Έκδοση 1.0.0-alpha.1τελευταία
Κεφάλαιο 2.11
Παραλλαγές: εξωτερικοί χώροι αποθήκευσης, TLS και ingress
Οι τιμές που προσαρμόζουν το Nexus σε μια συστοιχία που δεν είναι κενή, συμπεριλαμβανομένου του TLS (Transport Layer Security), μαζί με βάσεις δεδομένων που ήδη λειτουργείτε, τα δικά σας πιστοποιητικά, άλλον ελεγκτή ingress, κλάσεις αποθήκευσης, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, διακομιστές μεσολάβησης (proxies), αντίγραφα (replicas) και διαχειριζόμενο Kubernetes.
Αυτή η σελίδα μεταφράστηκε με AI από το αγγλικό πρωτότυπο. Εάν οτιδήποτε είναι ασαφές, η αγγλική σελίδα αποτελεί το σημείο αναφοράς. Διαβάστε αυτή τη σελίδα στα αγγλικά

Το σύμπλεγμα παραγωγής της Harrow Port Authority δεν είναι κενό, και μόνο το ζήτημα του TLS (Transport Layer Security) αποτελείται από τρία μέρη. Η ομάδα βάσεων δεδομένων εκτελεί την PostgreSQL στα δικά της μηχανήματα και θέλει κάθε βάση δεδομένων εκεί, με αντίγραφα ασφαλείας σύμφωνα με τις δικές της διαδικασίες. Τα πιστοποιητικά προέρχονται από την εσωτερική CA (certificate authority) της Harrow μέσω του cert-manager. Ο ελεγκτής ingress δεν είναι ο Traefik και βρίσκεται στον δικό του χώρο ονομάτων. Τίποτα από αυτά δεν απαιτεί διακλάδωση (fork) του chart. Κάθε διαφορά είναι μια τιμή, και αυτό το κεφάλαιο τις εξετάζει με τη σειρά που τις συνάντησε ο Tomás Reilly.
Κάθε μπλοκ τιμών σε αυτό το κεφάλαιο είναι ένα τμήμα. Συγχωνεύστε αυτά που χρειάζεστε στο δικό σας αρχείο τιμών, δίπλα στα global, hosts, edition και keys από το κεφάλαιο 2.6, Εγκατάσταση της έκδοσης Community στο Kubernetes. Το σχήμα του chart απορρίπτει οποιοδήποτε κλειδί δεν αναγνωρίζει, επομένως ένα ανορθόγραφο κλειδί προκαλεί αποτυχία του helm lint --strict και της εγκατάστασης αντί να αγνοηθεί. Αυτό γίνεται σκόπιμα: ένα τυπογραφικό λάθος στο dataTier που θα άφηνε σιωπηρά έναν χώρο αποθήκευσης μέσα στο σύμπλεγμα θα ήταν χειρότερο από ένα σφάλμα.
Εξωτερικοί χώροι αποθήκευσης δεδομένων
Το Nexus διατηρεί τα δεδομένα του σε πέντε χώρους αποθήκευσης. Από προεπιλογή, καθένας εκτελείται εντός του συμπλέγματος από τη δική του υπογεγραμμένη εικόνα της έκδοσης, με τον δικό του τόμο.
| Χώρος αποθήκευσης | Κλειδί values | Προεπιλογή εντός συμπλέγματος | Προεπιλεγμένος τόμος |
|---|---|---|---|
| PostgreSQL 16 με PostGIS 3 και pgvector 0.8 | dataTier.postgres |
η εικόνα της έκδοσης | 50Gi |
| Valkey 8.1 | dataTier.valkey |
η εικόνα της έκδοσης | 5Gi |
| Neo4j 5.26 Community Edition | dataTier.neo4j |
η εικόνα της έκδοσης | 20Gi |
| Qdrant 1.15 | dataTier.qdrant |
η εικόνα της έκδοσης | 10Gi |
| SeaweedFS 4.48, ο χώρος αποθήκευσης αντικειμένων που είναι συμβατός με το Amazon S3 (Simple Storage Service) | dataTier.objectStore |
η εικόνα της έκδοσης | 50Gi |
Οποιοσδήποτε από αυτούς μπορεί να είναι κάποιος που εκτελείτε εσείς αντ' αυτού. Ορίστε το mode του σε external, δώστε τον κεντρικό υπολογιστή του και ονομάστε ένα Secret που περιέχει τα διαπιστευτήριά του. Προσθέστε επίσης τη διεύθυνση του χώρου αποθήκευσης στο networkPolicy.externalEgressCIDRs (δείτε την ενότητα πολιτικής δικτύου παρακάτω), επειδή ο χώρος ονομάτων απορρίπτει κάθε άλλη εξερχόμενη κίνηση (egress). Για έναν εξωτερικό χώρο αποθήκευσης, το chart δεν αποδίδει τίποτα από αυτόν: ούτε StatefulSet, ούτε Service, ούτε τόμο. Οι υπηρεσίες συνδέονται στον κεντρικό υπολογιστή που δηλώσατε.
# harrow-external-postgres.yaml (Helm values)
dataTier:
postgres:
mode: external
port: 5432
sslmode: verify-full
external:
host: pg-nexus.db.harrow.example
existingSecret: harrow-postgresΤο Secret δημιουργείται από εσάς, στον χώρο ονομάτων όπου εγκαθίσταται το Nexus, πριν από την εγκατάσταση. Το chart διατηρεί μόνο το όνομά του: τα pods που χρειάζονται ένα διαπιστευτήριο το διαβάζουν από το δικό σας Secret κατά την εκκίνησή τους, και τίποτα δεν αντιγράφεται στα Secrets του ίδιου του chart. Αλλάξτε ένα διαπιστευτήριο και επανεκκινήστε τα pods που το χρησιμοποιούν· δεν υπάρχει τίποτα που να χρειάζεται εκ νέου απόδοση.
Κάθε χώρος αποθήκευσης αναζητά καθορισμένα ονόματα κλειδιών στο Secret του:
| Χώρος αποθήκευσης | Κλειδιά στο Secret του |
|---|---|
| PostgreSQL | username και password για έναν υπερχρήστη (superuser) σε αυτόν τον διακομιστή, και ca.crt, την αρχή έκδοσης πιστοποιητικών (CA) που υπέγραψε το πιστοποιητικό του διακομιστή |
| Valkey | password |
| Neo4j | username και password |
| Qdrant | api-key |
| Χώρος αποθήκευσης αντικειμένων | access-key και secret-key |
Φορτώστε κάθε τιμή από ένα αρχείο, ώστε να παραμείνει εκτός του ιστορικού του κελύφους σας και εκτός του αρχείου τιμών σας:
kubectl create namespace nexus
kubectl -n nexus create secret generic harrow-postgres \
--from-file=username=./pg-username --from-file=password=./pg-password --from-file=ca.crt=./harrow-db-ca.crtΈνας εξωτερικός χώρος αποθήκευσης χωρίς καθορισμένο όνομα Secret σταματά την απόδοση, ακριβώς όπως και ένας χωρίς κεντρικό υπολογιστή.
PostgreSQL
Ο εξωτερικός διακομιστής πρέπει να προσφέρει ό,τι προσφέρει η εικόνα της έκδοσης: PostgreSQL 16 με PostGIS 3 και pgvector. Η κίνηση προς αυτόν είναι πάντα κρυπτογραφημένη και ελέγχεται έναντι του ca.crt στο Secret σας. Ορίστε το sslmode σε verify-full, το οποίο ελέγχει επίσης ότι το πιστοποιητικό του διακομιστή αναφέρει τον κεντρικό υπολογιστή που δώσατε, ή σε verify-ca. Με εξωτερικό διακομιστή, η απόδοση απορρίπτει τα disable και require. Η Postgres εντός συμπλέγματος λειτουργεί αντίστροφα: η κίνησή της δεν φεύγει ποτέ από τον χώρο ονομάτων, η πολιτική δικτύου την κρατά εκεί και δέχεται μόνο το disable. Όποια λειτουργία και αν επιλέξετε, το πιστοποιητικό πρέπει να αναφέρει τον κεντρικό υπολογιστή στο external.host, επειδή ορισμένες από τις υπηρεσίες ελέγχουν το όνομα σε κάθε σύνδεση.
Κατά την εγκατάσταση, ένα Job αρχικοποίησης (bootstrap) συνδέεται στον διακομιστή με τον λογαριασμό που βρίσκεται στο Secret σας και δημιουργεί τους ρόλους με τους οποίους εκτελείται το Nexus. Δημιουργεί έναν ρόλο μετεγκατάστασης (migrator) στον οποίο ανήκει το σχήμα, έναν ρόλο χρόνου εκτέλεσης (runtime) και έναν ρόλο σύνδεσης για κάθε υπηρεσία. Το Nexus δημιουργεί τους κωδικούς πρόσβασής τους και τους διατηρεί. Κανένας από αυτούς δεν είναι υπερχρήστης και κανένας δεν μπορεί να παρακάμψει την ασφάλεια σε επίπεδο γραμμής (row-level security), επομένως κάθε πολιτική απομόνωσης στη βάση δεδομένων ισχύει για κάθε υπηρεσία. Η ίδια η αρχικοποίηση χρειάζεται πράγματι έναν υπερχρήστη: ένα από τα βήματά της κλειδώνει μια ενσωματωμένη συνάρτηση της PostgreSQL, και μόνο ένας υπερχρήστης μπορεί να το κάνει αυτό. Μόνο η αρχικοποίηση και το βήμα προετοιμασίας (provisioning) της ίδιας της κονσόλας χρησιμοποιούν αυτόν τον λογαριασμό. Για αυτόν τον λόγο, μια διαχειριζόμενη υπηρεσία βάσης δεδομένων της οποίας ο ρόλος διαχειριστή δεν είναι πραγματικός υπερχρήστης δεν μπορεί να φιλοξενήσει τη βάση δεδομένων του Nexus.
Το Job ελέγχει τον διακομιστή σας πριν επέμβει σε αυτόν. Σταματά, χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα, εάν ο λογαριασμός στο Secret σας δεν είναι υπερχρήστης. Εάν υπάρχει ήδη ένας ρόλος με το όνομα nexus με SUPERUSER ή BYPASSRLS, το Job σταματά με nexus-db-bootstrap: role nexus exists with SUPERUSER or BYPASSRLS on this server; nexus_migrator will not be made a member of it. Nothing more was done. Αφαιρέστε αυτά τα χαρακτηριστικά από αυτόν τον ρόλο, ή χρησιμοποιήστε έναν διακομιστή όπου το όνομα είναι ελεύθερο, και εγκαταστήστε ξανά.
Valkey, Neo4j, Qdrant και ο χώρος αποθήκευσης αντικειμένων
Οι άλλοι τέσσερις δέχονται τις ίδιες τρεις ρυθμίσεις: mode, external.host και external.existingSecret. Εδώ είναι και οι τέσσερις ρυθμισμένοι στους δικούς της διακομιστές της Harrow:
# harrow-external-stores.yaml (Helm values)
dataTier:
valkey:
mode: external
external: { host: valkey.db.harrow.example, existingSecret: harrow-valkey }
neo4j:
mode: external
external: { host: neo4j.db.harrow.example, existingSecret: harrow-neo4j }
qdrant:
mode: external
external: { host: qdrant.db.harrow.example, existingSecret: harrow-qdrant }
objectStore:
mode: external
external: { host: objects.db.harrow.example, existingSecret: harrow-objects }Εκτελέστε τις εκδόσεις που περιέχουν οι εικόνες της έκδοσης, όπως αναφέρονται στον παραπάνω πίνακα, στις θύρες που χρησιμοποιούν οι υπηρεσίες. Το Valkey ακούει στη θύρα 6379 και το Neo4j στη 7687· το Qdrant χρησιμοποιεί την 6333 και ο χώρος αποθήκευσης αντικειμένων την 8333. Ο χώρος αποθήκευσης αντικειμένων πρέπει να είναι συμβατός με S3. Ο κωδικός πρόσβασης του Valkey εισάγεται σε μια διεύθυνση σύνδεσης μέσα σε κάθε pod, επομένως περιορίστε τον σε γράμματα και ψηφία (οι χαρακτήρες -._~ είναι επίσης αποδεκτοί).
Εάν το mode είναι external και το external.host είναι κενό, η απόδοση σταματά με dataTier.<store>.external.host is required when mode is external. Η μεταφορά ενός χώρου αποθήκευσης από το εσωτερικό του συμπλέγματος σε εξωτερικό, αφού οι χρήστες έχουν ήδη χρησιμοποιήσει το Nexus, είναι μια μετεγκατάσταση δεδομένων που κάνετε εσείς οι ίδιοι, και το chart δεν θα αντιγράψει τίποτα για εσάς. Αποφασίστε πριν από την πρώτη εγκατάσταση.
Ο χώρος αποθήκευσης κλειδιών, το OpenBao, δεν βρίσκεται σε αυτήν τη λίστα και δεν μπορεί να είναι εξωτερικός. Αποτελεί μέρος της ταυτότητας της εγκατάστασης και εκτελείται εντός του συμπλέγματος σε κάθε εγκατάσταση.
TLS στο δημόσιο άκρο δικτύου
Το tls.mode καθορίζει μόνο τον τρόπο με τον οποίο οι τρεις δημόσιοι κεντρικοί υπολογιστές λαμβάνουν τα πιστοποιητικά τους, και τίποτα περισσότερο. Η κίνηση μεταξύ των υπηρεσιών χρησιμοποιεί πάντα αμοιβαίο TLS (mutual TLS) με πιστοποιητικά από τη δική του τοπική CA του chart, τα οποία εκδίδονται από το cert-manager, ανεξάρτητα από τη λειτουργία. Δεν υπάρχει service mesh, και το istio.enabled παραμένει false.
tls.mode |
Ποιος δημιουργεί το πιστοποιητικό | Τι πρέπει να ορίσετε |
|---|---|---|
existing (η προεπιλογή) |
Εσείς. Ένα Secret περιέχει ένα πιστοποιητικό και για τους τρεις κεντρικούς υπολογιστές. | tls.existingSecret |
cert-manager |
Ένας ClusterIssuer που εκτελείτε ήδη. Το chart του ζητά ένα πιστοποιητικό ανά κεντρικό υπολογιστή. | tls.clusterIssuer |
none |
Κανείς μέσα στο σύμπλεγμα. Το TLS τερματίζεται μπροστά από αυτό, στον εξισορροπητή φορτίου (load balancer) ή στον διακομιστή μεσολάβησης (proxy) σας. | Τίποτα, αλλά διαβάστε την παρακάτω προειδοποίηση |
existing
# harrow-tls-existing.yaml (Helm values)
tls:
mode: existing
existingSecret: harrow-public-tlsΚάθε Ingress εξυπηρετεί το Secret harrow-public-tls, επομένως το πιστοποιητικό του πρέπει να αναφέρει τα console.harrow.example, api.harrow.example και auth.harrow.example. Δημιουργήστε το στον χώρο ονομάτων πριν από την εγκατάσταση:
kubectl -n nexus create secret tls harrow-public-tls --cert=harrow-public.crt --key=harrow-public.keyΟ προέλεγχος (preflight) το διαβάζει, προειδοποιεί όταν λήγει εντός 30 ημερών και αναφέρει το όνομα του Secret όταν λείπει. Όταν η λειτουργία είναι existing και το όνομα είναι κενό, η απόδοση σταματά με tls.existingSecret is required when tls.mode is existing.
cert-manager
# harrow-tls-cert-manager.yaml (Helm values)
tls:
mode: cert-manager
clusterIssuer: harrow-internal-caΤο chart προσθέτει την επισημείωση (annotation) cert-manager.io/cluster-issuer σε καθένα από τα τρία Ingresses, και το cert-manager δημιουργεί τα Secrets nexus-console-tls, nexus-api-tls και nexus-auth-tls. Χωρίς το tls.clusterIssuer, η απόδοση σταματά με tls.clusterIssuer is required when tls.mode is cert-manager.
Εάν ο εκδότης σας χρησιμοποιεί ACME (Automatic Certificate Management Environment) με την πρόκληση HTTP-01, δεν χρειάζεται τίποτα άλλο. Το chart δεν προσθέτει δική του ανακατεύθυνση, επομένως ένα αίτημα για το /.well-known/acme-challenge/ φτάνει στον επιλυτή (solver) του εκδότη σας αμετάβλητο. Σε μια τοποθεσία χωρίς πρόσβαση στο διαδίκτυο, ο επιλυτής είναι επίσης μια εικόνα: τοποθετήστε την εικόνα cert-manager-acmesolver του cert-manager στο μητρώο (registry) σας, διαφορετικά κάθε pod πρόκλησης θα περιμένει σε κατάσταση ErrImagePull.
καμία
# harrow-tls-none.yaml (Helm values)
tls:
mode: none
proxy:
trustedCIDRs: "10.30.0.0/16"Με το none, τα Ingresses δεν περιέχουν ενότητα TLS. Χρησιμοποιήστε το όταν ένας εξισορροπητής φορτίου ή αντίστροφος διακομιστής μεσολάβησης (reverse proxy) μπροστά από το σύμπλεγμα τερματίζει το TLS για τους τρεις κεντρικούς υπολογιστές.
Το proxy.trustedCIDRs ονομάζει τα άλματα διακομιστή μεσολάβησης (proxy hops) των οποίων την κεφαλίδα X-Forwarded-For εμπιστεύεται το nexus-auth. Η προεπιλογή, 10.42.0.0/16, είναι το δίκτυο pods του k3s, όπου εκτελείται ο ελεγκτής ingress του. Σε οποιοδήποτε άλλο σύμπλεγμα, ορίστε το στο δίκτυο που χρησιμοποιούν τα pods του ελεγκτή ingress σας, ώστε τα όρια ρυθμού σύνδεσης και τα αρχεία ελέγχου (audit records) να βλέπουν τη διεύθυνση του χρήστη και όχι του διακομιστή μεσολάβησης.
Ελεγκτές ingress
Το chart δημιουργεί τρία απλά Kubernetes Ingresses, ένα ανά δημόσιο κεντρικό υπολογιστή. Καθένα δρομολογεί τη διαδρομή / σε ένα Service.
| Ingress | Κεντρικός υπολογιστής | Service και θύρα |
|---|---|---|
nexus-console |
hosts.console |
nexus-alpha, 3000 |
nexus-api |
hosts.api |
nexus-gateway, 9092 |
nexus-auth |
hosts.auth |
nexus-auth, 9101 |
Τρεις τιμές τα διαμορφώνουν, και μία τιμή στην πολιτική δικτύου πρέπει να συμφωνεί.
# harrow-ingress.yaml (Helm values)
ingress:
enabled: true
className: harrow-nginx
annotations:
"<annotation-key>": "<annotation-value>"
networkPolicy:
ingressNamespace: ingress-harrow- Το
ingress.classNameονομάζει το IngressClass. Εάν αφεθεί κενό, το chart παραλείπει την κλάση και η προεπιλεγμένη κλάση του συμπλέγματος αναλαμβάνει τα τρία Ingresses. Ο προέλεγχος (preflight) ελέγχει ότι η κλάση υπάρχει ή, όταν δεν ορίσατε καμία, ότι ακριβώς μία κλάση έχει σημανθεί ως προεπιλεγμένη. - Το
ingress.annotationsπροστίθεται και στα τρία Ingresses. Οι τιμές είναι συμβολοσειρές, επομένως βάλτε τους αριθμούς και τις λογικές τιμές (booleans) σε εισαγωγικά. Χρησιμοποιήστε το για τις ρυθμίσεις του δικού σας ελεγκτή. - Το
ingress.enabled: falseδεν αποδίδει κανένα απολύτως Ingress, για μια τοποθεσία που δρομολογεί στα τρία Services με κάποιον άλλον τρόπο. - Το
networkPolicy.ingressNamespaceείναι ο χώρος ονομάτων στον οποίο εκτελείται ο ελεγκτής ingress σας.
Αυτό το τελευταίο συχνά αιφνιδιάζει τους χρήστες. Η πολιτική δικτύου του chart απορρίπτει από προεπιλογή όλη την κίνηση προς τον χώρο ονομάτων και στη συνέχεια επιτρέπει στον ελεγκτή ingress την πρόσβαση στα τρία δημόσια Services μόνο από τον χώρο ονομάτων που ορίζετε. Η προεπιλογή, kube-system, είναι σωστή για το k3s, το οποίο εκτελεί το Traefik εκεί. Με οποιονδήποτε άλλον ελεγκτή, εάν το αφήσετε αμετάβλητο, ο ελεγκτής δεν θα μπορεί να προσεγγίσει το Nexus: τα Ingresses υπάρχουν, ο ελεγκτής καταγράφει λήξεις χρόνου σύνδεσης (connection timeouts) και το πρόγραμμα περιήγησης λαμβάνει σφάλμα πύλης (gateway error). Ο έλεγχος "Ingress ports" του προελέγχου (preflight) αναζητά ένα Service σε αυτόν τον χώρο ονομάτων ανοιχτό στις θύρες 80 και 443, ως LoadBalancer ή NodePort, και η γραμμή fix του αναφέρει αυτήν την τιμή.
Η υπόλοιπη πολιτική δικτύου
Το networkPolicy.enabled είναι true από προεπιλογή και έτσι πρέπει να παραμείνει. Με αυτό, τίποτα στον χώρο ονομάτων δεν επικοινωνεί προς τα έξω εκτός από το DNS (Domain Name System), το Kubernetes API (application programming interface) για τους ελεγκτές διακριτικών (token reviewers), και τις διευθύνσεις που παραθέτετε.
# harrow-network.yaml (Helm values)
networkPolicy:
apiServerCIDRs: ["10.30.0.1/32"]
externalEgressCIDRs: ["10.30.40.25/32"]Το apiServerCIDRs είναι η διεύθυνση του διακομιστή API ως /32 CIDRs (Classless Inter-Domain Routing). Εάν είναι κενό, το chart τη διαβάζει από το σύμπλεγμα κατά την εγκατάσταση. Το helm template δεν έχει σύμπλεγμα για να διαβάσει, επομένως δώστε την εκεί. Το externalEgressCIDRs είναι οτιδήποτε άλλο μπορεί να προσεγγίσει ένας φόρτος εργασίας (workload), κενό από προεπιλογή. Η Harrow παραθέτει τον αναμεταδότη αλληλογραφίας της (mail relay). Κάθε εξωτερικός χώρος αποθήκευσης δεδομένων εκτός του χώρου ονομάτων πρέπει επίσης να παρατίθεται εδώ, διαφορετικά η πολιτική προεπιλεγμένης απόρριψης εμποδίζει τις υπηρεσίες να τον προσεγγίσουν.
Μόνο τρεις φόρτοι εργασίας επικοινωνούν ποτέ με τον διακομιστή API: η υπηρεσία τεκμηρίων nexus-probitas, ο ενορχηστρωτής (orchestrator) και το Job φύλαξης (custody Job) του χώρου αποθήκευσης κλειδιών. Ελέγχουν τα διακριτικά λογαριασμού υπηρεσίας (service-account tokens) που παρουσιάζουν άλλοι φόρτοι εργασίας. Η πολιτική δίνει τη διεύθυνση του διακομιστή API, στις θύρες 6443 και 443, σε αυτούς τους τρεις και σε τίποτα άλλο. Εάν οι τρεις δεν μπορούν να τον προσεγγίσουν, δεν μπορούν να ελέγξουν τα διακριτικά που παρουσιάζουν άλλοι φόρτοι εργασίας, επομένως δώστε κάθε διεύθυνση που μπορεί να έχει.
Επιλογή λειτουργίας TLS
Η Harrow επέλεξε το cert-manager με την εσωτερική της CA ως ClusterIssuer, και ο λόγος ήταν η ανανέωση. Με το existing, κάποιος ανανεώνει το πιστοποιητικό στο Secret πριν λήξει, και η προειδοποίηση 30 ημερών του προελέγχου (preflight) είναι η μόνη υπενθύμιση. Με το cert-manager, η ανανέωση γίνεται αυτόματα και κανείς δεν χρειάζεται να το θυμάται. Το none ταιριάζει σε μια τοποθεσία όπου κάθε δημόσια διεύθυνση βρίσκεται ήδη πίσω από έναν εξισορροπητή φορτίου που τερματίζει το TLS για πολλά συστήματα, και όπου εκείνη η ομάδα διαχειρίζεται τα πιστοποιητικά. Ό,τι και αν επιλέξετε, το πιστοποιητικό που βλέπει ένα πρόγραμμα περιήγησης πρέπει να είναι ένα πιστοποιητικό που εμπιστεύεται. Ένα αυτο-υπογεγραμμένο πιστοποιητικό το οποίο οι χρήστες προσπερνούν με κλικ χαλάει τη λειτουργία των κλειδιών πρόσβασης (passkeys), επειδή το Chrome δεν δημιουργεί ούτε χρησιμοποιεί κλειδί πρόσβασης πίσω από μια προειδοποίηση πιστοποιητικού.
Αποθήκευση, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, αντίγραφα και πόροι
Storage class
# harrow-storage.yaml (Helm values)
storage:
className: harrow-ssd
dataTier:
postgres:
size: 200Gi
objectStore:
size: 500GiΤο storage.className ισχύει για κάθε PVC (persistent volume claim) του επιπέδου δεδομένων και για τους τόμους του χώρου αποθήκευσης κλειδιών. Εάν είναι κενό, σημαίνει την προεπιλεγμένη κλάση του συμπλέγματος, και ο προέλεγχος (preflight) αποτυγχάνει όταν καμία κλάση δεν έχει σημανθεί ως προεπιλεγμένη και δεν έχετε ορίσει καμία. Κάθε χώρος αποθήκευσης εντός συμπλέγματος έχει το δικό του size. Του χώρου αποθήκευσης κλειδιών είναι τα keys.openbao.storage.unsealer και keys.openbao.storage.keystore, με το keys.receiptsStorage για τις αποδείξεις. Επιλέξτε μεγέθη που επαρκούν για ανάπτυξη ενός έτους.
Αλληλογραφία
# harrow-mail.yaml (Helm values)
smtp:
existingSecret: harrow-smtpΤο Nexus στέλνει προσκλήσεις και ειδοποιήσεις μέσω του διακομιστή αλληλογραφίας σας. Το smtp.existingSecret ονομάζει ένα Secret που δημιουργείτε εσείς, στον χώρο ονομάτων, με τα στοιχεία του διακομιστή αλληλογραφίας. Όπως με κάθε ενσωμάτωση, το chart δέχεται το όνομα ενός Secret και ποτέ ένα διαπιστευτήριο. Θυμηθείτε την πολιτική δικτύου: προσθέστε τη διεύθυνση του αναμεταδότη (relay) στο networkPolicy.externalEgressCIDRs, διαφορετικά η αλληλογραφία σταματά στα όρια του χώρου ονομάτων. Μέχρι να λειτουργήσει η αλληλογραφία, δεν μπορούν να σταλούν προσκλήσεις, και η λίστα ελέγχου του πρώτου διαχειριστή το επισημαίνει αυτό.
Αντίγραφα (Replicas) και πόροι
Κάθε βασικό στοιχείο έχει έναν αριθμό αντιγράφων (replica count) και πόρους Kubernetes κάτω από το components, και κάθε χώρος αποθήκευσης εντός συμπλέγματος έχει πόρους κάτω από το dataTier.
# harrow-sizing.yaml (Helm values)
components:
console: { replicas: 2, resources: { requests: { cpu: 200m, memory: 512Mi }, limits: { memory: 1Gi } } }
auth: { replicas: 2 }
gateway: { replicas: 2, resources: { requests: { cpu: 400m, memory: 1Gi }, limits: { memory: 2Gi } } }
graphrag: { resources: { requests: { cpu: 400m, memory: 1Gi }, limits: { memory: 3Gi } } }
dataTier:
postgres:
resources: { requests: { cpu: "1", memory: 4Gi }, limits: { memory: 8Gi } }
neo4j:
heap: 2G
pagecache: 1G
resources: { requests: { cpu: 500m, memory: 4Gi }, limits: { memory: 4Gi } }Το προεπιλεγμένο pod του Neo4j ζητά 2 GiB και μπορεί να χρησιμοποιήσει έως και 4 GiB. Με 3 GB για heap και page cache, αυξήστε επίσης το αίτημά του (request), ώστε το pod να τοποθετηθεί σε έναν κόμβο που διαθέτει τη μνήμη.
Τα στοιχεία με replicas και resources είναι τα console, bff, auth, orchestrator, workflows, gateway, graphrag, probitas και skillsEngine. Η υπηρεσία κλειδιών, keys, δέχεται μόνο resources. Αυτά τα βασικά στοιχεία είναι απαραίτητα και δεν μπορούν να απενεργοποιηθούν· το chart τα εκτελεί ανεξάρτητα από το τι λέει ο διακόπτης enabled τους. Οι χώροι αποθήκευσης του επιπέδου δεδομένων εκτελούν από ένα αντίγραφο (replica) ο καθένας.
Σε αργό χώρο αποθήκευσης, δύο ακόμη τιμές δίνουν στις υπηρεσίες χρόνο για να ξεκινήσουν: το probes.startupFailureThreshold (60 από προεπιλογή) και το schemaWait.timeoutSeconds (1800), δηλαδή πόσο χρόνο περιμένει μια υπηρεσία για τις μετεγκαταστάσεις της βάσης δεδομένων της προτού αποτύχει το κοντέινερ εκκίνησής της ονομαστικά.
Συνεδρίες σύνδεσης, όρια ρυθμού και ιδιωτικοί κεντρικοί υπολογιστές μοντέλων
Τρεις μικρότερες ομάδες τιμών αξίζει να είναι γνωστές πριν από την εγκατάσταση, επειδή οι χρήστες τις παρατηρούν από την πρώτη ημέρα.
# harrow-auth.yaml (Helm values)
auth:
accessTokenTTL: 15m
refreshTokenTTL: 12h
rateLimitPerMinute: 5000
ai:
installationHosts: [models.harrow.internal, .gpu.harrow.internal]Τα auth.accessTokenTTL και auth.refreshTokenTTL καθορίζουν πόσο διαρκούν τα δύο διακριτικά (tokens) μιας συνεδρίας. Οι προεπιλογές, 15 λεπτά και 12 ώρες, σημαίνουν ότι κάποιος που κλείνει τον φορητό υπολογιστή το βράδυ συνδέεται ξανά το πρωί. Μειώστε τη διάρκεια του διακριτικού ανανέωσης (refresh token) εάν το απαιτεί η πολιτική σας, και να αναμένετε περισσότερες συνδέσεις.
Το auth.rateLimitPerMinute είναι ο μέγιστος αριθμός αιτημάτων που μπορεί να κάνει ένας συνδεδεμένος χρήστης στην υπηρεσία σύνδεσης μέσα σε ένα λεπτό προτού αυτή απαντήσει με 429. Η προεπιλογή, 5000, αντιστοιχεί σε περίπου 83 το δευτερόλεπτο από έναν λογαριασμό, αριθμός υπεραρκετός για την κονσόλα και για σενάρια (scripts). Μια εγκατάσταση δεν έχει προγράμματα συνδρομής, επομένως κάθε χρήστης λαμβάνει το ίδιο όριο. Μειώστε το για να αυξήσετε την προστασία από κατάχρηση, ή αυξήστε το για εκτεταμένους αυτοματισμούς. Η προστασία από επιθέσεις ωμής βίας (brute-force) κατά τη σύνδεση, όπως το κλείδωμα λογαριασμού και τα όρια στις προσπάθειες δεύτερου ελέγχου, είναι ξεχωριστή και δεν ρυθμίζεται εδώ.
Το ai.installationHosts παραθέτει επιπλέον ονόματα κεντρικών υπολογιστών εντός της εγκατάστασης, για τους διακομιστές μοντέλων AI (artificial intelligence) του ίδιου του οργανισμού σε ιδιωτικά ονόματα. Κάθε καταχώριση είναι ένα όνομα κεντρικού υπολογιστή, ένα .suffix που αντιστοιχεί σε κάθε όνομα κάτω από αυτό, μια διεύθυνση IP, ή ένα μπλοκ IPv4 CIDR (Classless Inter-Domain Routing). Ο δρομολογητής τα αντιμετωπίζει ως μέρος της εγκατάστασης δίπλα στους κεντρικούς υπολογιστές της ίδιας της έκδοσης. Ο ίδιος ο διακομιστής μοντέλων ορίζεται στο ai.localProvider.baseUrl· το κεφάλαιο 2.14, Πάροχοι και μοντέλα AI, καλύπτει και τα δύο.
Τι δεν αποτελεί ποτέ τιμή
Ορισμένα πράγματα που αναζητούν οι χρήστες σε ένα αρχείο τιμών δεν βρίσκονται εκεί, και αυτό γίνεται σκόπιμα.
| Δεν υπάρχει στο αρχείο τιμών | Γιατί, και πού βρίσκεται αντ' αυτού |
|---|---|
| Η άδεια χρήσης | Εισάγεται μετά την εγκατάσταση, στην κονσόλα ή με το nexusctl licence import <file>. Μια άδεια χρήσης δεν είναι ποτέ τιμή του chart ή προσαρτημένο αρχείο. Το Κεφάλαιο 2.13, Άδειες χρήσης, περιέχει τις λεπτομέρειες. |
| Κλειδιά μοντέλων | Κάθε οργανισμός διατηρεί τα δικά του κλειδιά στη δική του δεξαμενή (pool), τα οποία εισάγονται στην κονσόλα. Κανένα διαπιστευτήριο παρόχου AI δεν αποτελεί ποτέ τιμή του chart. |
| Θωράκιση εγγραφής | Το διαδικτυακό CAPTCHA και ο έλεγχος δικτύου κατά την εγγραφή είναι και τα δύο απενεργοποιημένα σε μια εγκατάσταση, και δεν υπάρχει τιμή για την ενεργοποίηση κανενός από τα δύο. Το CAPTCHA θα χρειαζόταν σύνδεση στο διαδίκτυο σε κάθε εγγραφή. Ο έλεγχος δικτύου θα χρειαζόταν μια αδειοδοτημένη βάση δεδομένων γεωεντοπισμού την οποία το chart δεν περιλαμβάνει. Αντ' αυτού, η εγγραφή ενός αγνώστου τίθεται σε αναμονή για έγκριση από διαχειριστή, όπως εξηγεί το κεφάλαιο 2.12, Η πρώτη εκτέλεση. |
| Τηλεμετρία | Το σχήμα δέχεται μία ρύθμιση για το telemetry.enabled, η οποία είναι false. Τίποτα δεν φεύγει από μια εγκατάσταση, και οι αναφορές του ίδιου του επιπέδου δεδομένων (η αναφορά χρήσης του Neo4j, η τηλεμετρία του Qdrant) είναι επίσης απενεργοποιημένες. |
Ελέγξτε ολόκληρο το αρχείο πριν την εγκατάσταση
Αφού συγχωνεύσετε τα τμήματα σε ένα αρχείο, εκτελέστε δύο ελέγχους σε αυτό από τον σταθμό εργασίας σας. Το helm lint --strict επικυρώνει κάθε κλειδί έναντι του σχήματος του chart, και το helm template αποδίδει ολόκληρη την έκδοση για να τη διαβάσετε προτού δημιουργηθεί οτιδήποτε. Οι εντολές χρησιμοποιούν τη διεύθυνση του chart της έκδοσης Community· για την έκδοση Enterprise, δώστε αντ' αυτού τη διαδρομή του chart Enterprise που κατεβάσατε (κεφάλαιο 2.7, Εγκατάσταση της έκδοσης Enterprise και εφαρμογή άδειας χρήσης). Μια απόδοση στον σταθμό εργασίας σας δεν μπορεί να διαβάσει τη διεύθυνση του διακομιστή API από ένα σύμπλεγμα, επομένως ορίστε πρώτα το networkPolicy.apiServerCIDRs στο αρχείο.
Οι δύο έλεγχοι:
helm lint --strict oci://registry.adverant.ai/nexus/charts/nexus --version 1.0.0-alpha.1 -f harrow-prod-values.yaml
helm template nexus oci://registry.adverant.ai/nexus/charts/nexus --version 1.0.0-alpha.1 \
-n nexus -f harrow-prod-values.yaml > harrow-render.yamlΈνα ανορθόγραφο κλειδί προκαλεί αποτυχία του ελέγχου lint με το μήνυμα "additional properties" και αναφέρει το όνομα του κλειδιού. Μια απαιτούμενη τιμή που λείπει, όπως ένας κεντρικός υπολογιστής όταν ένας χώρος αποθήκευσης είναι εξωτερικός, προκαλεί αποτυχία της απόδοσης με την πρόταση που παρατίθεται σε αυτό το κεφάλαιο. Το helm template δεν έχει σύμπλεγμα για να διαβάσει, επομένως δώστε το networkPolicy.apiServerCIDRs όταν κάνετε απόδοση εκτός σύνδεσης, διαφορετικά σταματά και τα ζητά.
Στη συνέχεια, εκτελέστε τον προέλεγχο (preflight) με το ίδιο αρχείο. Ο προέλεγχος είναι ο μόνος έλεγχος που διαβάζει το σύμπλεγμα και τις τιμές μαζί: εκεί είναι που θα φανεί ένας λάθος χώρος ονομάτων ingress, μια κλάση αποθήκευσης που λείπει ή ένα πιστοποιητικό που λήγει την επόμενη εβδομάδα, προτού βασιστεί κανείς στην εγκατάσταση.
Διαχειριζόμενο Kubernetes
Το Nexus εκτελείται σε οποιοδήποτε συμβατό Kubernetes 1.33 ή νεότερο, συμπεριλαμβανομένης της διαχειριζόμενης υπηρεσίας ενός παρόχου cloud. Τίποτα στο chart δεν είναι ειδικό για έναν πάροχο. Αυτό που αλλάζει σε σχέση με το k3s είναι μερικές τιμές, καθεμία από τις οποίες καλύφθηκε παραπάνω:
- Το cert-manager v1.21.3 εγκαθίσταται πρώτο, όπως σε κάθε σύμπλεγμα. | Σε διαχειριζόμενο σύμπλεγμα | Τι να ορίσετε ή να ελέγξετε | |---|---| | Αποθήκευση | Ονομάστε την κλάση του παρόχου στο
storage.className, ή σημάνετε μία ως προεπιλεγμένη. | | Ingress | Εγκαταστήστε τον ελεγκτή ingress που χρησιμοποιείτε, εκθέστε τον στις θύρες 80 και 443, ορίστε τοingress.classNameεάν δεν είναι ο προεπιλεγμένος, και ορίστε τοnetworkPolicy.ingressNamespaceστον χώρο ονομάτων του. | | Τα άλματα διακομιστή μεσολάβησης | Ορίστε τοproxy.trustedCIDRsστο δίκτυο pods αυτού του ελεγκτή. | | Ο διακομιστής API | Εάν η εγκατάσταση δεν μπορεί να διαβάσει τη διεύθυνση του διακομιστή API από το σύμπλεγμα, δώστε την στοnetworkPolicy.apiServerCIDRs. | | Επιβολή πολιτικής δικτύου | Οι πολιτικές του chart τίθενται σε ισχύ μόνο όπου το πρόσθετο δικτύου του συμπλέγματος επιβάλλει το NetworkPolicy. Επιλέξτε μια διαμόρφωση συμπλέγματος που το κάνει. | | Εικόνες | Οι κόμβοι πρέπει να μπορούν να προσεγγίσουν τοregistry.adverant.ai, ή το δικό σας μητρώο που ορίζεται στοglobal.imageRegistry. |
Εκτελέστε τον προέλεγχο (preflight) πριν από οτιδήποτε άλλο. Διαβάζει το σύμπλεγμα και το αρχείο τιμών μαζί και εκτυπώνει καθένα από αυτά ως μια γραμμή, με τη διόρθωση δίπλα σε κάθε στοιχείο που αποτυγχάνει. Το Κεφάλαιο 2.5, Προέλεγχος με το nexusctl, δείχνει την αναφορά.

