InloggenBriefing plannen

Hoofdstuk 2.11

Variaties: externe opslag, TLS en ingress

De waarden waarmee u Nexus aanpast aan een cluster dat niet leeg is, inclusief TLS (Transport Layer Security), samen met databases die u al draait, uw eigen certificaten, een andere ingress-controller, opslagklassen, e-mail, proxy's, replica's en beheerde Kubernetes.

Deze pagina is door AI vertaald vanuit het Engelse origineel. Als er iets onduidelijk is, geldt de Engelse pagina als referentie. Lees deze pagina in het Engels

17 minuten leestijd

Het productiecluster van Harrow Port Authority is geen leeg cluster, en het TLS-verhaal (Transport Layer Security) alleen al bestaat uit drie delen. Het databaseteam draait PostgreSQL op zijn eigen machines en wil elke database daar hebben, met een back-up op hun manier. Certificaten zijn afkomstig van de interne CA (certificate authority) van Harrow via cert-manager. De ingress-controller is niet Traefik en bevindt zich in zijn eigen namespace. Niets daarvan vereist een fork van de chart. Elk verschil is een waarde, en dit hoofdstuk behandelt ze in de volgorde waarin Tomás Reilly ze tegenkwam.

Elk waardenblok in dit hoofdstuk is een fragment. Voeg de blokken die u nodig hebt samen in uw eigen values-bestand, naast global, hosts, edition en keys uit hoofdstuk 2.6, Community installeren op Kubernetes. Het schema van de chart weigert elke sleutel die het niet kent, zodat een verkeerd gespelde sleutel helm lint --strict en de installatie laat mislukken in plaats van te worden genegeerd. Dat is opzettelijk: een typfout in dataTier waardoor ongemerkt een opslagplaats in het cluster achterblijft, zou erger zijn dan een foutmelding.

Externe gegevensopslag

Nexus bewaart zijn gegevens in vijf opslagplaatsen. Standaard draait elk daarvan binnen het cluster vanuit de eigen ondertekende image van de release, met een eigen volume.

Opslag Values-sleutel Standaard binnen het cluster Standaardvolume
PostgreSQL 16 met PostGIS 3 en pgvector 0.8 dataTier.postgres de release-image 50Gi
Valkey 8.1 dataTier.valkey de release-image 5Gi
Neo4j 5.26 Community Edition dataTier.neo4j de release-image 20Gi
Qdrant 1.15 dataTier.qdrant de release-image 10Gi
SeaweedFS 4.48, de objectopslag die compatibel is met Amazon S3 (Simple Storage Service) dataTier.objectStore de release-image 50Gi

Elk daarvan kan een opslagplaats zijn die u in plaats daarvan zelf beheert. Stel de mode ervan in op external, geef de host op en noem een Secret dat de inloggegevens bevat. Voeg het adres van de opslagplaats ook toe aan networkPolicy.externalEgressCIDRs (zie de sectie over netwerkbeleid hieronder), omdat de namespace al het overige uitgaande verkeer weigert. Voor een externe opslagplaats rendert de chart niets van die opslagplaats: geen StatefulSet, geen Service en geen volume. De services maken verbinding met de door u opgegeven host.

# harrow-external-postgres.yaml (Helm values)
dataTier:
  postgres:
    mode: external
    port: 5432
    sslmode: verify-full
    external:
      host: pg-nexus.db.harrow.example
      existingSecret: harrow-postgres

Het Secret wordt vóór de installatie door u aangemaakt in de namespace waarin Nexus wordt geïnstalleerd. De chart bewaart uitsluitend de naam ervan: de pods die inloggegevens nodig hebben, lezen deze bij het opstarten uit uw Secret, en er wordt niets gekopieerd naar de eigen Secrets van de chart. Wijzig inloggegevens en herstart de pods die ze gebruiken; er hoeft niets opnieuw te worden gerenderd.

Elke opslagplaats zoekt naar vaste sleutelnamen in zijn Secret:

Opslag Sleutels in zijn Secret
PostgreSQL username en password voor een superuser op die server, en ca.crt, de certificeringsinstantie (CA) die het certificaat van de server heeft ondertekend
Valkey password
Neo4j username en password
Qdrant api-key
Objectopslag access-key en secret-key

Laad elke waarde vanuit een bestand, zodat deze buiten uw shellgeschiedenis en buiten uw values-bestand blijft:

kubectl create namespace nexus
kubectl -n nexus create secret generic harrow-postgres \
  --from-file=username=./pg-username --from-file=password=./pg-password --from-file=ca.crt=./harrow-db-ca.crt

Een externe opslagplaats zonder opgegeven Secret stopt het renderen, net als een opslagplaats zonder host.

PostgreSQL

De externe server moet bieden wat de release-image biedt: PostgreSQL 16 met PostGIS 3 en pgvector. Het verkeer ernaartoe wordt altijd versleuteld en gecontroleerd aan de hand van de ca.crt in uw Secret. Stel sslmode in op verify-full, wat tevens controleert of het certificaat van de server de door u opgegeven host vermeldt, of op verify-ca. Bij een externe server weigert het renderen disable en require. Bij Postgres binnen het cluster is het tegenovergestelde het geval: het verkeer verlaat nooit de namespace, het netwerkbeleid houdt het daar vast en het accepteert alleen disable. Welke modus u ook kiest, het certificaat moet de host in external.host vermelden, omdat sommige services de naam bij elke verbinding controleren.

Bij de installatie maakt een bootstrap-Job verbinding met de server met het account in uw Secret en maakt de rollen aan waaronder Nexus draait. Het maakt een migratorrol aan die eigenaar is van het schema, een runtimerol en één inlogrol voor elke service. Nexus genereert hun wachtwoorden en bewaart deze. Geen van deze rollen is een superuser en geen ervan kan beveiliging op rijniveau (row-level security) omzeilen, zodat elk isolatiebeleid in de database van toepassing is op elke service. De bootstrap zelf heeft wel een superuser nodig: een van de stappen vergrendelt een ingebouwde PostgreSQL-functie, en alleen een superuser mag dat doen. Alleen de bootstrap en de eigen provisioneringsstap van de console gebruiken het account. Een beheerde databaseservice waarvan de beheerdersrol geen echte superuser is, kan om die reden de Nexus-database niet hosten.

De Job controleert uw server voordat deze er iets op uitvoert. Hij stopt zonder iets te hebben gewijzigd als het account in uw Secret geen superuser is. Als er al een rol met de naam nexus bestaat met SUPERUSER of BYPASSRLS, stopt de Job met nexus-db-bootstrap: role nexus exists with SUPERUSER or BYPASSRLS on this server; nexus_migrator will not be made a member of it. Nothing more was done. Verwijder die attributen van die rol, of gebruik een server waar de naam vrij is, en installeer opnieuw.

Valkey, Neo4j, Qdrant en de objectopslag

De andere vier gebruiken dezelfde drie instellingen: mode, external.host en external.existingSecret. Hier zijn ze alle vier overgeschakeld naar die van Harrow zelf:

# harrow-external-stores.yaml (Helm values)
dataTier:
  valkey:
    mode: external
    external: { host: valkey.db.harrow.example, existingSecret: harrow-valkey }
  neo4j:
    mode: external
    external: { host: neo4j.db.harrow.example, existingSecret: harrow-neo4j }
  qdrant:
    mode: external
    external: { host: qdrant.db.harrow.example, existingSecret: harrow-qdrant }
  objectStore:
    mode: external
    external: { host: objects.db.harrow.example, existingSecret: harrow-objects }

Draai de versies die de release-images bevatten, zoals vermeld in de bovenstaande tabel, op de poorten die de services gebruiken. Valkey luistert op 6379 en Neo4j op 7687; Qdrant gebruikt 6333 en de objectopslag 8333. De objectopslag moet S3-compatibel zijn. Het Valkey-wachtwoord wordt opgenomen in een verbindingsadres binnen elke pod, dus beperk het tot letters en cijfers (de tekens -._~ zijn ook toegestaan).

Als mode is ingesteld op external en external.host leeg is, stopt het renderen met dataTier.<store>.external.host is required when mode is external. Het verplaatsen van een opslagplaats van binnen het cluster naar extern nadat mensen Nexus in gebruik hebben genomen, is een gegevensmigratie die u zelf uitvoert; de chart kopieert niets voor u. Neem deze beslissing vóór de eerste installatie.

De sleutelopslag, OpenBao, staat niet in deze lijst en kan niet extern zijn. Deze maakt deel uit van de identiteit van de installatie en draait bij elke installatie in het cluster.

TLS aan de openbare rand

tls.mode bepaalt hoe de drie openbare hosts hun certificaten krijgen, en niets meer. Verkeer tussen services maakt altijd gebruik van wederzijdse TLS (mutual TLS) met certificaten van de eigen lokale CA van de chart, uitgegeven door cert-manager, ongeacht de modus. Er is geen service mesh, en istio.enabled blijft false.

tls.mode Wie maakt het certificaat Wat u moet instellen
existing (de standaard) Uzelf. Eén Secret bevat een certificaat voor alle drie de hosts. tls.existingSecret
cert-manager Een ClusterIssuer die u al draait. De chart vraagt deze om één certificaat per host. tls.clusterIssuer
none Niemand in het cluster. TLS eindigt ervoor, bij uw loadbalancer of proxy. Niets, maar lees de waarschuwing hieronder

existing

# harrow-tls-existing.yaml (Helm values)
tls:
  mode: existing
  existingSecret: harrow-public-tls

Elke Ingress gebruikt het Secret harrow-public-tls, dus het bijbehorende certificaat moet console.harrow.example, api.harrow.example en auth.harrow.example vermelden. Maak het vóór de installatie aan in de namespace:

kubectl -n nexus create secret tls harrow-public-tls --cert=harrow-public.crt --key=harrow-public.key

Preflight leest het uit, waarschuwt wanneer het binnen 30 dagen verloopt en noemt het Secret wanneer het ontbreekt. Wanneer de modus existing is en de naam leeg is, stopt het renderen met tls.existingSecret is required when tls.mode is existing.

cert-manager

# harrow-tls-cert-manager.yaml (Helm values)
tls:
  mode: cert-manager
  clusterIssuer: harrow-internal-ca

De chart voegt de annotatie cert-manager.io/cluster-issuer toe aan elk van de drie Ingresses, en cert-manager maakt de Secrets nexus-console-tls, nexus-api-tls en nexus-auth-tls aan. Zonder tls.clusterIssuer stopt het renderen met tls.clusterIssuer is required when tls.mode is cert-manager.

Als uw issuer ACME (Automatic Certificate Management Environment) gebruikt met de HTTP-01-challenge, is er verder niets nodig. De chart voegt zelf geen doorverwijzing toe, zodat een verzoek voor /.well-known/acme-challenge/ ongewijzigd de solver van uw issuer bereikt. Op een locatie zonder internet is de solver ook een image: plaats de cert-manager-acmesolver-image van cert-manager in uw registry, anders blijft elke challenge-pod wachten in ErrImagePull.

geen

# harrow-tls-none.yaml (Helm values)
tls:
  mode: none
proxy:
  trustedCIDRs: "10.30.0.0/16"

Met none bevatten de Ingresses geen TLS-sectie. Gebruik dit wanneer een loadbalancer of reverse proxy vóór het cluster de TLS voor de drie hosts beëindigt.

proxy.trustedCIDRs benoemt de proxy-hops waarvan de X-Forwarded-For-header door nexus-auth wordt vertrouwd. De standaardwaarde, 10.42.0.0/16, is het pod-netwerk van k3s, waar de ingress-controller draait. Stel dit op elk ander cluster in op het netwerk dat de pods van uw ingress-controller gebruiken, zodat limieten voor aanmeldpogingen en auditgegevens het adres van de persoon zien en niet dat van de proxy.

Adres, certificaat, proxy en e-mail
Adres, certificaat, proxy en e-mail
Na de installatie hebben het adres, het certificaat, de proxy en de e-mail elk hun eigen test op één pagina, en wordt het resultaat in woorden uitgeschreven.

Ingress-controllers

De chart maakt drie standaard Kubernetes Ingresses aan, één per openbare host. Elk routeert het pad / naar één Service.

Ingress Host Service en poort
nexus-console hosts.console nexus-alpha, 3000
nexus-api hosts.api nexus-gateway, 9092
nexus-auth hosts.auth nexus-auth, 9101

Drie waarden geven er vorm aan, en één waarde in het netwerkbeleid moet daarmee overeenstemmen.

# harrow-ingress.yaml (Helm values)
ingress:
  enabled: true
  className: harrow-nginx
  annotations:
    "<annotation-key>": "<annotation-value>"
networkPolicy:
  ingressNamespace: ingress-harrow
  • ingress.className benoemt de IngressClass. Als dit leeg wordt gelaten, laat de chart de class weg en neemt de standaardclass van het cluster de drie Ingresses over. Preflight controleert of de class bestaat of, wanneer u er geen hebt opgegeven, of er precies één class als standaard is gemarkeerd.
  • ingress.annotations wordt toegevoegd aan alle drie de Ingresses. Waarden zijn tekenreeksen (strings), dus zet getallen en booleans tussen aanhalingstekens. Gebruik dit voor de eigen instellingen van uw controller.
  • ingress.enabled: false rendert helemaal geen Ingress, voor een locatie die op een andere manier naar de drie Services routeert.
  • networkPolicy.ingressNamespace is de namespace waarin uw ingress-controller draait.

Die laatste zorgt vaak voor verrassingen. Het netwerkbeleid van de chart weigert standaard al het verkeer naar de namespace en laat vervolgens de ingress-controller alleen toe tot de drie openbare Services vanuit de door u opgegeven namespace. De standaardwaarde, kube-system, is juist voor k3s, dat Traefik daar draait. Als u dit bij een andere controller ongewijzigd laat, kan de controller Nexus niet bereiken: de Ingresses bestaan wel, maar de controller logt verbindings-time-outs en de browser krijgt een gateway-fout. De controle "Ingress ports" van preflight zoekt naar een Service in die namespace die openstaat op poort 80 en 443, als een LoadBalancer of een NodePort, en de bijbehorende fix-regel vermeldt deze waarde.

Aan de linkerkant bevindt zich een vak "ingress controller" binnen een gestippelde grens met het label "namespace: networkPolicy.ingressNamespace (kube-system on k3s)". Drie pijlen vertrekken hieruit, met de labels console.harrow.example, api.harrow.example en auth.harrow.example. Ze kruisen een doorgetrokken lijn met het label "nexus namespace: default deny" en komen uit bij drie vakken: "nexus-alpha :3000", "nexus-gateway :9092" en "nexus-auth :9101". Een vierde, grijs weergegeven pijl vanuit een vak "any other namespace" stopt bij de doorgetrokken lijn met een klein kruisje.
De drie openbare hosts, de namespace van de ingress-controller en het netwerkbeleid dat alleen die namespace toelaat.

De rest van het netwerkbeleid

networkPolicy.enabled staat standaard op true en dat hoort zo te blijven. Hiermee kan niets in de namespace naar buiten communiceren, behalve DNS (Domain Name System), de Kubernetes API (application programming interface) voor de token-reviewers, en de adressen die u opgeeft.

# harrow-network.yaml (Helm values)
networkPolicy:
  apiServerCIDRs: ["10.30.0.1/32"]
  externalEgressCIDRs: ["10.30.40.25/32"]

apiServerCIDRs is het adres van de API-server als /32 CIDR's (Classless Inter-Domain Routing). Indien leeg, leest de chart dit bij de installatie uit het cluster. helm template heeft geen cluster om uit te lezen, dus geef het daar op. externalEgressCIDRs omvat al het overige dat een workload mag bereiken en is standaard leeg. Harrow vermeldt hier zijn mailrelay. Elke externe gegevensopslagplaats buiten de namespace moet hier ook worden vermeld, anders voorkomt het standaard weigeringsbeleid (default-deny) dat de services deze bereiken.

Slechts drie workloads communiceren ooit met de API-server: de bewijsservice nexus-probitas, de orchestrator en de custody-Job van de sleutelopslag. Zij controleren de serviceaccount-tokens die andere workloads aanbieden. Het beleid verstrekt het adres van de API-server, op poort 6443 en 443, uitsluitend aan die drie en aan niets anders. Als die drie de server niet kunnen bereiken, kunnen ze de tokens die andere workloads aanbieden niet controleren; geef daarom elk adres op dat de server kan hebben.

Een TLS-modus kiezen

Harrow koos cert-manager met zijn interne CA als een ClusterIssuer, en de reden daarvoor was verlenging. Met existing moet een persoon het certificaat in het Secret verlengen voordat het verloopt, en is de waarschuwing van 30 dagen in preflight de enige herinnering. Met cert-manager gebeurt de verlenging vanzelf en hoeft niemand eraan te denken. none past bij een locatie waar elk openbaar adres zich al achter een loadbalancer bevindt die TLS voor veel systemen beëindigt, en waar dat team de certificaten beheert. Wat u ook kiest, het certificaat dat een browser ziet, moet door de browser worden vertrouwd. Een zelfondertekend certificaat waarbij mensen door de waarschuwing heen klikken, maakt passkeys onbruikbaar, omdat Chrome geen passkey aanmaakt of gebruikt achter een certificaatwaarschuwing.

Opslag, e-mail, en replica's en resources

Storage class

# harrow-storage.yaml (Helm values)
storage:
  className: harrow-ssd
dataTier:
  postgres:
    size: 200Gi
  objectStore:
    size: 500Gi

storage.className is van toepassing op elke PVC (persistent volume claim) in de gegevenslaag en op de volumes van de sleutelopslag. Leeg betekent de standaardclass van het cluster, en preflight mislukt wanneer er geen class als standaard is gemarkeerd en u er geen hebt opgegeven. Elke opslagplaats binnen het cluster heeft zijn eigen size. Die van de sleutelopslag zijn keys.openbao.storage.unsealer en keys.openbao.storage.keystore, met keys.receiptsStorage voor ontvangstbewijzen. Kies groottes die berekend zijn op een jaar groei.

E-mail

# harrow-mail.yaml (Helm values)
smtp:
  existingSecret: harrow-smtp

Nexus verstuurt uitnodigingen en meldingen via uw mailserver. smtp.existingSecret benoemt een Secret dat u in de namespace aanmaakt met de gegevens van de mailserver. Zoals bij elke integratie accepteert de chart de naam van een Secret en nooit inloggegevens. Denk aan het netwerkbeleid: voeg het adres van de relay toe aan networkPolicy.externalEgressCIDRs, anders stopt de e-mail bij de grens van de namespace. Zolang e-mail niet werkt, kunnen er geen uitnodigingen worden verzonden, en dat wordt ook vermeld op de controlelijst van de eerste beheerder.

Replica's en resources

Elk kerncomponent heeft een aantal replica's en Kubernetes-resources onder components, en elke opslagplaats binnen het cluster heeft resources onder dataTier.

# harrow-sizing.yaml (Helm values)
components:
  console:  { replicas: 2, resources: { requests: { cpu: 200m, memory: 512Mi }, limits: { memory: 1Gi } } }
  auth:     { replicas: 2 }
  gateway:  { replicas: 2, resources: { requests: { cpu: 400m, memory: 1Gi }, limits: { memory: 2Gi } } }
  graphrag: { resources: { requests: { cpu: 400m, memory: 1Gi }, limits: { memory: 3Gi } } }
dataTier:
  postgres:
    resources: { requests: { cpu: "1", memory: 4Gi }, limits: { memory: 8Gi } }
  neo4j:
    heap: 2G
    pagecache: 1G
    resources: { requests: { cpu: 500m, memory: 4Gi }, limits: { memory: 4Gi } }

De standaard Neo4j-pod vraagt om 2 GiB en mag maximaal 4 GiB gebruiken. Verhoog bij 3 GB aan heap en page-cache ook de aanvraag (request), zodat de pod op een node wordt geplaatst die over het benodigde geheugen beschikt.

De componenten met replicas en resources zijn console, bff, auth, orchestrator, workflows, gateway, graphrag, probitas en skillsEngine. De sleutelservice, keys, accepteert alleen resources. Deze kerncomponenten zijn vereist en kunnen niet worden uitgeschakeld; de chart draait ze ongeacht wat hun enabled-schakelaar aangeeft. De opslagplaatsen in de gegevenslaag draaien elk één replica.

Op trage opslag geven nog twee extra waarden de services de tijd om op te starten: probes.startupFailureThreshold (standaard 60) en schemaWait.timeoutSeconds (1800), hoe lang een service wacht op zijn databasemigraties voordat de opstartcontainer ervan met naam en toenaam faalt.

Aanmeldsessies, limieten en privé-modelhosts

Drie kleinere groepen waarden zijn goed om te kennen vóór de installatie, omdat gebruikers ze al op de eerste dag opmerken.

# harrow-auth.yaml (Helm values)
auth:
  accessTokenTTL: 15m
  refreshTokenTTL: 12h
  rateLimitPerMinute: 5000
ai:
  installationHosts: [models.harrow.internal, .gpu.harrow.internal]

auth.accessTokenTTL en auth.refreshTokenTTL bepalen hoe lang de twee tokens van een sessie geldig blijven. De standaardwaarden, 15 minuten en 12 uur, betekenen dat iemand die 's avonds de laptop dichtklapt, zich 's ochtends opnieuw moet aanmelden. Verkort de geldigheid van het refresh-token als uw beleid daarom vraagt, en houd dan rekening met vaker aanmelden.

auth.rateLimitPerMinute is het maximale aantal verzoeken dat één aangemelde persoon per minuut mag doen aan de aanmeldservice voordat deze antwoordt met 429. De standaardwaarde, 5000, komt neer op ongeveer 83 per seconde vanaf één account, wat ruim voldoende is voor de console en voor scripts. Een installatie kent geen abonnementsvormen, dus iedereen krijgt dezelfde limiet. Verlaag deze voor een strengere bescherming tegen misbruik, of verhoog deze voor zware automatisering. Bescherming tegen brute-force-aanvallen bij het aanmelden, zoals accountvergrendeling en limieten op pogingen voor tweestapsverificatie, staat hier los van en wordt niet hier ingesteld.

ai.installationHosts bevat extra hostnamen binnen de installatie, voor de eigen AI-modelservers (artificial intelligence) van de organisatie op privénamen. Elke vermelding is een hostnaam, een .suffix die overeenkomt met elke naam daaronder, een IP-adres of een IPv4 CIDR-blok (Classless Inter-Domain Routing). De router behandelt deze als onderdeel van de installatie, naast de eigen hosts van de release. De modelserver zelf wordt benoemd in ai.localProvider.baseUrl; hoofdstuk 2.14, AI-providers en -modellen, behandelt beide.

Wat nooit een waarde is

Sommige zaken waar mensen naar zoeken in een values-bestand staan daar opzettelijk niet in.

Niet in het values-bestand Waarom, en waar het zich in plaats daarvan bevindt
De licentie Deze wordt na de installatie geïmporteerd, in de console of met nexusctl licence import <file>. Een licentie is nooit een chart-waarde of een gekoppeld bestand. Hoofdstuk 2.13, Licenties, bevat de details.
Modelsleutels Elke organisatie bewaart haar eigen sleutels in haar eigen pool, ingevoerd in de console. Inloggegevens voor een AI-provider zijn nooit een chart-waarde.
Beveiliging bij registratie De internet-CAPTCHA en de netwerkcontrole bij registratie staan op een installatie beide uit, en er is geen waarde om een van beide in te schakelen. De CAPTCHA zou bij elke registratie internet vereisen. De netwerkcontrole zou een gelicentieerde geolocatiedatabase vereisen die niet in de chart zit. De registratie van een onbekende wordt in plaats daarvan vastgehouden voor goedkeuring door een beheerder, zoals hoofdstuk 2.12, Het eerste gebruik, uitlegt.
Telemetrie Het schema accepteert één instelling voor telemetry.enabled, namelijk false. Niets verlaat een installatie, en de eigen rapportage van de gegevenslaag (het gebruiksrapport van Neo4j, de telemetrie van Qdrant) is eveneens uitgeschakeld.

Controleer het hele bestand voordat u installeert

Voer, zodra de fragmenten zijn samengevoegd tot één bestand, vanaf uw werkstation twee controles op het bestand uit. helm lint --strict valideert elke sleutel aan de hand van het schema van de chart, en helm template rendert de volledige release zodat u deze kunt doorlezen voordat er iets wordt aangemaakt. De opdrachten gebruiken het adres van de Community-chart; geef voor Enterprise in plaats daarvan het pad op van de Enterprise-chart die u hebt gedownload (hoofdstuk 2.7, Enterprise installeren en een licentie toepassen). Een render op uw werkstation kan het adres van de API-server niet uit een cluster lezen, dus stel eerst networkPolicy.apiServerCIDRs in het bestand in.

De twee controles:

helm lint --strict oci://registry.adverant.ai/nexus/charts/nexus --version 1.0.0-alpha.1 -f harrow-prod-values.yaml
helm template nexus oci://registry.adverant.ai/nexus/charts/nexus --version 1.0.0-alpha.1 \
  -n nexus -f harrow-prod-values.yaml > harrow-render.yaml

Een verkeerd gespelde sleutel laat de lint-controle mislukken met "additional properties" en noemt de betreffende sleutel. Een ontbrekende verplichte waarde, zoals een host wanneer een opslagplaats extern is, laat het renderen mislukken met de in dit hoofdstuk geciteerde zin. helm template heeft geen cluster om uit te lezen, dus geef networkPolicy.apiServerCIDRs op wanneer u offline rendert, anders stopt het proces en wordt erom gevraagd.

Voer vervolgens preflight uit met hetzelfde bestand. Preflight is de enige controle die het cluster en de waarden samen uitleest: hier komen een verkeerde ingress-namespace, een ontbrekende opslagklasse (storage class) of een certificaat dat volgende week verloopt aan het licht voordat iemand afhankelijk is van de installatie.

Beheerde Kubernetes

Nexus draait op elke conforme Kubernetes 1.33 of nieuwer, inclusief de beheerde service van een cloudprovider. Niets in de chart is specifiek voor één provider. Wat er verandert ten opzichte van k3s is een handvol waarden, die elk hierboven zijn behandeld:

  • cert-manager v1.21.3 wordt als eerste geïnstalleerd, zoals op elk cluster. | Op een beheerd cluster | Wat u moet instellen of controleren | |---|---| | Opslag | Noem de class van de provider in storage.className, of markeer er een als standaard. | | Ingress | Installeer de ingress-controller die u gebruikt, stel deze beschikbaar op poort 80 en 443, stel ingress.className in als dit niet de standaard is, en stel networkPolicy.ingressNamespace in op de bijbehorende namespace. | | De proxy-hops | Stel proxy.trustedCIDRs in op het pod-netwerk van die controller. | | De API-server | Als de installatie het adres van de API-server niet uit het cluster kan lezen, geef het dan op in networkPolicy.apiServerCIDRs. | | Handhaving van netwerkbeleid | Het beleid van de chart wordt alleen van kracht waar de netwerkplug-in van het cluster NetworkPolicy handhaaft. Kies een clusterconfiguratie die dat doet. | | Images | De nodes moeten registry.adverant.ai kunnen bereiken, of uw eigen registry die is opgegeven in global.imageRegistry. |

Voer vóór al het andere eerst preflight uit. Dit leest het cluster en het values-bestand samen uit en drukt elk van deze punten af als een rij, met de oplossing naast elk punt dat niet slaagt. Hoofdstuk 2.5, Preflight met nexusctl, toont het rapport.

Voordat u installeert
Voordat u installeert
Een geslaagde preflight op een productiecluster. Elke rij is één vereiste, en elke waarschuwing bevat de bijbehorende oplossing op de regel eronder.