Έκδοση 1.0.0-alpha.1τελευταία
Κεφάλαιο 2.16
Ασφάλεια και δικτύωση
Τι επιτρέπει μια εγκατάσταση να εισέρχεται και να εξέρχεται, πώς οι υπηρεσίες της αποδεικνύουν η μία στην άλλη την ταυτότητά τους, και οι έλεγχοι που ορίζει ή κληρονομεί ένας χειριστής για τη σύνδεση και τη βάση δεδομένων.
Αυτή η σελίδα μεταφράστηκε με AI από το αγγλικό πρωτότυπο. Εάν οτιδήποτε είναι ασαφές, η αγγλική σελίδα αποτελεί το σημείο αναφοράς. Διαβάστε αυτή τη σελίδα στα αγγλικά

Ο έλεγχος ασφαλείας της Harrow Port Authority έθεσε πρώτα μία ερώτηση στον Tomás Reilly: τι φεύγει από το σύμπλεγμα; Η απάντησή του χωρούσε σε μία σελίδα. Τίποτα στο namespace nexus δεν επικοινωνεί με τίποτα εκτός αυτού, εκτός από τις αναζητήσεις Domain Name System (DNS), τη διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών (API) του Kubernetes για ορισμένους φόρτους εργασίας και τα εύρη διευθύνσεων που αναφέρει η Harrow στο αρχείο τιμών της. Δεν υπάρχει τηλεμετρία ούτε κλήσεις προς τον κατασκευαστή. Στη συνέχεια, ο έλεγχος προχώρησε στη σύνδεση και στη βάση δεδομένων, που είναι περίπου η σειρά που ακολουθεί αυτό το κεφάλαιο.
Πολιτικές δικτύου
Οι πολιτικές δικτύου είναι ενεργοποιημένες από προεπιλογή (networkPolicy.enabled: true), και το chart ξεκινά από μια πολιτική καθολικής απόρριψης (deny-all) και επαναφέρει μόνο ό,τι χρειάζεται το Nexus:
| Πολιτική | Τι επιτρέπει |
|---|---|
nexus-default-deny |
Τίποτα. Επιλέγει κάθε pod στο namespace, και προς τις δύο κατευθύνσεις. |
nexus-in-namespace |
Τα pods του Nexus που επικοινωνούν μεταξύ τους, και αναζητήσεις DNS προς το kube-dns στο kube-system στη θύρα 53. |
nexus-token-review |
Οι ελεγκτές διακριτικών (nexus-probitas και nexus-orchestrator) και το Job φύλαξης κλειδιών (key-custody Job) που επικοινωνούν με τον διακομιστή API του Kubernetes στη θύρα 6443 ή 443. Κανένα άλλο pod δεν έχει προσαρτημένο το διακριτικό του API. |
nexus-ingress-controller |
Το namespace του ingress controller που επικοινωνεί με τις τρεις δημόσιες υπηρεσίες και τίποτα άλλο. |
nexus-operator-egress |
Τα pods που επικοινωνούν με τα εύρη διευθύνσεων στο networkPolicy.externalEgressCIDRs. Δημιουργείται μόνο όταν αυτή η λίστα δεν είναι κενή. |
Οι δύο διακομιστές OpenBao βρίσκονται πίσω από τη δική τους πολιτική. Έχουν επισημανθεί ως μέρος του χώρου αποθήκευσης κλειδιών και όχι ως μέρος του Nexus, επομένως ο κανόνας εντός του namespace δεν τους καλύπτει. Μόνο το nexus-keys και τα jobs του (μεταξύ αυτών και το Job φύλαξης) μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί τους, και μόνο ο χώρος αποθήκευσης κλειδιών μπορεί να επικοινωνήσει με το unsealer.
Τρεις τιμές διαμορφώνουν τις πολιτικές:
# harrow-values.yaml (Helm values): network policy
networkPolicy:
enabled: true
ingressNamespace: ingress-nginx
apiServerCIDRs:
- 10.40.0.10/32
externalEgressCIDRs:
- 10.40.30.25/32
- 10.40.20.0/24Το ingressNamespace είναι το namespace του ingress controller μπροστά από τους τρεις δημόσιους κεντρικούς υπολογιστές. Η προεπιλογή, kube-system, ταιριάζει στο k3s, το οποίο διαθέτει το Traefik εκεί. Η Harrow εκτελεί τον δικό της controller στο ingress-nginx.
Τα apiServerCIDRs είναι οι διευθύνσεις του διακομιστή API του Kubernetes ως εύρη /32 Classless Inter-Domain Routing (CIDR). Αν αφεθεί κενό, το chart τις διαβάζει από τα Endpoints του kubernetes κατά την εγκατάσταση. Το helm template δεν έχει σύμπλεγμα να διαβάσει, οπότε πρέπει να του δοθούν, διαφορετικά σταματά με το μήνυμα «networkPolicy.apiServerCIDRs is empty and the kubernetes Endpoints could not be read».
Το externalEgressCIDRs απαριθμεί οτιδήποτε εκτός του namespace που πρέπει να καλέσει το Nexus. Το κενό σημαίνει τίποτα. Η Harrow αναφέρει τον διακομιστή αναμετάδοσης αλληλογραφίας της και το υποδίκτυο των διακομιστών μοντέλων της. Εάν συνδέσετε έναν φιλοξενούμενο πάροχο μοντέλων, μια υπηρεσία εταιρικής σύνδεσης εκτός του συμπλέγματος ή μια πηγή δεδομένων, τα εύρη τους ανήκουν επίσης εδώ. Η παράλειψη κάποιου από αυτά είναι ο συνήθης λόγος που ένα κλειδί το οποίο λειτουργεί σε φορητό υπολογιστή αποτυγχάνει στην εγκατάσταση: η κλήση δεν φεύγει ποτέ από το σύμπλεγμα.
Μέσα στο προϊόν, η σελίδα Πού μπορούν να εξέρχονται οι κλήσεις (Where calls can leave) απαριθμεί κάθε εξωτερικό σημείο με το οποίο μπορεί να επικοινωνήσει το Nexus, γιατί βρίσκεται εκεί και ποιος το πρόσθεσε. Οτιδήποτε άλλο απορρίπτεται με έναν κωδικό που κατονομάζει τον κανόνα. Στη σελίδα, η απόρριψη εμφανίζεται ως EGRESS_DENIED. Η τοποθεσία δεδομένων (Residency) λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο ένα επίπεδο παραπάνω: στην έκδοση Enterprise, η σελίδα Πού βρίσκονται τα δεδομένα (Where data lives) ορίζει την περιοχή για κάθε είδος δεδομένων, και ένας οργανισμός μπορεί να κλειδώσει την κίνηση τεχνητής νοημοσύνης (AI) σε παρόχους εντός ΕΕ, ώστε ο δρομολογητής να απορρίπτει οτιδήποτε άλλο (βλ. κεφάλαιο 2.14, Πάροχοι και μοντέλα AI). Μια εφαρμογή που προσπαθεί να επικοινωνήσει με μια διεύθυνση την οποία δεν δήλωσε ποτέ το manifest της, διακόπτεται στην περίμετρο με EGRESS_NOT_DECLARED.
Ταυτότητα υπηρεσίας από την τοπική αρχή πιστοποίησης
Το Nexus εκτελείται χωρίς service mesh. Το chart διαθέτει μια τιμή istio.enabled, η οποία έχει ως προεπιλογή το false, και δεν υπάρχει λόγος να την ενεργοποιήσετε. Αντ' αυτού, οι υπηρεσίες αποδεικνύουν την ταυτότητά τους η μία στην άλλη με αμοιβαίο TLS (mTLS): Transport Layer Security (TLS) όπου και τα δύο άκρα επιδεικνύουν ένα πιστοποιητικό. Τα πιστοποιητικά προέρχονται από μια τοπική αρχή πιστοποίησης (CA) που δημιουργεί το chart μέσω του cert-manager v1.21.3, και δεν χρειάζεται να εγκατασταθεί τίποτα άλλο.
Η αλυσίδα είναι σύντομη. Ένας αυτο-υπογεγραμμένος εκδότης, ο nexus-selfsigned, υπογράφει το πιστοποιητικό CA nexus-local-ca, ένα κλειδί ECDSA (Elliptic Curve Digital Signature Algorithm) P-256 με ισχύ για δέκα χρόνια. Το cert-manager το ανανεώνει 30 ημέρες πριν από τη λήξη του. Ένας δεύτερος εκδότης με το ίδιο όνομα υπογράφει όλα τα υπόλοιπα από αυτό.
Κάθε υπηρεσία που καλεί μια υπηρεσία η οποία απαιτεί αμοιβαίο TLS λαμβάνει το δικό της πιστοποιητικό πελάτη, σε ένα Secret που παίρνει το όνομά του από τον λογαριασμό υπηρεσίας της (<service-account>-client-tls). Το πιστοποιητικό φέρει την ταυτότητα SPIFFE της υπηρεσίας ως το όνομα URI του:
spiffe://cluster.local/ns/<namespace>/sa/<service-account>
Η υπηρεσία που καλείται ελέγχει αυτό το πιστοποιητικό ως προς την τοπική CA και διαβάζει από αυτό ποιος είναι ο καλών. Κάθε φόρτος εργασίας εμπιστεύεται την CA μέσω του ca.crt στο Secret του δικού του πιστοποιητικού. Κανένα pod δεν προσαρτά το ιδιωτικό κλειδί της CA και κανένα ConfigMap δεν φέρει την CA. Το nexus-probitas εξυπηρετεί το ίδιο το TLS από το nexus-probitas-tls, ένα πιστοποιητικό 90 ημερών που ανανεώνεται 15 ημέρες πριν από τη λήξη του.
Η δημόσια περίμετρος είναι ξεχωριστή, και το tls.mode την καθορίζει:
existing: ένα Secret TLS που δημιουργήσατε εσείς, το οποίο ονομάζεται στοtls.existingSecret.cert-manager: πιστοποιητικά από έναν ClusterIssuer που εκτελείτε εσείς, ο οποίος ονομάζεται στοtls.clusterIssuer.none: το TLS τερματίζεται πριν από το ingress, στον δικό σας εξισορροπητή φορτίου. Το πρόγραμμα περιήγησης πρέπει και πάλι να επικοινωνεί με την κονσόλα μέσω HTTPS (βλ. κεφάλαιο 2.17, Αντιμετώπιση προβλημάτων).
Η ίδια η συνεδρία σύνδεσης εξαρτάται από το HTTPS. Η κονσόλα δέχεται σύνδεση μόνο από τη δική της προέλευση (origin), https://<hosts.console>, διατηρεί τη συνεδρία σε ένα cookie __Host- με την ένδειξη Secure, και το passkey του πρώτου διαχειριστή χρειάζεται μια σελίδα με έγκυρο πιστοποιητικό. Ένα πρόγραμμα περιήγησης σε απλό HTTP, ή πίσω από μια προειδοποίηση πιστοποιητικού, δεν μπορεί καθόλου να συνδεθεί.
Το επίπεδο δεδομένων εντός του συμπλέγματος επικοινωνεί με τις υπηρεσίες χωρίς TLS από προεπιλογή (dataTier.postgres.sslmode: disable), επειδή αυτή η κίνηση παραμένει εντός του namespace σύμφωνα με τις παραπάνω πολιτικές. Μια εξωτερική βάση Postgres χρησιμοποιεί verify-full ή verify-ca, με την CA του διακομιστή στο Secret του χώρου αποθήκευσης, όπως περιγράφει το κεφάλαιο 2.11, Παραλλαγές: εξωτερικοί χώροι αποθήκευσης, TLS και ingress.
Η τηλεμετρία είναι απενεργοποιημένη
Καμία τηλεμετρία δεν φεύγει από μια εγκατάσταση. Το telemetry.enabled μπορεί να είναι μόνο false: το σχήμα (schema) του chart απορρίπτει οποιαδήποτε άλλη τιμή. Η αναφορά του ίδιου του επιπέδου δεδομένων είναι επίσης απενεργοποιημένη, επομένως το Neo4j δεν στέλνει αναφορές χρήσης και το Qdrant δεν στέλνει τηλεμετρία.
Έλεγχοι εγγραφής
Το nexus-auth διαθέτει δύο ελέγχους για το φιλτράρισμα των ατόμων που εγγράφονται, και είναι και οι δύο απενεργοποιημένοι σε κάθε εγκατάσταση.
Ο έλεγχος CAPTCHA ελέγχει κάθε εγγραφή μέσω μιας φιλοξενούμενης υπηρεσίας στο διαδίκτυο. Μια εγκατάσταση δεν εξαρτάται ποτέ από το διαδίκτυο κατά την εγγραφή χρηστών, επομένως το chart τον απενεργοποιεί. Το φίλτρο δικτύου χρειάζεται δύο βάσεις δεδομένων GeoLite2 για να κρίνει από πού προέρχεται μια εγγραφή. Πρόκειται για λήψεις με άδεια χρήσης που δεν βρίσκονται ούτε στην εικόνα (image) του nexus-auth ούτε προσαρτώνται από το chart, και δεν υπάρχει τιμή για την ενεργοποίηση του φίλτρου. Αυτό που χάνετε είναι το φιλτράρισμα των εγγραφών από δίκτυα κέντρων δεδομένων και φιλοξενίας (hosting).
Αυτό που λαμβάνετε αντ' αυτού είναι η έγκριση. Η εγγραφή ενός αγνώστου τίθεται σε αναμονή για να την εγκρίνει ένας διαχειριστής, και μέχρι τότε το άτομο λαμβάνει την απάντηση 403 SIGNUP_REQUIRES_APPROVAL. Κανένας από τους δύο διακόπτες δεν το αλλάζει αυτό.
Όρια ρυθμού και διάρκεια ζωής διακριτικών
# harrow-values.yaml (Helm values): sign-in service
auth:
rateLimitPerMinute: 5000
accessTokenTTL: 15m
refreshTokenTTL: 12h
proxy:
trustedCIDRs: "10.244.0.0/16"Το auth.rateLimitPerMinute είναι ο μέγιστος αριθμός αιτημάτων που μπορεί να υποβάλει ένα συνδεδεμένο άτομο στο nexus-auth μέσα σε ένα λεπτό προτού αυτό απαντήσει 429. Κάθε άτομο λαμβάνει το ίδιο όριο, και η κύρια οντότητα υπηρεσίας (service principal) της ίδιας της πλατφόρμας δεν προσμετράται σε αυτό. Η προεπιλογή των 5000 αντιστοιχεί σε περίπου 83 το δευτερόλεπτο από έναν λογαριασμό, αριθμός που είναι υπεραρκετός για ανθρώπους και σενάρια (scripts). Μειώστε το για μεγαλύτερη αυστηρότητα ή αυξήστε το για εκτεταμένο αυτοματισμό. Είναι ένας ακέραιος αριθμός ίσος με 1 ή μεγαλύτερος. Η προστασία από επιθέσεις brute-force κατά τη σύνδεση (κλείδωμα λογαριασμού και όρια στις προσπάθειες δεύτερου παράγοντα) είναι ξεχωριστή και δεν ρυθμίζεται εδώ.
Ένας καλών που υπερβαίνει ένα όριο λαμβάνει RATE_LIMITED με μια κεφαλίδα Retry-After, ενώ το σώμα του μηνύματος φέρει το όριο και τον χρόνο αναμονής. Στην έκδοση Enterprise, οι διαχειριστές ορίζουν πιο λεπτομερή όρια στις Ρυθμίσεις, Όρια ρυθμού (Rate limits): αιτήματα ανά λεπτό και ταυτόχρονες εργασίες, για κάθε κλειδί σεναρίου ή εφαρμογή και για κάθε μονάδα. Από έναν καλούντα που υπερβαίνει το όριό του ζητείται να περιμένει και δεν αποκόπτεται ποτέ. Ένα όριο που αποσύρεται επανέρχεται στο όριο της μονάδας και, στη συνέχεια, στην προεπιλογή.
Τα auth.accessTokenTTL και auth.refreshTokenTTL καθορίζουν τη διάρκεια ζωής ενός διακριτικού πρόσβασης (access token) και ενός διακριτικού ανανέωσης (refresh token). Διατηρήστε το διακριτικό πρόσβασης στη μία ώρα ή λιγότερο. Τα πρόσθετα που έχουν κατασκευαστεί με το Plugin SDK, το κιτ ανάπτυξης λογισμικού για επεκτάσεις του Nexus, απορρίπτουν ένα διακριτικό συνεδρίας με διάρκεια ζωής μεγαλύτερη της μίας ώρας, με JWT_LIFETIME_EXCEEDED.
Το proxy.trustedCIDRs κατονομάζει τα άλματα διακομιστή μεσολάβησης (proxy hops) των οποίων την κεφαλίδα X-Forwarded-For εμπιστεύεται το nexus-auth. Η προεπιλογή, 10.42.0.0/16, είναι το δίκτυο pods του k3s όπου εκτελείται το Traefik του. Σε άλλη διανομή, ορίστε το στο δίκτυο pods του δικού σας ingress controller. Εάν είναι λάθος, το nexus-auth βλέπει κάθε αίτημα ως προερχόμενο από τον ingress controller, επομένως οι παρακάτω κανόνες διευθύνσεων θα έβλεπαν μόνο εκείνη τη διεύθυνση. Ένα διαφορετικό X-Forwarded-For από ένα μη έμπιστο άλμα δεν ανοίγει ποτέ ένα νέο παράθυρο ορίου ρυθμού.
Εταιρική σύνδεση
Οι χρήστες συνδέονται με ένα passkey ή μέσω Google ή GitHub, ενώ η εταιρική σύνδεση είναι ο τέταρτος τρόπος. Ένας διαχειριστής δεν συνδέεται ποτέ μόνο με κωδικό πρόσβασης: ο δεύτερος έλεγχος είναι ένα passkey.
Η έκδοση Community περιλαμβάνει μία εταιρική σύνδεση μέσω OpenID Connect (OIDC), με τη δική της οθόνη ρύθμισης και αποτέλεσμα δοκιμής. Η έκδοση Enterprise προσθέτει Security Assertion Markup Language (SAML), υποχρεωτική εφαρμογή για όλους και συγχρονισμό καταλόγου μέσω του System for Cross-domain Identity Management (SCIM).
Η εταιρική σύνδεση μπορεί να καταστεί υποχρεωτική μόνο αφού ένας διαχειριστής κάνει τέσσερα πράγματα, με τη σειρά: να συνδέσει την υπηρεσία σύνδεσης, να αποδείξει την κυριότητα του τομέα (domain), να συνδεθεί μέσω αυτής με τον δικό του λογαριασμό και να ορίσει έναν λογαριασμό έκτακτης ανάγκης. Μέχρι τότε, το κουμπί Επιβολή (Require it) παραμένει κλειστό και η σελίδα αναφέρει ποια βήματα λείπουν με τον κωδικό COMPANY_SIGNIN_STEPS_MISSING. Η αλλαγή της υπηρεσίας σύνδεσης διαγράφει τη δοκιμή, οπότε μια νέα υπηρεσία πρέπει να δοκιμαστεί ξανά.
Όταν η υπηρεσία εταιρικής σύνδεσης σταματήσει να αποκρίνεται, η σελίδα σύνδεσης εμφανίζει IDP_UNREACHABLE (503). Τα άτομα που είναι ήδη συνδεδεμένα παραμένουν συνδεδεμένα. Οι διαχειριστές μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη σύνδεση διαχειριστή έκτακτης ανάγκης, η οποία απαιτεί τον σφραγισμένο κωδικό που φυλάσσεται στο χρηματοκιβώτιο και το passkey του διαχειριστή. Κάθε χρήση καταγράφεται στο αρχείο καταγραφής ελέγχου (audit log) με το ποιος τη χρησιμοποίησε και από πού, ανακοινώνεται αμέσως σε κάθε διαχειριστή και λήγει μετά από 4 ώρες ή όταν επανέλθει η εταιρική σύνδεση.
Όλοι σε έναν οργανισμό συνδέονται στην ίδια κονσόλα και κάνουν την καθημερινή τους εργασία εκεί· οι κάτοχοι και οι διαχειριστές βλέπουν επίσης τις σελίδες διαχείρισης. Ένα μέλος που ανοίγει μία από αυτές τις σελίδες βλέπει τη σελίδα Δεν είστε διαχειριστής (Not an administrator), με τις γραμμές της γκριζαρισμένες και τα ονόματα των ατόμων που μπορούν να τις αλλάξουν (NOT_AN_ADMINISTRATOR).
Ύποπτες συνδέσεις και κανόνες διευθύνσεων
Στην έκδοση Enterprise, η σελίδα Ύποπτες συνδέσεις (Suspicious sign-ins) απαριθμεί τις συνδέσεις με κωδικό πρόσβασης που φάνηκαν νέες ή ασυνήθιστες: ένα νέο μέρος ή συσκευή, ή λανθασμένοι κωδικοί πρόσβασης νωρίτερα την ίδια ημέρα. Για καθεμία αναφέρει τι έκανε το Nexus, είτε αυτό ήταν η απαίτηση δεύτερου ελέγχου είτε ο αποκλεισμός της σύνδεσης. Κάποιος απαντά σε κάθε γραμμή με Δεν ήταν αυτοί (Not them), το οποίο τερματίζει τις συνδέσεις αυτού του ατόμου, ή Ήταν αυτοί (It was them).
Η σελίδα Επιτρεπόμενες και αποκλεισμένες διευθύνσεις (Addresses allowed and blocked) περιέχει δύο λίστες. Τα επιτρεπόμενα εύρη είναι τα μόνα μέρη από τα οποία μπορούν να συνδεθούν οι κάτοχοι και οι διαχειριστές· αν δεν υπάρχουν, συνδέονται από οπουδήποτε. Τα μέλη δεν επηρεάζονται. Οι αποκλεισμένες διευθύνσεις είναι μέρη από τα οποία δεν συνδέεται κανείς. Κάθε καταχώριση καταγράφει ποιος την πρόσθεσε και πότε αίρεται. Κάθε αλλαγή δοκιμάζεται πρώτα ως προς τη δική σας τρέχουσα διεύθυνση, και μια αλλαγή που θα σας κλείδωνε απ' έξω απορρίπτεται χωρίς να αποθηκευτεί τίποτα. Ο περιορισμός ενός εύρους τερματίζει, αμέσως, τις συνδέσεις των διαχειριστών που δεν επιτρέπει πλέον.
Κλειδιά και πιστοποιητικά
Τα δεδομένα κάθε οργανισμού κλειδώνονται με το δικό του κλειδί, το οποίο φυλάσσεται από έναν θεματοφύλακα της επιλογής σας: μια μονάδα ασφαλείας υλικού (HSM) ή λογισμικό. Η σελίδα Κλειδιά (Keys) εμφανίζει τις εκδόσεις του κλειδιού του οργανισμού και πότε προβλέπεται η επόμενη εναλλαγή (rotation). Μια έκδοση παραμένει αναγνώσιμη αφού πάψει να είναι η τρέχουσα, μέχρι να μην υπάρχει πλέον τίποτα κρυπτογραφημένο με αυτήν. Τα ίδια τα κλειδιά δεν εμφανίζονται ποτέ, παρά μόνο τα αποτυπώματά τους (fingerprints).
Η καταστροφή ενός κλειδιού είναι ο τρόπος με τον οποίο το Nexus διαγράφει. Στη σελίδα Κλειδιά και διαγραφή (Keys and erasure), η Διαγραφή (Erase) καταστρέφει το κλειδί ενός ατόμου ή ενός ολόκληρου οργανισμού, γεγονός που καθιστά οτιδήποτε έχει κλειδώσει μη αναγνώσιμο παντού, συμπεριλαμβανομένων των αντιγράφων ασφαλείας. Δεν μπορεί να αναιρεθεί, επομένως ζητά γραπτή αιτιολογία και ένα δεύτερο άτομο. Αφήνει μια απόδειξη που καταγράφει τι διαγράφηκε και από ποιον, ποτέ όμως το περιεχόμενο.
Η σελίδα Κλειδιά που πρόκειται να λήξουν (Keys about to run out) απαριθμεί τα διακριτικά παρόχων και τα πιστοποιητικά που λήγουν σύντομα, ποιος ειδοποιείται και πότε, και τι σταματά εάν λήξει κάποιο. Οι εργασίες που εκτελούνται δεν σταματούν, και ο δρομολογητής AI μεταπίπτει σε άλλο κλειδί.
Εγκρίσεις τεσσάρων ματιών
Στην έκδοση Enterprise, οι πολιτικές μπορούν να θέσουν ευαίσθητες αλλαγές σε αναμονή για ένα δεύτερο άτομο. Η σελίδα Εγκρίσεις τεσσάρων ματιών (Four-eyes approvals) απαριθμεί κάθε αίτημα σε αναμονή με το ποιος το ζήτησε, γιατί, πόσες εγκρίσεις χρειάζεται και πότε λήγει. Κανείς δεν εγκρίνει το δικό του αίτημα (TRUST_APPROVAL_SELF_APPROVAL), και ένα αίτημα για το οποίο έχει ήδη ληφθεί απόφαση απαντά APPROVAL_ALREADY_DECIDED. Η απόρριψη ενός αιτήματος απαιτεί αιτιολογία. Ένα αίτημα για το οποίο δεν αποφασίζει κανείς εγκαίρως λήγει, και τίποτα δεν αλλάζει. Ποιες αλλαγές περιμένουν εδώ καθορίζεται από τις πολιτικές που ζητούν δεύτερο άτομο: η επαναφορά ενός αντιγράφου ασφαλείας και η προσθήκη θέσεων εργασίας είναι δύο παραδείγματα σε άλλα σημεία αυτού του οδηγού.
Βλέποντας ό,τι βλέπει κάποιος άλλος
Η υποστήριξη εντός ενός οργανισμού σημαίνει μερικές φορές να βλέπεις μια σελίδα όπως τη βλέπει ένας συνάδελφος. Στην έκδοση Enterprise, η λειτουργία Δείτε το όπως εκείνοι (See it as they do) δίνει σε έναν διαχειριστή μια προβολή μόνο για ανάγνωση της κονσόλας όπως τη βλέπει ένα μέλος, για 30 λεπτά, μετά από δεύτερο έλεγχο και γραπτή αιτιολογία. Το μέλος ενημερώνεται. Τα προσωπικά του στοιχεία (αλληλογραφία, σημειωματάρια, άμεσα μηνύματα και όσα θυμάται ο βοηθός για αυτό) δεν εμφανίζονται ποτέ, μια ενημερωτική λωρίδα (banner) παραμένει στην κορυφή καθ' όλη τη διάρκεια, και τα πάντα καταγράφονται στο αρχείο καταγραφής ελέγχου.
Οι μεγάλες αλλαγές έχουν τη δική τους παύση. Πριν αποθηκευτεί μια αλλαγή με ευρείες επιπτώσεις, το αναδυόμενο παράθυρο Πριν πραγματοποιηθεί αυτή η αλλαγή (Before this change happens) απαριθμεί τι χαλάει, τι χρειάζεται προσοχή και τι μένει ανεπηρέαστο. Η αλλαγή δεν αποκλείεται. Γίνεται αρκετά «δαπανηρή» ώστε να τη σκεφτείτε, και στην έκδοση Enterprise μια ευαίσθητη αλλαγή περιμένει επίσης ένα δεύτερο άτομο.
Διατήρηση και ροή αρχείων ελέγχου (audit)
Το αρχείο καταγραφής ελέγχου (audit log) καταγράφει ποιος έκανε τι, με τα νεότερα πρώτα, και μπορεί να φιλτραριστεί και να εξαχθεί. Η έκδοση Community διατηρεί 30 ημέρες και εξάγει ένα αρχείο υπολογιστικού φύλλου. Η έκδοση Enterprise το διατηρεί για όσο διάστημα ορίζει η πολιτική διατήρησής σας, στη σελίδα Διατήρηση και διαγραφή (Keeping and letting go) στις Ρυθμίσεις, και το μεταδίδει σε ροή (stream) στο σύστημα παρακολούθησης ασφαλείας σας. Οι απορρίψεις καταγράφονται επίσης, επομένως ένα άτομο που έλαβε αρνητική απάντηση αφήνει μια γραμμή εξίσου με ένα άτομο που πέτυχε. Οι εγγραφές διακυβέρνησης πίσω από αυτό συνδέονται αλυσιδωτά ανά οργανισμό, ώστε κάθε οργανισμός να μπορεί να ελέγξει το δικό του τμήμα χωρίς να βλέπει κάποιου άλλου.
Ρόλοι βάσης δεδομένων
Το Nexus δεν εκτελεί ποτέ τις υπηρεσίες του ως υπερχρήστης (superuser) βάσης δεδομένων. Το hook αρχικοποίησης (bootstrap hook), το οποίο είναι το μόνο μέρος που κατέχει τον υπερχρήστη του συμπλέγματος εκτός από το εφάπαξ βήμα προετοιμασίας (provisioning) του backend for frontend (BFF) της κονσόλας, δημιουργεί αυτούς τους ρόλους:
| Ρόλος | Τι είναι |
|---|---|
nexus_migrator |
LOGIN NOSUPERUSER NOBYPASSRLS CREATEROLE. Κατέχει τη βάση δεδομένων nexus και κάθε αντικείμενο που δημιουργούν οι μετεγκαταστάσεις (migrations), και δημιουργεί τους ρόλους που κατονομάζουν οι μετεγκαταστάσεις. |
nexus_runtime |
Μια ομάδα που δεν μπορεί να συνδεθεί. Εκχωρεί δικαιώματα σύνδεσης και χρήσης σχήματος (schema), και κανένα δικαίωμα σε πίνακες. |
nexus_auth, nexus_gateway, nexus_graphrag, nexus_skills |
Τα στοιχεία σύνδεσης κάθε υπηρεσίας: NOSUPERUSER NOBYPASSRLS, μέλος του nexus_runtime, στο οποίο εκχωρούνται οι δικοί του πίνακες από τις δικές του μετεγκαταστάσεις και τίποτα άλλο. |
nexus_ledger_reader |
Διαβάζει έναν πίνακα, το καθολικό εκδόσεων (release ledger), για τα init containers του wait-for-schema. Καμία άλλη εκχώρηση. |
Επειδή κανένας ρόλος υπηρεσίας δεν κατέχει τους πίνακές του και κανένας δεν μπορεί να παρακάμψει την ασφάλεια επιπέδου γραμμής (row-level security - RLS), κάθε πολιτική RLS εφαρμόζεται σε κάθε σύνδεση υπηρεσίας. Η ασφάλεια επιπέδου γραμμής επιβάλλεται στους πίνακες του nexus-auth, επομένως ακόμη και ο κάτοχός τους δεσμεύεται από αυτήν. Εάν ένας ρόλος με το όνομα nexus υπάρχει ήδη στον διακομιστή σας με SUPERUSER ή BYPASSRLS, η αρχικοποίηση αρνείται να συνεχίσει: «role nexus exists with SUPERUSER or BYPASSRLS on this server; nexus_migrator will not be made a member of it. Nothing more was done.» Αφαιρέστε αυτό το χαρακτηριστικό ή χρησιμοποιήστε άλλον διακομιστή.




