ΣύνδεσηΚλείστε μια ενημέρωση

Κεφάλαιο 2.8

Εγκαταστάσεις σε ένα μόνο μηχάνημα

Εγκαταστήστε το Nexus σε έναν διακομιστή Linux με το nexusctl ή αξιολογήστε το σε έναν φορητό υπολογιστή με το k3d, και συνδεθείτε στην κονσόλα μέσω HTTPS ώστε να λειτουργούν η σύνδεση και τα κλειδιά πρόσβασης (passkeys).

Αυτή η σελίδα μεταφράστηκε με AI από το αγγλικό πρωτότυπο. Εάν οτιδήποτε είναι ασαφές, η αγγλική σελίδα αποτελεί το σημείο αναφοράς. Διαβάστε αυτή τη σελίδα στα αγγλικά

18 λεπτά ανάγνωσης

Πριν η Harrow Port Authority εγκαταστήσει το Nexus στη συστοιχία παραγωγής της, ο Tomás Reilly ήθελε δύο μικρότερες εγκαταστάσεις. Η μία ήταν μια πιλοτική εγκατάσταση σε έναν εφεδρικό διακομιστή Linux στο κτίριο επιχειρήσεων, για τα δώδεκα άτομα που θα το δοκίμαζαν πρώτα. Η άλλη έτρεχε στον δικό του φορητό υπολογιστή, ώστε να μπορεί να πειραματίζεται και να προκαλεί σφάλματα χωρίς να το αντιληφθεί κανείς. Αυτό το κεφάλαιο καλύπτει και τις δύο. Χρησιμοποιούν το ίδιο chart, τα ίδια είδωλα (images) και την ίδια πρώτη εκτέλεση με μια πλήρη εγκατάσταση Kubernetes, οπότε όσα μαθαίνετε σε ένα μηχάνημα ισχύουν και στα υπόλοιπα.

Η διαδικασία για τον διακομιστή απαιτεί μία μόνο εντολή: το nexusctl install --single-node δημιουργεί μια συστοιχία k3s στο μηχάνημα, εγκαθιστά το cert-manager και στη συνέχεια εγκαθιστά το Nexus. Η διαδικασία για τον φορητό υπολογιστή απαιτεί περισσότερη χειροκίνητη εργασία. Δημιουργείτε μόνοι σας μια συστοιχία k3d, εγκαθιστάτε το cert-manager και το chart με το Helm και έπειτα κάνετε ένα επιπλέον βήμα που αιφνιδιάζει σχεδόν τους πάντες: τοποθετείτε την κονσόλα πίσω από HTTPS στο δικό σας μηχάνημα, επειδή μια απλή προώθηση θύρας (port-forward) δεν επιτρέπει ποτέ τη σύνδεση κανενός χρήστη.

Πόσο μεγάλο πρέπει να είναι το μηχάνημα

Το Nexus ζητά περίπου 2.05 πυρήνες CPU (κεντρική μονάδα επεξεργασίας) και 6.7 GiB μνήμης σε αιτήματα πόρων (requests) με τις προεπιλογές του chart, ενώ οι τόμοι αποθήκευσής του αθροίζουν στα 142 GiB. Αυτό το σύνολο αποτελείται από 50 για την PostgreSQL, 5 για το Valkey, 20 για το Neo4j, 10 για το Qdrant, 50 για τον χώρο αποθήκευσης αντικειμένων (object store), 1 και 5 για τους δύο χώρους αποθήκευσης του OpenBao και 1 για τον τόμο αποδείξεων (receipts). Τα αιτήματα πόρων είναι αυτά που δεσμεύει ο χρονοπρογραμματιστής (scheduler), ενώ η πραγματική χρήση είναι υψηλότερη μόλις οι χρήστες ξεκινήσουν να εργάζονται.

Μηχάνημα CPU Μνήμη (RAM, μνήμη τυχαίας προσπέλασης) Δίσκος
Συνιστώμενος μεμονωμένος κόμβος 8 vCPU 32 GiB 250 GB SSD (δίσκος στερεάς κατάστασης)
Ελάχιστο για αξιολόγηση 4 vCPU 16 GiB 200 GB

Ένας φορητός υπολογιστής που πληροί τις ελάχιστες απαιτήσεις αξιολόγησης μπορεί να εκτελέσει το Nexus, αλλά αυτό που μετράει είναι το όριο μνήμης του ίδιου του Docker, όχι του φορητού υπολογιστή. Δώστε στο Docker τουλάχιστον 16 GiB πριν ξεκινήσετε.

Και οι δύο μέθοδοι απαιτούν Kubernetes 1.33 ή νεότερη έκδοση. Η μέθοδος μεμονωμένου κόμβου περιλαμβάνει τη δική της: k3s v1.33.6+k3s1, τη διανομή στην οποία δοκιμάζεται κάθε έκδοση.

Μέρος πρώτο: ένας διακομιστής Linux με το nexusctl

Ο πιλοτικός διακομιστής του Tomás είναι ένα μηχάνημα 8 πυρήνων με 32 GiB μνήμης και έναν SSD 500 GB, το οποίο εκτελεί μια τρέχουσα έκδοση Linux χωρίς τίποτα άλλο εγκατεστημένο. Η εγκατάσταση απαιτεί δικαιώματα root, επειδή εγκαθιστά το k3s ως υπηρεσία συστήματος.

Λήψη και έλεγχος του nexusctl

  1. Κατεβάστε το nexusctl για την αρχιτεκτονική σας από το https://downloads.adverant.ai/nexus/1.0.0-alpha.1/, μαζί με το δημόσιο κλειδί της έκδοσης. Αποθηκεύστε το κλειδί ως release.pub. Το Κεφάλαιο 2.4, Λήψη και επαλήθευση μιας έκδοσης, εξηγεί πώς να ελέγξετε το αποτύπωμα (fingerprint) του κλειδιού σε σχέση με αυτό που δημοσιεύει η Adverant.
  2. Ελέγξτε το εκτελέσιμο αρχείο (binary) και την έκδοση με το κλειδί:
nexusctl version --json
nexusctl verify

Το nexusctl verify ελέγχει το ληφθέν αρχείο με βάση το κλειδί έκδοσης της Adverant και απορρίπτει οτιδήποτε δεν μπορεί να επαληθεύσει. Εάν αποτύχει, σταματήστε και πραγματοποιήστε ξανά τη λήψη. Μην εκτελείτε ποτέ εγκατάσταση από αρχείο που δεν έχει επαληθευτεί.

Δημιουργία του κλειδιού θεματοφύλακα

Ο χώρος αποθήκευσης κλειδιών της εγκατάστασης σφραγίζει τα κλειδιά ανάκτησής του σε έναν ή περισσότερους θεματοφύλακες (custodians). Θεματοφύλακας είναι ένα άτομο που διατηρεί ένα αρχείο ταυτότητας age εκτός σύνδεσης (offline), και το chart αρνείται να εγκατασταθεί χωρίς τουλάχιστον έναν. Στο μηχάνημα του ίδιου του θεματοφύλακα:

age-keygen -o custodian.key

Το αρχείο ξεκινά με μια γραμμή # public key: age1.... Αυτό το δημόσιο τμήμα είναι αυτό που μπαίνει στο αρχείο τιμών (values file). Το ίδιο το αρχείο ταυτότητας δεν φεύγει ποτέ από το μηχάνημα του θεματοφύλακα. Σε Mac με Secure Enclave, το age-plugin-se keygen --access-control=any-biometry -o custodian.key δημιουργεί ένα κλειδί που απαιτεί Touch ID για να χρησιμοποιηθεί, και το δημόσιο τμήμα του ξεκινά με age1se1.

Σύνταξη του αρχείου τιμών

# harrow-pilot-values.yaml (Helm values)
global:
  imageRegistry: registry.adverant.ai
  domain: harrow.example
hosts:
  console: console.harrow.example
  api: api.harrow.example
  auth: auth.harrow.example
edition: community
enterprise:
  enabled: false
tls:
  mode: existing
  existingSecret: harrow-public-tls
keys:
  installationName: harrow-pilot
  custody:
    recipients:
      - "<custodian-age-recipient>"

Το <custodian-age-recipient> είναι η γραμμή age1... από το custodian.key. Προσθέστε μία καταχώριση στη λίστα ανά θεματοφύλακα.

Το keys.installationName είναι μόνιμο. Κατά την πρώτη εκκίνηση, ο χώρος αποθήκευσης κλειδιών δημιουργεί την ταυτότητα της εγκατάστασης υπό αυτό το όνομα, και τίποτα δεν μπορεί να το μετονομάσει αργότερα. Πρέπει να ταιριάζει με το ^[a-z][a-z0-9-]{0,62}$: πεζά γράμματα, να ξεκινά με γράμμα, το πολύ 63 χαρακτήρες. Μην αντιγράψετε το nexus-example ή τον παραλήπτη του παραδείγματος από τα αρχεία παραδειγμάτων του ίδιου του chart. Το chart απορρίπτει και τα δύο ονομαστικά, και ο προκαταρκτικός έλεγχος (preflight) αναφέρει πρώτος τους ίδιους κωδικούς.

Οι τρεις κεντρικοί υπολογιστές (hosts) αποτελούν την ταυτότητα της εγκατάστασης. Κάθε υπηρεσία αρνείται να ξεκινήσει χωρίς αυτούς, και κάθε σύνδεση, cookie και passkey συνδέεται με το hosts.console. Επιλέξτε ονόματα που θα εξακολουθείτε να θέλετε και σε πέντε χρόνια.

Κατεύθυνση των τριών ονομάτων στον διακομιστή

Οι χρήστες αποκτούν πρόσβαση στην κονσόλα, στο API (διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών) και στην υπηρεσία σύνδεσης μέσω του ενσωματωμένου ελεγκτή ingress του k3s, του Traefik, στις θύρες 80 και 443 του διακομιστή. Προσθέστε τρεις εγγραφές DNS (Σύστημα Ονομάτων Τομέα) για τα console.harrow.example, api.harrow.example και auth.harrow.example, καθεμία από τις οποίες θα δείχνει στη διεύθυνση του διακομιστή. Ο προκαταρκτικός έλεγχος ελέγχει κάθε όνομα και σας ενημερώνει ποιο δεν διαθέτει εγγραφή.

Η πολιτική δικτύου του chart επιτρέπει σε έναν μόνο χώρο ονομάτων (namespace) να επικοινωνεί με τις τρεις δημόσιες υπηρεσίες. Η προεπιλογή του, kube-system, είναι εκεί όπου το k3s εκτελεί το Traefik, επομένως σε έναν μεμονωμένο κόμβο αφήνετε το networkPolicy.ingressNamespace ως έχει.

Εκτέλεση προκαταρκτικού ελέγχου και εγκατάσταση

  1. Εκτελέστε τον προκαταρκτικό έλεγχο με τη σημαία (flag) μεμονωμένου κόμβου. Διαβάζει το μηχάνημα και το αρχείο τιμών σας χωρίς να αλλάζει τίποτα.
sudo nexusctl preflight --single-node --values harrow-pilot-values.yaml
  1. Διαβάστε τη γραμμή σύνοψης στο τέλος. Μια προειδοποίηση δεν εμποδίζει ποτέ την εγκατάσταση, αλλά μια αποτυχία την εμποδίζει, και κάθε γραμμή που αποτυγχάνει συνοδεύεται από μια γραμμή fix.
 ────────────────────────────────────────────────────────────
 9 passed · 1 warning · 0 failed   You can install. Warnings do not block; fix them when you can.
 Report saved to preflight-2026-11-12-0902.txt · nothing was changed
  1. Εγκαταστήστε. Η σημαία --edition πρέπει να συμφωνεί με το edition στο αρχείο τιμών.
sudo nexusctl install --single-node --values harrow-pilot-values.yaml --edition community
  1. Παρακολουθήστε την εκτέλεση. Εκτελεί ξανά τον προκαταρκτικό έλεγχο, εγκαθιστά το k3s v1.33.6+k3s1, εγκαθιστά το cert-manager v1.21.3, εγκαθιστά το Nexus και περιμένει από κάθε υπηρεσία να απαντήσει στον έλεγχο εύρυθμης λειτουργίας της (health check). Στον διακομιστή του Tomás χρειάστηκε λίγο λιγότερο από δέκα λεπτά.
 done   Preflight again        9 passed · 1 warning
 done   k3s v1.33.6+k3s1       node Ready
 done   cert-manager v1.21.3   ready
 done   Database and search    ready
 done   Engines                started
 done   Console                https://console.harrow.example
 Installed. Nobody can sign in yet.
 Open https://console.harrow.example/claim
 Code <code>  works once, for 30 minutes
 Fingerprint of this installation, to compare in the browser:
 3F9A C21B 77E0 5D4C 9B12 A6F3 0E88 41D7

Κρατήστε αυτό το αποτύπωμα στην οθόνη. Θα το συγκρίνετε στο πρόγραμμα περιήγησης όταν διεκδικήσετε την εγκατάσταση με τον κωδικό. Εάν ο κωδικός λήξει πριν τον χρησιμοποιήσετε, το nexusctl claim-code --administrator <email> δημιουργεί έναν νέο. Το Κεφάλαιο 2.12, Η πρώτη εκτέλεση, αναλαμβάνει τη συνέχεια από εκεί.

Εγκατάσταση της έκδοσης Community
Εγκατάσταση της έκδοσης Community
Η εγκατάσταση της έκδοσης Community σε έναν διακομιστή περιλαμβάνει λήψη, έλεγχο, προκαταρκτικό έλεγχο και εγκατάσταση, και στη συνέχεια τον πρώτο διαχειριστή. Δεν υπάρχει βήμα άδειας χρήσης.

Τοποθέτηση του πιστοποιητικού

Με το tls.mode: existing, οι τρεις διαδρομές ingress σερβίρουν το πιστοποιητικό που βρίσκεται στο Secret το οποίο κατονομάζεται από το tls.existingSecret. Πρέπει να καλύπτει και τους τρεις κεντρικούς υπολογιστές. Ο προκαταρκτικός έλεγχος διαβάζει αυτό το Secret όταν υπάρχει και προειδοποιεί όταν το πιστοποιητικό λήγει εντός 30 ημερών. Όταν το Secret δεν υπάρχει ακόμη, η γραμμή σάς υποδεικνύει να το δημιουργήσετε, και αυτό αποτελεί προειδοποίηση, όχι αποτυχία.

Σε έναν μεμονωμένο κόμβο, η συστοιχία δεν υπάρχει μέχρι να τη δημιουργήσει η εγκατάσταση, επομένως δημιουργήστε το Secret αμέσως μετά την εγκατάσταση. Εξαγάγετε πρώτα το kubeconfig της συστοιχίας (η τελευταία ενότητα αυτού του κεφαλαίου το εξηγεί) και στη συνέχεια δημιουργήστε το Secret με αυτό:

sudo nexusctl kubeconfig > harrow-pilot.kubeconfig
chmod 600 harrow-pilot.kubeconfig
export KUBECONFIG=$PWD/harrow-pilot.kubeconfig
kubectl -n nexus create secret tls harrow-public-tls --cert=harrow-public.crt --key=harrow-public.key

Το harrow-public.crt περιέχει το πιστοποιητικό ακολουθούμενο από τυχόν ενδιάμεσα πιστοποιητικά, και το harrow-public.key το ιδιωτικό του κλειδί. Εάν τα πιστοποιητικά σας προέρχονται από ιδιωτική CA (αρχή έκδοσης πιστοποιητικών), τα nexusctl preflight και nexusctl install δέχονται το --ca-bundle <file> ώστε να μπορούν να ελέγξουν την αλυσίδα. Οι άλλοι τρόποι διαχείρισης του TLS (Ασφάλεια Επίπεδου Μεταφοράς) βρίσκονται στο κεφάλαιο 2.11, Παραλλαγές: εξωτερικοί χώροι αποθήκευσης, TLS και ingress.

Αν αυτό αποτύχει

Τι βλέπετε Τι σημαίνει Τι πρέπει να κάνετε
PREFLIGHT_FAILED (409) Ο προκαταρκτικός έλεγχος εντόπισε μια αποτυχία, επομένως η εγκατάσταση δεν ξεκίνησε. Δεν εγκαταστάθηκε τίποτα. Διορθώστε κάθε γραμμή που απέτυχε, χρησιμοποιώντας τη γραμμή fix της, και εκτελέστε ξανά την εγκατάσταση.
INSTALLATION_NAME_MISSING Το keys.installationName είναι κενό. Ορίστε το μόνιμο όνομα της ίδιας της εγκατάστασης.
INSTALLATION_NAME_EXAMPLE Το όνομα είναι αυτό από τις τιμές παραδείγματος του chart. Επιλέξτε το δικό σας όνομα.
KEYS_CUSTODIAN_MISSING Το keys.custody.recipients είναι κενό. Προσθέστε τον δημόσιο παραλήπτη age1... κάθε θεματοφύλακα.
KEYS_CUSTODIAN_EXAMPLE Ένας παραλήπτης είναι ο θεματοφύλακας παραδείγματος του chart, του οποίου την ταυτότητα δεν κατέχει κανείς. Αντικαταστήστε τον με τους παραλήπτες των δικών σας θεματοφυλάκων.

Το nexusctl τερματίζει με κωδικό 0 όταν μπορεί να προχωρήσει, με 1 όταν ένας έλεγχος το εμπόδισε και με 2 όταν δεν μπόρεσε να εκτελεστεί καθόλου (μη αναγνώσιμο αρχείο τιμών, λανθασμένη σημαία). Ένα σενάριο εντολών (script) μπορεί να διακλαδωθεί με βάση αυτές τις τρεις τιμές.

Μέρος δεύτερο: αξιολόγηση σε φορητό υπολογιστή με το k3d

Το k3d εκτελεί το k3s μέσα σε Docker containers, έτσι ώστε μια ολόκληρη συστοιχία να ζει σε έναν φορητό υπολογιστή και να εξαφανίζεται με μία εντολή. Τα εργαλεία έκδοσης που δοκιμάζουν κάθε έκδοση του Nexus δημιουργούν τις συστοιχίες τους ακριβώς με αυτόν τον τρόπο, και η αντιγραφή των ρυθμίσεών τους σας γλιτώνει από το να ανακαλύψετε ξανά τα προβλήματα που εκείνα έχουν ήδη αντιμετωπίσει.

Χρειάζεστε Docker, k3d 5.8.3, kubectl, Helm v4 και Chrome. Ο Tomás χρησιμοποίησε το Mac του.

Δημιουργία της συστοιχίας

k3d cluster create harrow-eval --agents 0 --wait --timeout 300s \
  --image rancher/k3s:v1.33.6-k3s1 \
  --k3s-arg "--disable=traefik@server:0"
k3d kubeconfig get harrow-eval > harrow-eval.kubeconfig
chmod 600 harrow-eval.kubeconfig
export KUBECONFIG=$PWD/harrow-eval.kubeconfig

Κάθε σημαία έχει έναν λόγο ύπαρξης.

  • Το --agents 0 παρέχει έναν κόμβο διακομιστή και κανέναν κόμβο εργασίας (worker). Το Nexus εκτελείται άνετα σε έναν κόμβο, ενώ ένας δεύτερος απλώς καταναλώνει μνήμη.
  • Το --image rancher/k3s:v1.33.6-k3s1 κλειδώνει την έκδοση k3s στην οποία δοκιμάζεται κάθε έκδοση. Χωρίς αυτό, λαμβάνετε όποια έκδοση έχει ως προεπιλογή το k3d.
  • Το --disable=traefik@server:0 παραλείπει το Traefik. Ένας φορητός υπολογιστής δεν έχει δημόσια διεύθυνση για να εξυπηρετήσει, και αντ' αυτού αποκτάτε πρόσβαση στην κονσόλα μέσω της δικής σας διεπαφής HTTPS (παρακάτω).
  • Το --wait --timeout 300s ολοκληρώνεται μόνο όταν απαντήσει η συστοιχία ή αποτυγχάνει μετά από πέντε λεπτά.

Εάν διατηρείτε κατοπτρικό αντίγραφο (mirror) του μητρώου εκδόσεων στον φορητό σας υπολογιστή, προσθέστε το --registry-config <registries.yaml> για να στέλνετε τις λήψεις ειδώλων (image pulls) στον κατοπτρικό διακομιστή και το --k3s-arg "--disable-default-registry-endpoint@server:0" ώστε τίποτα να μην ανατρέχει σε εξωτερικό (upstream) μητρώο. Τα εργαλεία έκδοσης λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο, με κάθε είδωλο να προέρχεται αποκλειστικά μέσω του κατοπτρικού διακομιστή.

Εγκατάσταση του cert-manager

Το chart δημιουργεί τη δική του τοπική CA, την nexus-local-ca, ως εκδότη (issuer) του cert-manager, και κάθε υπηρεσία λαμβάνει το πιστοποιητικό της από αυτήν. Χωρίς τους πόρους του cert-manager στη συστοιχία, το helm install απορρίπτει το chart μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Εγκαταστήστε πρώτα το cert-manager v1.21.3, από το chart που δημοσιεύει το έργο cert-manager:

helm install cert-manager cert-manager-v1.21.3.tgz -n cert-manager \
  --create-namespace --set crds.enabled=true --wait --timeout 10m

Το Nexus δεν χρειάζεται τίποτα άλλο από το cert-manager, και ειδικότερα δεν χρειάζεται το trust-manager.

Εγκατάσταση του Nexus

  1. Συντάξτε ένα αρχείο τιμών για τον φορητό υπολογιστή. Το TLS τερματίζει στη δική σας διεπαφή, επομένως το tls.mode είναι none.
# harrow-eval-values.yaml (Helm values)
global:
  imageRegistry: registry.adverant.ai
  domain: harrow.example
hosts:
  console: console.harrow.example
  api: api.harrow.example
  auth: auth.harrow.example
edition: community
tls:
  mode: none
keys:
  installationName: harrow-eval
  custody:
    recipients:
      - "<custodian-age-recipient>"
  1. Εγκαταστήστε το chart από το μητρώο και παραλείψτε το --wait (η παρακάτω προειδοποίηση εξηγεί τον λόγο).
helm install nexus oci://registry.adverant.ai/nexus/charts/nexus --version 1.0.0-alpha.1 \
  -n nexus --create-namespace -f harrow-eval-values.yaml --timeout 45m
  1. Στη συνέχεια, περιμένετε εσείς οι ίδιοι να ετοιμαστούν τα φόρτα εργασίας (workloads):
kubectl -n nexus wait --for=condition=Available deploy --all --timeout=900s
for s in $(kubectl -n nexus get sts -o name); do
  want=$(kubectl -n nexus get "$s" -o jsonpath='{.spec.replicas}')
  kubectl -n nexus wait "$s" --for=jsonpath='{.status.readyReplicas}'="$want" --timeout=900s
done

Ο βρόχος StatefulSet υπάρχει επειδή ορισμένα από αυτά ενημερώνουν ένα pod τη φορά κατόπιν αιτήματος, και το kubectl rollout status τα απορρίπτει. Η αναμονή στο readyReplicas λειτουργεί για κάθε στρατηγική ενημέρωσης.

Όταν ολοκληρωθούν και οι δύο εντολές, κάθε Deployment είναι Available και κάθε StatefulSet έχει τα pods του έτοιμα. Κανείς δεν μπορεί να συνδεθεί ακόμη. Αυτό είναι σωστό: η εγκατάσταση δεν έχει διεκδικηθεί.

Γιατί η προώθηση θύρας (port-forward) δεν επιτρέπει ποτέ τη σύνδεση

Η προφανής επόμενη κίνηση είναι το kubectl port-forward svc/nexus-alpha 3000:3000 και ένα πρόγραμμα περιήγησης στο http://127.0.0.1:3000. Οι σελίδες της κονσόλας φορτώνουν, οπότε φαίνεται σαν να λειτουργεί. Δεν λειτουργεί, και καμία ρύθμιση δεν θα το κάνει να λειτουργήσει. Τρία πράγματα στέκονται εμπόδιο, το καθένα σκόπιμα.

Τι το εμποδίζει Γιατί
Η προέλευση (origin) Η σύνδεση της κονσόλας απορρίπτει κάθε αίτημα του οποίου η προέλευση (origin) δεν είναι https://<hosts.console>, εδώ https://console.harrow.example. Μια σελίδα που σερβίρεται από το http://127.0.0.1:3000 έχει λανθασμένη προέλευση, επομένως η σύνδεση δεν ξεκινά ποτέ.
Το cookie Η συνεδρία είναι ένα cookie __Host- επισημασμένο ως Secure. Τα προγράμματα περιήγησης αποθηκεύουν ένα τέτοιο cookie μόνο μέσω HTTPS, χωρίς χαρακτηριστικό τομέα (domain attribute), αποκλειστικά για τον κεντρικό υπολογιστή που το όρισε. Μέσω απλού HTTP, το πρόγραμμα περιήγησης το απορρίπτει.
Το passkey Ο πρώτος διαχειριστής συνδέεται με ένα passkey, και ένα passkey χρειάζεται ασφαλές περιβάλλον (secure context) με έγκυρο πιστοποιητικό. Το Chrome αρνείται να δημιουργήσει passkey πίσω από μια προειδοποίηση πιστοποιητικού, ακόμη και αν έχετε επιλέξει να την προσπεράσετε.

Επομένως, το πρόγραμμα περιήγησης πρέπει να επικοινωνήσει με το https://console.harrow.example, με ένα πιστοποιητικό που εμπιστεύεται, και αυτό το όνομα πρέπει να οδηγεί στον φορητό σας υπολογιστή.

Πρόσβαση στην κονσόλα μέσω HTTPS στον φορητό υπολογιστή σας

Η παρακάτω μέθοδος χρησιμοποιεί τη CA του ίδιου του chart για την έκδοση του πιστοποιητικού, μια προώθηση θύρας για την πρόσβαση στην κονσόλα και ένα ξεχωριστό προφίλ Chrome που εμπιστεύεται αυτή τη μία CA και αντιστοιχίζει το όνομα της κονσόλας στον φορητό σας υπολογιστή. Ο χώρος αποθήκευσης έμπιστων πιστοποιητικών του συστήματός σας και το /etc/hosts παραμένουν ως έχουν.

Το διάγραμμα δείχνει το Chrome στα αριστερά, με την ετικέτα «separate profile: trusts nexus-local-ca only; console.harrow.example:443 mapped to 127.0.0.1:28443». Ένα βέλος με την ετικέτα «HTTPS» καταλήγει σε ένα πλαίσιο «HTTPS front on 127.0.0.1:28443 (certificate from nexus-local-ca)». Ένα βέλος με την ετικέτα «HTTP, Host kept, X-Forwarded-Proto https» καταλήγει στο «kubectl port-forward 127.0.0.1:3000», και ένα τελικό βέλος εισέρχεται στο πλαίσιο της συστοιχίας k3d προς το «Service nexus-alpha, port http (3000)». Μια διακεκομμένη γραμμή από το cert-manager μέσα στη συστοιχία προς το πλαίσιο της διεπαφής φέρει την ετικέτα «issues the certificate».
Πώς ένα πρόγραμμα περιήγησης στον φορητό υπολογιστή επικοινωνεί με την κονσόλα στη συστοιχία k3d μέσω HTTPS.

Έκδοση πιστοποιητικού για το όνομα της κονσόλας

  1. Ζητήστε από το cert-manager ένα πιστοποιητικό για τον κεντρικό υπολογιστή της κονσόλας, υπογεγραμμένο από τον εκδότη του chart:
# console-front-certificate.yaml (a cert-manager Certificate)
apiVersion: cert-manager.io/v1
kind: Certificate
metadata:
  name: nexus-console-front
  namespace: nexus
spec:
  secretName: nexus-console-front-tls
  dnsNames: [console.harrow.example]
  duration: 24h
  usages: [server auth, digital signature, key encipherment]
  privateKey: { algorithm: ECDSA, size: 256, rotationPolicy: Always }
  issuerRef: { name: nexus-local-ca, kind: Issuer, group: cert-manager.io }
kubectl apply -f console-front-certificate.yaml
kubectl -n nexus wait --for=condition=Ready certificate/nexus-console-front --timeout=120s

Το cert-manager το υπογράφει μέσα στη συστοιχία. Εσείς δεν διαβάζετε ποτέ το ιδιωτικό κλειδί της CA.

  1. Αντιγράψτε το πιστοποιητικό, το κλειδί του και το πιστοποιητικό της CA έξω από το Secret:
kubectl -n nexus get secret nexus-console-front-tls -o jsonpath='{.data.tls\.crt}' | base64 -d > tls.crt
kubectl -n nexus get secret nexus-console-front-tls -o jsonpath='{.data.tls\.key}' | base64 -d > tls.key
kubectl -n nexus get secret nexus-console-front-tls -o jsonpath='{.data.ca\.crt}' | base64 -d > ca.crt
chmod 600 tls.key
  1. Υπολογίστε το pin της CA. Το Chrome αναγνωρίζει ένα έμπιστο κλειδί από το base64 SHA-256 του δημόσιου κλειδιού του:
openssl x509 -in ca.crt -pubkey -noout | openssl pkey -pubin -outform der | openssl dgst -sha256 -binary | base64

Καρφιτσώστε (pin) το κλειδί της CA, όχι του πιστοποιητικού. Το πιστοποιητικό διαρκεί μία ημέρα και λαμβάνει νέο κλειδί κάθε φορά που το cert-manager το ανανεώνει, ενώ η CA παραμένει η ίδια.

Τοποθέτηση διεπαφής HTTPS μπροστά από μια προώθηση θύρας

  1. Προωθήστε το Service της κονσόλας. Η θύρα του είναι αυτή που ονομάζεται http, η οποία είναι η 3000 σε αυτή την έκδοση:
kubectl -n nexus port-forward svc/nexus-alpha 3000:3000
  1. Εκτελέστε έναν ακροατή (listener) HTTPS στο 127.0.0.1:28443 που προωθεί την κίνηση στο 127.0.0.1:3000. Οποιοσδήποτε αντίστροφος διακομιστής μεσολάβησης (reverse proxy) εμπιστεύεστε ήδη είναι κατάλληλος, αρκεί να κάνει τέσσερα πράγματα:
    • να σερβίρει το tls.crt ακολουθούμενο από το ca.crt ως αλυσίδα, με το tls.key·
    • να διατηρεί την κεφαλίδα Host ως console.harrow.example·
    • να ορίζει το X-Forwarded-Proto: https·
    • να επιτρέπει τη διέλευση αναβαθμίσεων WebSocket, επειδή η κονσόλα τις χρησιμοποιεί.

Μια προώθηση θύρας προς ένα Service συνδέεται με το ένα pod που επέλεξε όταν ξεκίνησε. Αφού μια αναβάθμιση ή μια επανεκκίνηση αντικαταστήσει το pod της κονσόλας, η προώθηση παραμένει ενεργή αλλά δεν προωθεί πουθενά, και το πρόγραμμα περιήγησης εμφανίζει σφάλμα bad gateway. Επανεκκινήστε την προώθηση θύρας κάθε φορά που αλλάζει το pod της κονσόλας.

Άνοιγμα του Chrome με το pin και την αντιστοίχιση ονόματος

Σε Mac:

open -na "Google Chrome" --args --user-data-dir="$HOME/.nexus-eval-chrome" \
  "--host-resolver-rules=MAP console.harrow.example:443 127.0.0.1:28443" \
  "--ignore-certificate-errors-spki-list=<ca-pin>" \
  https://console.harrow.example/install

Το <ca-pin> είναι το αποτέλεσμα της γραμμής openssl. Σε Linux, εκκινήστε το Chrome με τις ίδιες τρεις σημαίες.

Οι τρεις σημαίες λειτουργούν συνδυαστικά. Το --host-resolver-rules στέλνει το console.harrow.example στη θύρα 443 στη διεπαφή σας, μόνο μέσα σε αυτό το προφίλ. Το --ignore-certificate-errors-spki-list εμπιστεύεται τα πιστοποιητικά που εκδίδονται από αυτό το ένα κλειδί CA, και το Chrome το εφαρμόζει μόνο με το --user-data-dir. Το ξεχωριστό προφίλ κρατά την εξαίρεση μακριά από την καθημερινή σας περιήγηση. Δεν πρόκειται για έναν γενικό διακόπτη «παράβλεψης σφαλμάτων πιστοποιητικού»: οτιδήποτε δεν έχει υπογραφεί από τη CA της συστοιχίας εξακολουθεί να αποτυγχάνει.

Με αυτό το προφίλ ανοιχτό, το https://console.harrow.example/install οδηγεί στη σελίδα διεκδίκησης, όπου μπορεί να δημιουργηθεί ένα passkey. Το Κεφάλαιο 2.12, Η πρώτη εκτέλεση, συνεχίζει από εδώ.

Όταν επανεκκινείται ο φορητός υπολογιστής

Ο χώρος αποθήκευσης κλειδιών αποτελείται από δύο μέρη: τον ίδιο τον χώρο αποθήκευσης κλειδιών και έναν μικρό μηχανισμό αποσφράγισης (unsealer) που κρατά το κλειδί ξεκλειδώματός του. Μετά από οποιαδήποτε επανεκκίνηση του κόμβου (επανεκκίνηση του Docker, επανεκκίνηση του φορητού υπολογιστή, k3d cluster stop και start), ο μηχανισμός αποσφράγισης ξεκινά σφραγισμένος. Ο χώρος αποθήκευσης κλειδιών αποσφραγίζεται μέσω αυτού, επομένως μέχρι ένας θεματοφύλακας να αποσφραγίσει τον μηχανισμό αποσφράγισης με τη δική του ταυτότητα age, τίποτα που χρειάζεται κλειδί δεν λειτουργεί. Αυτό αποτελεί χαρακτηριστικό του σχεδιασμού και λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο και σε μια συστοιχία παραγωγής. Το Κεφάλαιο 2.15, Δεύτερη μέρα: λειτουργία του Nexus, παρουσιάζει τη διαδικασία αποσφράγισης.

Όταν ολοκληρώσετε την αξιολόγηση:

k3d cluster delete harrow-eval

Η διαγραφή της συστοιχίας διαγράφει την εγκατάσταση και ό,τι υπάρχει μέσα σε αυτήν.

nexusctl kubeconfig

Μια συστοιχία που δημιουργήθηκε από το nexusctl install --single-node ανήκει στο nexusctl. Για να αποκτήσετε πρόσβαση σε αυτήν με το kubectl, το helm ή οποιοδήποτε άλλο εργαλείο, ζητήστε το kubeconfig της:

sudo nexusctl kubeconfig > harrow-pilot.kubeconfig
chmod 600 harrow-pilot.kubeconfig
export KUBECONFIG=$PWD/harrow-pilot.kubeconfig
kubectl -n nexus get deploy,statefulset

Το αρχείο παρέχει πλήρη δικαιώματα διαχειριστή στη συστοιχία. Διατηρήστε το με δικαιώματα (mode) 600, στα μηχανήματα των ατόμων που διαχειρίζονται την εγκατάσταση και πουθενά αλλού. Κάθε μεταγενέστερη εντολή στο Μέρος 2 που δέχεται το --context ή διαβάζει το KUBECONFIG λειτουργεί σε έναν μεμονωμένο κόμβο μέσω αυτού του αρχείου. Το ίδιο ισχύει και για την αναβάθμιση: τα nexusctl upgrade plan --bundle <file> και nexusctl upgrade apply --bundle <file> σε έναν μεμονωμένο κόμβο αναβαθμίζουν επίσης τη συστοιχία k3s που ανήκει στο nexusctl.

Το διάγραμμα είναι μια στοίβα τεσσάρων επιπέδων πάνω σε ένα πλαίσιο με την ετικέτα «one Linux server». Από κάτω προς τα πάνω: «k3s v1.33.6+k3s1 (Traefik in kube-system, ports 80 and 443)», έπειτα «cert-manager v1.21.3 and the chart's local CA nexus-local-ca», έπειτα «Nexus data tier: PostgreSQL, Valkey, Neo4j, Qdrant, SeaweedFS, OpenBao», έπειτα «Nexus services: console, sign-in, gateway, and the rest». Στα δεξιά, τρία βέλη από το ανώτερο επίπεδο εξέρχονται από το πλαίσιο με τις ετικέτες console.harrow.example, api.harrow.example και auth.harrow.example. Στα αριστερά, ένα εικονίδιο τερματικού με την ετικέτα «nexusctl kubeconfig» δείχνει προς το επίπεδο του k3s.
Τι τοποθετεί το nexusctl install --single-node σε έναν διακομιστή Linux.

Τι μεταφέρεται σε μια συστοιχία (cluster)

Όλα όσα κάνατε σε ένα μηχάνημα έχουν το αντίστοιχό τους σε μια συστοιχία. Το αρχείο τιμών είναι το ίδιο αρχείο με διαφορετικό μητρώο, λειτουργία TLS ή κλάση αποθήκευσης (storage class), όπως δείχνει το κεφάλαιο 2.11, Παραλλαγές: εξωτερικοί χώροι αποθήκευσης, TLS και ingress. Η πρώτη εκτέλεση είναι πανομοιότυπη. Αυτό που δεν μεταφέρεται είναι η ίδια η εγκατάσταση: το όνομα της εγκατάστασης είναι οριστικό και μια εγκατάσταση δεν μπορεί να μεταφερθεί από έναν φορητό υπολογιστή σε έναν διακομιστή. Όταν ο Tomás μεταφέρθηκε από τον φορητό του υπολογιστή στον πιλοτικό διακομιστή, ξεκίνησε από την αρχή με ένα νέο όνομα, harrow-pilot, και κράτησε το harrow-eval για πειραματισμούς.