InloggenBriefing plannen

Hoofdstuk 2.1

Architectuur

Waar elke service in de Nexus-chart eigenaar van is en welke gegevensopslag eronder ligt, gevolgd door de regels die ze samenhouden, van identiteit tussen services tot het pad dat elke modelaanroep aflegt.

Deze pagina is door AI vertaald vanuit het Engelse origineel. Als er iets onduidelijk is, geldt de Engelse pagina als referentie. Lees deze pagina in het Engels

19 minuten leestijd

Toen Tomás Reilly de eerste installatie bij Harrow Port Authority afrondde, toonde kubectl -n nexus get pods tien Deployments en zeven StatefulSets, plus drie CronJobs. De migratie-Jobs die de database hadden opgebouwd waren al verdwenen, omdat elk exemplaar zichzelf verwijdert zodra het slaagt. Die weergave vormt het volledige platform. Leer deze goed kennen, want de meeste vragen na de ingebruikname beginnen met "welke hiervan is eigenaar van dat?"

Dit hoofdstuk beantwoordt die vraag voor elk onderdeel, volgt één verzoek door al deze onderdelen heen en behandelt daarna de regels waaraan ze zich allemaal houden. De rest van Deel 2 bouwt voort op dit beeld.

De services en waar elke service eigenaar van is

De chart is één Helm-chart, nexus, versie 1.0.0-alpha.1, voor Kubernetes 1.33 of nieuwer. Elke workload draait onder zijn eigen ServiceAccount, als niet-root-gebruiker, waarbij alle Linux-capabilities zijn verwijderd. Aanroepen naar de services die identiteit en sleutels bewaken, verlopen via wederzijdse TLS (Transport Layer Security), en de openbare API (application programming interface) deelt een proces met de AI-router (artificial intelligence).

Component Deployment en Service Servicepoort Waar deze eigenaar van is
Console nexus-alpha 3000 De pagina's die mensen zien; serveert HTML (Hypertext Markup Language) op de console-host
BFF (backend for frontend) nexus-alpha-bff 8080 De eigen gegevens van de console, het menu dat elke persoon krijgt, het releaseregister
Authenticatie nexus-auth 9101 (wederzijdse TLS op 8443) Personen, organisaties, sessies, tokens, API-sleutels, de modelsleutelpool van de organisatie
Gateway nexus-gateway 9092, WebSocket 8093 De AI Provider Router, en de openbare API-edge voor REST (representational state transfer) en MCP (Model Context Protocol)
Orchestrator nexus-orchestrator 8080 UNO-dispatch: het accepteren van elke taak en het in de wachtrij plaatsen ervan
Workflows nexus-workflows 8081 UNO-uitvoering: de worker die taken uit de wachtrij uitvoert
GraphRAG nexus-graphrag 8090, WebSocket 8091 Geheugen: de kennisgraaf en het ophalen van informatie daaruit
Probitas nexus-probitas 9151 (HTTPS) Bewijsmateriaal: governanceregistraties en het verzegelde grootboek
Skills-engine nexus-skills-engine 8095 De vaardighedenbibliotheek; het vinden en uitvoeren van vaardigheden
Sleutels nexus-keys 8080 (HTTPS, wederzijdse TLS) Sleutels per organisatie in OpenBao, beheer (custody), de installatie-identiteit
Plug-ins nexus-plugins 9111 Het plug-inregister en de catalogusrecords; standaard uitgeschakeld
Bestandsverwerking nexus-fileprocess 9109 Het lezen van geüploade documenten en afbeeldingen; standaard uitgeschakeld

De eerste tien zijn vereist. De laatste twee zijn optioneel en worden ingeschakeld met components.plugins.enabled en components.fileprocess.enabled wanneer een Enterprise-installatie of een domeinpakket ze gebruikt. Nog een optionele service, nexus-alive op poort 8080, heeft een eigen schakelaar, components.alive.enabled, en is eveneens standaard uitgeschakeld. Replica's en resources voor elk onderdeel bevinden zich onder components.<name>.

De console bestaat uit op de server gerenderde pagina's zonder database. Deze communiceert met de BFF en met nexus-auth binnen het cluster, nooit naar buiten via de openbare auth-host en weer naar binnen. De console weigert op te starten zonder zijn editie, die de chart doorgeeft als NEXUS_EDITION vanuit de ene edition-waarde. Elk lid van een organisatie werkt erin op basis van zijn of haar rol. De beheerpagina's zijn bestemd voor eigenaren en beheerders, en een lid dat er een opent, krijgt de pagina "Not an administrator" te zien.

De BFF is het servergedeelte van de console en is gebouwd als een plug-in van het platform, geregistreerd als het product Nexus Alpha. Deze bewaart de eigen tabellen van de console in een afzonderlijke database, nexus_alpha, en bepaalt welke menugroepen een persoon te zien krijgt. Wanneer de console werk moet laten uitvoeren, vraagt de BFF dit aan de service die daar eigenaar van is.

nexus-auth is geschreven in Go en is de enige service die tokens uitgeeft. Toegangstokens zijn standaard 15 minuten geldig en vernieuwingstokens 12 uur (auth.accessTokenTTL, auth.refreshTokenTTL). De service beperkt elke aangemelde persoon tot 5.000 verzoeken per minuut voordat deze met 429 antwoordt (auth.rateLimitPerMinute). Er draaien twee listeners: de reguliere op containerpoort 8080 die door de openbare Ingress wordt bereikt, en een listener met wederzijdse TLS op 8443 die elke aanroeper binnen het cluster moet gebruiken. De service vertrouwt X-Forwarded-For alleen van de hops in proxy.trustedCIDRs, een lijst met Classless Inter-Domain Routing-bereiken (CIDR), die standaard is ingesteld op 10.42.0.0/16, het k3s-podnetwerk. Als uw ingress-controller elders draait, pas dit dan aan. Anders lijkt het alsof elke aanmelding afkomstig is van de controller.

De gateway heeft twee taken die één proces delen. Binnen het cluster is het de AI Provider Router (de AI-schakelcentrale in Deel 1 en op de pagina's van de console), de enige houder van de modelinloggegevens van een organisatie (daarover hieronder meer). Aan de rand (edge) is het wat api.<domain> bereikt: REST-clients en MCP-clients, waarvan de tokens de doelgroep (audience) https://<hosts.api>/mcp dragen en afkomstig zijn van de OAuth 2.1-autorisatieserver op de auth-host (OAuth is de open standaard voor gedelegeerde autorisatie).

De orchestrator en workflows vormen samen UNO, de workflow-engine. Alle rekenkracht loopt via deze twee. De orchestrator accepteert een taak op POST /api/v1/dispatch, antwoordt met 202 met een jobId, runId en traceId, en plaatst de taak in de wachtrij. Er is geen pad voor directe (inline) uitvoering: een client pollt altijd GET /api/v1/dispatch/{jobId} of ontvangt een callback. De workflows-worker haalt taken uit de wachtrij, standaard vier tegelijk per replica (workflows.concurrency), en heeft precies één HTTP-route, GET /health.

Probitas is de bewijsservice. Deze verzorgt zelf TLS, vanuit een certificaat dat door de chart wordt uitgegeven, en bewaart zijn tabellen in het trust-schema met een afzonderlijke rol voor het grootboek. De governancefuncties ervan worden geschakeld via probitas.flags. Verschillende functies worden geleverd in de modus shadow: het oordeel wordt berekend en vastgelegd, en er wordt niets geblokkeerd totdat u de vlag wijzigt.

nexus-keys is de sleutelservice van het platform, geschreven in Go. Deze bewaart voor elke organisatie een sleutel in een OpenBao-sleutelkluis en roteert deze elke nacht. De nachtelijke taken vernietigen ook sleutels waarvan de bewaardatum is verstreken en exporteren de ontvangstbewijzen naar een eigen volume. Het wissen van de sleutel van een organisatie maakt de gegevens die ermee zijn vergrendeld voorgoed onleesbaar. De service maakt bij de eerste bootstrap ook de installatie-identiteit aan, onder keys.installationName, en die naam is permanent. Kies deze zorgvuldig: de chart weigert een lege naam (INSTALLATION_NAME_MISSING) en weigert de naam uit zijn eigen voorbeeldwaarden (INSTALLATION_NAME_EXAMPLE).

Deze installatie (Community)
Deze installatie (Community)
De eigen pagina van een Community-installatie toont de versie en de status van de engine. Er staat duidelijk vermeld dat er geen licentie nodig is. De Enterprise-onderdelen van de pagina worden weergegeven als teasers.

Drie openbare hosts

De chart publiceert precies drie hostnamen, die samen de installatie-identiteit vormen. Elke service weigert zonder deze namen op te starten.

Ingress Hostwaarde Backend
nexus-console hosts.console nexus-alpha, poort 3000
nexus-api hosts.api nexus-gateway, poort 9092
nexus-auth hosts.auth nexus-auth, poort 9101

De voorbeelden in dit boek gebruiken console.harrow.example, api.harrow.example en auth.harrow.example. De Ingresses zijn gewone networking.k8s.io/v1-objecten met elk één regel, pad /. TLS aan de rand volgt tls.mode: existing (een door u aangemaakte Secret, genoemd in tls.existingSecret), cert-manager (een door u beheerde ClusterIssuer, genoemd in tls.clusterIssuer) of none (TLS eindigt vóór het cluster). De chart voegt zelf geen omleiding toe, zodat een ACME HTTP-challenge (Automated Certificate Management Environment) uw solver ongewijzigd bereikt. Hoofdstuk 2.11, Variaties: externe opslag, TLS en ingress, behandelt elke modus.

Er wordt niets anders blootgesteld. De gegevensopslag, OpenBao en elke interne service luisteren uitsluitend binnen de namespace.

Drie horizontale stroken. De bovenste strook is "Edge" met drie Ingress-vakken gelabeld console, api en auth, die elk naar beneden wijzen naar hun Service (nexus-alpha :3000, nexus-gateway :9092, nexus-auth :9101). De middelste strook is "Platform services": een vak voor nexus-alpha-bff; nexus-orchestrator naast nexus-workflows, gegroepeerd en gelabeld als UNO; vervolgens nexus-graphrag, nexus-probitas, nexus-skills-engine, nexus-keys; en twee gestippelde vakken voor het optionele nexus-plugins en nexus-fileprocess. De onderste strook is "Data tier" met één vak per opslag (PostgreSQL, Valkey, Neo4j, Qdrant, SeaweedFS), en een apart afgeschermd vak gelabeld "Key store" met daarin openbao en openbao-unsealer, uitsluitend bereikbaar voor nexus-keys.
De componenten van een Nexus-installatie en de onderliggende gegevensopslag.

Een verzoek, van begin tot eind

Dit is wat er gebeurt wanneer Aoife Brennan, hoofd IT bij Harrow, de console opent en de assistent een vraag stelt over het ligplaatsenschema van deze maand.

  1. Haar browser laadt https://console.harrow.example. De nexus-console-Ingress stuurt dit naar nexus-alpha op poort 3000.
  2. Ze meldt zich aan met haar passkey. De aanmeldpagina's communiceren met nexus-auth via auth.harrow.example, en nexus-auth geeft voor haar een toegangstoken uit met daarin haar gebruiker, haar organisatie en, wanneer haar sessie er een heeft, haar bedrijfsonderdeel.
  3. De server van de console roept de BFF aan, die haar token controleert en aan nexus-auth vraagt of haar organisatie over het product beschikt en of haar rol is toegelaten. Deze antwoordt met de menugroepen die zij mag zien.
  4. Haar vraag gaat van de BFF naar de dispatch-route van de orchestrator, waarbij haar organisatie en gebruiker uit het geverifieerde token worden gehaald. De orchestrator antwoordt met 202 en plaatst de taak in een wachtrij in Valkey.
  5. Een workflows-worker pakt de taak op. De vaardigheid die deze uitvoert, wordt opgezocht door de skills engine, en het ophalen van informatie uit de documenten van Harrow gaat naar GraphRAG, die Neo4j, Qdrant en zijn eigen PostgreSQL-schema uitleest.
  6. De modelaanroep gaat naar de AI Provider Router op /internal/ai/chat. De router kiest de provider en het model uit de eigen sleutelpool en het routeringsbeleid van Harrow, voert de aanroep uit met de sleutel van Harrow en retourneert het resultaat.
  7. Het resultaat komt terecht in de uitvoeringsrij van de taak. De BFF leest dit uit en de console toont het antwoord, inclusief de bijbehorende bronvermeldingen.

De hops van service naar service bevatten geprojecteerde servicetokens, de verbindingen naar nexus-auth, nexus-keys en Probitas verlopen via TLS vanuit de eigen certificaatautoriteit van de installatie, en elke gegevenstoegang in de stappen 4 tot en met 6 is in de database zelf afgeschermd tot de organisatie van Harrow. In de onderstaande paragrafen wordt beide uitgelegd.

Een reeks van links naar rechts. Een browservak stuurt "1 page" naar Ingress console, en vervolgens naar nexus-alpha. Een zijpijl "2 sign-in" loopt van de browser via Ingress auth naar nexus-auth. nexus-alpha stuurt "3 menu" naar nexus-alpha-bff, die dit verifieert bij nexus-auth. nexus-alpha-bff stuurt "4 dispatch, 202" naar nexus-orchestrator, die schrijft naar een Valkey-wachtrijpictogram. nexus-workflows haalt "5 job" uit de wachtrij en roept nexus-skills-engine en nexus-graphrag aan (waarvan de drie opslagen onder GraphRAG zijn getekend). nexus-workflows stuurt "6 chat" naar nexus-gateway, gelabeld "AI Provider Router: organisation key pool", die één enkele pijl buiten de clustergrens stuurt naar "model provider". Een gestippelde retourpijl "7 result on run row" gaat terug naar nexus-alpha-bff.
Eén vraag aan de assistent, van de browser naar de modelprovider en terug.

De datalaag

Nexus levert een eigen ondertekend exemplaar van elke gegevensopslag mee, met het aanbod voor de broncode van elk onderdeel in de bundel. Elk onderdeel is net zozeer gekozen vanwege zijn licentie als vanwege zijn functie.

Opslag Versie Licentie Waarom het er is Poort Standaardvolume
PostgreSQL met PostGIS en pgvector PostgreSQL 16, PostGIS 3, pgvector 0.8 PostgreSQL-licentie; PostGIS GPL-2.0-or-later Het bronsysteem (system of record) voor elke service; PostGIS voor kaartgegevens; pgvector voor vectoren die naast rijen worden bewaard 5432 50 GiB
Valkey 8.1 BSD-3-Clause De UNO-taakwachtrijen en kortlevende caches, zoals de API-sleutelcache van nexus-auth 6379 5 GiB
Neo4j Community Edition 5.26 GPL-3.0 De kennisgraaf die GraphRAG opbouwt en doorloopt 7687 (Bolt) 20 GiB
Qdrant 1.15 Apache-2.0 Vectorzoeken voor GraphRAG en de skills engine 6333 (HTTP), 6334 (gRPC-aanroepen van externe procedures) 10 GiB
SeaweedFS 4.48 Apache-2.0 Objectopslag voor bestanden, compatibel met Amazon Simple Storage Service (S3) 8333 50 GiB
OpenBao 2.6 MPL-2.0 De sleutelkluis en de bijbehorende unsealer, voor nexus-keys 8200 5 GiB en 1 GiB

Sommige keuzes vervingen iets bekenders. Valkey vervangt Redis 7.4, waarvan de huidige licenties door de release worden geweigerd. MinIO valt onder AGPL-3.0, dus de objectopslag is SeaweedFS. GraphRAG benadert Neo4j Community Edition via Bolt, een netwerkprotocol, en de services benaderen PostGIS via het PostgreSQL-protocol, zodat de GPL bij elk van hen blijft. OpenBao is de fork van Vault van de Linux Foundation van vóór de licentiewijziging van Vault.

Elke opslag draait met ingeschakelde authenticatie en gegenereerde inloggegevens: een wachtwoord voor Valkey, een API-sleutel voor Qdrant, toegangssleutels voor SeaweedFS.

Elk van de vijf opslagsystemen onder dataTier draait in het cluster (mode: in-cluster, de standaardinstelling) of is er een die u al zelf beheert (mode: external, met external.host en een Secret die wordt genoemd door external.existingSecret). Voor een externe PostgreSQL stelt u sslmode in op verify-full of verify-ca, en plaatst u het certificaat van de certificaatautoriteit (CA) van de server in die Secret; hoofdstuk 2.11, Variaties: externe opslag, TLS en ingress, bevat de details.

# harrow-values.yaml (Helm values): Harrow's own PostgreSQL, every other store in the cluster
dataTier:
  postgres:
    mode: external
    sslmode: verify-full
    external:
      host: pg.harrow.example
      existingSecret: harrow-postgres

Het OpenBao-paar vormt de uitzondering: dit draait altijd binnen de installatie, omdat de custody-Job het daar initialiseert.

Identiteit tussen services

Nexus draait zonder service mesh. Wederzijdse TLS is afkomstig van een lokale certificaatautoriteit (CA) die de chart aanmaakt via cert-manager, die eerst moet worden geïnstalleerd (v1.21.3 is getest).

Een zelfondertekende Issuer maakt één CA-certificaat aan, nexus-local-ca, ECDSA (Elliptic Curve Digital Signature Algorithm) P-256, tien jaar geldig. Een tweede Issuer ondertekent met die CA. Elke workload die een TLS-server binnen de installatie aanroept, krijgt zijn eigen clientcertificaat, genaamd <service-account>-client-tls, dat 90 dagen geldig is en 15 dagen voor het verstrijken wordt vernieuwd. De enige naam erin is een uniform resource identifier (URI) in de vorm van een SPIFFE-identiteit:

spiffe://cluster.local/ns/<namespace>/sa/<service-account>

Elke workload vindt het openbare certificaat van de CA als ca.crt in zijn eigen certificaat-Secret. Geen enkele pod koppelt de sleutel van de CA aan, en u hebt geen trust-manager nodig.

Drie services verifiëren aanroepers op basis van een certificaat. nexus-auth doet dit op zijn tweede listener, poort 8443, en elke aanroeper binnen het cluster maakt verbinding met die poort. nexus-keys doet dit op zijn enige listener. Probitas serveert TLS vanuit zijn eigen certificaat, nexus-probitas-tls, dat opnieuw wordt ingelezen wanneer cert-manager het vernieuwt. Geen van deze drie vertrouwt een X-Forwarded-Client-Cert-header.

Elke workload krijgt daarnaast Kubernetes-tokens van één uur op /var/run/secrets/nexus, één per service die hij aanroept, met die service als doelgroep (audience). De ConfigMap nexus-service-identities koppelt elke <namespace>/<service-account> aan een service- of plug-innaam, en een workload die daarin ontbreekt, heeft geen identiteit en wordt geweigerd. De orchestrator en Probitas controleren deze tokens bij de Kubernetes API. Van de draaiende services beschikken alleen die twee over system:auth-delegator of een aangekoppeld API-token; de enige andere workload met een token is de custody-Job die tijdens de installatie wordt uitgevoerd.

Het netwerkbeleid sluit af wat identiteit niet afsluit. De chart gaat uit van standaard weigeren (default deny) en laat vervolgens verkeer toe tussen de eigen pods van de installatie, DNS (Domain Name System), de namespace van de ingress-controller (networkPolicy.ingressNamespace, standaard kube-system) naar de drie openbare Services, en de API-server voor de twee tokenbeoordelaars. De OpenBao-pods hebben een ander label dan de rest van het platform, zodat de open regel binnen de namespace hen niet bereikt: alleen nexus-keys, de bijbehorende Jobs en de custody-Job komen erdoorheen, op poort 8200. Al het andere dat een workload buiten de namespace moet bereiken, zoals uw mailrelay, plaatst u in networkPolicy.externalEgressCIDRs, die standaard leeg is.

Migraties en het schemaregister

Migraties worden uitgevoerd als Helm-hooks, op post-install en pre-upgrade. Een post-install-hook wordt uitgevoerd nadat de Deployments van de release zijn aangemaakt. Bij een eerste installatie starten de services dus terwijl hun schema's nog niet bestaan, waardoor ze in een crash-loop zouden raken tegen een database zonder rol, zonder wachtwoord en zonder tabellen. Nexus voorkomt dit met een grootboek (ledger).

De hooks worden uitgevoerd in volgorde van gewicht (weight), en Helm wacht op elke Job voordat het volgende gewicht start:

Gewicht Hook Wat deze doet
-30 nexus-migrations-env en vereisten Maakt de alleen voor hooks bestemde Secret aan met de inloggegevens van de migrator, en alles wat de custody-Job leest
-20 nexus-db-bootstrap Maakt de databases nexus en nexus_alpha aan, de migrator-rol, de runtime-rol van elke service, de extensies en het grootboek
-15 nexus-openbao-custody-init Initialiseert de sleutelkluis en de unsealer en maakt de installatie-identiteit aan
-12 nexus-graphrag-migrations Het schema van GraphRAG, dat eigenaar is van objecten waarnaar de baseline van nexus-auth verwijst
-10 nexus-auth-migrations Het identiteitsschema
-5 Migraties van orchestrator, gateway en Probitas Hun schema's; Probitas controleert eerst of de auth-tabellen bestaan
0 nexus-alpha-bff-migrations De eigen database van de console

Elke migratie-Job heeft backoffLimit: 0, zodat een mislukte migratie ervoor zorgt dat de installatie mislukt.

Het grootboek bestaat uit één tabel, nexus_release.schema_applied, met een rij per keten (chain) en image-digest. Elke hook schrijft zijn rij pas weg nadat zijn migratie-runner is teruggekeerd. Elke Deployment die PostgreSQL gebruikt, bevat een init-container, wait-for-schema, die deze tabel uitleest als een rol die niets anders mag lezen (nexus_ledger_reader) en wacht totdat elke keten waarvan hij afhankelijk is een rij toont voor de image van deze release. Daarna start de service. De workflows-worker wacht op de keten van de orchestrator, omdat hij die database deelt, en de skills engine wacht alleen op de bootstrap.

Hij pollt elke 3 seconden (schemaWait.intervalSeconds) en geeft het na 1.800 seconden (schemaWait.timeoutSeconds) op met een regel waarin de nog ontbrekende ketens worden genoemd. De eigen container van de service start nooit tegen een verkeerd schema.

kubectl -n nexus logs deploy/nexus-gateway -c wait-for-schema

Dit is de reden waarom u nooit helm install --wait moet uitvoeren. Met --wait wacht Helm op de Deployments voordat het de post-install-hooks uitvoert, en de Deployments wachten op de hooks. Geen van beide komt vooruit. Installeer zonder deze optie en wacht achteraf; hoofdstuk 2.6, Community installeren op Kubernetes, geeft de exacte opdracht.

Isolatie op drie assen

Elke leesbewerking, schrijfbewerking, toolaanroep en skill-dispatch in Nexus wordt afgebakend langs drie assen.

As Veld Wat het scheidt
Tenant organization_id De ene organisatie van de andere, een harde grens
Eigenaar owner_user_id De zaken van één persoon van die van alle anderen, zelfs binnen één organisatie
Eenheid business_unit_id Een onderverdeling van een organisatie, optioneel

De eigenaarsas (owner) verrast mensen vaak. Een postvak of een persoonlijk notitieblok is privé voor de eigenaar ervan, zelfs ten opzichte van collega's in dezelfde unit met dezelfde rol. Een beheerder stelt beleid in en leest geen inhoud.

De assen zijn afkomstig uit het geauthenticeerde verzoek en nergens anders vandaan. Geen enkele omgevingsvariabele, header, queryparameter of padsegment kan ze instellen. Een request-body waarin een organisatie wordt genoemd, wordt geweigerd met TENANT_NOT_A_PARAMETER. Een interface die niet kan aangeven tot welke tenant, owner en unit een rij behoort, weigert met 403 SCOPE_PREDICATE_MISSING, waarbij de body vermeldt welke assen zijn opgelost en welke niet. Er wordt nooit teruggevallen op een bredere leesbewerking.

Dat geldt op twee plaatsen tegelijk.

In de database. Elke service maakt verbinding onder zijn eigen runtime-rollen: nexus_auth, auth_app en auth_platform voor de identiteitsservice, nexus_probitas en nexus_probitas_ledger voor Probitas, en nexus_gateway, nexus_graphrag, nexus_skills, orchestrator_app, workflows_app en de rest voor de overige services. Geen enkele rol is een superuser of heeft BYPASSRLS. Geen enkele rol is bovendien eigenaar van de tabellen die hij gebruikt, zodat elk beleid voor beveiliging op rijniveau (row-level security, RLS) erop van toepassing is. De rollen delen een groep, nexus_runtime, die verbindings- en schemagebruik toekent, maar helemaal geen tabelrechten; elke service krijgt zijn eigen tabellen toegekend door zijn eigen migraties. De tenant-instellingen die door RLS-beleidsregels worden gelezen, kunnen alleen worden ingesteld via de bind_scope-functie van elke service, die wordt uitgevoerd als de eigenaar ervan. De bootstrap trekt set_config voor alle anderen in, en de orchestrator en Probitas weigeren te starten als hun runtime-rol deze rechtstreeks zou kunnen aanroepen (Probitas noemt dat DB_ROLE_SETS_SCOPE_DIRECTLY). De enige superuser-verbindingen in de gehele installatie behoren toe aan de bootstrap-Job en de provisioningstap van de BFF.

In de gedeelde primitieve voor afgebakende query's. Elke repository in het platform en elke plug-in die is gebouwd op de SDK (software development kit) erft één afscherming die het SQL-predicaat opbouwt vanuit een opgelost bereik (scope). De bijbehorende scopefunctie neemt de geverifieerde identiteit aan en heeft geen organisatieparameter, zodat een aanroeper er geen kan meegeven en geen enkele route zich eraan kan onttrekken.

Er is precies één manier om de tenantgrens te overschrijden, en die is strikt afgebakend: een vastgelegde toestemming (grant). Twee personen bij de organisatie die de rijen bezit, leggen vast welke organisatie welke tabellen mag lezen, en tot wanneer. Elke leesbewerking wordt uitgevoerd in een alleen-lezen transactie en wordt in beide tenants gelogd. Eigenaren en beheerders lezen nooit over grenzen heen, en de lezende partij kan een toestemming niet verruimen.

Het AI-pad

Aanroepers spreken wensen uit. De AI Provider Router beheert de inloggegevens en maakt de uiteindelijke keuze.

Elke modelaanroep in Nexus verloopt via de /internal/ai/*-routes van de router, en de router laat alleen bij naam bekende aanroepers toe. De chart stelt drie lijsten in op de gateway:

Routes Wie mag aanroepen
Chat en chat-streaming nexus-orchestrator, nexus-workflows, nexus-skills-engine
Embeddings en rerank nexus-graphrag, nexus-skills-engine, nexus-workflows
Al het overige, inclusief het uitvoeren van tools nexus-orchestrator, nexus-workflows

Een aanroep zonder identiteit van de aanroeper wordt geweigerd met 403 MISSING_CALLER_IDENTITY, en een aanroeper die niet op de lijst staat met 403 UNAUTHORIZED_CALLER. Plug-ins staan op geen enkele lijst, en dat is bewust zo gedaan: de modelaanroepen van een plug-in vinden namens de plug-in plaats, via UNO-dispatch.

Wat een aanroeper mag meesturen is een wens: een voorkeursprovider en -model, plus een capaciteitsprofiel zoals een minimale contextlengte of het gebruik van tools. De router willigt een wens alleen in wanneer de organisatie die provider heeft ingeschakeld en van inloggegevens heeft voorzien; anders kiest de router een vervanging, eerst binnen dezelfde provider, en vervolgens bij de andere providers van de organisatie. Een capaciteitsprofiel filtert alleen, en een vereiste voor datalocatie (data-residency) daarin is een harde eis. Wanneer niets past, is er geen terugvalmodel: de aanroeper krijgt 422 MODEL_CAPABILITY_UNAVAILABLE of 422 NO_PROVIDER_FOR_ROLE, met een hersteltekst die de console aan een beheerder toont.

De sleutels zijn eigendom van de organisatie. De beheerders van elke organisatie plaatsen vanuit de console hun eigen providersleutels in de bijbehorende pool, en de router zoekt deze op het moment van de aanroep op. Geen enkele modelsleutel is een chart-waarde en er wordt er geen meegeleverd met Nexus. Een organisatie zonder sleutel krijgt geen AI-antwoorden, en de console geeft dat duidelijk aan; niets vult dat gat vanaf een andere plek op.

Twee chart-waarden vormen de router. ai.localProvider.baseUrl benoemt een OpenAI-compatibele modelserver die u beheert, gerouteerd zoals elke andere provider. ai.installationHosts vermeldt uw modelservers op privénamen, die de router beschouwt als binnen de installatie. GraphRAG genereert ook embeddings via de router, namens de organisatie van wie de content is. Het standaard embeddingmodel draait in het cluster zonder grafische kaart; gehoste embeddings zijn de keuze van elke afzonderlijke organisatie.

Geen telemetrie

Niets verlaat een installatie tenzij u het verstuurt. De waarde telemetry.enabled van de chart kan alleen false zijn; het schema weigert al het andere. De eigen rapportage van de datalaag staat ook uit: het gebruiksrapport van Neo4j en de telemetrie van Qdrant zijn in de chart uitgeschakeld.

Wanneer networkPolicy.enabled is ingeschakeld, wat de standaard is, kan geen enkele pod het internet bereiken tenzij u de bestemming opneemt in networkPolicy.externalEgressCIDRs. Een gehoste modelprovider is zo'n bestemming, net als uw mailrelay.

Dezelfde regel heeft één standaardinstelling gewijzigd die u zult opmerken. De CAPTCHA van nexus-auth voor aanmeldingen heeft een internetdienst nodig, dus op een installatie staat deze uit en wacht de aanmelding van een onbekende op goedkeuring van een beheerder (403 SIGNUP_REQUIRES_APPROVAL). Het filter dat aanmeldingen vanaf hostingnetwerken blokkeert staat ook uit, omdat hiervoor gelicentieerde databases nodig zijn die Nexus niet meelevert. U mist die controle.

Status van de installatie
Status van de installatie
Bij Enterprise toont de statuspagina het cluster onder Nexus: hoe druk elk onderdeel is en hoeveel capaciteit er nog over is, met bij elke waarschuwing wat u eraan moet doen.