Sürüm 1.0.0-alpha.1en son
Bölüm 2.11
Varyasyonlar: harici depolar, TLS ve ingress
Halihazırda çalıştırdığınız veritabanları, kendi sertifikalarınız, başka bir ingress denetleyicisi, depolama sınıfları, e-posta, vekil sunucular (proxy), replikalar ve yönetilen Kubernetes ile birlikte TLS (Taşıma Katmanı Güvenliği) dahil olmak üzere Nexus'u sıfırdan oluşturulmamış bir kümeye uyarlayan değerler.
Bu sayfa, İngilizce aslından YZ tarafından çevrilmiştir. Anlaşılmayan bir yer olursa İngilizce sayfa esas alınır. Bu sayfayı İngilizce okuyun

Harrow Port Authority'nin üretim kümesi sıfırdan kurulmuş boş bir küme değildir ve yalnızca TLS (Taşıma Katmanı Güvenliği) yapısı bile üç bölümden oluşur. Veritabanı ekibi PostgreSQL'i kendi makinelerinde çalıştırır ve tüm veritabanlarının orada, kendi yöntemleriyle yedeklenmesini ister. Sertifikalar, cert-manager aracılığıyla Harrow'un dahili CA'sından (sertifika yetkilisi) gelir. Ingress denetleyicisi Traefik değildir ve kendi ad alanında (namespace) bulunur. Bunların hiçbiri chart'ın çatallanmasını (fork) gerektirmez. Her fark bir değerdir (value) ve bu bölüm, bunları Tomás Reilly'nin karşılaştığı sırayla ele almaktadır.
Bu bölümdeki her değer bloğu bir kesittir. İhtiyaç duyduklarınızı, Kubernetes Üzerine Community Kurulumu başlıklı bölüm 2.6'daki global, hosts, edition ve keys değerlerinin yanına, kendi values dosyanıza birleştirin. Chart şeması tanımadığı her anahtarı reddeder; bu nedenle yanlış yazılmış bir anahtar yok sayılmak yerine helm lint --strict komutunun ve kurulumun başarısız olmasına yol açar. Bu kasıtlıdır: dataTier içindeki bir yazım hatasının bir veri deposunu sessizce küme içinde bırakması, bir hatadan daha kötü sonuçlar doğurur.
Harici veri depoları
Nexus verilerini beş depoda tutar. Varsayılan olarak her biri, sürümün kendi imzalı imajından, kendi birimiyle (volume) küme içinde çalışır.
| Depo | Values anahtarı | Küme içi varsayılan | Varsayılan birim (volume) |
|---|---|---|---|
| PostGIS 3 ve pgvector 0.8 ile PostgreSQL 16 | dataTier.postgres |
sürüm imajı | 50Gi |
| Valkey 8.1 | dataTier.valkey |
sürüm imajı | 5Gi |
| Neo4j 5.26 Community Edition | dataTier.neo4j |
sürüm imajı | 20Gi |
| Qdrant 1.15 | dataTier.qdrant |
sürüm imajı | 10Gi |
| Amazon S3 (Simple Storage Service) ile uyumlu nesne deposu SeaweedFS 4.48 | dataTier.objectStore |
sürüm imajı | 50Gi |
Bunlardan herhangi biri sizin çalıştırdığınız bir depo olabilir. İlgili deponun mode değerini external olarak ayarlayın, ana bilgisayarını (host) belirtin ve kimlik bilgilerini tutan bir Secret adı verin. Ad alanı diğer tüm dış trafiği (egress) reddettiği için deponun adresini networkPolicy.externalEgressCIDRs listesine de ekleyin (aşağıdaki ağ politikası bölümüne bakın). Harici bir depo için chart, o depoya ait hiçbir şeyi oluşturmaz: ne StatefulSet, ne Service ne de birim (volume). Servisler, belirttiğiniz ana bilgisayara bağlanır.
# harrow-external-postgres.yaml (Helm values)
dataTier:
postgres:
mode: external
port: 5432
sslmode: verify-full
external:
host: pg-nexus.db.harrow.example
existingSecret: harrow-postgresSecret, kurulumdan önce Nexus'un kurulacağı ad alanında sizin tarafınızdan oluşturulur. Chart yalnızca bunun adını tutar: bir kimlik bilgisine ihtiyaç duyan pod'lar başlarken bunu sizin Secret nesnenizden okur ve chart'ın kendi Secret nesnelerine hiçbir şey kopyalanmaz. Bir kimlik bilgisini değiştirdiğinizde onu kullanan pod'ları yeniden başlatmanız yeterlidir; yeniden oluşturulacak (render) bir şey yoktur.
Her depo, kendi Secret nesnesinde sabit anahtar adları arar:
| Depo | Secret içindeki anahtarlar |
|---|---|
| PostgreSQL | O sunucudaki bir süper kullanıcı (superuser) için username ve password ile sunucunun sertifikasını imzalayan sertifika yetkilisi (CA) olan ca.crt |
| Valkey | password |
| Neo4j | username ve password |
| Qdrant | api-key |
| Nesne deposu | access-key ve secret-key |
Kabuk geçmişinizde (shell history) ve values dosyanızda yer almaması için her değeri bir dosyadan yükleyin:
kubectl create namespace nexus
kubectl -n nexus create secret generic harrow-postgres \
--from-file=username=./pg-username --from-file=password=./pg-password --from-file=ca.crt=./harrow-db-ca.crtSecret adı belirtilmemiş harici bir depo, tıpkı ana bilgisayarı (host) belirtilmemiş bir depo gibi oluşturma (render) işlemini durdurur.
PostgreSQL
Harici sunucu, sürüm imajının sunduğu özellikleri sunmalıdır: PostGIS 3 ve pgvector eklentili PostgreSQL 16. Sunucuya giden trafik her zaman şifrelenir ve Secret nesnenizdeki ca.crt ile doğrulanır. sslmode değerini, sunucu sertifikasının verdiğiniz ana bilgisayar adını içerip içermediğini de kontrol eden verify-full olarak veya verify-ca olarak ayarlayın. Harici bir sunucu kullanıldığında oluşturma işlemi disable ve require değerlerini reddeder. Küme içi Postgres ise bunun tam tersidir: trafiği ad alanından asla çıkmaz, ağ politikası onu orada tutar ve yalnızca disable değerini alır. Hangi modu seçerseniz seçin, bazı servisler her bağlantıda adı kontrol ettiğinden sertifika external.host içindeki ana bilgisayar adını içermelidir.
Kurulum sırasında bir önyükleme (bootstrap) Job'ı, Secret nesnenizdeki hesapla sunucuya bağlanır ve Nexus'un çalıştığı rolleri oluşturur. Şemanın sahibi olan bir taşıyıcı (migrator) rolü, bir çalışma zamanı (runtime) rolü ve her servis için bir oturum açma rolü oluşturur. Nexus bunların parolalarını üretir ve saklar. Hiçbiri süper kullanıcı değildir ve hiçbiri satır düzeyinde güvenliği (row-level security) atlayamaz; böylece veritabanındaki her yalıtım politikası her servise uygulanır. Önyükleme işleminin kendisi ise bir süper kullanıcıya ihtiyaç duyar: adımlarından biri yerleşik bir PostgreSQL işlevini kilitler ve bunu yalnızca bir süper kullanıcı yapabilir. Bu hesabı yalnızca önyükleme işlemi ve konsolun kendi hazırlama (provisioning) adımı kullanır. Yönetici rolü gerçek bir süper kullanıcı olmayan yönetilen bir veritabanı servisi, bu nedenle Nexus veritabanını barındıramaz.
Job, sunucunuza dokunmadan önce onu kontrol eder. Secret nesnenizdeki hesap bir süper kullanıcı değilse hiçbir şeyi değiştirmeden durur. SUPERUSER veya BYPASSRLS özniteliklerine sahip nexus adında bir rol zaten mevcutsa Job, nexus-db-bootstrap: role nexus exists with SUPERUSER or BYPASSRLS on this server; nexus_migrator will not be made a member of it. Nothing more was done. hatasıyla durur. Bu öznitelikleri o rolden kaldırın veya adın boşta olduğu bir sunucu kullanın ve kurulumu yeniden yapın.
Valkey, Neo4j, Qdrant ve nesne deposu
Diğer dördü aynı üç ayarı alır: mode, external.host ve external.existingSecret. Aşağıda dördünün de Harrow'un kendi sunucularına geçirilmiş hali verilmiştir:
# harrow-external-stores.yaml (Helm values)
dataTier:
valkey:
mode: external
external: { host: valkey.db.harrow.example, existingSecret: harrow-valkey }
neo4j:
mode: external
external: { host: neo4j.db.harrow.example, existingSecret: harrow-neo4j }
qdrant:
mode: external
external: { host: qdrant.db.harrow.example, existingSecret: harrow-qdrant }
objectStore:
mode: external
external: { host: objects.db.harrow.example, existingSecret: harrow-objects }Yukarıdaki tabloda listelenen ve sürüm imajlarının taşıdığı sürümleri, servislerin kullandığı bağlantı noktalarında (port) çalıştırın. Valkey 6379, Neo4j 7687 numaralı bağlantı noktasını dinler; Qdrant 6333 ve nesne deposu 8333 numaralı bağlantı noktasını kullanır. Nesne deposu S3 uyumlu olmalıdır. Valkey parolası her pod içindeki bir bağlantı adresine yerleştirilir; bu nedenle yalnızca harf ve rakamlardan oluşmasına dikkat edin (-._~ karakterleri de kullanılabilir).
mode değeri external ise ve external.host boşsa oluşturma işlemi dataTier.<store>.external.host is required when mode is external hatasıyla durur. Kullanıcılar Nexus'u kullanmaya başladıktan sonra bir depoyu küme içinden harici bir konuma taşımak, kendi başınıza yapmanız gereken bir veri taşıma işlemidir ve chart sizin için hiçbir şeyi kopyalamaz. İlk kurulumdan önce karar verin.
Anahtar deposu olan OpenBao bu listede yer almaz ve harici olamaz. Kurulumun kimliğinin bir parçasıdır ve her kurulumda küme içinde çalışır.
Açık uçta TLS
tls.mode, üç genel ana bilgisayarın (public host) sertifikalarını nasıl alacağını belirler, fazlasını değil. Servisler arasındaki trafik, mod ne olursa olsun her zaman cert-manager tarafından verilen ve chart'ın kendi yerel CA'sından alınan sertifikalarla karşılıklı TLS (mTLS) kullanır. Servis ağı (service mesh) yoktur ve istio.enabled değeri false olarak kalır.
tls.mode |
Sertifikayı kim oluşturur | Ayarlamanız gerekenler |
|---|---|---|
existing (varsayılan) |
Siz. Tek bir Secret, her üç ana bilgisayar için bir sertifika tutar. | tls.existingSecret |
cert-manager |
Halihazırda çalıştırdığınız bir ClusterIssuer. Chart, bundan her ana bilgisayar için bir sertifika ister. | tls.clusterIssuer |
none |
Küme içindeki hiç kimse. TLS, kümenin önünde, yük dengeleyicinizde veya vekil sunucunuzda (proxy) sonlanır. | Hiçbir şey, ancak aşağıdaki uyarıyı okuyun |
existing
# harrow-tls-existing.yaml (Helm values)
tls:
mode: existing
existingSecret: harrow-public-tlsHer Ingress, harrow-public-tls adlı Secret nesnesini sunar; bu nedenle sertifikası console.harrow.example, api.harrow.example ve auth.harrow.example adlarını içermelidir. Kurulumdan önce bunu ad alanında oluşturun:
kubectl -n nexus create secret tls harrow-public-tls --cert=harrow-public.crt --key=harrow-public.keyÖn kontrol (preflight) bunu okur, süresi 30 gün içinde dolacaksa uyarır ve eksik olduğunda Secret adını belirtir. Mod existing olduğunda ve ad boş bırakıldığında oluşturma işlemi tls.existingSecret is required when tls.mode is existing hatasıyla durur.
cert-manager
# harrow-tls-cert-manager.yaml (Helm values)
tls:
mode: cert-manager
clusterIssuer: harrow-internal-caChart, üç Ingress'in her birine cert-manager.io/cluster-issuer ek açıklamasını (annotation) ekler ve cert-manager nexus-console-tls, nexus-api-tls ve nexus-auth-tls Secret nesnelerini oluşturur. tls.clusterIssuer belirtilmezse oluşturma işlemi tls.clusterIssuer is required when tls.mode is cert-manager hatasıyla durur.
Sertifika sağlayıcınız (issuer) HTTP-01 doğrulaması ile ACME (Otomatik Sertifika Yönetimi Ortamı) kullanıyorsa başka bir şeye gerek yoktur. Chart kendi yönlendirmesini eklemez; böylece /.well-known/acme-challenge/ için yapılan bir istek sağlayıcınızın çözücüsüne (solver) değişmeden ulaşır. İnternet bağlantısı olmayan bir ortamda çözücü de bir imajdır: cert-manager'ın cert-manager-acmesolver imajını kendi kayıt defterinize (registry) koyun, aksi takdirde her doğrulama pod'u ErrImagePull durumunda bekler.
yok
# harrow-tls-none.yaml (Helm values)
tls:
mode: none
proxy:
trustedCIDRs: "10.30.0.0/16"none kullanıldığında Ingress'ler TLS bölümü içermez. Bunu, kümenin önündeki bir yük dengeleyici veya ters vekil sunucu (reverse proxy) üç ana bilgisayar için TLS'i sonlandırdığında kullanın.
proxy.trustedCIDRs, nexus-auth servisinin X-Forwarded-For üstbilgisine güvendiği vekil sunucu (proxy) atlamalarını belirtir. Varsayılan değer olan 10.42.0.0/16, k3s'in ingress denetleyicisinin çalıştığı pod ağıdır. Başka herhangi bir kümede, oturum açma hız sınırlarının ve denetim kayıtlarının vekil sunucunun değil, kullanıcının adresini görmesi için bunu ingress denetleyicinizin pod'larının kullandığı ağa ayarlayın.
Ingress denetleyicileri
Chart, her genel ana bilgisayar için bir tane olmak üzere üç adet standart Kubernetes Ingress nesnesi oluşturur. Her biri / yolunu tek bir Service nesnesine yönlendirir.
| Ingress | Ana bilgisayar | Servis ve bağlantı noktası |
|---|---|---|
nexus-console |
hosts.console |
nexus-alpha, 3000 |
nexus-api |
hosts.api |
nexus-gateway, 9092 |
nexus-auth |
hosts.auth |
nexus-auth, 9101 |
Bunları üç değer şekillendirir ve ağ politikasındaki bir değerin bunlarla uyumlu olması gerekir.
# harrow-ingress.yaml (Helm values)
ingress:
enabled: true
className: harrow-nginx
annotations:
"<annotation-key>": "<annotation-value>"
networkPolicy:
ingressNamespace: ingress-harrowingress.className, IngressClass adını belirtir. Boş bırakılırsa chart sınıfı (class) eklemez ve üç Ingress'i kümenin varsayılan sınıfı devralır. Ön kontrol, sınıfın var olup olmadığını veya hiçbir ad belirtmediyseniz yalnızca tek bir sınıfın varsayılan olarak işaretlenip işaretlenmediğini kontrol eder.ingress.annotations, her üç Ingress'e de eklenir. Değerler dizgedir (string), bu nedenle sayıları ve mantıksal (boolean) değerleri tırnak içine alın. Bunu kendi denetleyicinizin ayarları için kullanın.ingress.enabled: false, üç Service nesnesine başka bir yolla yönlendirme yapan ortamlar için hiçbir Ingress oluşturmaz.networkPolicy.ingressNamespace, ingress denetleyicinizin çalıştığı ad alanıdır.
Bu sonuncusu sıkça gözden kaçar. Chart'ın ağ politikası varsayılan olarak ad alanına gelen tüm trafiği reddeder ve ardından yalnızca belirttiğiniz ad alanından gelen ingress denetleyicisinin üç genel Service nesnesine erişmesine izin verir. Varsayılan değer olan kube-system, Traefik'i orada çalıştıran k3s için doğrudur. Başka bir denetleyici kullanırken bunu değiştirmezseniz denetleyici Nexus'a ulaşamaz: Ingress'ler mevcuttur, denetleyici bağlantı zaman aşımı günlükleri kaydeder ve tarayıcı bir ağ geçidi (gateway) hatası alır. Ön kontrolün "Ingress bağlantı noktaları" kontrolü, o ad alanında LoadBalancer veya NodePort olarak 80 ve 443 numaralı bağlantı noktalarında açık bir Service arar ve fix satırında bu değeri belirtir.
Ağ politikasının geri kalanı
networkPolicy.enabled varsayılan olarak true değerindedir ve öyle kalmalıdır. Bu sayede ad alanındaki hiçbir şey; DNS (Alan Adı Sistemi), belirteç inceleyicileri (token reviewer) için Kubernetes API'si (uygulama programlama arayüzü) ve listelediğiniz adresler dışında dışarıya ulaşamaz.
# harrow-network.yaml (Helm values)
networkPolicy:
apiServerCIDRs: ["10.30.0.1/32"]
externalEgressCIDRs: ["10.30.40.25/32"]apiServerCIDRs, /32 CIDR'ları (Sınıfsız Alanlar Arası Yönlendirme) biçiminde API sunucusunun adresidir. Boş bırakılırsa chart bunu kurulum sırasında kümeden okur. helm template komutunun okuyabileceği bir küme yoktur, bu nedenle değeri orada belirtin. externalEgressCIDRs, bir iş yükünün ulaşabileceği diğer her şeydir ve varsayılan olarak boştur. Harrow burada kendi e-posta aktarıcısını (mail relay) listeler. Ad alanı dışındaki her harici veri deposu da burada listelenmelidir; aksi takdirde varsayılan reddetme (default-deny) politikası servislerin ona ulaşmasını engeller.
API sunucusuyla yalnızca üç iş yükü konuşur: kanıt servisi nexus-probitas, orkestratör ve anahtar deposunun gözetim (custody) Job'ı. Bunlar, diğer iş yüklerinin sunduğu servis hesabı belirteçlerini (service-account token) kontrol eder. Politika, 6443 ve 443 numaralı bağlantı noktalarındaki API sunucusu adresini yalnızca bu üçüne verir, başka hiçbir şeye vermez. Bu üçü sunucuya ulaşamazsa diğer iş yüklerinin sunduğu belirteçleri kontrol edemez; bu nedenle sunucunun sahip olabileceği her adresi belirtin.
Bir TLS modu seçme
Harrow, ClusterIssuer olarak dahili CA'sı ile cert-manager modunu seçti ve bunun nedeni yenileme işlemiydi. existing modunda, bir kişinin süresi dolmadan önce Secret içindeki sertifikayı yenilemesi gerekir ve ön kontrolün 30 günlük uyarısı tek hatırlatıcıdır. cert-manager modunda ise yenileme kendi kendine gerçekleşir ve kimsenin bunu hatırlamasına gerek kalmaz. none, her genel adresin zaten birçok sistem için TLS'i sonlandıran bir yük dengeleyicinin arkasında yer aldığı ve sertifikaların o ekibe ait olduğu ortamlara uygundur. Hangisini seçerseniz seçin, tarayıcının gördüğü sertifika tarayıcının güvendiği bir sertifika olmalıdır. Kullanıcıların uyarıyı geçerek kabul ettiği kendinden imzalı (self-signed) bir sertifika geçiş anahtarlarını (passkey) bozar; çünkü Chrome bir sertifika uyarısının arkasında geçiş anahtarı oluşturmaz veya kullanmaz.
Depolama, e-posta, replikalar ve kaynaklar
Depolama sınıfı
# harrow-storage.yaml (Helm values)
storage:
className: harrow-ssd
dataTier:
postgres:
size: 200Gi
objectStore:
size: 500Gistorage.className, her veri katmanı PVC'sine (kalıcı birim talebi) ve anahtar deposunun birimlerine uygulanır. Boş bırakılması kümenin varsayılan sınıfı anlamına gelir; hiçbir sınıf varsayılan olarak işaretlenmemişse ve siz de bir sınıf belirtmediyseniz ön kontrol başarısız olur. Her küme içi deponun kendi size değeri vardır. Anahtar deposununkiler keys.openbao.storage.unsealer ve keys.openbao.storage.keystore olup makbuzlar için keys.receiptsStorage kullanılır. Bir yıllık büyümeye yetecek boyutlar seçin.
Posta
# harrow-mail.yaml (Helm values)
smtp:
existingSecret: harrow-smtpNexus, davetiyeleri ve bildirimleri e-posta sunucunuz aracılığıyla gönderir. smtp.existingSecret, ad alanında e-posta sunucusunun ayrıntılarıyla oluşturduğunuz bir Secret nesnesini belirtir. Her entegrasyonda olduğu gibi chart, bir kimlik bilgisini değil yalnızca Secret adını alır. Ağ politikasını unutmayın: aktarıcının (relay) adresini networkPolicy.externalEgressCIDRs listesine ekleyin, aksi takdirde e-postalar ad alanı sınırında durur. E-posta çalışana kadar davetiyeler gönderilemez ve ilk yöneticinin kontrol listesi bunu belirtir.
Kopyalar (replica) ve kaynaklar
Her temel bileşenin components altında bir kopya sayısı ve Kubernetes kaynakları vardır; her küme içi deponun ise dataTier altında kaynakları bulunur.
# harrow-sizing.yaml (Helm values)
components:
console: { replicas: 2, resources: { requests: { cpu: 200m, memory: 512Mi }, limits: { memory: 1Gi } } }
auth: { replicas: 2 }
gateway: { replicas: 2, resources: { requests: { cpu: 400m, memory: 1Gi }, limits: { memory: 2Gi } } }
graphrag: { resources: { requests: { cpu: 400m, memory: 1Gi }, limits: { memory: 3Gi } } }
dataTier:
postgres:
resources: { requests: { cpu: "1", memory: 4Gi }, limits: { memory: 8Gi } }
neo4j:
heap: 2G
pagecache: 1G
resources: { requests: { cpu: 500m, memory: 4Gi }, limits: { memory: 4Gi } }Varsayılan Neo4j pod'u 2 GiB talep eder ve 4 GiB'a kadar kullanabilir. 3 GB yığın (heap) ve sayfa önbelleği (page cache) kullanıldığında, pod'un yeterli belleğe sahip bir düğüme (node) yerleştirilmesi için talebini (request) de artırın.
replicas ve resources ayarlarına sahip bileşenler şunlardır: console, bff, auth, orchestrator, workflows, gateway, graphrag, probitas ve skillsEngine. Anahtar servisi olan keys yalnızca resources alır. Bu temel bileşenler zorunludur ve kapatılamaz; enabled anahtarı ne derse desin chart bunları çalıştırır. Veri katmanı depolarının her biri tek kopya (replica) olarak çalışır.
Yavaş depolama birimlerinde iki değer daha servislerin başlaması için zaman tanır: probes.startupFailureThreshold (varsayılan olarak 60) ve bir servisin başlangıç kapsayıcısı (container) adıyla başarısız olmadan önce veritabanı taşımalarını (migration) ne kadar bekleyeceğini belirten schemaWait.timeoutSeconds (1800).
Oturum açma oturumları, hız sınırları ve özel model ana bilgisayarları
Kullanıcılar ilk günden fark edeceği için kurulumdan önce üç küçük değer grubunu daha bilmekte fayda vardır.
# harrow-auth.yaml (Helm values)
auth:
accessTokenTTL: 15m
refreshTokenTTL: 12h
rateLimitPerMinute: 5000
ai:
installationHosts: [models.harrow.internal, .gpu.harrow.internal]auth.accessTokenTTL ve auth.refreshTokenTTL, bir oturumun iki belirtecinin (token) ne kadar süre geçerli kalacağını belirler. Varsayılan 15 dakika ve 12 saatlik değerler, akşam dizüstü bilgisayarını kapatan bir kişinin sabah yeniden oturum açacağı anlamına gelir. Politikanız gerektiriyorsa yenileme belirtecini (refresh token) kısaltın ve daha fazla oturum açma işlemi bekleyin.
auth.rateLimitPerMinute, oturum açmış bir kişinin oturum açma servisi 429 yanıtı vermeden önce bir dakikada bu servise yapabileceği en fazla istek sayısıdır. Varsayılan 5000 değeri, tek bir hesaptan saniyede yaklaşık 83 isteğe karşılık gelir ki bu da konsol ve betikler (script) için fazlasıyla yeterlidir. Bir kurulumda abonelik planları yoktur, bu nedenle herkes aynı sınırı alır. Kötüye kullanım korumasını sıkılaştırmak için bu değeri düşürün veya yoğun otomasyon için artırın. Hesap kilitleme ve ikincil doğrulama denemelerindeki sınırlar gibi oturum açma kaba kuvvet (brute-force) koruması ayrıdır ve buradan ayarlanmaz.
ai.installationHosts, kuruluşun özel adlardaki kendi YZ (yapay zeka) model sunucuları için kurulum içindeki ek ana bilgisayar adlarını listeler. Her girdi bir ana bilgisayar adı, altındaki her adla eşleşen bir .suffix, bir IP adresi veya bir IPv4 CIDR (Sınıfsız Alanlar Arası Yönlendirme) bloğudur. Yönlendirici (router), bunları sürümün kendi ana bilgisayarlarının yanında kurulumun bir parçası olarak ele alır. Model sunucusunun kendisi ai.localProvider.baseUrl içinde belirtilir; YZ Sağlayıcıları ve Modelleri başlıklı bölüm 2.14 her ikisini de kapsar.
Asla bir değer olmayan şeyler
Kullanıcıların bir values dosyasında aradığı bazı şeyler kasıtlı olarak orada yer almaz.
| Values dosyasında yer almayanlar | Nedeni ve bunun yerine nerede olduğu |
|---|---|
| Lisans | Kurulumdan sonra konsoldan veya nexusctl licence import <file> ile içe aktarılır. Bir lisans hiçbir zaman bir chart değeri veya bağlanmış (mounted) bir dosya değildir. Ayrıntılar Lisanslar başlıklı Bölüm 2.13'te yer almaktadır. |
| Model anahtarları | Her kuruluş, konsola girilen kendi anahtarlarını kendi havuzunda tutar. Hiçbir YZ sağlayıcısı kimlik bilgisi asla bir chart değeri değildir. |
| Kayıt güvenliği sıkılaştırması | İnternet CAPTCHA'sı ve kayıt ağ taraması bir kurulumda kapalıdır ve ikisini de açacak bir değer yoktur. CAPTCHA her kayıtta internet bağlantısı gerektirir. Ağ taraması ise chart'ın taşımadığı lisanslı bir coğrafi konum veritabanı gerektirir. Bunun yerine İlk Çalıştırma başlıklı bölüm 2.12'de açıklandığı gibi, yabancı birinin kaydı yönetici onayı için bekletilir. |
| Telemetri | Şema, telemetry.enabled için yalnızca false olan tek bir ayarı kabul eder. Kurulumdan dışarıya hiçbir şey çıkmaz ve veri katmanının kendi raporlaması (Neo4j'nin kullanım raporu, Qdrant'ın telemetrisi) da kapatılmıştır. |
Kurulumdan önce tüm dosyayı kontrol edin
Kesitler tek bir dosyada birleştirildikten sonra iş istasyonunuzdan bu dosya üzerinde iki kontrol çalıştırın. helm lint --strict her anahtarı chart şemasına göre doğrular, helm template ise hiçbir şey oluşturulmadan önce okumanız için tüm sürümü oluşturur (render). Komutlar Community chart'ının adresini kullanır; Enterprise için bunun yerine indirdiğiniz Enterprise chart'ının yolunu verin (Enterprise Kurulumu ve Lisans Uygulama başlıklı bölüm 2.7). İş istasyonunuzdaki bir oluşturma işlemi bir kümeden API sunucusunun adresini okuyamaz, bu nedenle önce dosyada networkPolicy.apiServerCIDRs değerini ayarlayın.
İki kontrol:
helm lint --strict oci://registry.adverant.ai/nexus/charts/nexus --version 1.0.0-alpha.1 -f harrow-prod-values.yaml
helm template nexus oci://registry.adverant.ai/nexus/charts/nexus --version 1.0.0-alpha.1 \
-n nexus -f harrow-prod-values.yaml > harrow-render.yamlYanlış yazılmış bir anahtar, "additional properties" hatasıyla lint kontrolünden geçemez ve anahtarın adını belirtir. Bir depo harici olduğunda ana bilgisayarın belirtilmemesi gibi eksik bir zorunlu değer, bu bölümde alıntılanan cümleyle oluşturma işleminin başarısız olmasına neden olur. helm template komutunun okuyabileceği bir küme yoktur; bu nedenle çevrimdışı oluşturma yaparken networkPolicy.apiServerCIDRs değerlerini verin, aksi takdirde işlem durur ve bunları ister.
Ardından aynı dosyayla ön kontrolü (preflight) çalıştırın. Ön kontrol, kümeyi ve değerleri birlikte okuyan tek kontroldür: yanlış bir ingress ad alanı, eksik bir depolama sınıfı veya süresi gelecek hafta dolacak bir sertifika, henüz kimse kuruluma bağımlı hale gelmeden önce burada ortaya çıkar.
Yönetilen Kubernetes
Nexus, bir bulut sağlayıcısının yönetilen servisi de dahil olmak üzere uyumlu herhangi bir Kubernetes 1.33 veya sonraki sürümünde çalışır. Chart içindeki hiçbir şey tek bir sağlayıcıya özgü değildir. k3s'ten farklı olarak değişen şeyler, her biri yukarıda ele alınan birkaç değerden ibarettir:
- Her kümede olduğu gibi önce cert-manager v1.21.3 kurulur. | Yönetilen bir kümede | Ayarlanacak veya kontrol edilecekler | |---|---| | Depolama | Sağlayıcının sınıfını
storage.classNameiçinde belirtin veya birini varsayılan olarak işaretleyin. | | Ingress | Kullandığınız ingress denetleyicisini kurun, 80 ve 443 numaralı bağlantı noktalarında dışa açın, varsayılan değilseingress.classNamedeğerini ayarlayın venetworkPolicy.ingressNamespacedeğerini kendi ad alanına ayarlayın. | | Vekil sunucu atlamaları |proxy.trustedCIDRsdeğerini o denetleyicinin pod ağına ayarlayın. | | API sunucusu | Kurulum, API sunucusunun adresini kümeden okuyamıyorsa bununetworkPolicy.apiServerCIDRsiçinde belirtin. | | Ağ politikası uygulaması | Chart'ın politikaları yalnızca kümenin ağ eklentisinin NetworkPolicy uyguladığı yerlerde geçerli olur. Bunu uygulayan bir küme yapılandırması seçin. | | İmajlar | Düğümlerinregistry.adverant.aiadresine veyaglobal.imageRegistryiçinde belirtilen kendi kayıt defterinize ulaşması gerekir. |
Her şeyden önce ön kontrolü (preflight) çalıştırın. Bu işlem kümeyi ve values dosyasını birlikte okur ve bunların her birini bir satır olarak, eksik olan her öğenin yanında çözümüyle birlikte yazdırır. nexusctl ile Ön Kontrol başlıklı Bölüm 2.5 raporu göstermektedir.

