรวจสอบทั้งสามผ่าน รวมถึงหลักฐานว่าการทดสอบใหม่แต่ละรายการล้มเหลวก่อนการเปลี่ยนแปลงของคุณ คงคุณสมบัติหนึ่งของแกนหลักแบบเปิดไว้ในฟอร์กของคุณ: Community รันเอเจนต์ได้ตั้งแต่ต้นจนจบบนโมเดลภายในเครื่องโดยไม่ต้องใช้คีย์และไม่ต้องใช้เครือข่าย การเปลี่ยนแปลงที่ทำลายคุณสมบัตินี้จะทำลายสิ่งที่ทำให้ Community ใช้งานได้ด้วยตัวเอง
สิ่งนี้ใช้กับ Community เท่านั้น สิ่งใดก็ตามที่ต้องเป็นแบบปิดควรอยู่ในโมดูล Enterprise (สถานการณ์ที่ 10) แทน เพื่อให้เส้นแบ่งไลเซนส์อยู่ในตำแหน่งที่ทุกคนชี้ได้
12. แอปคลาวด์สำหรับรุ่น Team
เป้าหมายคือแอปที่ลูกค้า Team สามารถติดตั้งได้ Team ทำงานบน Adverant cloud เท่านั้น ดังนั้นแอปจะเข้าถึงลูกค้าได้ผ่านแคตตาล็อกเท่านั้น องค์ประกอบหลักคือปลั๊กอินและคลัสเตอร์ผู้เผยแพร่ ซึ่งเป็นคลัสเตอร์เสมือนของคุณเองบน Adverant cloud พร้อมข้อมูลตัวอย่าง
- สร้างและทดสอบบนคลัสเตอร์ผู้เผยแพร่ โดยใช้ข้อมูลตัวอย่างเท่านั้น
- ประกาศทุกสิ่งที่แอปต้องการในแมนิเฟสต์ และไม่มีสิ่งใดเกินกว่านั้น
- เผยแพร่แอปแบบลงนามแล้ว เพื่อให้ Adverant ตรวจสอบและลงรายการในแคตตาล็อก
- ลูกค้าแต่ละรายติดตั้งแอป โดยให้สิทธิ์แต่ละขอบเขตที่ประกาศไว้ทีละหน่วยงาน
หลักฐานมีสองส่วน รุ่นที่ลงนามและผ่านการตรวจสอบแล้วทำให้คุณเข้าสู่แคตตาล็อกได้ จากนั้นสิทธิ์ที่ลูกค้าให้จะกำหนดว่าแอปเข้าถึงสิ่งใดได้ที่ไซต์ของลูกค้า และการเรียกใดๆ ที่ไม่ได้ประกาศไว้จะถูกปฏิเสธด้วย CONNECTION_SCOPE_EXCEEDED คุณสามารถเพิ่มขอบเขตที่ขาดหายไปได้เฉพาะในรุ่นใหม่ที่ลูกค้าตรวจสอบเท่านั้น
คลัสเตอร์ผู้เผยแพร่ไม่มีเส้นทางไปยังลูกค้ารายใด และการขอข้อมูลของลูกค้าจากคลัสเตอร์นั้นจะถูกปฏิเสธด้วย TENANT_BOUNDARY ลูกค้าสามารถแบ่งปันผลการทดสอบกับคุณได้ แต่ไม่ใช่ข้อมูลของตน Team มีความสามารถด้านการดำเนินงานเวิร์กโฟลว์ ดังนั้นหากแอปของคุณมาพร้อมเวิร์กโฟลว์ ลูกค้า Team สามารถเลื่อนระดับเวิร์กโฟลว์ระหว่างสภาพแวดล้อมได้ด้วยตนเอง
13. การห่อหุ้มแอปภายในที่มีอยู่ให้เป็นปลั๊กอิน
เป้าหมายคือแอปที่บริษัทของคุณใช้งานอยู่แล้ว ซึ่งนำเข้าสู่ Nexus เพื่อรับความสามารถด้านการลงชื่อเข้าใช้ การแยกส่วน และการกำกับดูแล องค์ประกอบหลักคือสกิล /plugin-create สำหรับร่างแรก และเครื่องมือแมนิเฟสต์กับเกตของ SDK เพื่อทำให้เสร็จสมบูรณ์
- รัน
/plugin-createกับรีโพสิทอรี สกิลจะวิเคราะห์โค้ดและเลือกกลยุทธ์การห่อหุ้ม จากนั้นสร้างแบ็กเอนด์ ไมเกรชัน ส่วนติดต่อผู้ใช้ (UI) แมนิเฟสต์ และการทดสอบ - ยกระดับแมนิเฟสต์เป็นสัญญา v2
migrateจะเพิ่มประโยคกฎสามประโยค และย้ายdomainไปยังdomains[]และจะปฏิเสธการสร้างจุดเริ่มต้นขึ้นเอง - แทนที่ค่าผู้เช่าใดๆ ที่ตัวห่อหุ้มอ่านจากเฮดเดอร์ด้วยตัวป้องกันขอบเขตของ SDK
- เพิ่ม
organization_id,owner_user_idและbusiness_unit_idในทุกตาราง โดยใช้คีย์หลักที่ขึ้นต้นด้วยผู้เช่า - ประกาศทุกเส้นทางพร้อมสิทธิ์ของเส้นทางนั้น และติดตั้งบัญชีบันทึกการปฏิเสธ
- รันเกตจนกว่าจะผ่านทั้งหมด
npx -p @adverant-nexus/plugin-sdk@2.50.0 create-nexus-plugin migrate nexus.manifest.json --write
npx -p @adverant-nexus/plugin-sdk@2.50.0 create-nexus-plugin validate nexus.manifest.json
npx -p @adverant-nexus/plugin-sdk@2.50.0 nexus-gates --self-testหลักฐานคือ nexus-gates จบการทำงานด้วยค่า 0 โดย scope-adherence, one-fence, migrations-are-scoped, crud-adherence และ api-contract ผ่านทั้งหมด คาดว่าการรันครั้งแรกจะล้มเหลวในเกือบทุกรายการ ของเรารายงานว่าทุกเส้นทางไม่มีการกำหนดขอบเขต เนื่องจากร่างเชื่อถือเฮดเดอร์ที่เบราว์เซอร์สามารถกำหนดได้ เกตไม่มีสวิตช์แก้ไขอัตโนมัติ โดยเจตนา
แอปที่ห่อหุ้มแล้วทำงานได้กับทุกรุ่น การปรับใช้ทำผ่านช่องทางการเผยแพร่ของการติดตั้งเท่านั้น ดังนั้นให้ละเว้นไฟล์การปรับใช้ใดๆ ที่ร่างสร้างขึ้น งานด้านการแยกส่วนเป็นส่วนที่ใช้เวลามากที่สุด: สำหรับแอปจริง ควรวางแผนเป็นวัน ไม่ใช่ชั่วโมง


