ΣύνδεσηΚλείστε μια ενημέρωση

Κεφάλαιο 2.18

Το μοντέλο επέκτασης

Οι έξι τρόποι επέκτασης του Nexus, από μια ρύθμιση έως ένα πακέτο τομέα (domain pack), τα όρια του καθενός και πώς τα επίπεδα εμπιστοσύνης και απομόνωσης καθορίζουν πού εκτελείται ο κώδικάς σας. Διαβάστε το πριν ανοίξετε το κιτ ανάπτυξης λογισμικού (SDK).

Αυτή η σελίδα μεταφράστηκε με AI από το αγγλικό πρωτότυπο. Εάν οτιδήποτε είναι ασαφές, η αγγλική σελίδα αποτελεί το σημείο αναφοράς. Διαβάστε αυτή τη σελίδα στα αγγλικά

16 λεπτά ανάγνωσης

Το πρώτο πράγμα που κατασκεύασα στο Nexus στην Corrán Orbital δεν ήταν ένα πρόσθετο (plugin). Η ομάδα δυναμικής πτήσης ήθελε ο βοηθός να απαντά στην ερώτηση «ποιες διελεύσεις επίγειων σταθμών χάνουμε αν η κεραία του Svalbard τεθεί εκτός λειτουργίας για συντήρηση;» με την ίδια μορφή κάθε φορά, με τον πίνακα διελεύσεων πρώτο και το κόστος σε λεπτά επικοινωνίας από κάτω. Πέρασα μισή μέρα διαβάζοντας το κιτ ανάπτυξης λογισμικού (SDK) πριν ένας συνάδελφος μου επισημάνει ότι αυτό που ήθελα ήταν μια δεξιότητα (skill): ένας φάκελος με ένα SKILL.md μέσα του, ανεβασμένος στο Skills Engine και δημοσιευμένος μόλις περνούσαν οι δοκιμές του και τον ενέκρινε ένας αξιολογητής. Χρειάστηκε σαράντα λεπτά.

Δύο πρόσθετα και ένα πακέτο τομέα (domain pack) αργότερα, αυτή παραμένει η πρώτη συμβουλή που δίνω. Το Nexus διαθέτει έξι τρόπους επέκτασης, οι οποίοι βρίσκονται σε μια κλίμακα προσπάθειας. Τα χαμηλά σκαλοπάτια κάνουν περισσότερα από όσα περιμένει κανείς, και τα ακριβά συνοδεύονται από υποχρεώσεις που είναι εύκολο να υποτιμηθούν. Αυτό το κεφάλαιο παρουσιάζει αυτήν την κλίμακα. Επιλέξτε το χαμηλότερο σκαλοπάτι που κάνει τη δουλειά. Τα επόμενα κεφάλαια εμβαθύνουν στο καθένα: κεφάλαιο 2.19, Οι κανόνες που κληρονομεί κάθε επέκταση· κεφάλαιο 2.20, Δεξιότητες· κεφάλαιο 2.21, Το SDK προσθέτων· κεφάλαιο 2.22, Το περιβάλλον εκτέλεσης προσθέτων· και κεφάλαιο 2.23, Πακέτα τομέα.

Τα έξι δομικά στοιχεία

Ακολουθούν με τη σειρά που θα πρέπει να τα εξετάσετε.

  1. Ρυθμίσεις και πολιτικές. Αυτές είναι τιμές που ορίζει ένας διαχειριστής στην κονσόλα για τον οργανισμό, μια μονάδα ή ένα άτομο, εντός των ορίων που επιτρέπει η άδεια χρήσης. Δεν γράφετε καθόλου κώδικα.
  2. Δεξιότητες του Skills Engine. Ένα πακέτο SKILL.md που περιέχει οδηγίες και τα εργαλεία που μπορεί να καλέσει η δεξιότητα, με προαιρετικά αρχεία και σενάρια (scripts) δίπλα του. Ο βοηθός, οι πράκτορες (agents), οι ροές εργασίας και τα κουμπιά AI (τεχνητής νοημοσύνης) στις οθόνες εκτελούν όλα τις ίδιες δεξιότητες, όπως και το IDE (ολοκληρωμένο περιβάλλον ανάπτυξης) σας.
  3. Πρόσθετα (Plugins). Ο δικός σας κώδικας, δηλωμένος μέσω ενός manifest και κατασκευασμένος με τα εργαλεία του SDK. Ένα πρόσθετο διατίθεται σε μία από τις τρεις βαθμίδες: skills-only, ui-only ή full-service.
  4. Πακέτα τομέα (Domain packs). Οι φακοί (lenses) και τα πρότυπα ενός κλάδου, οι δεξιότητες και το μοντέλο γνώσης του, οι σύνδεσμοι (connectors) και οι οθόνες τηλεφώνου του, αδειοδοτημένα ως ενιαία μονάδα. Η Adverant διαθέτει δέκα· μπορείτε να κατασκευάσετε το δικό σας.
  5. Φακοί (Lenses). Αυτό που βλέπει ένας ρόλος μέσα σε ένα πακέτο ή μια πλατφόρμα. Ένας φακός περιορίζει έναν βασικό φακό και δεν τον διευρύνει ποτέ.
  6. Συνδέσεις MCP και σύνδεσμοι (connectors). Τα εργαλεία Model Context Protocol (MCP) που δημοσιεύει ένα πρόσθετο ή μέσω των οποίων συνδέεται ένα εργαλείο προγραμματισμού AI, και οι σύνδεσμοι μόνο για ανάγνωση που εισάγουν εγγραφές από συστήματα που ήδη λειτουργείτε.

Δύο όροι χρησιμοποιούνται με πολλαπλές έννοιες, οπότε ας τους αποσαφηνίσουμε τώρα. Μια δεξιότητα του Skills Engine είναι ένα πακέτο SKILL.md στη βιβλιοθήκη. Μια δεξιότητα manifest είναι μια τυποποιημένη εγγραφή στον πίνακα skills[] ενός προσθέτου, η οποία μεταγλωττίζεται στο μητρώο δεξιοτήτων της πλατφόρμας και εκτελείται μέσω του UNO, της μηχανής ροής εργασιών. Και τα δύο ονομάζονται δεξιότητες (skills) στην οθόνη. Γράφονται και ελέγχονται διαφορετικά, και αυτή η τεκμηρίωση αναφέρει πάντα ποια από τις δύο εννοεί.

Ξεκινήστε κάτι νέο
Ξεκινήστε κάτι νέο
Η επιλογή «Ξεκινήστε κάτι νέο» προσφέρει έξι πρότυπες διαδρομές (golden paths), μία για κάθε είδος επέκτασης. Κάθε μία δημιουργεί ένα αποθετήριο από ένα πρότυπο με έλεγχο εκδόσεων, με ένα manifest που δηλώνει τι χρειάζεται, και ρυθμίζει δοκιμές, έναν χώρο ανάπτυξης (dev space) και κλάδους δεδομένων (data branches).

Τι μπορεί να κάνει το καθένα και τι όχι

Ο πίνακας είναι η σύντομη εκδοχή. Έβαλα τη στήλη «Τι δεν μπορεί να κάνει» επίτηδες: κάθε όριο αποτελεί ιδιότητα του σχεδιασμού, και καθένα από αυτά με έχει γλιτώσει από κάτι.

Δομικό στοιχείο Τι μπορεί να κάνει Τι δεν μπορεί να κάνει Ποιος το δημιουργεί
Ρύθμιση ή πολιτική Να αλλάξει τον τρόπο συμπεριφοράς μιας λειτουργίας σε οποιοδήποτε επίπεδο, από τον οργανισμό μέχρι ένα μεμονωμένο άτομο· να κλειδώσει μια τιμή· να την εκχωρήσει σε χαμηλότερο επίπεδο· να ζητήσει έγκριση δεύτερου ατόμου για μια αλλαγή Να προσθέσει μια οθόνη ή μια διαδρομή (route), να αποθηκεύσει έναν νέο πίνακα ή να ξεκινήσει ένα νέο είδος εργασίας Ένας διαχειριστής, στην κονσόλα
Δεξιότητα του Skills Engine Να δώσει στον βοηθό και στους πράκτορες, στις ροές εργασίας και στα κουμπιά AI έναν επαναλήψιμο τρόπο εκτέλεσης μιας εργασίας, με δικές της οδηγίες και σενάρια δοκιμών Να διατηρεί διαπιστευτήρια· να καλέσει ένα εργαλείο εκτός της λίστας επιτρεπόμενων του ατόμου που την εκτελεί (SKILL_CANNOT_WIDEN_TOOLS)· να τεθεί σε παραγωγική λειτουργία χωρίς τις δοκιμές της και την έγκριση Οποιοσδήποτε διαθέτει το δικαίωμα, στο εργαλείο δημιουργίας ή από το IDE του
Πρόσθετο, skills-only Να δημοσιεύσει δεξιότητες manifest που εκτελούνται στην πλατφόρμα: κλήσεις επιστροφής κεντρικού συστήματος (host callbacks), εργασίες σε ουρά, αντιστοιχίσεις (maps) σε λίστα και, σε επίπεδο εμπιστοσύνης core ή verified, δεξιότητες που υποστηρίζονται από μοντέλο Να σερβίρει δικές του σελίδες Ένας προγραμματιστής, με το SDK
Πρόσθετο, ui-only Να προσθέσει μια επιφάνεια frontend μέσα στο κέλυφος (shell) Να αποθηκεύσει δικά του δεδομένα ή να εκτελέσει υπολογισμούς (compute) Ένας προγραμματιστής, με το SDK
Πρόσθετο, full-service Δικό του backend και frontend, ένα σχήμα Postgres, έναν πίνακα διαδρομών με δικαιώματα, καθώς και δεξιότητες και εργαλεία MCP Να καλέσει έναν πάροχο μοντέλου· να διατηρεί κλειδί μοντέλου· να διαβάσει εγγραφές άλλου οργανισμού εκτός αν υπάρχει καταγεγραμμένη παραχώρηση· να εκτελέσει υπολογισμούς εκτός της κατανομής του UNO Ένας προγραμματιστής, με το SDK
Πακέτο τομέα Να φέρει τους φακούς και τα πρότυπα ενός κλάδου, τις δεξιότητες και τις ροές εργασίας του, ένα μοντέλο γνώσης, έναν χάρτη τεκμηρίων και οθόνες τηλεφώνου στις μονάδες που επιλέγει ένας διαχειριστής Να αλλάξει το κέλυφος ή τα στοιχεία του, ή τους κανόνες εγγραφής· να εκτελεστεί χωρίς να περιλαμβάνεται στην άδεια χρήσης του οργανισμού Η Adverant, ή οι δικοί σας προγραμματιστές στην έκδοση Enterprise
Φακός Να επιλέξει τις κάρτες και τα πεδία που βλέπει ένας ρόλος μέσα σε ένα πακέτο ή μια πλατφόρμα, καθώς και τις ενέργειες που προσφέρει Να εμφανίσει οτιδήποτε κρύβει ο βασικός του φακός (LENS_CANNOT_WIDEN)· να αλλάξει το τι επιτρέπεται να κάνει ένας ρόλος Ένας δημιουργός πακέτου τον κατασκευάζει· ένας διαχειριστής τον εκχωρεί ανά μονάδα
Εργαλεία MCP και σύνδεσμοι Να εκθέσουν τα εργαλεία ενός προσθέτου σε πράκτορες και εργαλεία προγραμματισμού· να διαβάσουν εγγραφές από ένα σύστημα πολιτικών ή ένα αρχείο τηλεμετρίας στο μοντέλο γνώσης Να γράψουν πίσω στο σύστημα προέλευσης μέσω ενός συνδέσμου· να ενεργήσουν πέρα από τα δικαιώματα του συνδεδεμένου ατόμου Ένας προγραμματιστής δηλώνει τα εργαλεία MCP· ένας διαχειριστής ρυθμίζει τους συνδέσμους

Μερικά από αυτά τα κελιά αξίζουν μία πρόταση παραπάνω.

Οι ρυθμίσεις αποτελούν ένα πλαίσιο (framework), και κάθε πρόσθετο χρησιμοποιεί το ίδιο. Ένα πρόσθετο που δηλώνει ένα μπλοκ settings στο manifest του αποκτά τα επίπεδα (πλατφόρμα, οργανισμός, πακέτο, μονάδα, ομάδα, αποθετήριο, άτομο), τα κλειδώματα και την εκχώρηση αρμοδιοτήτων, ένα αρχείο καταγραφής αλλαγών και την έγκριση από δεύτερο άτομο, όλα αυτά χωρίς να γράψει έναν πίνακα ρυθμίσεων. Γι' αυτό το φθηνότερο σκαλοπάτι είναι συχνά αρκετό: αν η συμπεριφορά που θέλετε υπάρχει ήδη και χρειάζεται απλώς μια διαφορετική τιμή για τη μονάδα του Rotterdam, τότε είναι μια ρύθμιση.

Μια δεξιότητα του Skills Engine εκτελείται ως το ίδιο το άτομο. Δεν διατηρεί ποτέ κλειδί, μπορεί να έχει πρόσβαση μόνο σε εργαλεία εντός της λίστας επιτρεπόμενων του ατόμου που την εκτελεί και να διαβάσει μόνο ό,τι επιτρέπεται να ανοίξει αυτό το άτομο. Μια δεξιότητα που προσθέτει ένα εργαλείο το οποίο πραγματοποιεί εγγραφές παραμένει σε αναμονή μέχρι να την εγκρίνουν δύο άτομα, έπειτα τίθεται σε λειτουργία σε κατάσταση σκιάς (shadow), μετά σε πιλοτική εφαρμογή (canary), και τέλος για όλους.

Ένα πρόσθετο skills-only είναι το μεσαίο σκαλοπάτι. Το χρειάζεστε όταν η εργασία είναι κώδικας που σας ανήκει: ένας ντετερμινιστικός υπολογισμός, ένας εργάτης ουράς (queue worker), μια παράλληλη διανομή (fan-out) σε μια λίστα. Η πλατφόρμα καλεί τον κώδικά σας· ο κώδικάς σας δεν καλεί ποτέ ένα μοντέλο.

Ένα πρόσθετο full-service είναι ένα μικρό προϊόν. Διαθέτει δικό του σχήμα Postgres, πίνακα διαδρομών με μητρώο δικαιωμάτων, frontend, ένα σύνολο ρόλων βάσης δεδομένων, και κάθε υποχρέωση απομόνωσης που αναφέρεται στο κεφάλαιο 2.19, Οι κανόνες που κληρονομεί κάθε επέκταση. Είναι η σωστή απάντηση πιο συχνά από ό,τι φοβούνται οι άνθρωποι και η λάθος απάντηση πιο συχνά από ό,τι ελπίζουν.

Ποιο χρειάζομαι;

Ξεκινήστε από την κορυφή αυτού του πίνακα και σταματήστε στην πρώτη γραμμή που σας ταιριάζει.

Θέλετε να… Χρησιμοποιήστε Γιατί όχι κάτι πιο ελαφρύ
Αλλάξετε μια τιμή ή ένα όριο, ή το ποιος επιτρέπεται να κάνει κάτι Μια ρύθμιση ή μια πολιτική Δεν υπάρχει τίποτα πιο ελαφρύ
Κάνετε τον βοηθό να εκτελεί μία εργασία με τον ίδιο τρόπο κάθε φορά Μια δεξιότητα του Skills Engine Μια ρύθμιση δεν μπορεί να περιέχει οδηγίες
Τοποθετήσετε ένα «κουμπί AI» σε μια οθόνη που εκτελεί αυτή την εργασία Μια δεξιότητα του Skills Engine συνδεδεμένη με το κουμπί Ένα κουμπί εκτελεί μόνο δεξιότητες· δεν υπάρχει τίποτα προς κατασκευή
Επιτρέψετε σε ένα εργαλείο προγραμματισμού AI να έχει πρόσβαση στο Nexus Μια σύνδεση MCP μέσω του Workbench Δεν χρειάζεται να γράψετε τίποτα· το άτομο συνδέεται μέσω του προγράμματος περιήγησής του
Διαβάσετε εγγραφές από ένα υπάρχον σύστημα στο μοντέλο γνώσης Έναν σύνδεσμο μόνο για ανάγνωση Ένας σύνδεσμος δεν γράφει τίποτα πίσω, επομένως δεν ενέχει κίνδυνο εγγραφής
Εκτελέσετε ντετερμινιστικό κώδικα που σας ανήκει βάσει του χρονοδιαγράμματος της πλατφόρμας Ένα πρόσθετο skills-only με μια δεξιότητα host_callback ή plugin_queue Μια δεξιότητα του Skills Engine δεν μπορεί να εκτελέσει τον κώδικά σας
Προσθέσετε μία ή δύο οθόνες μέσα στο κέλυφος Ένα πρόσθετο ui-only Μόνο τα πρόσθετα προσθέτουν οθόνες
Διατηρήσετε τις δικές σας εγγραφές πίσω από τις δικές σας διαδρομές και δικαιώματα Ένα πρόσθετο full-service Μόνο αυτή η βαθμίδα διαθέτει δικό της σχήμα
Δώσετε σε έναν ρόλο μια πιο περιορισμένη προβολή των οθονών ενός κλάδου Έναν φακό σε ένα υπάρχον πακέτο Ένας φακός είναι δεδομένα, όχι κώδικας
Φέρετε το μοντέλο γνώσης και τους φακούς ενός κλάδου, μαζί με οθόνες τηλεφώνου, σε πολλές μονάδες Ένα πακέτο τομέα Ένα πρόσθετο από μόνο του δεν διαθέτει φακούς ή πύλη άδειας χρήσης

Στην Corrán Orbital, η ερώτηση σχεδιασμού διελεύσεων παρέμεινε μια δεξιότητα του Skills Engine. Η διάδοση τροχιάς που χρειάζεται έγινε ένα πρόσθετο skills-only με μία δεξιότητα host_callback, επειδή η αριθμητική εργασία είναι δική μας και πρέπει να δίνει την ίδια απάντηση δύο φορές. Η επιτροπή εξέτασης ανωμαλιών μας έγινε ένα πρόσθετο full-service, επειδή διατηρεί τις δικές της εγγραφές για το ποιος εξέτασε ποια απόκλιση τηλεμετρίας και τι αποφάσισε. Το πακέτο ήρθε τελευταίο, όταν μια δεύτερη μονάδα ζήτησε το ίδιο πράγμα.

Πώς συνδυάζονται τα κομμάτια

Τα δομικά στοιχεία συντίθενται προς τα πάνω. Ένα πακέτο τομέα είναι το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα, επειδή είναι μια δέσμη των υπολοίπων συν μια πύλη άδειας χρήσης:

  • ένα μοντέλο γνώσης, τα είδη των στοιχείων που γνωρίζει ο κλάδος και πώς συνδέονται, συχνά χτισμένο πάνω σε ένα βασικό μοντέλο από άλλο πακέτο·
  • φακοί, ένας ανά ρόλο, όπου ο καθένας περιορίζει έναν βασικό φακό·
  • πρότυπα και ροές εργασίας, καθώς και οι δεξιότητες του Skills Engine που καλούν·
  • πρόσθετα όπου το πακέτο χρειάζεται δικό του κώδικα·
  • σύνδεσμοι μόνο για ανάγνωση προς τα συστήματα που διατηρούν ήδη τις εγγραφές·
  • μια επικάλυψη για κινητά που καθορίζει ποιες κάρτες και ποια βήματα καταγραφής εμφανίζονται στα τηλέφωνα·
  • και το δικαίωμα χρήσης (entitlement): οι ομάδες λειτουργιών που πρέπει να περιλαμβάνει η άδεια χρήσης πριν ενεργοποιηθεί οτιδήποτε από αυτά.
Σχεδιάστε μια στοίβα από οριζόντιες ζώνες. Στο κάτω μέρος, «Βασικές λειτουργίες Nexus» (βοηθός, αρχεία, μνήμη, εργασίες) και δίπλα του «Κατανομή UNO» και «AI Provider Router». Από πάνω του, μια ζώνη «Πρόσθετα» με δύο πλαίσια, «skills-only» και «full-service», και μια ζώνη «Δεξιότητες του Skills Engine». Πάνω από αυτά, ένα φαρδύ πλαίσιο «Πακέτο τομέα» που περιέχει τέσσερα μικρότερα πλαίσια: «Μοντέλο γνώσης», «Φακοί», «Πρότυπα και ροές εργασίας», «Επικάλυψη για κινητά». Αριστερά από το πακέτο, ένα πλαίσιο «Σύνδεσμοι μόνο για ανάγνωση» με ένα βέλος προς το «Μοντέλο γνώσης». Στην κορυφή, τρία πλαίσια μονάδων («Rotterdam», «Felixstowe», «Κεντρικά γραφεία») με βέλη προς τα κάτω από το πακέτο με την ένδειξη «φακός που εκχωρείται ανά ρόλο». Ένα λουκέτο στην άκρη του πακέτου έχει την ένδειξη «άδεια χρήσης: domain_packs».
Πώς ένα πακέτο τομέα ομαδοποιεί τα υπόλοιπα δομικά στοιχεία.

Τίποτα από αυτά δεν αποτελεί υποδομή ανά εφαρμογή. Το πακέτο δεν περιλαμβάνει δικό του κώδικα απομόνωσης, ούτε πελάτη μοντέλου (model client), ούτε έλεγχο άδειας χρήσης: κληρονομεί αυτά της πλατφόρμας. Αυτό είναι το θέμα του επόμενου κεφαλαίου, και είναι ο λόγος για τον οποίο ένας δημιουργός πακέτου σε μια τράπεζα και ένας σε ένα λιμάνι γράφουν την ίδια ποσότητα κώδικα ασφαλείας, δηλαδή μηδενική.

Πακέτα τομέα
Πακέτα τομέα (Domain packs)
Η σελίδα Πακέτα τομέα παραθέτει και τα δέκα πακέτα με όσα χρειάζεται το καθένα και πού εκτελείται. Ένα πακέτο που δεν περιλαμβάνεται στην άδεια χρήσης παραμένει στη λίστα με γκρι χρώμα, μαζί με όσα θα χρειαζόταν.

Επίπεδα εμπιστοσύνης

Κάθε πρόσθετο δηλώνει ένα επίπεδο trust στο manifest του. Η εμπιστοσύνη (trust) δεν είναι μια πύλη την οποία το SDK μπορεί να παρακάμψει. Είναι συμβουλευτικά μεταδεδομένα που διαβάζει η πλατφόρμα για να αποφασίσει πόσο απομονωμένα θα εκτελούνται οι συνεισφορές ενός προσθέτου και ποια είναι τα πιο ευαίσθητα δεδομένα που επιτρέπεται να αγγίξουν οι δεξιότητές του. Οι ενεργές πύλες (διαβάθμιση και έδρα δεδομένων, εξαγωγή και δαπάνες) παραμένουν ακριβώς εκεί που βρίσκονται.

Εμπιστοσύνη Σε ποιους απευθύνεται Στάση απομόνωσης Ανώτατο όριο διαβάθμισης
core Κώδικας πρώτου μέρους (first-party) που διατίθεται με την πλατφόρμα none: ίδια προέλευση (same-origin), χωρίς επιπλέον απομόνωση restricted
verified Ένα αξιολογημένο τρίτο μέρος, ένας επαληθευμένος εκδότης Επιφάνεια same-origin, διαμεσολαβούμενες δεξιότητες (brokered skills) restricted
community Ένα μη αξιολογημένο τρίτο μέρος· η προεπιλογή για ένα νέο πρόσθετο Επιφάνεια sandboxed, διαμεσολαβούμενες δεξιότητες (brokered skills) tenant
untrusted Οτιδήποτε από άγνωστη πηγή strict: απομονωμένη επιφάνεια (sandboxed), μόνο διαμεσολαβούμενες δεξιότητες, καμία εμπιστοσύνη κεντρικού συστήματος public

Δύο κανόνες προκύπτουν από αυτόν τον πίνακα, και το create-nexus-plugin validate επιβάλλει και τους δύο πριν κατασκευαστεί οτιδήποτε.

Πρώτον, το classification μιας δεξιότητας δεν μπορεί να υπερβαίνει το ανώτατο όριο του προσθέτου της. Οι διαβαθμίσεις κατατάσσονται ως public, έπειτα tenant, και μετά restricted. Ένα πρόσθετο community που δηλώνει μια δεξιότητα restricted αποτυγχάνει κατά την κατασκευή (build).

Δεύτερον, μόνο τα πρόσθετα core και verified επιτρέπεται να δηλώνουν δεξιότητες που φτάνουν στον AI Provider Router. Αυτές είναι οι βαθμίδες tool_using και llm_only. Ένα πρόσθετο community ή untrusted διαμεσολαβεί για ντετερμινιστική εργασία (host_callback, plugin_queue, και map πάνω σε αυτά) και ζητά από την πλατφόρμα να κάνει οτιδήποτε χρειάζεται μοντέλο. Το πρώτο μου πρόσθετο ήταν community, και έχασα ένα απόγευμα προσπαθώντας να δηλώσω μια δεξιότητα σύνοψης llm_only πριν καταλάβω ότι η άρνηση ήταν ακριβώς ο σκοπός.

Εάν παραλείψετε το trust, το SDK αντιμετωπίζει το πρόσθετο ως community. Ένα πεδίο που παραλείπεται δεν μπορεί ποτέ να αποτελέσει αναβάθμιση.

Επίπεδα απομόνωσης 1 έως 4

Ξεχωριστά από την εμπιστοσύνη, το μπλοκ runtime του manifest καθορίζει πώς εκτελείται το πρόσθετο. Το isolationLevel είναι ένας ακέραιος αριθμός από το 1 έως το 4, και η λειτουργία εκτέλεσης προκύπτει από αυτόν. Δεν επιλέγετε τα δύο ανεξάρτητα: ο επικυρωτής (validator) παράγει το ένα από το άλλο και απορρίπτει ένα manifest του οποίου το ζεύγος δεν συμφωνεί.

isolationLevel executionMode Τι σημαίνει
1 external_https Το πρόσθετο εκτελείται εκτός της εγκατάστασης και είναι προσβάσιμο μέσω HTTPS
2 mcp_container Ένα container που εκθέτει εργαλεία MCP
3 hardened_docker Ένα θωρακισμένο (hardened) container στα δικά του pods του προσθέτου· η προεπιλογή του προτύπου
4 firecracker Μια microVM, ο ισχυρότερος διαχωρισμός
"runtime": {
  "nodeVersion": "20",
  "executionMode": "hardened_docker",
  "isolationLevel": 3,
  "entrypoint": "dist/server.js",
  "healthCheck": "/health"
}

Το entrypoint είναι υποχρεωτικό. Τα σημεία εισόδου (entrypoints) είναι παραδιδόμενα τεχνουργήματα (artefacts) και δεν ανακτώνται ποτέ κατά τον χρόνο εκτέλεσης: το SDK δεν διαθέτει καθόλου διαδρομή δυναμικής εισαγωγής ή απομακρυσμένης φόρτωσης, επομένως η εμπιστοσύνη καταγράφεται και ελέγχεται μία φορά, έπειτα παγώνει, και δεν μεταφορτώνεται ποτέ.

Τι αναλαμβάνετε σε κάθε βαθμίδα

Κάθε σκαλοπάτι πάνω από τις ρυθμίσεις έχει κάποιο κόστος συντήρησης. Δείτε τι σας κοστίζει το καθένα.

  • Μια δεξιότητα του Skills Engine χρειάζεται σενάρια δοκιμών, έναν αξιολογητή που δεν είστε εσείς, και ένα ιστορικό εκδόσεων για το οποίο θα ερωτηθείτε όταν δεν συμπεριφέρεται σωστά. Τα ίδια bytes δεν δημοσιεύονται ποτέ δύο φορές (CONTENT_HASH_ALREADY_PUBLISHED), οπότε το «απλώς ανέβασέ το ξανά» δεν είναι λύση.
  • Ένα πρόσθετο χρειάζεται ένα manifest του οποίου ο πίνακας διαδρομών ταιριάζει με τις διαδρομές που καταχωρεί ο κώδικάς σας, και προς τις δύο κατευθύνσεις. Μια διαδρομή που υπάρχει αλλά δεν έχει δηλωθεί αποτελεί αποτυχία συμμόρφωσης, όπως και μια δηλωμένη διαδρομή την οποία ο κώδικας δεν καταχωρεί ποτέ.
  • Ένα πρόσθετο full-service διαθέτει ένα σχήμα με πέντε ρόλους βάσης δεδομένων, ασφάλεια σε επίπεδο γραμμής (row-level security) επιβεβλημένη σε κάθε πίνακα, και μια διαδικασία εκκίνησης που αρνείται να δεχτεί συνδέσεις μέχρι η βάση δεδομένων να αποδείξει ότι η περίφραξη λειτουργεί. Επαναλαμβάνει επίσης τους τρεις νόμους της πλατφόρμας στο manifest του, λέξη προς λέξη.
  • Ένα πακέτο τομέα υπόκειται σε άδεια χρήσης. Ενεργοποιείται μία μονάδα τη φορά, μέσω πιλοτικής εφαρμογής, και η άδεια χρήσης του οργανισμού πρέπει να το περιλαμβάνει. Δεν αποφασίζετε εσείς ότι το έχει ένας πελάτης.
  • Ένας φακός μπορεί μόνο να αφαιρέσει. Εάν ένας ρόλος χρειάζεται να βλέπει περισσότερα, πρέπει να αλλάξει ο βασικός φακός, κάτι που απαιτεί συνεννόηση με οποιονδήποτε έχει την κυριότητα αυτής της βάσης.

Κανένα από αυτά τα κόστη δεν είναι διαπραγματεύσιμο ανά εφαρμογή, και αυτό είναι το αντάλλαγμα. Θυσιάζετε λίγη ελευθερία στο πρώτο πρόσθετο και την παίρνετε πίσω σε κάθε επόμενο.

Εγκατάσταση προσθέτου τρίτου μέρους
Εγκατάσταση προσθέτου τρίτου μέρους
Η εγκατάσταση ενός προσθέτου τρίτου μέρους λειτουργεί όπως τα δικαιώματα εφαρμογών. Κάθε εμβέλεια (scope) που δηλώνει το manifest του εκχωρείται ή απορρίπτεται ανά μονάδα, και μια κλήση για οτιδήποτε δεν έχει δηλώσει απορρίπτεται με CONNECTION_SCOPE_EXCEEDED.

Εργαλεία και συνδέσεις MCP

Το MCP εμφανίζεται σε τρία σημεία, και είναι εύκολο να μπερδευτούν.

Ένα πρόσθετο μπορεί να δημοσιεύσει εργαλεία MCP δηλώνοντάς τα στο mcpTools[]: ένα name, ένα description και ένα inputSchema. Ο μοναδικός κανόνας που προσθέτει ο επικυρωτής είναι ότι ένα inputSchema δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιεί oneOf, allOf ή anyOf ανώτατου επιπέδου, επειδή ένας συνδυαστής (combinator) στην κορυφή του σχήματος κάνει κάθε πελάτη MCP που εισάγει το εργαλείο να αποτυγχάνει με σφάλμα 400. Ένα πρόσθετο στο isolationLevel 2 εκτελείται ως mcp_container.

Η βιβλιοθήκη του Skills Engine είναι προσβάσιμη μέσω MCP. Το Claude Code και οι πράκτορες χρησιμοποιούν δεκατρία εργαλεία MCP για να βρίσκουν και να αντιστοιχίζουν δεξιότητες, να τις εκτελούν και να καταγράφουν την εκτέλεση, καθώς και να τις δημιουργούν, να τις εισάγουν ή να τις συγχρονίζουν, και κάθε κλήση εκτελείται ως το άτομο που την ξεκίνησε, εντός της λίστας επιτρεπόμενων του.

Και ένα εργαλείο προγραμματισμού AI συνδέεται μέσω του Workbench: μία διεύθυνση ανά εγκατάσταση, σύνδεση μέσω του προγράμματος περιήγησης του ατόμου, πάσο μίας ώρας αντί για αποθηκευμένο κλειδί, και μόνο τα εργαλεία που επιλέγει το συγκεκριμένο άτομο. Το Κεφάλαιο 2.26, Κατασκευή με εργαλεία προγραμματισμού AI, το παρουσιάζει αναλυτικά.

Οι σύνδεσμοι (connectors) είναι ο πιο αθόρυβος γείτονας. Το μοντέλο γνώσης ενός πακέτου τομέα τροφοδοτείται από συνδέσμους μόνο για ανάγνωση σε συστήματα όπως η διαχείριση συμβολαίων ή ένα σύστημα αποζημιώσεων, καθένας με χρονοδιάγραμμα και κουμπί δοκιμής. Τίποτα δεν γράφεται πίσω στην πηγή.

Πρόσθετα και συγχρονισμός MCP
Πρόσθετα και συγχρονισμός MCP
Η ενότητα «Πρόσθετα και συγχρονισμός MCP» δείχνει ποια πρόσθετα φέρνουν δεξιότητες, ποιοι συγχρονισμοί απορρίφθηκαν εξ ολοκλήρου, και τα δεκατρία εργαλεία MCP που χρησιμοποιούν το Claude Code και οι πράκτορες για να έχουν πρόσβαση στη βιβλιοθήκη.

Από το branch σας στις οθόνες των χρηστών

Σε όποιο σκαλοπάτι κι αν βρίσκεστε, η διαδρομή προς την παραγωγή είναι η ίδια. Κάθε έκδοση μετακινείται από τον χώρο ανάπτυξής σας (dev space) στο περιβάλλον προπαραγωγής (staging), έπειτα σε μια πιλοτική μονάδα, και τέλος σε όλες τις μονάδες, και κάθε βήμα διαθέτει πύλες: δοκιμές, ένα manifest που δεν έχει διευρυνθεί, μια δοκιμαστική εκτέλεση (dry run) σε ένα ανωνυμοποιημένο αντίγραφο, και ορισμένους αξιολογητές που δεν είναι ο δημιουργός. Μια προώθηση που προσπαθεί να παρακάμψει ένα βήμα απορρίπτεται με GATE_CANNOT_BE_SKIPPED. Κάθε περιβάλλον διατηρεί την προηγούμενη έκδοση για 30 ημέρες, και η επαναφορά (rollback) μιας μονάδας είναι μια ελεγχόμενη αλλαγή που διαρκεί περίπου ένα λεπτό.

Η ίδια η ανάπτυξη (deployment) πραγματοποιείται μόνο μέσω των καναλιών έκδοσης της εγκατάστασης. Οι μονάδες επιλέγουν το κανάλι τους, και ο διαχειριστής τους συμφωνεί σε κάθε μετακίνηση. Βλέπετε μετρήσεις και ποσοστά σφαλμάτων ανά μονάδα στη σελίδα Κανάλια και εγκαταστάσεις, ποτέ όμως τι έκανε κάποιος με την επέκτασή σας. Το Κεφάλαιο 2.28, Έκδοση της επέκτασής σας, καλύπτει την πλευρά της έκδοσης από την αρχή μέχρι το τέλος.

Μια σημείωση σχετικά με τις εκδόσεις

Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της κλίμακας υπάρχει και στις δύο εκδόσεις. Η έκδοση Community περιλαμβάνει ρυθμίσεις και δεξιότητες του Skills Engine, πρόσθετα σε κάθε βαθμίδα, και τις ίδιες πρότυπες διαδρομές (golden paths) σε έναν διακομιστή με κώδικα στον δικό σας πάροχο Git. Η έκδοση Enterprise προσθέτει την προώθηση από τον χώρο ανάπτυξης μέσω του περιβάλλοντος προπαραγωγής σε μια πιλοτική μονάδα με τις πύλες της, συν συστάδες εκδοτών (publisher clusters) και ανωνυμοποιημένα αντίγραφα πραγματικών δεδομένων. Προσθέτει επίσης τον δικό σας ιδιωτικό κατάλογο, καθώς και πακέτα τομέα. Το Κεφάλαιο 2.25, Κατασκευή για κάθε έκδοση, περιέχει τις λεπτομέρειες.

Το επόμενο κεφάλαιο είναι αυτό που πρέπει να διαβάσετε πριν γράψετε οποιονδήποτε κώδικα. Έχει λίγες επιλογές και πολλούς κανόνες, και οι κανόνες είναι οι ίδιοι τόσο για την πρώτη επέκταση όσο και για τη χιλιοστή.