Versie 1.0.0-alpha.1nieuwste
Hoofdstuk 2.24
Een aangepaste verticale oplossing van begin tot eind bouwen
Een uitgewerkte opbouw van het domeinpakket Cold chain, van de eerste briefing tot een release die voor elke eenheid draait, met het bijbehorende kennismodel, lenzen, een vaardigheid, een full-service-plug-in en voorbeeldgegevens. Vervolgens hoe u een reeds bestaand pakket uitbreidt en hoe u een lens toevoegt aan een pakket dat al is geleverd.
Deze pagina is door AI vertaald vanuit het Engelse origineel. Als er iets onduidelijk is, geldt de Engelse pagina als referentie. Lees deze pagina in het Engels

Ik ben Mateo Ruiz, ontwikkelaar bij Corrán Orbital. Het grootste deel van mijn week gaat op aan onze eigen payloadsoftware, maar dit hoofdstuk gaat over een opdracht die we voor een klant hebben uitgevoerd. Larkfield & Vane verzekert vracht, en een groeiend aandeel daarvan wordt vervoerd in koelcontainers. Wanneer een reefer aan de kade de walstroom verliest, loopt de temperatuur op, bederft de lading en volgt er weken later een schadeclaim. Larkfield wilde dat hun medewerkers die keten als één geheel zouden zien in Nexus, van de stroomstoring tot de claim, waarbij elke rol alleen het eigen deel ziet. Dat werd het Cold chain-pakket.
Wat hierna volgt, is het bouwproces in de volgorde waarin we het hebben uitgevoerd, met de schermen, de bestanden en de opdrachten. Ik heb de fouten erin gelaten, omdat twee van de weigeringen waar we tegenaan liepen ons meer over het platform leerden dan het foutloze pad. Het referentiemateriaal staat in de voorgaande hoofdstukken; ik verwijs daarnaar in plaats van het te herhalen. De hoofdstukken waar ik het meest op heb gesteund zijn hoofdstuk 2.18, Het extensiemodel, en hoofdstuk 2.23, Domeinpakketten, met daarnaast hoofdstuk 2.21, De Plugin SDK, geopend voor de software development kit zelf.
De briefing, en wie wat doet
Larkfield gaf mij voor de duur van het project een ontwikkelaarsplek binnen hun organisatie. Dat is van belang, omdat een privépakket voor één klant wordt gebouwd binnen de installatie van die klant, op de eigen ontwikkelomgevingen en datavertakkingen, en onder goedkeuring van de eigen medewerkers. Een pakket dat bedoeld is voor meerdere klanten wordt anders gebouwd, op een uitgeverscluster met uitsluitend voorbeeldgegevens; hoofdstuk 2.25, Bouwen voor elke editie, behandelt die situatie.
De opdracht paste op één pagina:
- Reefercontainers aan de kade en op schepen: hun stroomvoorziening, hun temperatuuroverschrijdingen en de schadeclaims die daaruit voortvloeien.
- Twee rollen om mee te beginnen: een reefermonteur op de kade en een koelketencontroler op kantoor.
- Een pilot die eerst draait in de eenheid Rotterdam en daarna naar Felixstowe gaat.
- Bewijslast voor drie stelsels van regels: de ATP-overeenkomst voor bederfelijke levensmiddelen, de goede distributiepraktijken (GDP) van de EU voor geneesmiddelen, en voedselveiligheidsregistraties onder HACCP (hazard analysis and critical control points). Schadeclaims onder de Hague-Visby Rules gebruiken dezelfde overschrijdingsregistraties, dus die hebben we genoteerd voor na de pilot.
Domeinpakketten zijn een Enterprise-functionaliteit. Larkfield gebruikt Enterprise, dus het pad voor domeinpakketten stond voor mij open. In Community wordt het gouden pad voor een pakket helemaal niet aangeboden.
Begin bij het ideale pad
Alles begint op de pagina Start something new. Deze biedt zes gouden paden: plugin, domeinpakket, lens, platform, vaardigheid en workflow. Elk pad maakt een repository aan op basis van een sjabloon met versiebeheer, een manifest dat declareert wat het onderdeel nodig heeft, tests, een ontwikkelomgeving en datavertakkingen. Dezelfde paden werken in de console, via de opdrachtregel en vanuit uw IDE (integrated development environment), waar de Workbench-tool nexus.create dezelfde taak uitvoert met een plan dat u eerst bevestigt.
nexus create-opdracht en het vastgezette sjabloon. Let op de melding onderaan: het manifest wordt afgedwongen, is niet vrijblijvend, en een release die om meer rechten vraagt, wordt vastgehouden totdat twee personen deze hebben beoordeeld.Vanaf die pagina kozen we het pad voor het domeinpakket, waarbij we het pakket de naam cold-chain gaven en Rotterdam als eerste eenheid instelden. Het resultaat vermeldt het vastgezette sjabloon, domain-pack@1.6.0, en somt op wat er is aangemaakt: de repository, een manifest dat vier scopes, twee opslagplaatsen en geen uitgaande adressen declareert, 66 tests uit het sjabloon, een ontwikkelomgeving in Rotterdam, drie synthetische datavertakkingen en een conceptvermelding in de eigen catalogus van Larkfield die alleen ik kon zien. De sjabloonversie is vastgezet en een latere upgrade komt binnen als een beoordeelde wijziging, net als elke andere wijziging, zodat het pakket van niemand onverwacht verandert omdat er een sjabloon is gewijzigd. Ik heb voor ons eerste pakket overigens de consolewizard gebruikt, omdat deze het plan toont voordat er iets wordt aangemaakt.
Stap 1: geef aan waarvoor het pakket dient
De wizard New domain pack bestaat uit drie stappen: algemene gegevens, kennismodel, en controleren en aanmaken. Stap 1 vraagt om de enkele gegevens die alles wat daarna komt vormgeven.
| Veld | Wat we hebben ingevoerd | Opmerking |
|---|---|---|
| Naam | Cold chain | Gebruikt voor de repository en de catalogus |
| Waar het voor dient | Reefercontainers aan de kade en op schepen: stroomvoorziening, temperatuuroverschrijdingen en de schadeclaims die daaruit voortvloeien | |
| Sector | Logistiek en maritieme sector | Bouwt voort op het pakket Logistics and maritime |
| Owner | De persoon die het aanmaakt | Vergrendeld in de wizard |
| Eenheden | Rotterdam (pilot) | Felixstowe na de pilot |
| Sjabloon | domain-pack@1.6.0 |
Vergrendeld; upgrades komen binnen als beoordeelde wijzigingen |
| Regels die het in kaart brengt | ATP-overeenkomst, goede distributiepraktijken van de EU, voedselveiligheidsregistraties | Elke regel wordt een pagina in het overzicht met bewijslast van het pakket |
De assistent in het dock stelde de laatste rij voor, inclusief het punt dat vrachtclaims dezelfde overschrijdingsregistraties hergebruiken. Een melding onder aan de pagina geeft aan dat er nog niets is aangemaakt. De repository, ontwikkelomgeving en datavertakkingen worden pas aangemaakt wanneer u in stap 3 op Create drukt, nadat u het plan hebt bekeken. U kunt een concept opslaan en later terugkomen.
Stap 2: het kennismodel
Het kennismodel is de verzameling van soorten objecten waar het pakket weet van heeft en hoe deze met elkaar verbonden zijn. Cold chain is gestart vanuit het logistieke basismodel, logistics-base 4.2, geïmporteerd uit de SDK, wat ons vijf basissoorten gaf om op voort te bouwen (Vessel, Port, Container, Carrier en Shipment). Basissoorten zijn alleen-lezen in de wizard. Als er een moet veranderen, gebeurt dat in het pakket dat er eigenaar van is.
We hebben zelf vijf soorten toegevoegd:
| Soort | Wat het is | Eigenschappen |
|---|---|---|
| Reefer unit | Een gekoelde container | 9 |
| Vessel call | Één schip op één ligplaats | 6 |
| Excursion | Een temperatuur buiten de grenswaarden | 8 |
| Power supply | Een stroompunt aan wal of aan boord | 4 |
| Claimen | Geld dat wordt geëist voor bedorven lading | 7 |
Elke eigenschap wordt geclassificeerd zodra u deze aanmaakt. "Reported by" op een Excursion is persoonlijk. "Cargo value at risk" en het bedrag en de schikking van een claim zijn commercieel. Dit voelde op de eerste dag als bureaucratie, maar heeft ons later twee keer gered, omdat de klassen bepalen wat een lens mag tonen, wat een gemaskeerde kopie vervangt en wat een logregel verbergt.
Twee van onze relaties grijpen in op het basismodel: een Reefer unit is aangesloten op een Power supply, en een Claim verwijst naar een Shipment. Het basismodel zelf wordt niet gewijzigd. Een eigenschap die u intrekt, blijft bestaan in versie 1.0 van het model en verdwijnt pas in een latere versie, zodat niets wat gold voor oude records onleesbaar wordt.
Stap 3: controleren en aanmaken
Stap 3 is het plan. Het geeft een overzicht van wat er wordt aangemaakt, de scopes die het manifest zal declareren, de datavertakkingen en de ontwikkelomgeving. U bevestigt het plan met uw passkey, waarna het plan een vingerafdruk krijgt. Het aanmaken volgt daarna exact dat plan, stap voor stap, en u kunt bij elke stap stoppen en behouden wat al is aangemaakt.
Het plan voor Cold chain declareerde vier scopes:
| Scope | Waarom het pakket dit nodig heeft |
|---|---|
| Reefertelemetrie lezen | Stroom- en temperatuurmetingen |
| Overschrijdingen schrijven | Registreert een overschrijding wanneer grenswaarden worden overschreden |
| Zendingen lezen | Koppelt een claim aan de bijbehorende zending |
| Claimnotities opstellen | Alleen concepten; een persoon verstuurt ze |
De opslagplaatsen waren de graaf en de records. Het had geen uitgaande adressen en gebruikte het Standard-sandboxprofiel. De ontwikkelomgeving werd geleverd met 4 cores, 16 GiB geheugen en 50 GiB opslag, een netwerk dat gesloten is behalve voor wat het manifest declareert, uitsluitend ondertekende images, en een beëindiging na 7 inactieve dagen. Wanneer deze eindigt, blijft de definitie ervan behouden in de repository, zodat u de omgeving van daaruit opnieuw kunt aanmaken.
De drie datavertakkingen kwamen uit de synthetische generator. Er zijn geen klantgegevens gekopieerd. Voor een gemaskeerde kopie van Rotterdam is toestemming nodig van de data-eigenaar, wat bij Larkfield Priya Natarajan is, en daar vraagt u afzonderlijk om.
Het pakketmanifest
De repository bevat het manifest van het pakket, pack.json. Het vermeldt de naam van het pakket, de versie, het pakket waarvan het eventueel overerft, de clusters en de woorden. Een cluster is ofwel een lens, wat staat voor wat één rol binnen het pakket ziet, ofwel gedeeld, wat over elke lens heen draait. Hier is de kern van die van ons:
{
"id": "cold-chain",
"name": "Cold chain",
"version": "0.4.0",
"clusters": [
{
"id": "CC01",
"kind": "lens",
"name": "Reefer technician",
"seats": "Technicians on the quay",
"purpose": "Which reefers have lost power or warmed up, and what to do next.",
"lexicon": ["cold"],
"menu": [],
"screens": []
},
{
"id": "CC02",
"kind": "lens",
"name": "Cold-chain controller",
"seats": "Controllers in the operations office",
"purpose": "Every excursion from first reading to closed claim, with its evidence.",
"lexicon": ["cold"],
"menu": [],
"screens": []
}
],
"lexicon": {
"core": [],
"cold": [
["excursion", "a time when the temperature left its limits", ""],
["set point", "the temperature a reefer is told to hold", ""],
["shore power", "electricity from the quay rather than the ship", ""]
]
}
}Het lexicon bevat de eigen woorden van het pakket met voor elk woord een heldere verklaring, kort genoeg om op een telefoon te lezen.
Naast pack.json declareert het manifest ook waartoe het pakket toegang heeft: de scopes, opslagplaatsen, uitgaande adressen en het sandboxprofiel. Nexus verleent exact dat en niets meer. Elke tool-aanroep wordt gecontroleerd aan de hand van de gedeclareerde scopes, en een extern adres wordt geblokkeerd tenzij het in de lijst staat. U kunt de declaratie, en het verschil ten opzichte van de laatste release, lezen op de pagina Manifest and permissions van het pakket.
Lenzen: wat elke rol ziet
Een lens kan alleen maar inperken wat de basis ervan toont, en die ene regel heeft ons ontwerp meer gevormd dan welke andere dan ook. Een lens toont een deel van wat de basislens toont, en machtigingen komen nog steeds voort uit rollen: een lens bepaalt wat een rol in het pakket ziet, niet wat deze mag doen.
De lens Reefer technician perkt Operations controller in, de basislens die Larkfield al gebruikt voor logistiek werk. In de Lens builder vinkt u de kaarten, velden en acties aan die de lens toont. Items die de basis niet toont, zijn vergrendeld.
| Onderdeel | Reefer technician toont | Weggelaten |
|---|---|---|
| Kaarten | Reefer-units aan de kade, openstaande overschrijdingen, stroompunten, scheepsbezoeken vandaag | Alles met betrekking tot claims |
| Velden | Stroomstatus, ingestelde waarde, laatste meting, hoogste temperatuur | Claimbedrag (niet in de basislens), persoonlijke velden (standaard uitgeschakeld) |
| Acties | Een oorzaak van een overschrijding vastleggen, om een stroomcontrole vragen | Een ingestelde waarde wijzigen en een overschrijding sluiten (alleen controllers), een claimnotitie opstellen |
Ik heb toch geprobeerd het claimbedrag toe te voegen aan de monteurslens, omdat een monteur daarom had gevraagd. De builder weigerde met LENS_CANNOT_WIDEN en sloeg niets op. Er is geen omweg binnen de lens: de enige manier is een lens op een bredere basis, een ander verzoek waarover de organisatiebeheerder beslist. We hebben het weggelaten.
Iets verbergen in een lens verwijdert het niet uit Nexus. Het betekent dat deze rol het niet ziet. De builder laat zien hoeveel mensen een lens in de pilot zal bereiken (29 in ons geval) en houdt een logboek bij van elke toevoeging, wijziging en intrekking (Add, Change en Withdraw). Een lens wordt één keer voor de organisatie gedefinieerd en per eenheid toegekend aan een platformrol, zodat dezelfde lens Reefer technician deze maand aan de monteurs van Rotterdam kan worden gegeven en volgende maand aan die van Felixstowe.
Een vaardigheid voor het opstellen van claimnotities
Controllers wilden een eerste concept van de notitie die na een overschrijding naar een ladingeigenaar gaat. Dat is taalwerk, dus het draait op een model, en de vraag was waar we het moesten onderbrengen.
Er zijn twee soorten vaardigheden in Nexus, en het verschil is hier van belang. Een manifestvaardigheid is een getypeerde rij in de skills[] van een plugin, aangeroepen door het platform. Een Skills Engine-vaardigheid is een SKILL.md-pakket in de vaardighedenbibliotheek van de organisatie, dat door agents, AI-knoppen (kunstmatige intelligentie), workflows en ontwikkelaarstools allemaal op dezelfde manier wordt uitgevoerd. Hoofdstuk 2.20, Vaardigheden, behandelt beide.
Het vertrouwensniveau van onze plugin is community, en een community-plugin mag alleen manifestvaardigheden declareren die geen model aanroepen (host_callback en plugin_queue). De twee lagen die de AI Provider Router bereiken, tool_using en llm_only, vereisen het vertrouwensniveau core of verified. Het opstellen van claimnotities werd dus een Skills Engine-vaardigheid, waarbij de router het model kiest uit de eigen pool van Larkfield:
---
name: draft-claim-note
description: Draft a note to a cargo owner about one reefer excursion, from the excursion record and its readings. Drafts only; a person reviews and sends.
allowed-tools: Read, Grep
triggers:
- /draft-claim-note
capabilities:
- name: draft_note
description: Write a first draft for one excursion
version: 1.0.0
---
# Draft a claim note
Use this when a controller asks for a note about one excursion.
## Steps
1. Read the excursion: unit, start, length, highest temperature and cause.
2. Read the shipment it belongs to, for the cargo owner's name.
3. Write four short paragraphs: what happened, when, what the readings show, what happens next.
4. Never state a claim amount. Never send anything.Het pakket bevindt zich in skills/draft-claim-note/ in de repository, waarbij de mapnaam gelijk is aan de naam van de vaardigheid. We hebben het gevalideerd en geüpload vanuit de terminal:
npm run skill:validate skills/draft-claim-note
npm run skill:upload skills/draft-claim-note --dry-run
npm run skill:upload skills/draft-claim-noteHet twee keer uploaden van dezelfde inhoud retourneert de bestaande versie in plaats van een nieuwe (CONTENT_HASH_ALREADY_PUBLISHED), dus het opnieuw uitvoeren van de upload is veilig. Voordat een versie wordt vrijgegeven, voert de Skills Engine de bijbehorende testcases uit, evenals een proefrun in de schaduw op eerder werk en een blinde beoordeling door een model van een ander bedrijf, met vermelding van de tijd en kosten van elke run.
De full-service-plug-in
Het pakket had ook code nodig die continu draait: een lezer voor de reefer-telemetriefeed en een schrijver die een overschrijdingsrecord opent wanneer een meting de grenswaarden overschrijdt. Dergelijke code hoort thuis in een full-service plugin, en we hebben hiervoor een basisstructuur opgezet met de eigen opdracht van de SDK, die de volledige referentieboom uitschrijft met de ingevulde naam:
npx -p @adverant-nexus/plugin-sdk@2.50.0 create-nexus-plugin scaffold cold-chain --tier full-service
cd cold-chain
npm install
npm ci
npm run typecheck && npm test && npm run build
npx -p @adverant-nexus/plugin-sdk@2.50.0 create-nexus-plugin validate nexus.manifest.json
npx -p @adverant-nexus/plugin-sdk@2.50.0 nexus-gates --self-testDe SDK wordt geïnstalleerd vanuit https://registry.adverant.ai/npm/ met het pull-token van de pagina Pull tokens and install commands van uw Adverant-account. Commit het package-lock.json-bestand dat bij de eerste installatie wordt aangemaakt; het bouwen van de image voert npm ci uit en weigert dienst zonder dit bestand.
Hier is het deel van onze nexus.manifest.json dat afwijkt van het sjabloon. Het is niet het volledige bestand: de blokken description, author, license, runtime, backend en frontend van de basisstructuur blijven zoals ze zijn, en de validator weigert een full-service manifest zonder deze blokken. De drie architecture-zinnen vormen de wet die elke plugin herhaalt, en de validator controleert de exacte formulering. UNO in de eerste zin is de workflow-engine:
{
"manifestVersion": "2",
"name": "cold-chain",
"displayName": "Cold chain",
"version": "0.4.0",
"tier": "full-service",
"trust": "community",
"architecture": {
"compute": "All compute runs via UNO dispatch (nexus-orchestrator /api/v1/dispatch + nexus-workflows). No direct engine, queue or model-provider calls from plugin code.",
"ai": "All AI goes through the AI Provider Router, which alone owns the credential and the final provider/model decision. This plugin holds no model credentials.",
"deploy": "Deploy is through the installation's release channels only."
},
"api": {
"version": "1",
"basePath": "/",
"endpoints": [
{ "method": "GET", "path": "/health", "summary": "Liveness", "auth": "public", "allowAnonymous": true },
{ "method": "GET", "path": "/api/excursions", "summary": "List the unit's excursions", "auth": "scope", "right": "excursion.read", "needsUnit": true },
{ "method": "POST", "path": "/api/excursions", "summary": "Record an excursion", "auth": "scope", "right": "excursion.create", "needsUnit": true },
{ "method": "POST", "path": "/internal/skills/excursion_open", "summary": "host_callback receiver the platform POSTs to", "auth": "internal" }
]
},
"rights": {
"excursion.read": { "summary": "Read the unit's excursions.", "roles": ["owner", "admin", "member", "viewer"] },
"excursion.create": { "summary": "Record an excursion.", "roles": ["owner", "admin", "member"] }
},
"skills": [
{
"id": "excursion_open",
"displayName": "Open an excursion",
"description": "Open an excursion record when a reading breaks its set point limits. No model; runs in the plugin's own backend.",
"tier": "host_callback",
"classification": "tenant",
"dataResidency": "eu",
"inputSchema": { "type": "object", "properties": { "readingId": { "type": "string" } }, "required": ["readingId"] },
"outputSchema": { "type": "object", "properties": { "opened": { "type": "boolean" } }, "required": ["opened"] },
"hostCallback": {
"service": "cold-chain",
"port": 8080,
"path": "/internal/skills/excursion_open",
"maxRequestBytes": 65536,
"maxResponseBytes": 16384,
"tenantHeader": "X-Organization-ID"
},
"timeoutMs": 10000
}
],
"changePolicy": {
"enabled": true,
"classes": ["website", "bff", "migration"],
"approvals": { "website": 1, "bff": 1, "migration": 2 }
}
}excursion_open is een manifestvaardigheid met de laag host_callback: het platform post de invoer naar onze eigen Service, binnen onze namespace, en nooit naar een door ons opgegeven host. De ontvangende route is gedeclareerd als auth: internal en beveiligd met de serviceMiddleware van de SDK, de Express-vorm van de beveiliging, die een call-token weigert dat is aangemaakt voor een andere plugin, organisatie, vaardigheid of route. De classification ervan is tenant, wat het plafond is voor een community-plugin. Hoofdstuk 2.27, Bouwscenario's, doorloopt een afzonderlijke host_callback-vaardigheid.
Twee gewoonten uit deze fase zijn het overnemen waard. Elke tabel bevat vanaf de eerste migratie organization_id, owner_user_id en business_unit_id, omdat het later toevoegen van een dimensie een migratie over live rijen betekent. En we voerden vóór elke push lokaal nexus-gates uit, aangezien dit dezelfde opdracht is die de pijplijn uitvoert; een run die niets heeft onderzocht, sluit af met code 2 en meldt dat ook. Hoofdstuk 2.19, De regels die elke extensie erft, geeft een overzicht van de controlepoorten.
Voorbeeldgegevens om te testen
De pagina Sample data for testing biedt drie soorten vertakkingen:
| Soort | Wat het bevat | Wie geeft akkoord |
|---|---|---|
| Synthetisch | Gegevens gegenereerd op basis van aantallen en vormen die u instelt; niets is afkomstig van een echte eenheid | Niemand; het is van u |
| Gemaskeerde kopie | Een kopie van een eenheid waarin persoonlijke, gevoelige en commerciële velden zijn vervangen | De data-eigenaar (Priya Natarajan voor Rotterdam) |
| Alleen schema | De structuur van de opslagplaatsen, zonder rijen | Niemand; voor migraties |
We genereerden een drukke week: ongeveer 7 overschrijdingen op elke 100 reefers, wat overeenkomt met een drukke augustusmaand in Rotterdam. De uitzonderingsgevallen waren belangrijker dan het volume. We vroegen om stroomuitval tijdens het lossen, een openstaande deur, een onderbreking in de sensorgegevens en twee claims voor één overschrijding. De pagina kan uitzonderingsgevallen voorstellen op basis van de oorzaken van overschrijdingen in het kennismodel, nooit op basis van echte records.
Elke reeks aantallen en vormen wordt opgeslagen als een seed, zoals cold-chain-busy-01, met een bijbehorende vingerafdruk. Dezelfde seed levert dezelfde gegevens op, zodat elke testrun op elke vertakking dezelfde week ziet. Dat maakte onze 66 tests herhaalbaar.
Een vertakking blijft standaard 72 uur bestaan en maximaal 14 dagen. Ik vroeg of we onze drukke vertakking 30 dagen mochten bewaren tijdens een langdurige beoordeling, en de pagina weigerde met BRANCH_LIFE_EXCEEDED. De oplossing is degene die de melding voorstelt: bewaar de seed en maak daarmee een nieuwe vertakking aan wanneer u er een nodig hebt. Een gemaskeerde kopie volgt dezelfde limieten, en het verzoek daarvoor bevat een reden en een looptijd van maximaal 14 dagen.
Een voorbeeld van een lens bekijken als een persoon
Voordat iemand in Rotterdam Cold chain te zien kreeg, bekeken we het zoals zij het zouden zien. Preview a lens as a person geeft het pakket exact zo weer als een gekozen rol het ziet, op een datavertakking, binnen een gestippeld voorbeeldkader.
Drie regels maken het veilig om voorbeelden vrijuit te gebruiken. Een voorbeeld gebruikt een datavertakking, nooit de live eenheid. Uw eigen machtigingen lekken er niet in door, zodat u ziet wat de rol ziet en niet wat u zelf mag zien. En het eindigt na 30 minuten. Een voorbeeld laten verwijzen naar een live eenheid wordt geweigerd met CONNECTION_SCOPE_EXCEEDED; als u echte datastructuren nodig hebt, vraag de data-eigenaar dan om een gemaskeerde kopie en bekijk het voorbeeld daarop.
In de voorbeeldweergave ontdekten we een echte fout. De temperatuurgrafiek in de monteursweergave toonde de ingestelde waarde, terwijl het bewerken van ingestelde waarden alleen bedoeld was voor controllers. De grafiek was prima; de bewerkknop eronder niet. Versie 0.3.2 verborg het bewerken van ingestelde waarden voor monteurs, en het voorbeeld is de plek waar we dit ontdekten.
Het kennismodel wijzigen nadat het is geleverd
Tegen versie 0.4.0 hadden we een soort Inspection nodig voor inspecties vóór vertrek, en de relatie "Excursion caused Claim" las beter als "Excursion led to Claim". Het overzetten van het model van 1.3 naar 1.4 is een wijziging van het kennismodel, en de pagina Knowledge model changes toont de diff, wat het zou raken en waar het zich in het proces bevindt.
De wijziging doorloopt het proces als een wijzigingsverzoek voor de graaf. De proefrun telt wat het zou raken op de gemaskeerde kopie van Rotterdam, uitgedrukt in aantallen: voor ons werden er 1,284 koppelingen hernoemd en niets verwijderd. Twee beoordelaars keuren het goed, waarna de pijplijn het toepast op staging en vervolgens op de pilot. Niemand schrijft handmatig naar de gedeelde graaf; een poging daartoe wordt geweigerd en vastgelegd. Drie opgeslagen vragen gebruikten het woord "caused", en de wijziging bevatte voor elk daarvan een automatische herschrijving, die op de pagina werd vermeld. Lensfilters veranderden niet, omdat beide lenzen nog steeds alleen maar inperkten.
Promoveren naar productie
Elke release volgt één pad: ontwikkelomgeving, staging, een piloteenheid en vervolgens alle eenheden. Elke stap heeft controlepoorten en niets slaat er een over.
| Naar | Poorten |
|---|---|
| Staging | Alle tests slagen; kwaliteitscontroles; manifest ongewijzigd of de verruiming geaccepteerd; ondertekende image |
| Pilot (Rotterdam) | Proefrun van modelwijziging op de gemaskeerde kopie zonder fouten; beleidscontrole op lens- en scoperegels; twee beoordelaars die niet de auteur zijn, van wie één de data-eigenaar is |
| Alle eenheden | 14 dagen in de pilot; minder dan 1 op 1,000 fouten, geteld in de pilot; elke eenheidsbeheerder geeft akkoord voor de eigen eenheid; twee beoordelaars die niet de auteur zijn |
Ik heb de kortere weg één keer geprobeerd, op een vrijdag, voor een oplossing van één regel: 0.4.0-dev promoveren vanuit mijn ontwikkelomgeving naar alle eenheden. Het werd geweigerd met GATE_CANNOT_BE_SKIPPED, en er werd niets gepromoveerd. De melding zegt dat u in plaats daarvan naar de volgende stap moet promoveren, en dat is het enige mogelijke antwoord.
De releasebeoordeling zelf, het bewijsmateriaal dat een tweede beoordelaar leest en de kanalen die eenheden kiezen, staan in hoofdstuk 2.28, Uw extensie vrijgeven. Twee feiten daaruit horen hier thuis, omdat ze bepalen hoe u een verticale oplossing plant. De auteur telt nooit mee als beoordelaar, dus een team van twee personen heeft voor elke release een derde persoon nodig. En elke omgeving bewaart de vorige versie gedurende 30 dagen, zodat terugdraaien een beoordeelde wijziging is die de pijplijn in ongeveer een minuut uitvoert.
Een reeds bestaand pakket uitbreiden
Niet elke verticale oplossing begint vanaf nul. Een pakket kan overerven van een ander pakket en alleen toevoegen wat anders is. Het pakket Banking and payments, dat Larchmont Bank gebruikt, is het duidelijkste voorbeeld in de catalogus. Het manifest ervan begint als volgt:
{
"id": "fintech",
"name": "Banking and payments",
"version": "0.1",
"inherits": "insurance",
"clusters": [
{
"id": "FL01",
"kind": "lens",
"name": "Lending decisions",
"seats": "Credit analysts, underwriters of loans, credit committee",
"purpose": "Whether to lend, how much, at what price, and writing down why.",
"lexicon": ["fin"],
"menu": [],
"screens": []
}
],
"lexicon": {
"core": [],
"fin": [
["APR", "the yearly cost of borrowing, fees included", "exact"],
["mandate", "the most one person may lend alone", ""]
]
}
}inherits noemt het pakket waarop het voortbouwt. Banking and payments behoudt de structuur van het pakket Insurance, de gedeelde gespreksclusters en de kernwoorden, en voegt daar drie eigen lenzen aan toe: Lending decisions, Card disputes en My account. Het derde element van elk lexiconitem is exact voor een term die exact zo moet worden getoond als hij is geschreven, zoals APR (annual percentage rate), in plaats van te worden herschreven.
Sommige dingen kunt u niet doen door over te erven. Een pakket verandert nooit de schil, de componenten of de schrijfregels, dus een onderliggend pakket kan de stijl van de console niet aanpassen. Een regime dat meerdere pakketten nodig hebben, is één gedeelde lens in plaats van een kopie in elk pakket: het register van uitbestede technologie bedient zowel Insurance als Banking and payments. Als uw onderliggende pakket een lens nodig heeft die al bestaat als gedeelde lens, gebruik deze dan in plaats van zelf een nieuwe te ontwerpen.
De licentieverlening volgt de overerving. Een pakket wordt gelicentieerd boven op Enterprise en heeft mogelijk add-ons nodig; het licentiedocument bevat die afhankelijkheden. Insurance vereist Decision rooms and sealed records, dus een klant die een licentie neemt op een pakket dat daarvan overerft, heeft die add-on ook nodig, en de console weigert een licentie af te geven waarin deze ontbreekt. De telefoonschermen van een pakket vereisen daarnaast de add-on Mobile apps. Controleer de keten van vereisten voordat u een klant een datum belooft.
Een lens toevoegen aan een pakket dat al is geleverd
Het kleinste verticale werk is een nieuwe lens op een pakket dat u niet zelf hebt geschreven. Zes maanden na de start van de pilot wilde het team voor maritieme claims van Larkfield een eigen lens binnen Cold chain: afwijkingen en claims, geen stroompunten, geen instelpunten. We hebben de code van het pakket niet aangeraakt. Een lens is een rij in het lensregister van de organisatie, eigendom van het pakket, dus we zijn begonnen vanuit het gouden pad voor lenzen op Start something new en hebben deze vormgegeven in de Lens builder met de lens voor de Cold-chain-controller als basis. Dezelfde regel geldt als voorheen: de nieuwe lens kan verbergen wat de basis toont en kan nooit meer tonen. De lens wordt eenmalig gedefinieerd voor de organisatie en toegekend aan een platformrol in elke eenheid. Een toekenning wordt ingetrokken, nooit verwijderd, en het opnieuw toekennen van de lens maakt een nieuwe toekenning aan, zodat leesbaar blijft wie wanneer welke lens had. Het register telt hoeveel mensen elke maand een lens hadden, nooit wie.
De pagina Lenses and who sees them toont het resultaat als een matrix van lens per eenheid en rol, met Add, Change en Withdraw in elke cel. Bekijk vooraf een voorbeeld van de nieuwe lens als een persoon voordat u deze toekent, precies zoals hierboven.
Wat het eerlijk gezegd heeft gekost
Een pakket raakt de gegevens van een klant, dus het platform maakt sommige dingen opzettelijk traag, en u dient hier vanaf dag één rekening mee te houden.
- Voor een gemaskeerde kopie is telkens de toestemming van de gegevenseigenaar nodig. De onze liet de eerste keer een dag op zich wachten, omdat Priya eerst het kennismodel wilde lezen. Begin met synthetische gegevens en vraag het tijdig aan.
- De auteur kan zijn eigen release niet goedkeuren en verzoeken verlopen na 3 dagen. Als uw beoordelaars het druk hebben, wacht uw release.
- Een release die om meer vraagt dan de vorige, zoals het verzenden van e-mail of één extern adres, wordt vastgehouden totdat twee beoordelaars het bredere manifest accepteren. Hoofdstuk 2.28, Releasing your extension, toont de pagina Manifest and permissions die u dit vertelt voordat u het vraagt.
- Een lens kan niet tonen wat de basislens verbergt. Als een rol echt meer nodig heeft, is dat een gesprek met de organisatiebeheerder, geen instelling.
Geen van deze zaken zat ons twee keer in de weg. De tweede release van Cold chain duurde een week vanaf de eerste commit tot de pilot in Rotterdam, waarvan het grootste deel bestond uit de 66 tests die tegen drie branches werden uitgevoerd en twee mensen die het bewijsmateriaal lazen.




