Oturum açınToplantı planlayın

Bölüm 2.3

Kurulumu planlama

Bir komut yazmadan önce Nexus'un Kubernetes kurulumunun neye ihtiyaç duyduğu, ne kadar büyük olduğu ve geri alamayacağınız iki karar: kurulum adı ve anahtar sorumluları. Harrow Port Authority'nin doldurulmuş planlama çalışma sayfası ile sona erer.

Bu sayfa, İngilizce aslından YZ tarafından çevrilmiştir. Anlaşılmayan bir yer olursa İngilizce sayfa esas alınır. Bu sayfayı İngilizce okuyun

16 dakikalık okuma

Harrow Port Authority'de Nexus'u kurduğumuzda, komutları çalıştırmak bir öğleden sonramızı aldı. Planlama ise bir hafta sürdü ve bu haftanın büyük bir kısmı Kubernetes ile hiçbir ilgisi olmayan iki soruya harcandı: kuruluma ne ad vereceğimiz ve kurtarma anahtarlarını hangi kişilerin tutacağı. Her iki yanıt da kalıcıdır. Bu bölümdeki diğer her şey daha sonra bir values dosyası ve bir helm upgrade ile değiştirilebilir.

Ben Tomás Reilly, Harrow'daki platform mühendisiyim. Harrow iki kurulum çalıştırıyor. Bu bölüm, önce Community sürümünü pilot olarak denediğimiz kurumsal ağımızdaki bağlantılı kurulumu planlamaktadır. İnternete çıkışı olmayan liman operasyonları ağı ise kendi kurulumuna daha sonra kavuştu; bölüm 2.10, Kapalı devre (air-gapped) kurulum, bu konuyu ele alır. Bu bölüm, ilk sabah elimde olmasını dilediğim şeydir: Nexus'un beklediği küme, yanıt verdiği adlar, düğümlerinizden (node) ne kadar kaynak talep ettiği ve kurulumdan önce BT yöneticinizle netleştirmeniz gereken kararlar. Bölüm, BT yöneticimiz Aoife Brennan'ın biz başlamadan önce onayladığı çalışma sayfasıyla sona eriyor. Bölüm 2.4, Bir sürümü edinme ve doğrulama, sürümü indirmeyi ve kontrol etmeyi kapsar; bölüm 2.5, nexusctl ile ön kontrol (preflight) ise kümenizi buradaki her şeye göre denetler.

Kümenin sahip olması gerekenler

Nexus, nexus adında, 1.0.0-alpha.1 sürümünde tek bir Helm chart'ı olarak kurulur. Bu chart, platform servislerini ve bunların veri katmanını taşır ve aşağıdaki parçaların eksik olduğu bir kümeye kurulmayı reddeder.

Gereksinim Nexus'un beklediği Nedeni
Kubernetes 1.33 veya üzeri. k3s v1.33.6+k3s1 üzerinde test edilmiştir Chart'ın kubeVersion değeri >=1.33.0-0 olarak ayarlanmıştır ve helm install bunu zorunlu kılar
cert-manager v1.21.3, Nexus'tan önce kurulmuş olmalıdır Chart, kendi yerel sertifika otoritesini (CA) ve servislerinin birbirleriyle konuşmak için kullandığı sertifikaları oluşturur
Helm v4 (biz v4.3.1 kullandık) Helm 4, kurulumun bağımlı olduğu chart hook Job'larını varsayılan olarak bekler
Bir depolama sınıfı (storage class) Varsayılan olarak işaretlenmiş bir sınıf veya storage.className içinde belirttiğiniz bir sınıf Her veri deposu kalıcı bir birim (persistent volume) talep eder
Bir ingress sınıfı (ingress class) Varsayılan olarak işaretlenmiş bir sınıf veya ingress.className içinde belirttiğiniz bir sınıf Üç genel adres, standart networking.k8s.io/v1 Ingress kaynaklarıdır
Port 80 ve 443 Ingress denetleyicisinde (controller), bir LoadBalancer veya NodePort Servisi olarak açık olmalıdır Kullanıcılar Nexus'a ingress denetleyicisi üzerinden ulaşır
Mimari linux/amd64 veya linux/arm64 düğümleri Her imaj her ikisi için de derlenmiştir

Bu tabloda iki şey kasıtlı olarak yer almamaktadır. Nexus'un bir servis ağına (service mesh) ihtiyacı yoktur: servisler arasındaki karşılıklı TLS (mTLS, her iki yönde Taşıma Katmanı Güvenliği), cert-manager aracılığıyla chart'ın yerel CA'sından sağlanır. Chart'ta varsayılan olarak false değerine sahip bir istio.enabled anahtarı vardır ve bunu olduğu gibi bırakmalısınız. Ayrıca Nexus'un kendine ait bir kabul politikası motoruna (admission policy engine) da ihtiyacı yoktur.

İş istasyonunuzda kubectl, Helm v4, imzaları kontrol etmek için cosign v3, emanetçi (custodian) anahtarları oluşturmak için age ve Nexus operatörünün komut satırı arayüzü (CLI) olan nexusctl araçlarını bulundurmanız gerekecektir. Bölüm 2.4, Bir sürümü edinme ve doğrulama, her bir Nexus indirmesinin nerede bulunduğunu açıklar.

Üç adres

Her kurulum üç ana bilgisayar adına (host name) yanıt verir. Chart bunları kurulum kimliği olarak adlandırır ve hiçbir servis bunlar olmadan başlamayı kabul etmez.

Values anahtarı Harrow'un adı Orada yanıt veren bileşen
hosts.console console.harrow.example Konsol, kullanıcıların oturum açtığı web uygulaması
hosts.api api.harrow.example Ağ geçidi (gateway), uygulama programlama arayüzünü (API) sunar ve her yapay zeka (YZ) isteğini yönlendirir
hosts.auth auth.harrow.example Oturum açma servisi, nexus-auth

global.domain, bu üçünün altında yer aldığı etki alanını (domain) tutar; bizim için bu harrow.example şeklindedir. Her ana bilgisayar kendi başına tam bir addır ve kontrol ettiğiniz herhangi bir etki alanının altında yer alabilir. Tek bir sertifikanın hepsini kapsayabilmesi için üçünü de tek bir etki alanı altında tuttuk.

Bu üçünün her biri için ingress denetleyicinizin adresini işaret eden bir Alan Adı Sistemi (DNS) kaydı oluşturun. Bunu ön kontrolden (preflight) önce yapın. nexusctl preflight, iş istasyonunuzdan her bir adı sorgular ve çözümlenmeyen bir ada kimse ulaşamayacağı için, herhangi birinin kaydı yoksa kurulumu başarısız sayar.

Solda üç DNS adı: console.harrow.example, api.harrow.example ve auth.harrow.example; her birinden "ingress denetleyicisi, port 80 ve 443" etiketli tek bir kutuya giden birer ok bulunuyor. Bu kutudan çıkan üç ok, "namespace nexus" etiketli daha büyük bir kutuya gidiyor: console oku "nexus-alpha :3000" hedefine, api oku "nexus-gateway :9092" hedefine ve auth oku "nexus-auth :9101" hedefine yöneliyor. Ad alanının etrafındaki kesikli çizgili çerçeve "varsayılan reddetme; bu üçüne yalnızca ingress ad alanı ulaşabilir" olarak etiketlenmiş.
Üç genel adın arkalarındaki servislere ulaşma biçimi.

TLS'nin nasıl sonlandırılacağını seçme

Chart'ın tls.mode değeri, üç genel adresin sertifikalarını kimin tutacağına karar verir. Üç seçenek vardır ve daha sonra bir yükseltme (upgrade) işlemiyle bunlar arasında geçiş yapabilirsiniz.

tls.mode Sizin sağladığınız Chart'ın yaptığı
existing (varsayılan) nexus ad alanında, tls.existingSecret içinde adlandırılmış bir Kubernetes TLS Secret kaynağı Her üç Ingress de bu tek Secret kaynağını kullanır
cert-manager Çalıştırdığınız ve tls.clusterIssuer içinde adlandırılmış bir ClusterIssuer cert-manager'ın nexus-console-tls, nexus-api-tls ve nexus-auth-tls sertifikalarını vermesi için her Ingress'e ek açıklama (annotation) ekler
none Kümenin önünde TLS'i sonlandıran bir bileşen, örneğin kendi yük dengeleyiciniz (load balancer) Ingress kaynaklarını TLS bölümü olmadan oluşturur

existing seçeneğinde, tek bir sertifika her üç ana bilgisayara da hizmet verir; bu nedenle ya üç konu alternatif adı (SAN) olarak ya da etki alanınız için bir joker karakter (wildcard) olarak her üçünü de içermelidir. Biz Harrow'un dahili CA'sından alınan bir sertifika kullandık. Ön kontrol (preflight), kurulumdan önce Secret kaynağını okur ve sertifikanın süresinin dolmasına 30 günden az kaldıysa uyarı verir.

cert-manager ve bir Otomatik Sertifika Yönetim Ortamı (ACME) sertifika sağlayıcısı (issuer) kullanıldığında, chart kendi başına bir yönlendirme eklemez; böylece port 80 üzerindeki bir /.well-known/acme-challenge/ isteği çözücüye (solver) dokunulmadan ulaşır. Ingress denetleyicinizde doğrulama yolundan (challenge path) önce çalışan bir HTTP'den HTTPS'e yönlendirme eklemeyin; yenilenemeyen bir sertifika haftalar sonra sessizce başarısız olur.

Genel uç (public edge) için ne seçerseniz seçin, ad alanı içindeki servisler her zaman chart'ın yerel CA'sından alınan TLS üzerinden konuşur. Bu kısım bir tercih değildir ve tls.mode değeri existing veya none olduğunda bile cert-manager'ın bir ön koşul olmasının nedeni budur.

Kümeden çıkanlar ve çıkmayanlar

Chart, nexus ad alanı için varsayılan olarak tüm trafiği reddeden (default-deny) bir ağ politikası oluşturur. Bundan sonra yalnızca şu akışlara izin verilir:

  • ad alanı içindeki Nexus pod'ları arasındaki trafik;
  • kümenin DNS servisine yapılan DNS sorguları;
  • iş yükü belirteçlerini (token) inceleyen birkaç servis için Kubernetes API sunucusu;
  • ingress denetleyicisinin ad alanından üç genel Servise giden trafik;
  • networkPolicy.externalEgressCIDRs içinde listelediğiniz Sınıfsız Alanlar Arası Yönlendirme (CIDR) aralıkları.

Son liste varsayılan olarak boştur. Küme dışında bir posta aktarıcısı (mail relay) veya model sunucusu kullanacaksanız, bunun aralığı oraya yazılır. Telemetri kapalıdır ve kapalı kalır: şema yalnızca telemetry.enabled: false değerini kabul eder ve veri depolarının kendi kullanım raporlamaları da kapatılmıştır.

Chart, kurulum sırasında API sunucusunun adreslerini kümeden okur. Hesabınız default ad alanındaki kubernetes Endpoints kaynağını okuyamıyorsa, bunları networkPolicy.apiServerCIDRs içinde /32 aralıkları olarak kendiniz belirtin. proxy.trustedCIDRs, ingress denetleyicinizin üzerinde bulunduğu pod ağını adlandırır; böylece nexus-auth kimin X-Forwarded-For başlığına (header) güveneceğini bilir. Varsayılan değer olan 10.42.0.0/16, k3s'in pod ağıdır.

Boyutlandırma

Chart'ın varsayılan kaynak talepleri (requests) toplamda yaklaşık 2.05 merkezi işlem birimi (CPU) çekirdeği ve 6.7 GiB bellektir. Zamanlayıcının (scheduler) ayırdığı miktar budur; limitler daha yüksektir ve siz kullanıcı ve dosya ekledikçe veri depoları bu limitlere doğru büyür.

Bileşen Talep edilen CPU Talep edilen bellek
Dokuz platform servisi (console, ön uç için arka uç (BFF), auth, orchestrator, workflows, gateway, graphrag, probitas, skills engine) 1.1 çekirdek 2.6 GiB
Anahtar servisi, nexus-keys 0.05 çekirdek 64 MiB
PostgreSQL 0.25 çekirdek 1 GiB
Neo4j 0.25 çekirdek 2 GiB
Valkey, Qdrant ve nesne deposu (object store) birlikte 0.25 çekirdek 640 MiB
Anahtar deposunun iki OpenBao sunucusu 0.15 çekirdek 384 MiB

Varsayılan birimler (volumes) toplamda 142 GiB tutar:

Depo Values anahtarı Varsayılan boyut
PostGIS 3 ve pgvector 0.8 ile PostgreSQL 16 dataTier.postgres.size 50Gi
Nesne deposu (SeaweedFS) dataTier.objectStore.size 50Gi
Neo4j 5.26 Community Edition dataTier.neo4j.size 20Gi
Qdrant dataTier.qdrant.size 10Gi
Valkey dataTier.valkey.size 5Gi
Anahtar deposu ve kilit açıcısı (unsealer) keys.openbao.storage.keystore, keys.openbao.storage.unsealer 5Gi ve 1Gi
Anahtar servisi makbuzları keys.receiptsStorage 1Gi

Tek bir düğüm için 8 vCPU, 32 GiB rastgele erişimli bellek (RAM) ve 250 GB katı hal sürücüsü (SSD) planlayın. Bir değerlendirme (evaluation) kurulumu için 4 vCPU, 16 GiB ve 200 GB yeterli olacaktır. Yükleyici disk imajı, 16 GiB'tan az belleğe sahip bir makineyi reddeder (bkz. bölüm 2.9, Yükleyici disk imajı) ve ben bunu her yerde alt sınır olarak kabul ederdim.

Grafik düğümleri isteğe bağlıdır. Grafik işlem birimi (GPU) sunan bir düğüm olmadığında, asistan kurumun kendi anahtarını kullanarak barındırılan (hosted) bir model üzerinden yanıt verir. Ön kontrol bunu asla bir hata olarak değil, bir uyarı olarak raporlar. Bölüm 2.14, YZ sağlayıcıları ve modelleri, her iki yolu da kapsar.

Her depo küme dışında da çalışabilir: dataTier.<store>.mode değerini external olarak ayarlayın ve ana bilgisayarını ve bir Secret kaynağını belirtin. Harici bir PostgreSQL, kurulumun başlangıç hazırlığı (bootstrap) için bir üst kullanıcı (superuser) hesabına ve Nexus'un doğrulayabileceği bir sertifikaya ihtiyaç duyar. Bölüm 2.11, Varyasyonlar: harici depolar, TLS ve ingress, bu konuyu ele alır. Bunları küme içinde tutarsanız, arkalarında gerçek diskler bulunan bir depolama sınıfına yerleştirin. Bir düğümün yerel diski bozulursa en çok arayacağınız kısım veritabanıdır.

Kurulum adı kalıcıdır

keys.installationName, operatörlerin bu kuruluma verdiği addır. ^[a-z][a-z0-9-]{0,62}$ kalıbıyla eşleşmelidir: bir küçük harf, ardından en fazla 62 küçük harf, rakam veya kısa çizgi.

Anahtar deposu ilk kez başladığında, kurulumun kimliğini bu ad altında üretir ve bu kimlik kalıcı olarak sabitlenir. Adverant'tan alınan bir lisans bu kimlik için düzenlenir; bu nedenle bir kurulum için oluşturulan lisans, başka bir kurulumda LICENCE_OTHER_INSTALLATION hatasıyla reddedilir. Yeniden adlandırmak, yeni bir kurulum, yeni bir kimlik ve yeni lisanslar anlamına gelir.

Chart'ta ad için bir varsayılan değer yoktur. Ad belirtilmeyen bir kurulumu (INSTALLATION_NAME_MISSING) ve kendi örnek values dosyalarındaki örnek adı (INSTALLATION_NAME_EXAMPLE) reddeder. Ön kontrol, siz daha o aşamaya gelmeden her ikisini de raporlar.

Harrow'da bunun için itiraf etmek isteyeceğimden daha fazla zaman harcadık. Sonunda harrow-port-authority üzerinde karar kıldık: kurumu adlandırıyor, hangi kümede çalıştığına dair hiçbir şey söylemiyor ve donanım değiştirildiğinde bile geçerliliğini koruyacak. Bugünün makinelerini tanımlayan prod-k3s-2 gibi adlardan kaçının.

Anahtar muhafazası

Nexus, her kurumun anahtarlarını küme içinde, kendi anahtar deposunda tutar. Bunu günlük olarak siz işletmezsiniz, ancak bir yeniden başlatmanın ardından onu kimin geri getirebileceğine kurulumdan önce siz karar verirsiniz. Yanlış yapmanız durumunda en yüksek maliyeti doğuracak karar budur.

Anahtar deposu iki OpenBao sunucusundan oluşur. Ana sunucu olan openbao, anahtarları tutar ve ikinci, daha küçük bir sunucu olan openbao-unsealer aracılığıyla kendi kilidini açar (unseal). Kilit açıcı, Shamir'in şemasıyla mühürlenmiştir (sealed): beş pay vardır ve bunlardan herhangi üçü kilidi açar. Kurulum yaptığınızda, bir emanet (custody) Job'ı küme içinde her iki sunucuyu da başlatır. Bu Job kendi belleğinde, kilit açıcının paylarını ve anahtar deposunun kurtarma anahtarlarını belirttiğiniz her emanetçi için şifreler, yalnızca şifreli metni (openbao-unseal-shares-encrypted ve openbao-recovery-keys-encrypted Secret kaynaklarında) saklar ve işini bitirmeden önce her iki kök belirteci (root token) de iptal eder. Hiçbir açık pay diske veya günlüğe (log) asla ulaşmaz.

Kilit açıcının bulunduğu düğümün herhangi bir yeniden başlatılmasından sonra, kilit açıcı mühürlü olarak başlar. Anahtar deposu onu bekler ve bir emanetçi kilidi açana kadar anahtara ihtiyaç duyan hiçbir şey çalışmaz. Bu işlem, emanetçinin kendi özel anahtarıyla (private key) yapacağı tek bir şifre çözme işlemi gerektirir. Prosedür bölüm 2.15, İkinci gün: Nexus'u işletme içinde yer almaktadır.

Emanetçi anahtarı oluşturma

Bir emanetçi, bir age anahtarının alıcı (recipient) olarak adlandırılan açık yarısı (public half) ile tanımlanır. Her emanetçi kendi makinesinde kendi anahtarını oluşturur ve size yalnızca alıcı bilgisini verir:

age-keygen -o custodian.key

Dosyanın # public key: satırı, age1 ile başlayan alıcıdır. Mac kullanan bir emanetçi, bunun yerine anahtarı Mac'in Secure Enclave alanında tutabilir; böylece özel yarı çipten asla çıkmaz ve her kullanımda parmak izi sorulur:

age-plugin-se keygen --access-control=any-biometry -o custodian.key

Bu alıcı age1se1 ile başlar. Emanet Job'ı beş alıcı biçimine şifreleme yapar: age1 (X25519), age1tag1 ve age1tagpq1 (etiket), age1pq1 (hibrit kuantum sonrası) ve age1se1 (Secure Enclave). age1yubikey1 gibi diğer tüm eklenti biçimlerini reddeder; bu tür bir anahtarı kabul edilen biçimlerden biriyle belirtin.

Chart, oluşturulurken (render) her alıcıyı kontrol eder. Yanlış yazılmış bir alıcı bech32 sağlama toplamından (checksum) geçemez ve reddedilir; böylece hiçbir şey kimsenin sahip olmadığı bir anahtarla asla mühürlenmez. Birisi listeye yanlışlıkla bir özel anahtar yapıştırırsa, chart bunu ekrana yansıtmadan reddeder. Chart'ın kendi values dosyalarındaki örnek alıcı da reddedilir (KEYS_CUSTODIAN_EXAMPLE); bunun özel yarısına kimse sahip değildir.

Emanetçi sayısı

Her pay her emanetçi için şifrelenir, dolayısıyla herhangi bir emanetçi tek başına kilidi açabilir. Daha fazla emanetçi, kurtarma için daha fazla yol ve tek başına hareket edebilecek daha fazla kişi anlamına gelir. Harrow'da üç kişi seçtik: Aoife, ben ve limanın kasasında duran yedek bir dizüstü bilgisayardaki Secure Enclave anahtarı. İki, kabul edebileceğim en düşük sayıdır. Bir ise, bir düğüm yeniden başladığında er ya da geç tatilde olacak tek bir hata noktasıdır (single point of failure).

Sürümü seçme

edition değeri community veya enterprise olur ve enterprise.enabled bununla uyumlu olmalıdır. Chart bir uyuşmazlığı reddeder ve bu ikisinden biri olmayan herhangi bir sürümü (edition) de reddeder.

Sürüm ayrıca hangi imajları kuracağınıza da karar verir. Her chart paketi, bir sürüm için her imajın özet (digest) değerine göre listesi olan bir imaj kilidi (images lock) taşır. Bir Community kurulumu yalnızca Community imajlarını alır. Bir Enterprise kurulumu, Community imajları artı Enterprise derlemelerinden oluşan Enterprise kilidini alır ve Adverant hesabınızdan alınan bir çekme belirteci (pull token) ile imajları çeker. Bölüm 2.4, Bir sürümü edinme ve doğrulama, kilidi açıklar ve bölüm 2.2, Kaputun altındaki sürümler, her sürümün ne içerdiğini anlatır.

Kalıcı bir karar vermek zorunda değilsiniz. Bir Community kurulumu, kullanıcılarını, dosyalarını ve geçmişini koruyarak olduğu yerde Enterprise sürümüne geçebilir; bölüm 2.7, Enterprise kurulumu ve lisans uygulama, bunun nasıl yapılacağını gösterir. Harrow'da pilot uygulama için Community çalıştırdık ve altı hafta sonra geçiş yaptık.

Lisans asla bu planın bir parçası değildir. Bir chart değeri veya bağlanmış (mounted) bir dosya değildir: kurulumdan sonra konsol, nexusctl veya API aracılığıyla içe aktarırsınız.

Teslimat biçimini seçme

Biçim Uygun olduğu durum Bölüm
registry.adverant.ai üzerinden Helm chart Kayıt defterine (registry) erişimi olan kendi Kubernetes kümeniz 2.6 ve 2.7
nexusctl install Ön kontrolün ve imza denetiminin sizin yerinize çalıştırıldığı aynı küme 2.6
nexusctl install --single-node Kümeyi de nexusctl aracının kurduğu tek bir makine 2.8
Kurucu disk kalıbı Elle hazırlamayı tercih etmeyeceğiniz çıplak bir sunucu (bare server) veya sanal makine (VM) 2.9
Çevrimdışı paket Dışarıya hiçbir ağ çıkışı yok; imajlar ve chart bir disk üzerinde gelir 2.10

Chart her biçimde aynıdır. Değişen şey kümeyi kimin oluşturduğu ve imajların nereden geldiğidir.

Sürümü edinin
Sürümü edinin
Bu, Adverant hesabındaki sürüm sayfasıdır. Bir alfa sürümünün ne vaat ettiğine dair açık ifadeye, her dosyanın yanındaki boyut ve imzaya ve bir indirmeyi kontrol etmeye yönelik çevrimdışı komutlara dikkat edin.

Planlama çalışma sayfası

Bu, Aoife'nin onayladığı şekliyle Harrow'un çalışma sayfasıdır. Soldaki iki sütunu kopyalayın ve kendi kurulumunuz için sağdaki sütunu doldurun.

Karar Values anahtarı veya komut Harrow Port Authority
Kubernetes ve sürümü (ön kontrol okur) k3s v1.33.6+k3s1, üç düğüm
Kurulum için Kube bağlamı (context) --context harrow-prod
Ad alanı (Namespace) --namespace nexus
Sürüm edition, enterprise.enabled Pilot için community, ardından enterprise
İmaj kayıt defteri (registry) global.imageRegistry registry.adverant.ai
Etki alanı (Domain) global.domain harrow.example
Konsol adresi hosts.console console.harrow.example
API adresi hosts.api api.harrow.example
Oturum açma adresi hosts.auth auth.harrow.example
Uçta (edge) TLS tls.mode, tls.existingSecret existing, Harrow'un dahili CA'sından harrow-public-tls Secret kaynağı
Ingress sınıfı ingress.className traefik
Ingress ad alanı networkPolicy.ingressNamespace kube-system
Depolama sınıfı storage.className local-path
Veri depoları dataTier.<store>.mode Tümü in-cluster, varsayılan boyutlar
Giden (outbound) aralıklar networkPolicy.externalEgressCIDRs Yalnızca posta aktarıcısının aralığı
Kurulum adı (kalıcı) keys.installationName harrow-port-authority
Emanetçiler (fiilen kalıcı) keys.custody.recipients Üç: Aoife Brennan, Tomás Reilly, kasadaki dizüstü bilgisayar (age1se1)
Grafik düğümleri (ön kontrol okur) Bağlantılı pilot için yok; Harrow'un kendi anahtarıyla barındırılan model
İlk yönetici nexusctl claim-code --administrator aoife.brennan@harrow.example

Bu sayfadaki iki satır geri alınamaz: kurulum adı ve hepsini kaybetmenin anahtar deposunu kaybetmek anlamına gelmesi bakımından emanetçiler. Bu ikisini evet deme yetkisine sahip birine onaylatın. Diğer her şey bir values değişikliğidir.

Çalışma sayfası tamamlandığında, bölüm 2.4, Bir sürümü edinme ve doğrulama bölümüne gidin ve sürümü indirin.