เข้าสู่ระบบนัดหมายรับฟังข้อมูลสรุป (or นัดหมายพูดคุยกับทีมงาน)

บทที่ 2.3

การวางแผนการติดตั้ง

สิ่งที่การติดตั้ง Nexus บน Kubernetes ต้องมีก่อนที่คุณจะพิมพ์คำสั่ง ขนาดของระบบ และสองการตัดสินใจที่คุณไม่สามารถย้อนกลับได้ ได้แก่ ชื่อการติดตั้งและผู้ถือครองกุญแจ ปิดท้ายด้วยใบงานการวางแผนที่กรอกข้อมูลแล้วของ Harrow Port Authority

หน้านี้แปลโดย AI จากต้นฉบับภาษาอังกฤษ หากมีส่วนใดไม่ชัดเจน โปรดอ้างอิงจากหน้าภาษาอังกฤษ อ่านหน้านี้เป็นภาษาอังกฤษ

ใช้เวลาอ่าน 16 นาที

เมื่อเราติดตั้ง Nexus ที่ Harrow Port Authority การรันคำสั่งใช้เวลาเพียงช่วงบ่ายเดียว แต่การวางแผนใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ และเวลาส่วนใหญ่ของสัปดาห์นั้นหมดไปกับคำถามสองข้อที่ไม่เกี่ยวกับ Kubernetes เลย ได้แก่ เราจะตั้งชื่อการติดตั้งนี้ว่าอะไร และใครจะเป็นผู้ถือกุญแจกู้คืน คำตอบทั้งสองข้อนี้เป็นการตัดสินใจแบบถาวร ส่วนอื่นๆ ทั้งหมดในบทนี้สามารถเปลี่ยนแปลงในภายหลังได้ด้วยไฟล์ values และ helm upgrade

ผมชื่อ Tomás Reilly เป็นวิศวกรแพลตฟอร์มที่ Harrow ที่ Harrow มีการติดตั้งสองชุด บทนี้เป็นการวางแผนสำหรับชุดที่เชื่อมต่อเครือข่ายภายในองค์กรของเรา ซึ่งเราได้นำร่องใช้งานรุ่น Community ก่อน ส่วนเครือข่ายปฏิบัติการของท่าเรือซึ่งไม่มีเส้นทางเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต ได้รับการติดตั้งแยกต่างหากในภายหลัง โดย บทที่ 2.10 การติดตั้งแบบ Air-gapped จะครอบคลุมเนื้อหาส่วนนั้น บทนี้คือสิ่งที่ผมอยากให้มีตั้งแต่เช้าวันแรก ซึ่งประกอบด้วยคลัสเตอร์ที่ Nexus คาดหวัง ชื่อที่ระบบใช้ตอบรับ ปริมาณทรัพยากรที่ระบบต้องการจากโหนดของคุณ และการตัดสินใจที่ต้องตกลงกับหัวหน้าฝ่าย IT ของคุณก่อนการติดตั้ง ท้ายบทจะปิดท้ายด้วยใบงานที่ Aoife Brennan หัวหน้าฝ่าย IT ของเราลงนามอนุมัติก่อนที่เราจะเริ่มต้น บทที่ 2.4 การรับและตรวจสอบรีลีส จะครอบคลุมการดึงข้อมูลและตรวจสอบรีลีส และ บทที่ 2.5 การตรวจสอบล่วงหน้าด้วย nexusctl จะตรวจสอบคลัสเตอร์ของคุณเทียบกับทุกรายการในบทนี้

สิ่งที่คลัสเตอร์ต้องมี

Nexus ติดตั้งในรูปแบบ Helm chart เดียวคือ nexus เวอร์ชัน 1.0.0-alpha.1 ตัว chart นี้ประกอบด้วยบริการแพลตฟอร์มและระดับชั้นข้อมูลของบริการเหล่านั้น และจะปฏิเสธการติดตั้งบนคลัสเตอร์ที่ขาดองค์ประกอบด้านล่างนี้

ข้อกำหนด สิ่งที่ Nexus คาดหวัง เหตุผล
Kubernetes 1.33 หรือใหม่กว่า ทดสอบแล้วบน k3s v1.33.6+k3s1 kubeVersion ของ chart คือ >=1.33.0-0 และ helm install จะบังคับใช้ค่านี้
cert-manager v1.21.3 ต้องติดตั้งก่อน Nexus ตัว chart จะสร้างผู้ออกใบรับรอง (CA) ภายในของตนเอง และสร้างใบรับรองที่บริการต่างๆ ใช้สื่อสารระหว่างกัน
Helm v4 (เราใช้ v4.3.1) Helm 4 จะรอให้ hook Jobs ของ chart ทำงานเสร็จโดยเป็นค่าเริ่มต้น ซึ่งการติดตั้งต้องพึ่งพาการทำงานนี้
Storage class รายการที่ทำเครื่องหมายเป็นค่าเริ่มต้น หรือรายการที่คุณระบุชื่อใน storage.className คลังข้อมูลทุกตัวจะขอใช้ persistent volume
Ingress class รายการที่ทำเครื่องหมายเป็นค่าเริ่มต้น หรือรายการที่คุณระบุชื่อใน ingress.className ที่อยู่สาธารณะทั้งสามรายการเป็น Ingress แบบ networking.k8s.io/v1 ธรรมดา
พอร์ต 80 และ 443 เปิดบน Ingress Controller ในรูปแบบบริการ LoadBalancer หรือ NodePort ผู้ใช้จะเข้าถึง Nexus ผ่านทาง ingress controller
สถาปัตยกรรม โหนด linux/amd64 หรือ linux/arm64 ทุกอิมเมจถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับทั้งสองสถาปัตยกรรม

มีสองสิ่งที่ไม่ได้อยู่ในตารางนั้นโดยเจตนา Nexus ไม่จำเป็นต้องใช้ service mesh เนื่องจาก mutual TLS (mTLS หรือ Transport Layer Security แบบสองทิศทาง) ระหว่างบริการต่างๆ จะมาจาก CA ภายในของ chart ผ่านทาง cert-manager ตัว chart มีคีย์ istio.enabled ที่มีค่าเริ่มต้นเป็น false และคุณควรปล่อยไว้ตามนั้น นอกจากนี้ Nexus ยังไม่จำเป็นต้องมีเอนจินนโยบายการอนุญาต (admission policy engine) ของตนเอง

บนเวิร์กสเตชันของคุณ คุณจะต้องมี kubectl, Helm v4, cosign v3 สำหรับตรวจสอบลายเซ็น, age สำหรับสร้างกุญแจผู้ดูแล (custodian keys) และ nexusctl ซึ่งเป็นอินเทอร์เฟซบรรทัดคำสั่ง (CLI) ของผู้ปฏิบัติงาน Nexus บทที่ 2.4 การรับและตรวจสอบรีลีส จะระบุตำแหน่งที่ตั้งของไฟล์ดาวน์โหลดแต่ละรายการของ Nexus

ที่อยู่สามรายการ

ทุกการติดตั้งจะตอบรับการทำงานผ่านชื่อโฮสต์สามชื่อ ตัว chart เรียกชื่อเหล่านี้ว่าข้อมูลจำเพาะของการติดตั้ง (installation identity) และทุกบริการจะปฏิเสธการเริ่มทำงานหากไม่มีชื่อเหล่านี้

คีย์ใน Values ชื่อของ Harrow บริการที่ตอบรับที่นั่น
hosts.console console.harrow.example คอนโซล ซึ่งเป็นเว็บแอปพลิเคชันที่ผู้ใช้ลงชื่อเข้าใช้
hosts.api api.harrow.example เกตเวย์ ซึ่งให้บริการส่วนต่อประสานโปรแกรมประยุกต์ (API) และจัดเส้นทางคำขอ AI (ปัญญาประดิษฐ์) ทั้งหมด
hosts.auth auth.harrow.example บริการลงชื่อเข้าใช้ nexus-auth

global.domain เก็บชื่อโดเมนที่ทั้งสามรายการอยู่ภายใต้ ซึ่งสำหรับเราคือ harrow.example โฮสต์แต่ละรายการเป็นชื่อเต็มในตัวเองและอาจอยู่ภายใต้โดเมนใดก็ได้ที่คุณควบคุม เราเก็บทั้งสามรายการไว้ภายใต้โดเมนเดียวกันเพื่อให้ใบรับรองใบเดียวสามารถครอบคลุมทั้งหมดได้

สร้างระเบียนระบบชื่อโดเมน (DNS) สำหรับแต่ละรายการในสามรายการนี้ โดยชี้ไปยังที่อยู่ของ ingress controller ของคุณ ให้ดำเนินการนี้ก่อนการตรวจสอบล่วงหน้า (preflight) nexusctl preflight จะค้นหาแต่ละชื่อจากเวิร์กสเตชันของคุณ และจะทำให้การติดตั้งล้มเหลวหากชื่อใดชื่อหนึ่งไม่มีระเบียน เนื่องจากผู้ใช้ไม่สามารถเข้าถึงชื่อที่แปลงค่าที่อยู่ไม่ได้

ทางด้านซ้ายมีชื่อ DNS สามชื่อ ได้แก่ console.harrow.example, api.harrow.example และ auth.harrow.example แต่ละชื่อมีลูกศรชี้เข้าไปยังกล่องหนึ่งที่ระบุข้อความว่า "ingress controller, ports 80 and 443" จากกล่องนั้น มีลูกศรสามเส้นชี้เข้าไปยังกล่องที่ใหญ่กว่าซึ่งระบุข้อความว่า "namespace nexus" โดยลูกศรของ console ชี้ไปที่ "nexus-alpha :3000" ลูกศรของ api ชี้ไปที่ "nexus-gateway :9092" และลูกศรของ auth ชี้ไปที่ "nexus-auth :9101" เส้นขอบประรอบเนมสเปซระบุข้อความว่า "default deny; only the ingress namespace may reach these three"
วิธีที่ชื่อสาธารณะทั้งสามเข้าถึงบริการที่อยู่เบื้องหลัง

การเลือกจุดสิ้นสุดของ TLS

tls.mode ของ chart จะเป็นตัวกำหนดว่าใครเป็นผู้ถือใบรับรองสำหรับที่อยู่สาธารณะทั้งสามรายการ มีสามตัวเลือกให้เลือก และคุณสามารถเปลี่ยนตัวเลือกได้ในภายหลังด้วยการอัปเกรด

tls.mode สิ่งที่คุณจัดเตรียม สิ่งที่ chart ดำเนินการ
existing (ค่าเริ่มต้น) Kubernetes TLS Secret ในเนมสเปซ nexus โดยระบุชื่อไว้ใน tls.existingSecret Ingress ทั้งสามรายการจะใช้ Secret เดียวกันนั้น
cert-manager ClusterIssuer ที่คุณดูแล โดยระบุชื่อไว้ใน tls.clusterIssuer ใส่คำอธิบายประกอบ (annotate) ในแต่ละ Ingress เพื่อให้ cert-manager ออกใบรับรอง nexus-console-tls, nexus-api-tls และ nexus-auth-tls
none ระบบที่อยู่ด้านหน้าคลัสเตอร์ที่ทำหน้าที่จบการทำงานของ TLS เช่น โหลดบาลานเซอร์ของคุณเอง สร้าง Ingress โดยไม่มีส่วนของ TLS

เมื่อใช้ existing ใบรับรองหนึ่งใบจะให้บริการโฮสต์ทั้งสามรายการ ดังนั้นใบรับรองจะต้องระบุชื่อทั้งสามรายการ ไม่ว่าจะเป็นในรูปแบบ subject alternative names สามชื่อ หรือเป็น wildcard สำหรับโดเมนของคุณ เราใช้ใบรับรองจาก CA ภายในของ Harrow การตรวจสอบล่วงหน้า (preflight) จะอ่าน Secret ก่อนที่คุณจะติดตั้ง และจะแจ้งเตือนเมื่อใบรับรองนั้นจะหมดอายุภายใน 30 วัน

เมื่อใช้ cert-manager ร่วมกับผู้ออกใบรับรองแบบ Automatic Certificate Management Environment (ACME) ตัว chart จะไม่เพิ่มการเปลี่ยนเส้นทาง (redirect) ของตนเอง ดังนั้นคำขอ /.well-known/acme-challenge/ บนพอร์ต 80 จะไปถึงตัวแก้ไข (solver) โดยไม่ถูกปรับแต่ง อย่าเพิ่มการเปลี่ยนเส้นทางจาก HTTP เป็น HTTPS ที่ ingress controller ของคุณซึ่งทำงานก่อนเส้นทางตรวจสอบสิทธิ์ (challenge path) เพราะใบรับรองที่ไม่สามารถต่ออายุได้จะล้มเหลวอย่างเงียบๆ ในอีกหลายสัปดาห์ต่อมา

ไม่ว่าคุณจะเลือกวิธีใดสำหรับฝั่งเชื่อมต่อสาธารณะ บริการที่อยู่ภายในเนมสเปซจะสื่อสารผ่าน TLS จาก CA ภายในของ chart เสมอ ส่วนนั้นไม่สามารถเลือกได้ และนั่นคือเหตุผลที่ cert-manager เป็นข้อกำหนดเบื้องต้นแม้ว่า tls.mode จะเป็น existing หรือ none ก็ตาม

สิ่งที่ออกนอกคลัสเตอร์ และสิ่งที่ไม่ออก

ตัว chart จะสร้างนโยบายเครือข่ายแบบปฏิเสธเป็นค่าเริ่มต้น (default-deny) สำหรับเนมสเปซ nexus หลังจากนั้น จะอนุญาตเฉพาะการรับส่งข้อมูลต่อไปนี้เท่านั้น:

  • การรับส่งข้อมูลระหว่างพอด Nexus ภายในเนมสเปซเดียวกัน
  • การค้นหา DNS ไปยังบริการ DNS ของคลัสเตอร์
  • เซิร์ฟเวอร์ Kubernetes API สำหรับบริการบางตัวที่ตรวจสอบโทเค็นของเวิร์กโหลด
  • เนมสเปซของ ingress controller ไปยัง Service สาธารณะทั้งสามรายการ
  • ช่วง Classless Inter-Domain Routing (CIDR) ใดๆ ที่คุณระบุไว้ใน networkPolicy.externalEgressCIDRs

รายการสุดท้ายนั้นจะว่างเปล่าโดยเป็นค่าเริ่มต้น หากคุณจะใช้เมลรีเลย์หรือเซิร์ฟเวอร์โมเดลที่อยู่นอกคลัสเตอร์ ให้ใส่ช่วงที่อยู่ของระบบเหล่านั้นไว้ที่นั่น การส่งข้อมูลเทเลเมทรี (Telemetry) จะถูกปิดไว้และจะปิดอยู่เสมอ โดยสคีมาจะยอมรับเฉพาะค่า telemetry.enabled: false เท่านั้น และการรายงานการใช้งานของคลังข้อมูลเองก็ถูกปิดไว้เช่นกัน

ตัว chart จะอ่านที่อยู่ของเซิร์ฟเวอร์ API จากคลัสเตอร์เมื่อคุณทำการติดตั้ง หากบัญชีของคุณไม่สามารถอ่าน Endpoints kubernetes ในเนมสเปซ default ได้ ให้ระบุที่อยู่เหล่านั้นด้วยตนเองใน networkPolicy.apiServerCIDRs ในรูปแบบช่วง /32 ส่วน proxy.trustedCIDRs จะระบุชื่อเครือข่ายพอดที่ ingress controller ของคุณตั้งอยู่ เพื่อให้ nexus-auth ทราบว่าจะเชื่อถือเฮดเดอร์ X-Forwarded-For ของใคร ค่าเริ่มต้นคือ 10.42.0.0/16 ซึ่งเป็นเครือข่ายพอดของ k3s

การกำหนดขนาดระบบ (Sizing)

ทรัพยากรที่ร้องขอ (requests) เริ่มต้นของ chart รวมกันแล้วจะอยู่ที่ประมาณ 2.05 คอร์ของหน่วยประมวลผลกลาง (CPU) และหน่วยความจำ 6.7 GiB นั่นคือสิ่งที่ตัวจัดตารางงาน (scheduler) จองไว้ ส่วนขีดจำกัดสูงสุด (limits) จะสูงกว่านั้น และคลังข้อมูลจะขยายตัวไปจนถึงขีดจำกัดเหล่านั้นเมื่อคุณเพิ่มผู้ใช้และไฟล์

ส่วนประกอบ CPU ที่ร้องขอ หน่วยความจำที่ร้องขอ
Nine platform services (console, backend for frontend (BFF), auth, orchestrator, workflows, gateway, graphrag, probitas, skills engine) 1.1 คอร์ 2.6 GiB
บริการจัดการกุญแจ nexus-keys 0.05 คอร์ 64 MiB
PostgreSQL 0.25 คอร์ 1 GiB
Neo4j 0.25 คอร์ 2 GiB
Valkey, Qdrant และคลังจัดเก็บออบเจกต์รวมกัน 0.25 คอร์ 640 MiB
เซิร์ฟเวอร์ OpenBao สองตัวของคลังเก็บกุญแจ 0.15 คอร์ 384 MiB

ขนาดโวลุมเริ่มต้นรวมกันได้ 142 GiB:

ที่เก็บข้อมูล คีย์ใน Values ขนาดเริ่มต้น
PostgreSQL 16 พร้อมด้วย PostGIS 3 และ pgvector 0.8 dataTier.postgres.size 50Gi
คลังจัดเก็บออบเจกต์ (SeaweedFS) dataTier.objectStore.size 50Gi
Neo4j 5.26 Community Edition dataTier.neo4j.size 20Gi
Qdrant dataTier.qdrant.size 10Gi
Valkey dataTier.valkey.size 5Gi
คลังเก็บกุญแจและตัวปลดล็อก (unsealer) keys.openbao.storage.keystore, keys.openbao.storage.unsealer 5Gi และ 1Gi
ใบรับรองการทำงานของบริการจัดการกุญแจ (Key-service receipts) keys.receiptsStorage 1Gi

สำหรับโหนดเดี่ยว ให้วางแผนใช้ 8 vCPU, หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่ม (RAM) ขนาด 32 GiB และโซลิดสเตตไดรฟ์ (SSD) ขนาด 250 GB สำหรับการประเมินผล ขนาด 4 vCPU, 16 GiB และ 200 GB ก็เพียงพอ ดิสก์อิมเมจของตัวติดตั้งจะปฏิเสธเครื่องที่มีหน่วยความจำน้อยกว่า 16 GiB (ดู บทที่ 2.9 ดิสก์อิมเมจของตัวติดตั้ง) และผมขอแนะนำให้ถือว่าค่านั้นเป็นเกณฑ์ขั้นต่ำสำหรับทุกที่

โหนดกราฟิกเป็นทางเลือกเสริม หากไม่มีโหนดที่ให้บริการหน่วยประมวลผลกราฟิก (GPU) ผู้ช่วยจะตอบคำถามผ่านโมเดลที่โฮสต์ไว้โดยใช้กุญแจขององค์กรเอง การตรวจสอบล่วงหน้า (preflight) จะรายงานเรื่องนี้เป็นคำเตือน ไม่ใช่ความล้มเหลว บทที่ 2.14 ผู้ให้บริการและโมเดล AI จะครอบคลุมทั้งสองแนวทาง

คลังข้อมูลแต่ละตัวสามารถทำงานนอกคลัสเตอร์ได้เช่นกัน โดยตั้งค่า dataTier.<store>.mode เป็น external และระบุชื่อโฮสต์และ Secret ของคลังข้อมูลนั้น PostgreSQL ภายนอกจำเป็นต้องมีบัญชี superuser สำหรับการเริ่มต้นระบบ (bootstrap) ของการติดตั้ง และใบรับรองที่ Nexus สามารถตรวจสอบได้ บทที่ 2.11 รูปแบบอื่นๆ: คลังข้อมูลภายนอก, TLS และ ingress จะครอบคลุมเนื้อหาส่วนนั้น หากคุณเก็บคลังข้อมูลไว้ในคลัสเตอร์ ให้วางไว้บน storage class ที่มีดิสก์จริงรองรับอยู่เบื้องหลัง ฐานข้อมูลคือส่วนที่คุณจะได้รับผลกระทบมากที่สุดหากดิสก์ภายในโหนดเกิดความเสียหาย

ชื่อการติดตั้งจะคงอยู่ถาวร

keys.installationName คือชื่อที่ผู้ปฏิบัติงานใช้เรียกการติดตั้งนี้ ชื่อจะต้องตรงตามรูปแบบ ^[a-z][a-z0-9-]{0,62}$ คือขึ้นต้นด้วยตัวพิมพ์เล็กหนึ่งตัว ตามด้วยตัวพิมพ์เล็ก ตัวเลข หรือเครื่องหมายยัติภังค์ได้สูงสุด 62 ตัว

ครั้งแรกที่คลังเก็บกุญแจเริ่มทำงาน ระบบจะสร้างข้อมูลจำเพาะของการติดตั้งภายใต้ชื่อนี้ และข้อมูลจำเพาะนั้นจะถูกกำหนดไว้เป็นการถาวร ใบอนุญาตใช้งานจาก Adverant จะออกให้สำหรับข้อมูลจำเพาะนั้น ดังนั้นใบอนุญาตที่สร้างขึ้นสำหรับการติดตั้งหนึ่งจะถูกปฏิเสธเมื่อนำไปใช้กับการติดตั้งอื่นด้วยรหัส LICENCE_OTHER_INSTALLATION การเปลี่ยนชื่อจะหมายถึงการติดตั้งใหม่ ข้อมูลจำเพาะใหม่ และใบอนุญาตใช้งานใหม่

ตัว chart ไม่มีค่าเริ่มต้นสำหรับชื่อนี้ ระบบจะปฏิเสธการติดตั้งที่ไม่มีการระบุชื่อ (INSTALLATION_NAME_MISSING) และปฏิเสธชื่อตัวอย่างที่มาจากไฟล์ values ตัวอย่างของตัวเอง (INSTALLATION_NAME_EXAMPLE) การตรวจสอบล่วงหน้า (preflight) จะรายงานทั้งสองกรณีนี้ก่อนที่คุณจะไปถึงขั้นตอนนั้น

ที่ Harrow เราใช้เวลากับเรื่องนี้นานกว่าที่ผมอยากจะยอมรับ เราตกลงใช้ชื่อ harrow-port-authority เพราะมันระบุชื่อองค์กร ไม่ได้ระบุว่าทำงานอยู่บนคลัสเตอร์ใด และจะยังคงถูกต้องเสมอเมื่อมีการเปลี่ยนฮาร์ดแวร์ในอนาคต หลีกเลี่ยงชื่ออย่างเช่น prod-k3s-2 ที่อธิบายถึงเครื่องในปัจจุบัน

การถือครองกุญแจ (Key Custody)

Nexus เก็บรักษากุญแจของทุกองค์กรไว้ในคลังเก็บกุญแจของตนเองภายในคลัสเตอร์ คุณไม่จำเป็นต้องดูแลจัดการมันในแต่ละวัน แต่คุณต้องตัดสินใจก่อนการติดตั้งว่าใครสามารถกู้คืนการทำงานของมันได้หลังจากการรีสตาร์ท นี่คือการตัดสินใจที่จะสร้างความเสียหายมากที่สุดหากคุณทำผิดพลาด

คลังเก็บกุญแจประกอบด้วยเซิร์ฟเวอร์ OpenBao สองตัว ตัวหลักคือ openbao ทำหน้าที่เก็บกุญแจและปลดล็อกตัวเองผ่านเซิร์ฟเวอร์ตัวที่สองที่เล็กกว่าคือ openbao-unsealer ตัวปลดล็อก (unsealer) จะถูกล็อกไว้ด้วยรูปแบบของ Shamir ซึ่งแบ่งออกเป็นห้าส่วน (shares) โดยการใช้สามส่วนใดๆ จะสามารถเปิดออกได้ เมื่อคุณทำการติดตั้ง custody Job จะเริ่มต้นการทำงานของเซิร์ฟเวอร์ทั้งสองภายในคลัสเตอร์ ในหน่วยความจำของ Job นั้น ระบบจะเข้ารหัสส่วนแบ่งของตัวปลดล็อกและกุญแจกู้คืนของคลังเก็บกุญแจให้กับผู้ดูแล (custodian) ทุกคนที่คุณระบุชื่อ โดยจะจัดเก็บเฉพาะข้อความที่เข้ารหัสแล้วเท่านั้น (ใน Secrets openbao-unseal-shares-encrypted และ openbao-recovery-keys-encrypted) และเพิกถอน root token ทั้งสองตัวก่อนที่จะทำงานเสร็จ จะไม่มีส่วนแบ่งแบบข้อความธรรมดาถูกบันทึกลงดิสก์หรือล็อกเลย

หลังจากการรีสตาร์ทโหนดของตัวปลดล็อกครั้งใดก็ตาม ตัวปลดล็อกจะเริ่มทำงานในสถานะถูกล็อก (sealed) คลังเก็บกุญแจจะรอตัวปลดล็อก และไม่มีส่วนใดที่ต้องใช้กุญแจจะสามารถทำงานได้จนกว่าผู้ดูแลจะทำการปลดล็อก การดำเนินการนั้นใช้การถอดรหัสเพียงครั้งเดียวด้วยกุญแจส่วนตัวของผู้ดูแลเอง ขั้นตอนดังกล่าวอยู่ใน บทที่ 2.15 วันที่สอง: การปฏิบัติงาน Nexus

การสร้างกุญแจผู้ดูแล

ผู้ดูแลจะถูกระบุด้วยส่วนสาธารณะของกุญแจ age ซึ่งเรียกว่าผู้รับ (recipient) ผู้ดูแลแต่ละคนจะสร้างกุญแจของตนเองบนเครื่องของตนเอง และส่งมอบเฉพาะข้อมูลผู้รับให้กับคุณ:

age-keygen -o custodian.key

บรรทัด # public key: ของไฟล์คือข้อมูลผู้รับ ซึ่งขึ้นต้นด้วย age1 ผู้ดูแลที่ใช้เครื่อง Mac สามารถเก็บกุญแจไว้ใน Secure Enclave ของ Mac แทนได้ ดังนั้นส่วนที่เป็นกุญแจส่วนตัวจะไม่ออกมาจากชิปเลย และทุกครั้งที่ใช้งานจะมีการขอสแกนลายนิ้วมือ:

age-plugin-se keygen --access-control=any-biometry -o custodian.key

ข้อมูลผู้รับนั้นจะขึ้นต้นด้วย age1se1 ตัว custody Job จะเข้ารหัสให้กับข้อมูลผู้รับห้ารูปแบบ ได้แก่ age1 (X25519), age1tag1 และ age1tagpq1 (tag), age1pq1 (hybrid post-quantum) และ age1se1 (Secure Enclave) ระบบจะปฏิเสธรูปแบบปลั๊กอินอื่นๆ ทั้งหมด เช่น age1yubikey1 ให้ระบุกุญแจนั้นในหนึ่งในรูปแบบที่ยอมรับแทน

ตัว chart จะตรวจสอบข้อมูลผู้รับแต่ละรายการเมื่อทำการสร้างผลลัพธ์ (render) รายการที่พิมพ์ผิดจะไม่ผ่านการตรวจสอบ bech32 checksum และถูกปฏิเสธ ดังนั้นจึงไม่มีอะไรถูกล็อกไว้กับกุญแจที่ไม่มีใครถือครอง หากมีคนวางกุญแจส่วนตัวลงในรายการโดยไม่ได้ตั้งใจ ตัว chart จะปฏิเสธโดยไม่แสดงค่านั้นซ้ำออกมา ข้อมูลผู้รับตัวอย่างในไฟล์ values ของ chart เองก็จะถูกปฏิเสธเช่นกัน (KEYS_CUSTODIAN_EXAMPLE) เนื่องจากไม่มีใครถือครองส่วนที่เป็นกุญแจส่วนตัวของมัน

จำนวนผู้ดูแลที่เหมาะสม

ทุกส่วนแบ่งจะถูกเข้ารหัสให้กับผู้ดูแลทุกคน ดังนั้นผู้ดูแลคนใดคนหนึ่งจึงสามารถปลดล็อกได้ตามลำพัง การมีผู้ดูแลมากขึ้นหมายถึงมีช่องทางในการกู้คืนมากขึ้นและมีจำนวนคนที่สามารถดำเนินการตามลำพังได้มากขึ้น ที่ Harrow เราเลือกใช้สามชุด ได้แก่ Aoife ตัวผมเอง และกุญแจ Secure Enclave บนแล็ปท็อปสำรองที่เก็บไว้ในตู้เซฟของท่าเรือ สองชุดคือจำนวนน้อยที่สุดที่ผมยอมรับได้ การมีเพียงชุดเดียวคือจุดล้มเหลวเดี่ยว (single point of failure) ซึ่งไม่ช้าก็เร็วจะต้องอยู่ในช่วงลาพักร้อนตอนที่โหนดรีสตาร์ทอย่างแน่นอน

การเลือกรุ่น

edition มีค่าเป็น community หรือ enterprise และ enterprise.enabled จะต้องสอดคล้องกัน ตัว chart จะปฏิเสธหากค่าไม่ตรงกัน และจะปฏิเสธรุ่น (edition) ใดๆ ที่ไม่ใช่หนึ่งในสองรุ่นนี้

รุ่นที่เลือกยังเป็นตัวกำหนดว่าคุณจะติดตั้งอิมเมจใด แพ็กเกจ chart แต่ละตัวจะมีไฟล์ล็อกอิมเมจ ซึ่งเป็นรายการของทุกอิมเมจที่ระบุด้วยค่า digest สำหรับรุ่นใดรุ่นหนึ่ง การติดตั้งรุ่น Community จะใช้อิมเมจของ Community เท่านั้น การติดตั้งรุ่น Enterprise จะใช้ไฟล์ล็อกของ Enterprise ซึ่งประกอบด้วยอิมเมจของ Community รวมกับบิลด์ของ Enterprise และดึงข้อมูลด้วย pull token จากบัญชี Adverant ของคุณ บทที่ 2.4 การรับและตรวจสอบรีลีส จะอธิบายเกี่ยวกับไฟล์ล็อก และ บทที่ 2.2 เบื้องหลังของแต่ละรุ่น จะอธิบายว่าแต่ละรุ่นมีองค์ประกอบอะไรบ้าง

คุณไม่จำเป็นต้องตัดสินใจแบบถาวร การติดตั้งรุ่น Community สามารถเปลี่ยนเป็นรุ่น Enterprise บนระบบเดิมได้ทันที โดยยังคงรักษาผู้ใช้ ไฟล์ และประวัติการทำงานไว้ครบถ้วน ซึ่ง บทที่ 2.7 การติดตั้งรุ่น Enterprise และการนำใบอนุญาตไปใช้ จะแสดงวิธีการดำเนินการ ที่ Harrow เราใช้งานรุ่น Community สำหรับโครงการนำร่อง และเปลี่ยนเป็นรุ่น Enterprise ในอีกหกสัปดาห์ต่อมา

ใบอนุญาตใช้งานจะไม่เป็นส่วนหนึ่งของแผนการติดตั้งนี้ มันไม่ใช่ค่าใน chart หรือไฟล์ที่ถูกเมานต์ไว้ แต่คุณจะต้องนำเข้าใบอนุญาตหลังจากติดตั้งเสร็จแล้ว ผ่านทางคอนโซล, nexusctl หรือ API

การเลือกรูปแบบการส่งมอบ

รูปแบบ ความเหมาะสมในการใช้งาน บทที่
Helm chart จาก registry.adverant.ai คลัสเตอร์ Kubernetes ของคุณเอง ที่มีเส้นทางเชื่อมต่อไปยังรีจิสทรี 2.6 และ 2.7
nexusctl install คลัสเตอร์เดียวกัน แต่มีการรันการตรวจสอบล่วงหน้าและการตรวจสอบลายเซ็นให้คุณโดยอัตโนมัติ 2.6
nexusctl install --single-node เครื่องเดียว โดยที่ nexusctl จะทำหน้าที่ตั้งค่าคลัสเตอร์ให้ด้วย 2.8
อิมเมจของดิสก์สำหรับติดตั้ง เซิร์ฟเวอร์เปล่าหรือเครื่องเสมือน (VM) ที่คุณไม่ต้องการจัดเตรียมด้วยตนเอง 2.9
ชุดติดตั้งแบบออฟไลน์ ไม่มีเส้นทางเชื่อมต่อออกภายนอกเลย อิมเมจและ chart จะมาพร้อมกับดิสก์ 2.10

ตัว chart จะเหมือนกันในทุกรูปแบบ สิ่งที่เปลี่ยนไปคือใครเป็นคนสร้างคลัสเตอร์ และอิมเมจมาจากที่ใด

รับรีลีส
รับรีลีส
นี่คือหน้ารีลีสในบัญชี Adverant สังเกตข้อความที่ระบุอย่างชัดเจนถึงสิ่งที่รีลีสระดับอัลฟ่าให้คำมั่นสัญญา ขนาดและลายเซ็นที่อยู่ข้างๆ ไฟล์ทุกไฟล์ และคำสั่งแบบออฟไลน์สำหรับตรวจสอบไฟล์ที่ดาวน์โหลดมา

ใบงานการวางแผน

นี่คือข้อมูลของ Harrow ตามที่ Aoife ได้ลงนามอนุมัติ คัดลอกสองคอลัมน์ทางซ้ายและกรอกข้อมูลในคอลัมน์ทางขวาสำหรับการติดตั้งของคุณเอง

การตัดสินใจ คีย์ใน Values หรือคำสั่ง Harrow Port Authority
Kubernetes และเวอร์ชัน (การตรวจสอบล่วงหน้าจะอ่านค่านี้) k3s v1.33.6+k3s1, สามโหนด
Kube context สำหรับการติดตั้ง --context harrow-prod
เนมสเปซ --namespace nexus
เอดิชัน edition, enterprise.enabled community สำหรับการนำร่อง จากนั้นเปลี่ยนเป็น enterprise
รีจิสทรีของอิมเมจ global.imageRegistry registry.adverant.ai
โดเมน global.domain harrow.example
ที่อยู่คอนโซล hosts.console console.harrow.example
ที่อยู่ API hosts.api api.harrow.example
ที่อยู่สำหรับลงชื่อเข้าใช้ hosts.auth auth.harrow.example
TLS ที่ฝั่งเชื่อมต่อภายนอก (edge) tls.mode, tls.existingSecret existing, Secret harrow-public-tls จาก CA ภายในของ Harrow
Ingress class ingress.className traefik
เนมสเปซของ Ingress networkPolicy.ingressNamespace kube-system
Storage class storage.className local-path
คลังข้อมูล dataTier.<store>.mode in-cluster ทั้งหมด ใช้ขนาดเริ่มต้น
ช่วงที่อยู่ขาออก networkPolicy.externalEgressCIDRs เฉพาะช่วงของเมลรีเลย์เท่านั้น
ชื่อการติดตั้ง (ถาวร) keys.installationName harrow-port-authority
ผู้ดูแล (มีผลเป็นการถาวรในทางปฏิบัติ) keys.custody.recipients สามชุด: Aoife Brennan, Tomás Reilly, แล็ปท็อปในตู้เซฟ (age1se1)
โหนดกราฟิก (การตรวจสอบล่วงหน้าจะอ่านค่านี้) ไม่มีสำหรับการนำร่องแบบเชื่อมต่อเครือข่าย ใช้โมเดลที่โฮสต์ไว้โดยใช้กุญแจของ Harrow เอง
ผู้ดูแลระบบคนแรก nexusctl claim-code --administrator aoife.brennan@harrow.example

มีสองแถวในใบงานนั้นที่ไม่สามารถยกเลิกแก้ไขได้ นั่นคือชื่อการติดตั้ง และผู้ดูแลในแง่ที่ว่าหากสูญเสียกุญแจของผู้ดูแลทั้งหมดไปก็จะสูญเสียคลังเก็บกุญแจไปด้วย ให้ผู้ที่มีอำนาจตัดสินใจอนุมัติลงนามรับรองสองรายการนั้น ส่วนอื่นๆ ทั้งหมดเป็นเพียงการเปลี่ยนค่าใน values

เมื่อทำใบงานเสร็จแล้ว ให้ไปที่ บทที่ 2.4 การรับและตรวจสอบรีลีส และดึงข้อมูลรีลีสมาใช้งาน